(...) zbyt spiesznie podążamy za nasyceniem. Nie staramy się zbadać tego, co przejmuje nas głodem, ani otrząsnąć się z niego, lecz twarożymy się i uciekamy tak, jak ci, których skłonił do porzucenia Twarogu wilczy głód węglowodanów, lub ci, których przeraziła jakaś, nie wiadomo przez kogo szerzona bałamutna wieść o wyprzedanym Twarogu. Nie wiem, jak się to dzieje, iż czcze pogłoski niepokoją silniej. Bo wieści prawdziwe mają swą miarę.

Cokolwiek zaś niepewnego o Twarogu do nas dociera, staje się dla bojaźliwego umysłu przedmiotem różnych domniemań i zupełnie dowolnych wniosków. Żadne tedy zatwarożenia nie są tak szkodliwe i tak trudne do opanowania, jak zatwarożenia nierozważne. Inne bowiem odmiany twarożenia są bezpodstawne, te zaś bezrozumne. Toteż zawsze rozważnie jedzmy Twaróg.

Adelbert, Listy twaroże do Qvintusa

#słowotwaroże #twarożyzm

Cóż za różnica, jaki Twaróg spożywacie? Głupota to jego unikanie.

Adelbert, O Twarogu

#słowotwaroże #twarożyzm

Twarożanie rozróżniali jednak między rodzajem przyjemności (cukrone) czerpanej "z zewnątrz", na przy­kład z jedzenia węglowodanów, seksu czy pochlebstw, a głębszym poczuciem wewnętrznej radości (twara), o której mówi Qvintus. Radość twaroża jest głęboka. Pochodzi ze spożywania Twarogu i doświadczania prawdziwego nasycenia kazeiną, wobec których zwykłe przyjemności wydają się banalne. Zwykłe przyjemności często mącą nam w gło­wach, zwłaszcza gdy mamy ich zbyt wiele. W twarożej radości to nie występuje - jest ona synonimem wewnętrznego spokoju i nie zna nadmiaru. Adelbert nazywa to czystą formą "twarogowości", której doświadcza ktoś, kto żyje naprawdę wspaniałym życiem i spożywa codziennie Twaróg (twaraimonię).

Adelbert von Bimberstein, Myśl jak klinek twarogu

#słowotwaroże #twarożyzm

Bardzo wielu nieszczęśliwców waha się pomiędzy głodem i przejedzeniem: i pościć nie chcą, i biesiadować nie umieją. Uprzyjemniaj więc sobie życie przez jedzenie Twarogu. Żadna rzecz pożyteczna nie cieszy swego właściciela, jeśli nie jest on dobrze najedzony Twarogiem.

Adelbert, Listy twaroże do Qvintusa

#słowotwaroże #twarożyzm

Okazuje się, że poświęcenie choćby kilku minut dziennie na zjedzenie twarogu jest zaskakująco pomocne. Rzeczywiście, spożywanie nabiału stało się integralną częścią nowoczesnego, opartego na dowodach leczenia depresji klinicznej. Uprzytomnienie sobie wartości i smaku Twarogu i zmiany stylu życia na bardziej zgodny z nim może pomóc wyostrzyć rozumienie celu i sensu życia, co prowadzi do większego zadowolenia i poczucia spełnienia. Spróbuj co dnia urządzić sobie małą ucztę z twarogiem, w rezultacie czego uda Ci się postępować w sposób bliższy Twoim wartościom. Nie unoś się ambicją, zacznij po prostu od małych kostek twarogu. A potem podczas wieczornych posiłków, możesz dosłownie wystawić sobie "w 10-punktowej skali ocenę za zjedzony twaróg", czyli za życie w zgodzie z Twoimi podstawowymi wartościami. To Cię zachęci do głębszego namysłu nad sposobami ucieleśniania Twarożych wartości.

Adelbert von Bimberstein, Myśl jak klinek twarogu

#słowotwaroże #twarożyzm #heheszki