alaMAkota

Napis pod ilustracją : Dla tego pacjenta nie ma już nadziei: stwierdzono u niego całkowity brak środków do życia...

Sowiecki plakat propagandowy z lat 50. XX w.

Najlepsza propaganda zawsze ma swoje korzenie w prawdzie, prawda? Żaden system rządów nie jest idealny. Łatwo jest wskazywać wady innych systemów, by odwrócić uwagę od wad własnego.

#rosyjskieplakatypropagandowe #plakatypropagandowe #ciekawostki

Stuttgart, 1945. Miasto zostaje zdobyte, a groby pozostają. Tutaj grób oznaczony złamanym karabinem, używanym jako krzyż, ze zdjęciem, które przynajmniej umożliwiło identyfikację.

Bombardowanie Stuttgartu w czasie II wojny światowej było serią 53 nalotów, które stanowiły część strategicznej ofensywy powietrznej aliantów przeciwko Niemcom.

Najcięższy nalot miał miejsce 12 września 1944 r., kiedy

Królewskie Siły Powietrzne , zrzucając ponad 184 000 bomb – w tym 75 blockbusterów – zrównały z ziemią centrum Stuttgartu, zabijając 957 osób w powstałej burzy ogniowej .

Do zdobycia miasta parły sily francuskie. De Gaulle uważał, że zdobycie regionu przez siły Wolnej Francji zwiększy francuski wpływ na decyzje powojenne. Po prostu, Stuttgart będzie francuski.

W wyniku kompromisu, miasto ostrzeliwała amerykańska artyleria, a francuska 5. Dywizja Pancerna zdobyła Stuttgart 21 kwietnia 1945 roku, napotykając niewielki opór.

2 marokańska dywizja Piechoty, walcząca w ramach sił francuskich, zgotowała mieszkańcom małe piekło na ziemi, zachowując się podobnie do sowieckiej swoloczy po drugiej stronie Rzeszy.

Ostatecznie Armia francuska uległa amerykańskim żądaniom i wycofała sie 8 lipca 1945 r. Stuttgart stał się wówczas stolicą Wirtembergii -Badenii, jednego z trzech obszarów okupacji alianckiej.

Dziś w Stuttgarcie co trzeci mieszkaniec jest obcokrajowcem”. 40% mieszkańców Stuttgartu i 64% populacji poniżej piątego roku życia ma pochodzenie imigranckie.

#historia #fotografia #ciekawostki #ciekawostkihistoryczne

Tekst na plakacie :

Zbrodniarze Hitlera pod opieką CIA

W 1943 roku, na spotkaniu Departamentu Wojny i Departamentu Stanu USA, przedstawiciel Pentagonu oświadczył: „Narodowi socjaliści mogą być i będą bardziej użyteczni i wygodni niż różni antyfaszyści i demokraci w ogóle... Potrzebujemy licznych kadr, które są nam bliskie duchem i przekonaniami”.

Po wojnie ukrywanie przestępców zostało podniesione do rangi amerykańskiej polityki państwowej; około 5000 „zatwardziałych” i przekonanych o swojej nieomylności bandytów zostało deportowanych z Europy. Zostali oni „ekspertami” dla CIA, Pentagonu i innych agencji.

Ruska propaganda niewiele się pomyliła. Po II wojnie światowej do Stanów Zjednoczonych sprowadzono od około 1600 do 10 000 nazistów, głównie naukowców i ekspertów, którzy mieli służyć w czasie zimnej wojny. Wśród nich znaleźli się także zbrodniarze wojenni, poczynając od strażników z obozów śmierci, poprzez oficerów SS, aż do wysokiej rangi zbrodniarzy na przykład czołowego doradcy Adolfa Eichmana kierującego ludobójstwem Żydów czy jednego z przywódców marionetkowego rządu Chorwacji w czasie II wojny światowej.

Ale to dzięki nim Amerykanie polecieli na Księżyc, a CIA mogła podjąć walkę z KGB.

Jednym z nich był Otto Von Bolschwing, bliski współpracownik Adolfa Eichmana, głównego autora planu eksterminacji Żydów. Pracował dla Centralnej Agencji Wywiadowczej. Po klęsce III Rzeszy trafił do USA także Arthur L. Rudolph. W czasie wojny kierował fabryką amunicji Mittelwerk, obok której powstał obóz koncentracyjny dostarczający przymusowych robotników. W Stanach wraz z innymi niemieckimi uczonymi rozwijał amerykański program badań kosmicznych. Jest uważany za ojca rakiety Saturn V, która wynosiła w kosmos podążającego na Księżyc Apolla.

Tscherim Soobzokov, były żołnierz Waffen SS, pracował zaś po wojnie jako doradca CIA. Nie udało się go deportować z USA, bo nawet po ujawnieniu jego hitlerowskiej przeszłości dowody uznano za niewystarczające. W 1985 r. Soobzokov zginął w wybuchu bomby, którą w jego domu podłożyli żydowscy radykałowie.

