Dyskusja użytkownika ErwinoRommelo

@ErwinoRommelo J⁎⁎ać żydów

@ErwinoRommelo j⁎⁎ac Izrael

J⁎⁎ać Izrael

@ErwinoRommelo (づ•﹏•)づ

@ErwinoRommelo nie ma innego wyjścia niż grać takimi kartami, jakie masz, takie dostałeś i innych nie będzie

życie innych ludzi jakie oglądasz z zewnątrz to często tylko maska jaką chcą się dzielić ze światem

o ile już widziałam świetnych par, które miały wszystko - pieniądze, piękny dom, wspólne pasje, dolce vita a dzisiaj się rozwodzą

każdy gdzieś tam pcha jakoś swój wózek do przodu i stara się utrzymać na powierzchni

@ErwinoRommelo Głowa do góry, jeszcze będzie pięknie, jeszcze pojemy Kieleckiego i pojeździmy czołgiem!

@ErwinoRommelo dodane o 3 w nocy. Najbardziej podobal mi sie fragment o panterze, którą jestes. No i zastanawiam sie teraz czy to wszystko zmyśliles czy tylko czesc. Jak nie to dobrze sie maskujesz. Pozdro Erwin, Unia&Gieksa Pany, j⁎⁎ać Tychy i Izrael

@ErwinoRommelo Erwinku, j⁎⁎ać Żydów i Winiary, ale tak poza tym... My Cię tu bardzo lubimy i jesteś super. Fajnie, że ten #twojwpisbrzmiznajomo Ci dał możliwość wyrzucenia tego, ot tak po prostu.

Każdy z nas ma jakąś przeszłość — truizm, ale poważnie: nie ma co płakać nad tym, co było i co się utraciło. Czuć, że ta przeszłość jest dla Ciebie taka gorzko-słodka i brakuje Ci jej. Ale można się w sumie tylko zastanowić nad tym, czego konkretnie z niej Ci brakuje i może dążyć w kierunku uzupełnienia tego niedoboru. Znaleźć to nowe źródło beztroski, które przyniesie zadowolenie.

No i wiesz — inteligentni ludzie są też bardziej nieszczęśliwi, więc trzeba z tą galaretą w głowie walczyć i nie dać jej sobie wejść na głowę, bo skurczysynka jest inteligentna i wie, jak wpędzić człowieka w deprę. W końcu w środku kryjesz się taki fajny, przezabawny ziomuś. Nie daj się stłamsić swojej galarecie.

Może nie znam cię jakoś super, ale cię lubię za przemyślane komentarze. Niestety to (komentarze) i to że używasz Linuxa umieszcza cię w grupie 10% do których społeczeństwo nie jest przystosowane.

Może zacznę od końca. W razie nagłej potrzeby magika zacznij od high dose grzybów czy innego psychodelika. Z benzo w razie awarii, masz potencjalnie szanse tylko na doświadczenie psychodeliczne (tj. niekwestionowane uczucie jedności ze światem oraz głębokiego sensu całego istnienia). To tak w razie ostateczności.

Buchy spychają emocje na bok. Ale blokują ich "odczucie", a nieodczute emocje się kumulują. W połączeniu ze spektrum i wynikająca z niego wrodzoną trudnością w zrozumieniu innych i siebie, stawiają cię w niemiłej pozycji. Pełno sprzecznych, często negatywnych sygnałów z ciała, które pochodzą niewiadomo skąd (nie wiadomo co jest przyczyną).

Byłem kiedyś w podobnej sytuacji. Udało mi się z tego wyjść, ale to nie znaczy, że tobie ma się udać, albo, że moje sposoby u ciebie zadziałają. Może też już próbowałeś tych rzeczy. Ale też są ludzie bardziej autystyczni od ciebie, mniej zdolni intelektualnie i z większymi traumami, którym udało się wypracować ścieżkę do stanu spokoju i czucia się dobrze. Więc masz jednak duże szanse.

Żeby nie zanudzać i się nie mądrzyć, tylko nadmienię, że początek drogi na prostą i skokowo lepszego zrozumienia neurotypowych ludzi i koniec końców siebie miał pewien serial na YT. Oglądając go co chwilę krzyczałem "o k⁎⁎wa, faktycznie", "no k⁎⁎wa, tak było", "całe życie się nad tym zastanawiałem, a tu są książki na ten temat gdzie ludzie podają odpowiedzi". Ten serial na YouTube pod tytułem Personality and it's Transformations, wersja na rok 2017, autorstwa wykładowcy już wtedy znanego z jakości swoich wykładów. Przewiń do wersji 2017 gdybyś chciał pooglądać.

Drugą rzeczą jest umiejętność kolorowego widzenia. Sam o tym często nie pamiętam. Kiedy medytujesz używając technik do odczuwania miłości, można to "dobre" uczucie przenieść na chwilę na organ wzroku. Wtedy wzrok/umysł przebija się na chwilę przez szarość depresji i dostrzega kolor w tym co cię otacza. Jeżeli nie próbowałeś, appka Headspace i poświęcenie 5 minut dziennie to mały koszt jak na możliwość wyjścia z dziury. Możesz też pojechać do najbliższej świątyni buddyjskiej. Panowie w pomarańczowych piżamach chętnie z tobą poskupiają się na oddechu, może nawet znajdą chwilę, żeby pouczyć podstaw medytacji w swoim nurcie.

Trzymam kciuki. Jak coś to pisz na priv, skompilujemy jądro albo zrobisz mi mock technical interview bo nigdy nie miałem jeszcze i się cykam aplikować do pracy w it. Albo pogramy w Factorio.

Pozdro!

@ErwinoRommelo Kurde, nawet nie wiem co napisać.

Wiedziałam w jakim tonie to będzie wpis, trochę już ze sobą piszemy w komentarzach, ale ta ilość cierpienia... no nie spodziewałam się. Trzeba się tym zająć jak chcesz wypaść z pętli i cieszę się że w końcu mogłam bardziej poznać Twoją wewnętrzną perspektywę.

Nie chcę Ci pisać co robić, jak się masz czuć i dlaczego. Jest mi przykro, że Ci źle, nie powinno tak być. Chciałabym pomóc, ale nie chce wchodzić Ci w życie z buciorami. Pisz do mnie jakby co, ok?

A napisane miękko, potokiem myśli, wyraziście. Dobrze się czytało. Może zostań przy tym tagu. 😉