Kshaq

Dzien dobry,

właśnie spotkałem sie z diabłem i dostałem niepowtarzalną szansę na spełnienie jednego życzenia w zamian za swoją duszę. Chciałbym prosić go o całkowite wyeliminowanie kleszczy albo przynajmniej o trwałe zredukowanie ich liczebności o jakieś 99%. Nie wiem tylko jak sformułować to życzenie, nie chcę żeby mnie wydymał jak Olgierda i sprawił że np nie znikną, tylko tak je podrasuje że dostaną nową nazwę.

W związku w powyższym podpisaliśmy list intencyjny, mamy sie spotkac jeszcze raz za tydzień i doprecyzować warunki a ja odkurzyłem konto na Hejto żeby Was zapytać: jak powinno byc sformułowane takie życzenie, żeby diabeł nie miał możliwości przekręcić go tak, żeby było tylko gorzej, niewiele lepiej lub zostało tak samo? Albo żeby konsekwencje tego zniknięcia nie poniosły za sobą jeszcze większego zagrożenia dla zdrowia i życia społecznego?

#pytanie

Szkoda, że niektórym brakuje wyobraźni żeby wpaść na to, że jeżeli dwójkę zostawisz w śniegu to ona potem nie znika razem z tym śniegiem. W zimę też trzeba sprzątać po psie.

#zalesie

#polityka #heheszkipolityczne #heheszki

Meanwhile pierwszy długopis w kraju szukający kolegów po powrocie do pałacu

A ja nie mogę się doczekać aż znowu obejrzę materiał o #wosp w #tvp ❤

Wcześniej cały czas grzałem się w sztabie, teraz pierwszy raz będę kwestował z narzeczoną i naszym goldenem oczarowującym przechodniów xD

Akurat materiał o pokazywaniu wała trochę słaby.

W tym wydarzeniu dużo więcej sensu miałoby skupić się na tym dlaczego on został wykonany i na jakiej podstawie jego wykonawca w ogóle się w tym sejmie zjawił, a jeżeli ktoś nie miał pomysłu jak się za to zabrać to mógł w ogole tego nie robić. Zamiast tego skupiono się na geście i pokazywano inne gesty wykonywane w historii polskiej polityki, między innymi uszczypnięto Lichocką.

Ja tu nie chcę symetryzować, to dalej dużo leveli wyżej niż tvpis, ale ten jeden materiał trochę jednak odstawał.

#tvpis #tvp1 #tvp czy jak to tam się teraz taguje

Czasami jak coś robię i uderzę się w głowę o jakiś stolik, kran albo otwartą szafkę to oprócz bólu czuję taką złość i agresję, taką nieukierunkowaną na nic ani nikogo ale dość intensywną, jakbym miał zaraz z kimś walczyć albo się bronić. Muszę to chwilę przeczekać żeby ochłonąć, ale nie trwa to dłużej niż 10s. Też tak macie czy to ja jestem specjalny? lol

Dobre xD

#hejto

Kiedyś jak byłem bombelkiem gdzieś w podstawówce to bardzo lubiłem uniwersum Star Treka. Seriale, filmy, kreskówki, nawet trochę fanfic. Ależ to było dla mnie wtedy inspirujące, rozpalające wyobraźnię, pobudzające marzenia.

Dziś wiem już że nawet jakby to dzisiaj Zefram Cochrane nakarmił pierwszych Wolkanów (taka jest polska wersja? xD) samogonem to i tak nie miałbym okazji przeżyć kosmicznych przygód, ale i tak dalej jest coś inspirującego w tych przygodach a odświeżenie ich od czasu do czasu nadaje życiu trochę więcej sensu.

Jakiś czas temu jak jeszcze się dopiero zaczynałem orientować w programowaniu zawodowym natknąłem się na kilka myśli, spostrzeżeń, które mocno zmieniły moje spojrzenie na pewne rzeczy i podniosły jakość mojej pracy niemal z marszu. Czerpałem głównie z książek, bo jestem książkowym świrem i częściej sięgnę po książkę niż Hindusa na YT, choć zdarza się i tak. A pracę zaczynałem zaraz po technikum w januszeksach więc często nie miałem żadnego mentora w firmie.