Klaus Barbie, esesman zwany rzeźnikiem Lyonu. Po wojnie stał się ważnym agentem w kontrwywiadzie amerykańskich wojskowych służb informacyjnych i pomagał tropić komunistów w okupowanych Niemczech. W 1951 r. dzięki funduszom z USA oraz wsparciu Watykanu wyjechał do Boliwii.

Kiedy w 1945 roku Reinhard Gehlen, były generał wywiadu hitlerowskiego, przekazał USA mikrofilmy z tajnymi danymi z archiwów radzieckich, otrzymał od amerykańskich władz okupacyjnych zadanie utworzenia wywiadu niemieckiego. Wraz z zaufaną grupą oficerów Gehlen organizował tak zwane szczurze linie — trasy, którymi przerzucano do Ameryki Południowej i Środkowej zaopatrzonych w fałszywe dokumenty zbrodniarzy III Rzeszy. Ponad pięć tysięcy nazistów opuściło w ten sposób Europę i uniknęło procesów sądowych.

Tak na marginesie. Funkcjonariuszem NSDAP był co trzeci członek gabinetu kanclerza Konrada Adenauera, co czwarty poseł w Bundestagu oraz wielu pracowników służby cywilnej i sądownictwa. Dyrektorem kancelarii kanclerza Niemiec został zbrodniarz wojenny Hans Globke, współautor komentarza do ustaw norymberskich. W roku 1951 niemieckie ministerstwo spraw zagranicznych zatrudniało 59 urzędników państwowych, z czego aż 43 należało w przeszłości do NSDAP, a ośmiu byłych nazistów zostało ambasadorami.

Nie zmienia to faktu, że ZSRR polowało na niemieckich inżynierów równie ochoczo, jak USA, jednak z mniejszym skutkiem jednym z nabytków był Dr Eugen Haagen, który po wojnie, trafił do radzieckiej strefy okupacyjnej i został tam zatrudniony. 

#wojna #historia #ciekawostki #rosyjskieplakatypropagandowe #plakatypropagandowe

Świetne zdjęcie. Niemieccy żołnierze wskazują na medal swojego kolegi. Kolega otrzymał pruski Order Czerwonego Orła 3 klasy. W hierarchii order ten zajmował drugie miejsce po Orderze Czarnego Orła. Medal nadawano za męstwo, zasługi i wierną służbę,

Tak tylko przypomnę.

Łączna liczba ofiar śmiertelnych I wojny światowej (zwanej wówczas Wielką Wojną) obejmuje od 9 do 11 milionów personelu wojskowego . Liczba ofiar cywilnych wyniosła od 6 do 13 milionów. Trójporozumienie (znane również jako Alianci ) straciło około 6 milionów personelu wojskowego, podczas gdy Państwa Centralne straciły około 4 milionów. Co najmniej 2 miliony zmarło z powodu chorób, a 6 milionów zaginęło, przypuszczalnie zmarło.

I dlatego Francuzi nie chcieli umierać za Gdańsk.

#historia #ciekawostkihistoryczne #ciekawostki #fotografia

brytyjska karykatura opublikowana wkrótce po inwazji Włoch na Etiopię w październiku 1935 r.

Ciekawostka: JEDYNYM krajem, który wysłał pomoc do Etiopii w walce z Włochami, były nazistowskie Niemcy! W tamtym czasie Włochy sprzeciwiały się niemieckiej aneksji Austrii (która uważały za swoją strefę wpływów), więc Hitler chciał ukarać Mussoliniego i nie pozwolić mu na przejęcie Etiopii.

Wcześniej Włosi zawarli sojusz z Francją i Wielką Brytanią przeciwko Niemcom (front Stresy), którego celem było zagwarantowanie niepodległości Austrii. Sojusz rozpadł się w dużej mierze dlatego, że oba te kraje sprzeciwiały się włoskiej inwazji na Etiopię.

Można sobie wyobrazić, że w pewnym momencie czarni Etiopczycy zobaczyli zbliżających się białych żołnierzy, przestraszyli się i powiedzieli: „Och, dzięki Bogu! To tylko naziści”.

#plakatypropagandowe #historia #ciekawostkihistoryczne #ciekawostki

#plakatypropagandowe #ciekawostki #historia

Karykatura polityczna Johna Jonika z 2005 roku

Napis na plakacie: Jeśli to jest wolność, to czym jest więzienie?

Sowiecki plakat propagandowy z 1968 r.

Świetnie wykonany, prosty i wymowny w odbiorze.

#zsrr #ciekawostki #ciekawostkihistoryczne #historia #rosyjskieplakatypropagandowe #plakatypropagandowe

Hitler, Stalin, Trocki, Freud i Franciszek Józef mieszkali w odległości kilku kilometrów od siebie w przededniu wybuchu I wojny światowej.

Wiedeń w 1913 roku był kulturowym i narodowościowym tyglem. Jeżeli takie wydarzenie było możliwe, to tylko tu. W styczniu 1913 roku w stolicy Austro-Węgier w jednym czasie przebywali: Adolf Hitler, Leon Trocki, Josip Broz Tito, Zygmunt Freud i Józef Stalin.

