W 1978 roku dwóch południowokoreańskich filmowców – reżyser Shin Sang-ok i gwiazda aktorska oraz jego była żona Choi Eun-hee – zostało uprowadzonych i przemyconych do Korei Północnej w celu zrewolucjonizowania umierającego przemysłu filmowego.
Świetny materiał, w głowie mi się nie mieści sam fakt że taka akcja miała miejsce.
Film, kręcony potajemnie przez ponad dekadę, jest najbardziej niepokojącą historią naszych czasów. Pozostawia widza z poczuciem, że świat nigdy nie będzie już wyglądał tak samo. Nawet najlepszy hollywoodzki scenarzysta by tego nie wymyślił. 10 lat temu do Madsa Brüggera ("Ambasador", "Kto zabił sekretarza generalnego ONZ?"), przyszedł niejaki Ulrich Larsen, bezrobotny szef kuchni utrzymujący się z renty. Oznajmił mu, że chce szpiegować wewnątrz struktur powiązanych z Koreą Północną. W ciągu kolejnej dekady Larsen infiltruje The Korean Friendship Association (KFA), organizację sprzyjającą reżimowi Kim Dzong Una. Udaje mu się zdobyć zaufanie jej przywódców, dzięki czemu odkrywa szokujące fakty. Kto by pomyślał, że Korea Północna jest światowym producentem broni i narkotyków? Larsen jedzie w delegację do Pyongyang, a następnie trafia na wyspę w Ugandzie, gdzie Koreańczycy przekonują jego oraz podstawionego przez Brüggera fałszywego inwestora z Danii, że pod wodą można zbudować fabrykę produkującą broń i narkotyki. A wszystko pod przykrywką tworzenia luksusowego kompleksu hotelowego. Przez cały ten czas towarzyszą im jawne i ukryte kamery.
Arirang (아리랑) - to najpopularniejsza koreańska pieśń ludowa, uznawana za nieodłączny element kulturalnego dziedzictwa narodowego (obydwa państwa koreańskie umieściły ją na liście UNESCO). Tej pieśni uczą się dzieci już w przedszkolach, matki śpiewają ją jako kołysankę, jest wykonywana przy różnych najwybitniejszych okazjach i przez najwybitniejszych artystów, w najróżniejszych aranżacjach. Jest popularna zarówno na Północy jak i na Południu, przez co stała się też symbolem nadziei na ponowne zjednoczenie Korei. Istnieje co prawda wiele (kilkadziesiąt, różne liczby w różnych źrółach) wersji tej pieśni, zarówno tekstów jak i melodii, jednak wszystkie posiadają pewne elementy wspólne, dzięki czemu jest ona w Korei zawsze rozpoznawalna.
Zamieszczam link do najpiękniejszego wykonania tej pieśni, z jakim się zetknąłem (śpiewa piosenkarka z Korei Północnej).
Tekst po polsku:
1.
Arirang, Arirang, Ararijo,
Idziesz przełęczą Arirang.
Ten, który mnie pozostawił,
nie ujdzie nawet dziesięciu li*, zanim rozbolą go stopy.
2.
Arirang, Arirang, Ararijo,
Idziesz przełęczą Arirang.
Ile jest gwiazd na czystym niebie,
tyle jest marzeń w naszych sercach.
3.
Arirang, Arirang, Ararijo,
Idziesz przełęczą Arirang.
Ta oto góra to góra Pektu**,
gdzie nawet w środku zimy kwitną kwiaty.
Li - tradycyjna koreańska jednostka miary (niecałe 400 m)
** Pektu (inna transkrypcja: Baekdu) - najwyższy szczyt Korei (2744 m n.p.m.), na granicy Korei Północnej i Chin