splash545

520 355 - 10 = 520 345

Była sposobność, więc dziś dołączam do teamu poranna medytacja

#rokmedytacji

Powinniśmy unikać sytuacji, w której uzależniamy wyleczenie się ze zmartwień i nieszczęść od ustania zewnętrznych przyczyn tych zmartwień. Innymi słowy, chodzi tu o odkładanie naszego szczęścia, o odsuwanie życia takiego, jakie byśmy chcieli wieść, do pewnej hipotetycznej chwili w przyszłości, w której ziszczą się odpowiednie ku niemu warunki, a przeciwności znikną.

(...) ustawiamy się w ten sposób na pozycji z góry przegranej. Jeśli bowiem z urzeczywistnianiem prawdziwej treści naszego życia będziemy czekać, aż warunki nam to umożliwią, będzie to czekanie w nieskończoność. Zawsze przecież znajdzie się coś, co nam przeszkadza. (...)

Musimy być świadomi, że rzeczywistość nie będzie się układała według naszego widzimisię, że nasze marzenia, życzenia i oczekiwania wobec niej nigdy nie będą do końca spełnione. Kiedy zaś zdamy sobie z tego sprawę, zrozumiemy, że nie wolno odkładać życia na potem, że nie wolno czekać, aż wszystkie przeciwności same z siebie ustąpią.

Piotr Stankiewicz, Sztuka życia według stoików

#stoicyzm

520 480 - 10 = 520 470

#rokmedytacji

Nie należy się gniewać na bieg wypadków. Nic ich to bowiem nie obchodzi.

Marek Aureliusz, Rozmyślania

#stoicyzm

520 490 - 10 = 520 480

Chciałem napisać, że tag działa bardzo dobrze na moją systematyczność. Wczoraj pominąłem medytację, bo miałem dzień przez pewne rzeczy inaczej poukładany niż zazwyczaj. I ja to widzę jak to śmiesznie brzmi, że nie mogłem znaleźć 10minut w ciągu dnia. Dlatego dziś choć też miałem niestandardowy dzień, to jednak wynalazłem te 10 minut, bo gdybym nie wynalazł, to już by mi było bardzo głupio nie dać żadnego wpisu przez 2 dni. Także ten no jestem zadowolony

#rokmedytacji

(...) gdy już się raz upadnie i zwątpi, nie należy tego upadku i zwątpienia przedłużać ponad konieczność. Jeden fałszywy krok nie oznacza, że nasza droga jest mylna - oznacza tylko tyle, że ten jeden krok był fałszywy. Jeżeli zboczymy z drogi, to musimy na nią wrócić, a nie dalej brnąć na manowce. Musimy na to uważać, bo łatwo nam przychodzi uwierzyć, że jeden błędny krok przekreśla tysiąc wcześniejszych kroków prawidłowych.(...)

Nasz cel jest bardzo prosty: nie wolno nam dopuścić, by ta chwilowa porażka przerodziła się w rejteradę z pola walki. Dwa miesiące nie paliliśmy, a potem w chwili zdenerwowania pozwoliliśmy sobie na jednego papierosa. Trudno - ale na tym jednym poprzestańmy. Nie wypalajmy od razu całej paczki. Przeciwstawmy się odważnie pokusie pójścia za słabością aż do końca. Owszem, przeżyliśmy chwilę słabości, ale teraz nastała nowa chwila. Tamta należy już do przeszłości. Nie brnijmy w błąd, nie pogarszajmy niepotrzebnie sytuacji. Upadliśmy, ale teraz pora wstać i znowu stanąć twardo na nogach.

Piotr Stankiewicz, Sztuka życia według stoików

#stoicyzm

Żyją zasady. Jakże inaczej mogły by umierać, jeżeli odpowiednie wyobrażenia nie zgasły, których ciągłe wzmocnienie od ciebie zależy. Mam moc wydawanie odpowiednich sądów o pewnej rzeczy. Jeżeli tę moc mam, po cóż się niepokoję? Co jest poza moim umysłem, to nie ma żadnego wpływu na mój umysł. Zrozum to - a odzyskasz na stałe spokój. Możesz zacząć życie nowe. Jeszcze raz przyjrzyj się sprawom tak, jak zwykłeś to czynić. Na tym bowiem polega odrodzenie życia.

Marek Aureliusz, Rozmyślania

#stoicyzm

520 750 - 10 = 520 740

#rokmedytacji

Gwałtowna, odruchowa i pochopna reakcja jest dla stoików rzeczą mniej właściwą niż przemyślane działanie. Podkreślmy: by stać się stoikami, nie musimy się wyzbyć emocji. Emocje są częścią ludzkiego życia i nie o to chodzi, by się ich pozbyć, lecz by nimi w odpowiedni sposób zarządzać. Nie chodzi też stoikom o to, byśmy nigdy nie reagowali ostro i zdecydowanie. Bynajmniej. Możemy zareagować w każdy sposób, jaki uznamy za stosowny, cała pula możliwych odpowiedzi i działań jest zawsze do naszej dyspozycji. Rzecz jednak w tym, by korzystać z niej świadomie, wiedząc, po co i do czego są nam potrzebne środki, których używamy.(...)

Nie chodzi tutaj o to, by stać się zimnym, bezosobowym i wyzbytym emocji (stoicy są bardzo dalecy od tego), lecz o to, by nie dać się pokonać własnej słabości. Nie dać się przekonać, że emocjonalny impuls, zapalczywy i nierozumny odruch ma prawo i władzę, by nami rządzić.

