Stoicyzm

@koniecswiata Oczywiście jest to możliwe dzięki regularnym ćwiczeniom Nie jest to łatwe, ale nieraz mi się udaje. Jak pomyślisz sobie tak: spróbuję myśleć w taki sposób i próbujesz ileś tam razy, to w końcu co któryś raz zaczyna wychodzić.

Właśnie jeśli się chce ćwiczyć tego typu rzeczy, to fajnie pomaga w tym taki wieczorny przegląd siebie.

Tak te etykietki, uproszczenia pochodzą automatycznie z naszej głowy i na tym polega ćwiczenie się w stoicyzmie, żeby jak najmniej działo się z automatu, a jeśli już to, żeby te etykietki były uprzednio przez nas przemyślane i wyglądały tak jak my tego chcemy.

Druga rzecz jest taka, że to, że coś sobie pomyślisz z automatu faktycznie może zdarzyć się zawsze. Lecz właśnie po chwili jest czas na naszą już przemyślaną reakcję , gdzie możemy nie przyjąć tego co nam umysł automatycznie podsunął i możemy stwierdzić np, że nie chcemy mieć żadnej opinii na ten temat i traktować to neutralnie. Trzeba nauczyć się te automatyczne myśli wychwytywać i nie zgadzać się z nimi kiedy jeszcze są świeże, wtedy jest łatwiej coś zadziałać, niż wtedy kiedy już coś jest mocno zakorzenione w naszej psychice

@splash545 Tak w ogóle to dawno nie wrzucałeś Mazura. Ma on jakiś podcast jak to ćwiczyć?

@Akilles Tyle Ci powiem, że takich fragmentów nie znajdziesz

@kopawdupeswiniom Pierwszego odruchu nie kontrolujemy, natomiast to co zrobimy za chwilę jest już zależne od nas. To, że w pierwszym odruchu się wystraszysz, nie oznacza, że masz iść za tą reakcją i uciekać. Tak samo, jeśli pierwszą twoją reakcją będzie gniew, nie oznacza, że masz za chwilę kogoś strzelić w pyska

Jeśli serio tak sądzisz to polecam specjalistę.

@Endrjuu Ja już próbowałem nieraz z kolegą wyżej rozmawiać. Pewnie odpisze Ci, że nie ma 300 tysięcy, żeby iść na 9 lat terapii

@Atexor No właśnie troche to przewrotne, ale jest to pozytywne myślenie stoików. Ten cytat wyżej należy tłumaczyć tak: po co się martwić, czy gniewać, życie jest krótkie i nie ma co brać wszystkiego do siebie - szkoda na to czasu!

Stoicy tą świadomość własnej śmiertelności traktują właśnie jako formę motywatora, żeby nie tracić czasu np na jakieś zamartwianie się, a żeby zamiast tego zająć się tym co jest dla nas ważne: realizacją własnych wartości, osiąganiem własnych celów. Szkoda czasu na zmartwienia, bo jesteśmy tu na chwilę i trzeba wyciągnąć z życia ile tylko się da.

@Atexor przecież to jest optymistyczne

@madhouze Mi się wydaje, że tak na chłopski rozum nie ma przeciwwskazań do łączenia stoicyzmu z innymi religiami i przekonaniami Jeżeli dobrze zrozumiałem to stoicyzm polega na dobrym i płynnym życiu, a ciężko jest o to kiedy stale się czymś zamartwiamy (więc np. popularna wizja nieba może być kojąca dla dalszego rozdziału "życia")

@madhouze też kiedyś wpadłem w tą pułapkę że jeśli coś się skończy to nie ma żadnego sensu tylko czy życie nabrałoby większego sensu gdybyś był nieśmiertelny? moim zdaniem nie bo nieśmiertelność nie odpowiada na pytanie o sens życia, i nie sprawia też że twoje życie staje się ważniejsze czy że masz nagle jakiś cel xd moim zdaniem też religie tak na prawdę nie są gotową odpowiedzią bo religie stwarzają serie kolejnych pytań na przykład jaka jest tak na prawdę natura Boga? która religia jest prawdziwa? a może wszystkie są na swój własny sposób? gdyby religia była gotową odpowiedzią nie było by podziałów religijnych a są i to nawet wewnątrz jednego wyznania, i paradoksalnie to brak takiej jednej odpowiedzi ma w sobie coś fascynującego kto wie czy nie bardziej fascynującego niż gdyby religia dała pełną gotową odpowiedzieć

@976497 Tu chodzi o to, żebyśmy sami z siebie, z własnego kaprysu nie traktowali innych w taki sposób. Nie chodzi o to, żeby nie móc się bronić, lub być biernym wobec kogoś kto działa przeciwko nam

@976497 to nie religia tylko ludzka natura, na tworzeniu podziałów my-oni tworzą sie grupy spoleczne

@Fafalala Do roboty trza iść, samo się nie zrobi

@splash545 zajrzałeś w pierwszej kolejności w głąb siebie a dopiero potem na zewnątrz w stronę budzika na którym 5 rano nie wyglądała już tak wujowo

Mocne uogólnienie. U każdego należy szukać przyczyny takich zaburzeń gdzie indziej.

Wydaję mi się, że częściej jest odwrotnie - ludzie chorzy wyolbrzymiają swoje problemy.

@moll Dla mnie ten cytat jest bardziej taką refleksją medytacyjną, bo w trakcie medytacji mogę doświadczyć uczucia takiego bycia bez oczekiwań i ocen. Po prostu jestem. Jest to przyjemne uczucie.

Nie zgodzę się z tym, że jest to radość krótka po której nastaje depresja. W ogóle nie nazwałbym tego stanu radością, może bardziej szczęściem. Wydaje mi się, że w tym cytacie jest zawarte takie czyste szczęście do którego dążą buddyści - nirvana, czy stoicy - apatheia. Stan wewnętrznej harmonii, będący właśnie szczęściem trwałym i odpornym na wszelkie wydarzenia i czynniki zewnętrzne. Nie jest łatwe osiągnięcie takiego stanu i niewielu osobom się udaje, ale nawet dążenie do niego jest czymś pozytywnym.

Jasne, że warto mieć w życiu cel, a wręcz trzeba. Jednym z podstawowych założeń stoicyzmu jest ciągły rozwój. Regularne dbanie o własną hierarchię wartości i wyznaczanie sobie ciągle to nowych celów. Moim zdaniem to się wcale nie gryzie żeby czuć wewnętrzny spokój i harmonię, a w tym czasie realizować coraz to nowe cele, ale już bez spiny

Byli i są tacy, którzy to osiągnęli i są przykładem, że jest to możliwe.

@splash545 być może ja nie medytuję, nie potrafię xD

a ja się zgodzę. Popatrz na sportowców na przykład, ale na tych najlepszych. Zdobyli wszystko co było do zdobycia i... Co dalej? Nagle nie ma nic, bo żyli tylko tym.

Skoro stałe się rozwijasz, to stałe jest niedosyt. Zawsze jest coś do zrobienia i poprawienia

Dawaj przykłady takich co to osiągnęli. Może o nich poczytam