Znajdująca się 15 000 lat świetlnych od Ziemi w gwiazdozbiorze Strzelca gromada kulista Terzan 12 uchwycona przez Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba. Różnorodność kolorów w gromadzie to skutek różnego wieku tworzących ją gwiazd oraz interakcja z pyłem i gazem wypełniające Drogę Mleczną (nadające czerwony odcień).
@Emtemic a przy każdej gwieździe układ planetarny i gdzieś tam wodnisty blob na swoim galaretowatym tablecie przegląda lokalne hejto i myśli: czy tam, na obrzeżach Drogi Mlecznej w ogóle jest szansa by cokolwiek żyło? Eee nie...
Wczoraj udało się w końcu po dwumiesięcznej przerwie ponownie pojechać w pole. Był to trzeci test miejscówki i niestety będzie trzeba szukać nowej. O ile niebo jest piękne jak na centrum kraju, SQM 21,7 co daje niebo klasy 3 w skali Bortle to niestety bliskość rzeki oraz niskie położenie względem okolicy powoduje nadmierne gromadzenie się mgły.
Na cel wczoraj wybrałem kompleks mgławic Serce i Dusza. Do momentu pojawienia się mgły udało się zebrać 33x120s klatki samych mglawic plus trochę darków.
Po weekendzie obrobię materiał i postaram się podzielić jeśli będzie czym.
Chyba nie ma osoby, która chociaż trochę interesuje się nocnym niebem i nie widziała tego obiektu. M27 od zawsze wpadała mi w oko, co w sumie nie dziwi bo jest dość łatwym obiektem do obserwacji (w lornecie już widać). Od początku moich zabaw z astrofoto, jest to mój numer jeden.
Mgławicę zasila biały karzeł w centrum, który promieniując w ultrafiolecie oświetla i pobudza wyrzucony we wcześniejszym wybuchu gaz.
Pierwsze zdjęcie jest z 5-6 września. Drugie to pierwsza fota jaką zrobiłem (w 2014).
Sprzęt jest. Teraz "tylko" nauka obróbki, bo czasami to szkoda patrzeć
Kosmiczny Teleskop Hubble'a, a konkretniej kamera Wide Field Camera 3, uchwyciła na zdjęciu masywną (około 20 razy większa niż Słońce) protogwiazdę o nazwie OH 339.88-1.26 schowaną za chmurami pyłu. Znajduje się ona około 8 900 lat świetlnych od Ziemi w kierunku gwiazdozbioru Ołtarza i jest ona astrofizycznym maserem, czyli w skrócie laserem, tylko emitującym światło o długości fal mikrofalowych.
Galaktyka wir znana też jako NGC 5194 bądź M51 uchwycona przy pomocy instrumentu średniej podczerwieni (MIRI) i kamery bliskiej podczerwieni (NIRCam) przez Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba. Znajduje się 27 milionów lat świetlnych od Ziemi w gwiazdozbiorze Psów Gończych. Obok niej znajduje się galaktyka karłowata NGC 5195, z którą widoczny na zdjęciu obiekt intensywnie oddziałuje.
Uchwycona w świetle podczerwonym Kosmicznego Teleskopu Jamesa Webba galaktyka spiralna M66, która wraz z M65 i NGC 3628 tworzy tak zwany Tryplet w Lwie. Przez wpływ pozostałych galaktyk z grupy M66 ma parę ciekawych cech: posiada asymetryczne ramiona spiralne, a duża część materiału skoncentrowana jest w centrum.
Rok temu skompletowałem sprzęt do astrofoto i rozpocząłem powolną naukę. W zeszły weekend wreszcie udało mi się znaleźć czas i odpowiednią pogodę aby wykonać pierwsze poważne fotografowanie. Cel niezbyt oryginalny, ale jakże kuszący: M31 - Galaktyka Andromedy.
Fotkę strzeliłem w Gorcach. Więcej było zabawy z kalibracją i rozstawianiem sprzętu niż fotografowania, ale co się nauczyłem to moje
Kilkukrotnie podjąłem próbę obróbki zdjęcia z użyciem różnych tutoriali i zdecydowałem się wrzucić mój ostatni rezultat. Do ideału mu daleko, ale pomyślałem, że z biegiem czasu będę tu wrzucał kolejne, aby pokazać progres. Wszelkie komentarze mile widziane.
Mgławica Pistacjowa (Pistachio), odkryta niedawno przez dwóch astronomów-amatorów, BrayaFallsa i Chestera Hall-Fernandeza. Wykorzystali obserwatorium tego pierwszego pana w Namibii, by stworzyć 70-godzinną ekspozycję. Przypuszcza się, że mgławica ta znajduje się około 50 000 lat świetlnych od Ziemi i fizycznie rozciąga się na 290 lat świetlnych.
@schweppess mnie najbardziej zadziwia nie dam fakt, że coś odkryli, zwłaszcza amatorzy ale skąd wiedzą że odkryli coś nowego. W kosmosie jest w kosmos (hehe) różnych obiektów, więc skąd wiadomo że patrzą na coś co nie zostało do tej pory sklasyfikowane? Tym bardziej mając Hubbla, Webba i inne profesjonalne teleskopy w przestrzeni kosmicznej, nie mówiąc o ziemskich.
No i za mną pierwsze testy nowo nabytego filtra Optolong l-eNhance. Filtr typu multi-narrowband, przepuszcza światło typu H-alfa, H-beta i O-III.