No i jedną z tych myśli była klasyfikacja kodu wg złożoności i liczby zależności. Zaprezentował ją Khorikov w książce Unit Testing (dostępna tez po Polsku, Helion).

Idea polega na tym, że kod można ocenić pod względem:

**złożoności lub wagi domenowej** - czyli jak istotny jest kod dla podstawowego celu aplikacji (np algorytm wyznaczania ścieżki do celu w nawigacji) bądź jak bardzo jest on skomplikowany, czyli ile ma rozgałęzień, przypadków skrajnych i tak dalej;

liczby współzależności - czyli ile zawiera odniesień do zależności spoza kontroli bieżącego procesu, które mogą być modyfikowane również przez inne procesy, np połączenie z bazą danych, redisem, jakimś innym serwisem. Khorikov stawia tutaj wyjątek, że jeżeli serwis jest read only to nie traktuje się go jako współzależność ale ja lubię nie stosować się do tego wyjątku.

Jeżeli dwie powyższe miary zaprezentujemy na układzie współrzędnych (rozpatrując dodatnie połowy obu osi, ofc) to możemy podzielić go na cztery ćwiartki, pic rel. Jedna z nich to algorytmy, czyli kod o niskiej czy lepiej zerowej liczbie współzależności, które należy otestować jednostkowo. Idealnie jeśli ich rola sprowadza się do przyjęcia danych i zwrócenia wyniku, bez "efektów ubocznych". Druga to kontrolery, które testuje się integracyjnie. Niska złożoność ale dużo współzależności. Idealnie nie ma tam żadnych ifów, obliczeń, nic. Jedynie koordynacja komunikacji pomiędzy współzależnościami. Kod trywialny to kod o niskiej złożoności i liczbie współzależności (np gettery, settery etc). Nie testuje się go w ogóle bo nie opłaca się. I wreszcie **kod przekomplikowany **(jest takie słowo w języku niepotocznym? xD) to kod który jest i złożony i ma dużo zależności i jest to ten który widzicie w Waszych spagetti w Wordpressie. Ten ostatni typ to kod, który należy zrefaktorować, podzielić na algorytmy i kontrolery i otestować je indywidualnie.

Po lekturze tej książki natychmiast zastosowałem się do tych wskazówek w projektach w pracy i to był game changer. Od tamtej pory kod który piszę jest otestowany, przemyślany i poukładany. W każdym języku w którym miałem okazję napisać coś więcej ta porada znalazła zastosowanie. Jak ktoś dopiero zaczyna karierę albo dalej ma problem z pisaniem testowalnego kodu to polecam całym sercem.

PS to nie reklama, po prostu jakbym miał zaczynać jeszcze raz to sam bym chciał żeby ktoś mi polecił takie inspirujące rzeczy wcześniej niż odkryłem je sam.

#polityka

Drugie pytanie: jeszcze jak!

#smiesznypiesek

Robiłem psu zdjęcie z HDR i wyszło takie złożenie. Piesek pozdrawia

TLDR Kochać wszystkich, nikogo nie oszczędzać!

A ja to bym chciał zagłosować na coś takiego jak Partia Szacunku i Uprzejmości.

I taka partia opierałaby się właśnie na tym, na idei, że zgoda buduje. I to byłby taki rdzeń, podstawowa zasada, najważniejsze kryterium względem którego ocenia się, czy członkowie partii rzeczywiście spełniają jej misję. Podczas debat z przeciwnikami politycznymi nie byłoby żadnego "orania" czy innych głupot, a jedynie poważne odpowiedzi na pytania i trzymanie się meritum konstruktywnej decyzji bardziej, niż ad hominem i wyciągania jakichś brudnych chwytów.

Członkowie tej partii szanowaliby znaczenie słowa i nie używaliby żadnego, które nie oddaje w całości powagi przekazu. Nie nazywaliby molestowaniem patrzenia na kobietę, nie nazywaliby zdrajcą kogoś kto kiedyś witał się z Putinem, ani aborcji czy eutanazji mordowaniem człowieka. Słowa z ust członków tych partii płynęłyby ostrożnie i celnie, ze znaczeniem takim jakie im pierwotnie nadano. Kategoryczne wypowiedzi byłyby naprawdę rzadkością, a jeżeli już się pojawią to żeby oznaczało to naprawdę dużą powagę sprawy czy opinii. Bez fikołków z pozytywną dyskryminacją, tradycyjnymi wartościami czy innymi eufemizmami na podłości jakie mają miejsce w społeczeństwie, systemowo lub nie. Protest to nie wojna, a narodowy to nie znaczy fajny.