Piotr Stankiewicz, Sztuka życia według stoików

#stoicyzm #filozofia

520 810 - 10 = 520 800

Dziś nim zabrałem się do swojej dyszki, pomimo deszczu wybrałem się nad Wisłę, na skarpy.

Nigdy nie lubiłem jesieni, właśnie przez pogodę - przez te ciągłe deszcze i wilgoć.

W tym roku miałem w planie nie zamulać i okres jesienno-zimowy przesiedzieć na siłowni.

Dziś stwierdziłem jednak, że brakuje mi kontaktu z naturą. Ubrałem więc dresik i ruszyłem na skarpy. Był to bardziej spacer niż marszobieg, bo biegu było bardzo mało, ale było fantastycznie

Między drzewami mocno nie padało, a ja większość czasu spędziłem na mindfulnesie. Zachwycałem się naturą i na nowo odkrywałem znane mi miejsca, w obcej mi - mokrej jesiennej otoczce, która okazała się zadziwiająco przyjemna.

Poświęciłem na niego trochę czasu, ale nie będę go wliczać do czasu medytacji. Nie zamierzam liczyć czasu spędzonego na mindfulnesie, chcę żeby pozostał taki mało uchwytny, taki prawdziwy, taki mój. Teraz bardzo cenię takie chwile, bo odnajduje w nich szczęście.

Polecam każdemu taki mindfulnesik

No i co, chyba decyzja podjęta i w tym roku nie odwiedzę siłowni. Będę cisnął na skarpy, bądź do lasu w pogodę i niepogodę, bo tu mogę ćwiczyć nie tylko ciało, ale też duszę

#rokmedytacji

(...) w pierwszej linii bojowej stoją hufce wybrane. Obelgi, słowa zniesławiające, hańbiące szyderstwa i w ogóle wszelkiego innego rodzaju zniewagi niech znosi w ten sposób jak krzyki wrogów, jak z wielkiej odległości rzucane pociski i głazy, które nie raniąc, z szumem tylko przelatują obok szyszaka. Krzywdy natomiast, jak groty wbite jedne w barki, a drugie w piersi, niech znosi niezłomnym duchem i ani krok nie ustępuje ze swego stanowiska. Wszak nawet jeśli na ciebie naciera i do ucieczki zmusza przemoc nieprzyjacielskiego naporu, to jednak ucieczka z placu boju jest rzeczą haniebną. Trwaj więc bohatersko na placówce wyznaczonej ci przez naturę! Pytasz, jaka to placówka? Placówka człowieka.

Seneka, O niezłomności mędrca

#stoicyzm #filozofia

520 905 - 10 = 520 895

Na przerwie w pracy też można

#rokmedytacji

Dziś jest nam bezpośrednio dostępne i od nas zależne, jest w naszej mocy i władzy, zaś wczoraj przepadło już w otchłani tego, co od nas nie zależy. Każdy dzień jest nowym światem i cokolwiek robimy, każdego dnia możemy się tego podjąć na nowo. Nic nie będzie równie nierozsądne, jak dzisiaj zaniedbywać coś dlatego, że zaniedbywaliśmy to wczoraj. A przecież to zachowanie powszechne!

Piotr Stankiewicz, Sztuka życia według stoików

#stoicyzm #filozofia

520 990 - 10 - 10 = 520 970

Przyznaję się bez bicia, że wczoraj medytacji nie było Więc dla wyrównania, dziś było medytowane dwa razy

#rokmedytacji

Nie zaj­muj się na raz wielu spra­wa­mi, mówią, je­że­li chcesz za­cho­wać po­go­dę ducha. (...) Gdyby bo­wiem kto nie mówił ani nie czy­nił prze­wa­ża­ją­cej czę­ści tego, co mó­wi­my i czy­ni­my, a co nie jest ko­niecz­ne, miał­by i wię­cej czasu, i mniej nie­po­ko­ju. Stąd też przy każ­dej spra­wie na­le­ży przy­po­mi­nać sobie, czy też ona nie jest jedną z tych, które nie są ko­niecz­ne. A na­le­ży nie tylko strzec się czy­nów nie­ko­niecz­nych, ale i myśli.

Marek Aureliusz, Rozmyślania

#stoicyzm #filozofia

#memy #heheszki

Zdaniem stoików ludzka zdolność do myślenia o kilku rzeczach naraz, do robienia jednego, a myślenia o drugim i trzecim, jest w pewnym sensie przekleństwem. Wydawać się może, że powinniśmy być z niej dumni, że powinna nam ona z pożytkiem służyć i zwiększać nasze możliwości - ale niestety na ogół dzieje się odwrotnie. Wykorzystujemy ją bowiem nie po to, by twórczo i sprawnie robić kilka rzeczy jednocześnie, ale żeby udawać, że robimy jedną, a myśleć o innych.

Piotr Stankiewicz, Sztuka życia według stoików

#stoicyzm #filozofia

521 160 - 10 = 521 150

#rokmedytacji

Posłyszysz, jak mówi większość: "Z ukończeniem pięćdziesiątego roku wycofam się na spoczynek, a rok sześćdziesiąty uwolni mnie z wszelkich w ogóle powinności publicznych". Ale kto, koniec końców, da ci gwarancję tego dłuższego życia? Kto sprawi, by wszystko ułożyło się według twych planów? Nie wstydzisz się, by same już resztki życia zachowywać dla siebie i dla dobra duszy przeznaczać te tylko lata, kiedy już do niczego nie będziesz zdatny? O wiele za późno wtedy dopiero zaczynać życie, kiedy je trzeba już kończyć!

Seneka, O krótkości życia

#stoicyzm #filozofia