I cóż... ma potencjał
Niestety zostałem pokarany gradientami termicznymi, gdyż darki robiłem o 4 w nocy na sam koniec sesji, kiedy temperatura otoczenia była najniższa. Poskutkowało to tym, że kiedy ze chciwości wyciągnąłem z materiału ile się da, nie było opcji na pozbycie się szumów w okolicy najjaśniejszej gwiazdy w Miotle Wiedźmy.
Nie jest to finalne zdjęcie - mam zamiar dozbierać tu materiału przez najbliższe noce tak do minimum 10h, więc myślę że pomoże to wyeliminować sporo szumów. Nie mogłem jednak się powstrzymać przed publikacją, bo bardzo się cieszę z tego co widzę.
@kruzd nie wiem czy jest to moje najlepsze zdjęcie, ale na pewno jest to moja największa i najlepiej zebrana ilość materiału na jednym obiekcie, a to jeszcze nie koniec
Zdaję sobie sprawę, że mogłem przesadzić z obróbką i może być zbyt agresywna, no ale kompletnie nie mogłem się powstrzymać :v
Widoczne na zdjęciu 3 najjaśniejsze obszary to idąc od lewej:
Welon Wschodni
Trójkąt Pickeringa
Welon Zachodni, zwany też Miotłą Wiedźmy
Struktura ta jest bogata w ogromną ilość drobniejszych i słabiej widocznych włókien, które mam nadzieję uda mi się wydobyć przy większej ilości materiału i łagodniejszej wtedy obróbce. Póki co, na dzisiaj jest jak jest
@Oczk jeszcze tak pomyślałem skoro darki ci robią kuku, zestackuj bez nich po prostu, jestem prawie pewien że będzie lepiej i łatwiej zrobić więcej z tego zdjęcia
Jeszcze jest taka opcja, że to szumy z przegrzanej matrycy z powodu akumulatora - baterie wymieniłem na adapter z kablem, stąd też mogłem tyle zebrać bez dodatkowej pobudki w nocy Teraz mi to przyszło do głowy.
Jak dozbieram materiału to pewnie uda się wyciągnąć więcej bez szumu. Zobaczymy;)
@kruzd niestety to nie wina darków - bez nich wygląda jeszcze gorzej :d spróbowałem bez klatek kalibracyjnych w ogóle, to efekt też był słaby. Więc opcje dwie:
@Oczk Tak teraz dłubię przy zdjęciach i widząc u siebie tzw. walking noise, przypomniałem sobie o Tych pasach u Ciebie. Skoro matryca generuje +/- powtarzalny wzór, to może przetestuj opcję dithering w ekos/phd. Co parę ujęć ekos z phd przesuną lekko montaż. Losowo, trzymając się +/- kadru.
@kruzd Co do pixa, powoli się przekonuję do softu. Nie jest lekko, ale powolutku do przodu. Zaczynam od zdjęć księżyca, bo to idzie najłatwiej Mnogość funkcji póki co przytłacza.
Deszcz Perseidów uchwycony przez Sérgio Conceição w Alentejo w Portugalii, w zamku Barrancos. Wykonanie zdjęcia zajęło prawie 7 godzin, w nocy z 12 na 13 sierpnia 2023 roku.
Na zdjęciu widać również część Drogi Mlecznej, a także galaktykę Andromedy.
o tutaj przeczuwam, że wyjdzie Twoje najlepsze zdjęcie. Wrzuć proszę stack potem albo tutaj albo mi na priv to sobie poćwicze poniewaz ostatnio nie mam materiału za dużo
@kruzd może tak być :v wstępnie 3h45 materiału, zobaczymy ile z tego się będzie nadawało Już zaczynam stackowanie, podrzucę Ci potem linka.
@TymczasowyNick66 @entropy_ ostatecznie zatrzymałem poluzowałem i potem docisnąłem na maksa zaciski, zmniejszyłem dec agr i po jakimś czasie wykres się już uspokoił, większość nocy zostało 0.1 w RA i 0.2 w DEC, więc dla mnie w zupełności akceptowalne
@Oczk powiedz mi, czy Tobie ucieka RA (spieszy lub spóźnia się) po jakimś czasie bez guidingu? Zastanawiam się czy to taka przypadłość i szukam problemu na siłę. Ciągle wałkuje problemy u siebie i szukam źródła .
Obraz Mgławicy Pierścień (znanej także jako Messier 57) uchwycony za pomocą instrumentu MIRI (Mid-InfraRed Instrument) w Kosmicznym teleskopie Jamesa Webba. Ujawnia on szczególne szczegóły koncentrycznych cech w obszarach zewnętrznych pierścienia mgławicy. Widać około dziesięciu koncentrycznych "łuków" za zewnętrzną krawędzią głównego pierścienia, które musiały powstawiać, gdy co około 280 lat gwiazda centralna zrzucała swoje warstwy.
Uchwycona za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble'a gromada galaktyk Abell 3322 i znajdująca się w centrum zdjęcia galaktyka 2MASX J05101744-4519179. Gromada ta znajduje się w odległości około 2,6 miliarda lat świetlnych od naszej planety w gwiazdozbiorze Malarza.
Pierwsze szczegółowe zdjęcie powierzchni Księżyca wykonane przez rosyjską sondę kosmiczną Łuna-25. Zdjęcie, które krajowa agencja kosmiczna Roscosmos wczoraj opublikowała, przedstawia południowy krater polarny Zeeman, znajdujący się po drugiej stronie Księżyca.