Wykazywaliby również szacunek do wyborcy czy w ogóle obywatela, a więc poważne traktowali też znaczenie słowa "obietnica" - jeżeli czegoś nie da się zrobić, to mówiliby że to niemożliwe, albo że to będzie super ciężkie, bez mydlenia oczu. Nie obiecywaliby rzeczy, o których nie wiedzą, czy są w stanie ich dokonać. A rzeczy które są w stanie żeby oceniali realistycznie - mówiliby, czy są łatwe i szybkie, czy ciężkie i ich wprowadzenie zajmie dwie czy nawet trzy kadencje.

Jeżeli w czymś nie mieliby kompetencji, to uznawali swoją niewiedzę i konsultowali się z ekspertami w danej dziedzinie.

Jeżeli deklarowaliby, że gospodarka stanowi dla nich bardzo istotny punkt programu, to przedstawialiby bardzo konkretne plany zmian, szczegółowo i z ramami czasowymi.

Ale nikt nie jest idealny, prawda? Nawet, jeżeli członkowie takiej partii mieliby te wartości i zasady wyryte w sercu i chcieliby pozostać im wierni nawet pod karą śmierci, to i tak jesteśmy tylko ludźmi i zdarza się, że odstępujemy od swoich zasad. I to nie jest nic złego, o ile ktoś, kto się tego błędu dopuścił wykaże się pokorą, przeprosi i sprostuje swoje zachowanie. A jeżeli coś powtarza się za często, to wykazać jeszcze więcej pokory, uznać swoje niedopasowanie do partii i zrezygnować z działalności.

Głosowałbym na nich jak głupi, rękami i nogami. Nawet sam bym wstąpił do takiej partii choć jestem zwykłym programistą i nie znam się na polityce, ale choćby po to żeby im prać gacie. Kuźwa, jak dla mnie oni wszyscy mogą być amatorami przed 30stką, tak długo jak będą wierni wartościom tej partii. Zapytacie pewnie, co z poglądami gospodarczymi i społecznymi? Cóż, moim zdaniem polityka w Polsce jest w tak opłakanym stanie, że to ma drugorzędne znaczenie. W końcu wyzbycie się pokory, szacunku i otwartości na świat i inne prespektywy to podstawowy warunek do tego, aby popaść w skrajność, w jakąkolwiek stronę.

To jest alternatywa dla obecnej polityki jakiej nam potrzeba. Nie rewolucja obyczajowa, nie rewolucja gospodarcza, ale rewolucja w pewnym sensie "filozoficzna" i zrozumienie, że dobrobytu kraju czy narodu nie budują skrajne zrywy tylko uczciwa praca i wzajemny szacunek i to jest długa i ciężka praca a nie oranie, rozdawanie pieniędzy bez planu albo w drugą stronę - likwidowanie podatków bez pomysłu na to jakie będą tego konsekwencje.

Jak ja chciałbym mieć taki wybór. A jak jest naprawdę to każdy widzi.

#polityka

#wybory

Wczoraj jechałem autobusem linii 185 kierunek Rondo Śródka. Siedziałem prawie na końcu autobusu. Dojeżdżamy do przystanku Stoińskiego a na nim stał jakiś gość z kijaszkiem, na końcu którego był zamontowany koszyk. Nie widziałem go z początku, zorientowałem się o jego obecności dopiero jak otworzył tylne drzwi, przykucnął, na długość ręki wsunął kijaszek z koszykiem do środka, obrócił go i kiepy które wypełniały cały ten koszyk znalazły się na podłodze autobusu xD

Byłem w szoku, nie wiedziałem jak zaregować. Na początku myślałem że to jakiś świr z petardami albo czymś gorszym, ale jak odjeżdżaliśmy to on zbierał kolejne kiepy na przystanku do tego koszyka, pewnie żeby je umieścić w kolejnym autobusie.

Pierwszy raz byłem świadkiem takiej sytuacji, chore.

#poznan #patologiazmiasta