Nie ma śladów mówiących o tym, że doszło do spotkania w takim gronie. Ale ludzie, którzy potem zmieniali bieg dziejów, mogli mijać się na ulicy, siedzieć przy sąsiednich stolikach w kawiarniach... Historię niezwykłego zbiegu okoliczności opisuje BBC.

Józef Stalin przyjechał do Wiednia pociągiem z Krakowa. Józef Wisarionowicz Dżugaszwili nie podróżował jednak pod własnym nazwiskiem - miał przy sobie paszport, wedle którego nazywał się Stavros Papadopulos. - Siedziałem przy stole, kiedy ktoś zapukał i drzwi otworzyły się, wszedł nieznany mi mężczyzna - opisywał spotkanie z Papadopulosem obecny w tamtym czasie w Wiedniu Leon Trocki. (Trocki w 1940 roku został zamordowany na rozkaz Stalina w swojej wilii w Meksyku.)

Był niski, chudy, jego szaro-brązowa skóra pokryta była bliznami po ospie... Nie widziałem w jego oczach niczego, co przypominałoby życzliwość - relacjonował to spotkanie po latach Trocki, który był wówczas szefem radykalnej gazety "Prawda".

Stalin i Trocki dopiero mieli stać się aktorami najważniejszych wydarzeń w XX-wiecznej Europie. Podobnie zresztą jak 24-letni wówczas Adolf Hitler, który w Wiedniu dwukrotnie starał się o przyjęcie do Akademii Sztuk Pięknych. Bez powodzenia - wiele razy zastanawiano się, co by było, gdyby mu się jednak udało... Tymczasem udało mu się znaleźć nocleg na Meldermannstrasse niedaleko Dunaju.

W zupełnie innej sytuacji znajdował się wówczas mieszkający w Wiedniu Zygmunt Freud. Neurolog i psychiatra był już uznany w środowisku, a jego nazwisko było znane. Człowiek, który odkrył wiele tajemnic ludzkiego umysłu, mieszkał i praktykował przy Berggasse. w 1902 roku otrzymał z rąk cesarza Franciszka Józefa tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1911 roku został przewodniczącym Wiedeńskiego Towarzystwa Psychoanalitycznego.

O roli cesarza Franciszka Józefa nie trzeba wiele pisać. Był, władał. Rezydował w pałacu Hofburg. W położonym nieopodal Belwederze mieszkał za to jego sukcesor, arcyksiążę Franciszek Ferdynand. Jego śmierć niespełna półtora roku później da początek I wojnie światowej.

Ponadto, młody Josip Broz, który w przyszłości miał przewodzić komunistycznej Jugosławii jako marszałek Tito, pracował wówczas w fabryce samochodowej Daimlera.

Jakby tego wszystkiego było mało, w tym samym czasie w Wiedniu intensywne prace nad prototypami silników lotniczych realizowali Ferdinand Porche wraz z Karelem von Skodą.

Wiedeń sprzed stu lat był prawdziwym tyglem kulturowym. Oficerowie w armii austro-węgierskiej musieli być w stanie wydawać rozkazy w aż jedenastu językach, poza niemieckim. Kwitło także życie towarzyskie, które toczyło się w znacznej mierze w legendarnych wiedeńskich kawiarniach. I tak Freuda spotkać można było we wciąż działającej Cafe Landtmann, zaś Trocki i Hitler bywali w Cafe Central. Nikt nie wie, czy kiedyś na siebie nie wpadli...

Jest książka zatytułowana „Thunder at Twilight” o ich życiu w roku poprzedzającym wojnę. Niestety w Polsce ciężko dostać, oczywiście tylko w wersji angielskiej.

#historia #ciekawostkihistoryczne #ciekawostki

1352 + 1 = 1353

Tytuł: Słowik

Autor: Kristin Hannah

Kategoria: literatura piękna

Format: książka papierowa

Ocena: 5/10

Mam trzy "grube zajawki", którym poświęcam swój okrojony czas wolny. Dwie z nich to historia i książki. Więc gdy wpadła mi w ręce książka o losach dwóch francuskich sióstr podczas II wojny światowej, to musiałam ją przeczytać.

Od początku. Książka jest w czołówce najchętniej czytanych i wysoko ocenianych pozycji zarówno na lubimy czytać jak i goodreads. Ma opisywać cudownie piękny Paryż podczas okropnego czasu okupacji. A w tle całego wojennego zgiełku przemykają nam losy silnych kobiet.

I tyle z oczekiwań.

Historia nie opiera się na tle historycznym, raczej życzeniowym wyobrażeniu francuskich pikników. Inaczej rzecz ujmując , merytorycznie książka leży i razi w oczy. Bohaterowie są nijacy, pozbawieni refleksji i miałcy. Świat przedstawiony jest w barwach bieli i czerni, nie zostawiając żadnej realności szarości życia.

Dla kogo książka? Dla niewiast lubujących się w literaturze bardziej romansowej, z silną pozycja nieomylnej kobiety.

Mnie nie podeszła. Nie oznacza to, że książka jest zła. Po prostu to tzw literatura kobieca napisana ładnym i łatwym językiem. Z ciekawą historią, tylko źle zakorzenioną.

#ksiazki #bookmeter

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz