Różowe dynie Odmiana dyni w kolorze różowym, która otrzymała nazwę Porcelain Doll, została wyhodowana w 2011 roku niejako przez przypadek. Szybko jednak zyskała sporą popularność - a ze względu na swój charakterystyczny kolor została również powiązana z październikową kampanią na rzecz świadomości raka piersi.
Organizacja Pink Pumpkin Patch Foundation, a także inne podobne organizacje charytatywne, od lat przekazują część dochodów ze sprzedaży nasion i owoców różowych dyń na cele badawcze związane z diagnostyką i metodami leczenia raka piersi. W ten nurt wpisują się też mniejsze działania i wydarzenia o charakterze lokalnym, podczas których wystawia się, dekoruje i sprzedaje różowe dynie, by np. zebrać fundusze na wsparcie osób zmagających się z chorobą. Niekiedy zamiast różowych odmian dyń wykorzystuje się po prostu dynie pomalowane na różowo.
Oprócz Porcelain Doll, istnieje kilka innych odmian różowych dyń, między innymi: Porcelain Princess, Miss Sophie Pink czy Pink Jumbo Banana.
Rekordowa dynia Aktualnie największą, a przy okazji także najcięższą odnotowaną dynią jest dynia olbrzymia wyhodowana w tym roku w Lymington w Wielkiej Brytanii. Dynia, która otrzymała wdzięczne imię "Muggle", osiągnęła wagę 1278,8 kilogramów i obwód przekraczający 6,4 metra.
Bracia bliźniacy Ian i Stuart Paton, którzy wyhodowali rekordową dynię, zajmują się uprawą dyń olbrzymich od ponad pięćdziesięciu lat. W minionych latach kilkakrotnie zbliżali się do pobicia rekordu, lecz dopiero w tym roku się to udało. Ich dynie są uprawiane w szklarniach wyposażonych w komputerowe systemy sterowania i do wzrostu potrzebują około 492 litrów wody dziennie.
"Muggle" rosła przez przeszło cztery miesiące. W okresie intensywnego wzrostu przez około 10–15 dni przybierała średnio 31,7 kilogramów na dzień.
@Apaturia pamiętam nawet był kiedyś jakiś film familijny o chyba konkursach na największą dynię i dzieciaki ukradły chłopu tę dynię i jak jedli jeden mówił 'kradzione najlepiej smakuje'
Czarne dynie Niektóre dynie mają naturalnie czarny lub ciemnozielony, prawie czarny kolor - są to między innymi dynie odmian Black Knight, Black Kat, Black Bear czy Nightfall. Na ogół utrzymują najbardziej jednolity kolor do czasu, aż zostaną zebrane, a później zaczynają stopniowo przebarwiać się na żółto lub pomarańczowo, choć niektóre odmiany pozostają czarne długo po zebraniu.
Czarne dynie mają pomarańczowe wnętrze, jak zwyczajne dynie. Niektóre odmiany, jak Black Bear, są małe i mają przede wszystkim charakter ozdobny, inne potrafią dorastać do całkiem słusznych rozmiarów. Niezależnie od wielkości, są jadalne i można ich używać zarówno w celach dekoracyjnych, jak i w kuchni.
Pająk, który uwodzi pokazywaniem nóżki Niektóre skakuny są znane z ciekawych i zabawnie wyglądających (przynajmniej z punktu widzenia człowieka) pokazów godowych - ale strategia samców skakunów z gatunku Jotus remus wydaje się na tym tle zupełnie wyjątkowa.
Samce tego gatunku mają na końcach trzeciej pary odnóży lekko wydłużone "wiosła" ułożone z długich włosków. Kiedy samiec namierzy siedzącą na liściu samicę, przemieszcza się dyskretnie na drugą stronę liścia - a następnie z ukrycia wystawia wiosłowate odnóże ponad krawędź i powoli nim macha.
Ten gest może wyglądać jak urocze, nieśmiałe "cześć", ale tak naprawdę przypomina bardziej wystawianie białej flagi i ma na celu sprawdzenie, w jakim stopniu samica jest agresywna. Jeśli samica próbuje atakować odnóże samca, oznacza to, że nie jest zainteresowana odbywaniem godów. Jeśli jednak jest spokojna, względnie zmęczona atakowaniem, to sygnał dla samca, że może próbować szczęścia.
@enkamayo A mnie, jak zawsze, miło jest wiedzieć, że ciekawostki się podobają Mam nadzieję, że ludzie nie są już zmęczeni tymi wszystkimi postami o pająkach, ale chyba złapałam akurat, jak to się mówi, fazę na pająki. Może to przez zbliżające się Halloween
Chyba najbardziej urocze zdjęcie pajączka w historii Mały pająk z rodziny skakunowatych krótko po wykluciu, sfotografowany w 2009 roku przez Scotta Thompsona. Małe skakuny są pod względem rozmiarów miniaturowe, często nie większe od muszki owocówki - w miarę jak rosną, przechodzą przez serię linień, aż w końcu osiągają rozmiary osobników dorosłych.
Na drugim zdjęciu dorosły skakun z tego samego gatunku.
Biały, puszysty pajączek Samice skakuna Paraphidippus fartilis mają ciała pokryte długimi, kremowymi lub białymi włoskami, co nadaje im wyjątkowo sympatyczny i puchaty wygląd. Samce, dla kontrastu, są prawie czarne z metalicznym połyskiem.
Skakuny z tego gatunku dorastają do około 10 mm i występują w Ameryce, na obszarze Teksasu, Kalifornii Dolnej Południowej, południowego Meksyku i Panamy. Lubią przebywać na roślinach z rodziny szparagowatych takich jak agawy czy juki.
Zaistniała szybka potrzeba wykonania personalizowanych kartek urodzinowych - zatem wyszperałam skądś jakiś tutorial, przygotowałam sobie projekty, dokupiłam materiały, no i wyszło jak widać Jak na pierwsze próby, chyba nie tak źle, tylko brakowało mi tego ustrojstwa do równego przycinania krawędzi i miejscami przy wklejaniu grafiki widoczne są małe przesunięcia.
Pierwsza kartka dla fanki klimatów #starwars #gwiezdnewojny, druga w kolorowych, uroczych klimatach #koty #kotki #archeologia. Obydwie kartki wielkości 15 x 15 cm, w schemacie składanej "okiennicy" zawiązywanej na wklejaną wstążeczkę, z personalizowanymi tekstami wewnątrz (na zdjęciach zasłonięte). Elementy wypukłe wycinane ręcznie.
W sumie całkiem miło było odpocząć na moment od skrzynek
Jakiś czas temu wkręciłyśmy się ze znajomą w przeróbkę Auralnauts Star Wars Saga - stąd Vader na kartce ma plakietkę Regional Manager. Wychodzi na to, że Imperium to tylko takie wielkie, galaktyczne korpo, nie ma się czego bać
W Sieci można natknąć się na mnóstwo uroczych zdjęć skakunów noszących "kapelusiki" z kropli wody. Można nawet spotkać się z informacją, jakoby skakuny korzystały z takich kropli jak z przenośnego źródła wody do picia.
Nie jest to jednak prawdą. Skakuny nie lubią mieć na sobie wody, na dodatek woda w większych ilościach może być dla nich niebezpieczna - może zablokować otwory, przez które powietrze przedostaje się do narządów oddechowych pająka, i uniemożliwić mu oddychanie. Na filmikach, na których właściciele próbują umieszczać kroplę wody na ciele skakuna, często wyraźnie widać, że pająk broni się przed tym i raz po raz próbuje się jej pozbyć.
Spryskiwanie owadów, pajęczaków (niekoniecznie żyjących) czy roślin wodą w celu uzyskania efektu rosy przed zrobieniem zdjęcia to popularna sztuczka stosowana przez niektórych fotografów. W przypadku skakunów, trend na kroplę wody zapoczątkowało dwóch fotografów, których zdjęcia szybko zostały uznane za urocze i zdobyły popularność.
Skakuny są turbo. Żałuję, że kiedyś nie złapałem sobie jednego stricte do hodowli. Teoretycznie są uważane za najbardziej inteligentne pająki. W przeciwieństwie do takich ptaszników, które są z grubsza prymitywne :)
@l100e Szkoda tylko, że są takie malutkie. Zastanawiałam się nad urządzeniem fajnego, małego terra dla jakiegoś skakuna, ale nigdy dotąd nie miałam aż tak małego zwierzęcia (nie licząc może karmówki dla gadów) i nie wiem, na ile miałabym wyczucie w jego obsłudze. Chociaż takie rzeczy to pewnie kwestia praktyki i przyzwyczajenia.
Skakun, który postanowił zostać mrówką Mrówczynka (Myrmarachne formicaria) to niezwykły pająk z rodziny skakunowatych, dorastający do 5-7 mm, który pod względem wyglądu przypomina mrówkę. Ma wydłużone ciało w kolorze brązowoczerwonym i smukłe odnóża - podczas poruszania się unosi ich przednią parę nad ziemię, co naśladuje mrówcze czułki. Samce wyróżniają się ponadto mocno wydłużonymi, skierowanymi do przodu szczękoczułkami.
Po co pająkowi mrówczy kamuflaż? Jak się okazuje, mrówki są niesmaczne dla wielu gatunków ptaków, ponieważ zawierają kwas mrówkowy - a zatem upodabniając się do mrówki, skakun zniechęca potencjalne drapieżniki.
Mrówczynka żyje na łąkach, skrajach lasów i przy brzegach wód, ale w naszym kraju jest dość rzadko spotykana. Nie jest jednak jedynym skakunem, który przypomina mrówkę. Podobny kamuflaż stosują jej krewniacy: mróweczka myśliwy (Synageles venator) i mrówczyn bojownik (Leptorchestes berolinensis) (dwa ostatnie zdjęcia). Pająki te również występują na naszych terenach, ale są nieczęsto obserwowane - a jeśli już są widywane, bardzo łatwo pomylić je z prawdziwymi mrówkami.
Jesienne pudełeczko na pierścionek Krajobraz w ciepłych, jesiennych kolorach, uzupełniony wypukłymi gałązkami i listkami z ręcznie malowanej glinki - a od wewnątrz wyściółka na dwa wałeczki obszyta czerwonym welurem i dwie ozdobne przegródki z czerwonym i pomarańczowym chrobotkiem. Wnętrze wieczka zdobione grafiką w ramce.
Kolorystyka i motywy były dobierane na życzenie zamawiającego - w sam raz na tę porę roku
Więcej szpargałów twórczych z Pracowni Apaturium jak zawsze na #apaturiart
Pajączek za ćwierć miliona Bodajże wczoraj uczestniczka teleturnieju "Milionerzy" odpadła przy pytaniu za 250 tysięcy złotych, ponieważ nie wiedziała, czy rozciągnik mchuś ma skrzela, czy kądziołki. Być może nie wszyscy kojarzą tego pająka o jakże sympatycznej nazwie, więc w dzisiejszej ciekawostce będzie kilka informacji na jego temat - kto wie, kiedy mogą się przydać
Rozciągnik mchuś (Marpissa muscosa) wydaje się całkiem mały i dorasta zwykle do 7-11 mm, jednak jak na skakuna występującego na naszych terenach to już całkiem sporo. To jeden z największych skakunów żyjących w środkowej części Europy i można go spotkać także w Polsce.
Mimo że jest gatunkiem pospolitym, czasem trzeba się uważnie rozglądać, żeby go zauważyć. Lubi suche, nasłonecznione miejsca i pionowe powierzchnie - chętnie przebywa na ścianach, ogrodzeniach, korze drzew i drewnianych płotach, można go też spotkać na skrajach lasów i w ogrodach. Jego ubarwienie pomaga mu maskować się w otoczeniu. Jak wszystkie skakuny, namierza ofiarę posługując się wzrokiem i atakuje, skacząc na zdobycz. Nie stanowi zagrożenia dla ludzi.
A wracając do pytania, czy ma skrzela, czy kądziołki - ma oczywiście kądziołki przędne
Dziś mi się wyświetliło, że wielu ludzi tego szukało w Google. Po nazwie i dzięki memowi łatwo zgadnąć, że to pająk, a jak pająk, to ani zęby trzonowe, ani skrzela i chyba nie pióra.
Tak, teraz jestem taki mądry, ale jakbym oglądał na żywo, to pewnie bym nie był. Ale nie ma co gdybać, teraz jestem mądry xd
Najbardziej kolorowy pająk Chrysilla volupe to maleńki, mierzący zaledwie kilka milimetrów skakun występujący na Sri Lance, w Indiach, Nepalu i Bhutanie. Pomimo swoich miniaturowych rozmiarów wyróżnia się niezwykle żywymi, opalizującymi kolorami układającymi się w podłużne pasy i plamy.
Równie kolorowe są gatunki pokrewne, jak Chrysilla lauta żyjący w lasach deszczowych w Chinach, Wietnamie i Mjanmie (trzecie zdjęcie).
Śniące pajączki Przeprowadzane w ostatnich latach obserwacje i badania wykazują, że pająki z rodziny skakunowatych mogą doświadczać aktywnej fazy snu przypominającej w pewnym stopniu naszą fazę REM i śnić.
Zaobserwowano, że skakuny z gatunku Evarcha arcuata podczas snu poruszają się od czasu do czasu, a nawet podkurczają przez sen odnóża - co przypomina trochę niekontrolowane, mimowolne ruchy pojawiające się w fazie najgłębszego snu, w którym doświadcza się marzeń sennych.
W przypadku małych skakunów, których ciała są częściowo przezroczyste, udało się dodatkowo zaobserwować, że pojawiają się u nich okresowo szybkie ruchy siatkówki, które w ciągu nocy wydłużają się i nasilają, trwając około 77 sekund i powtarzając się mniej więcej co 20 minut. W tych samych fazach badacze zaobserwowali u małych skakunów nieskoordynowane ruchy ciała – pająki wierciły się przez sen, poruszając lekko odwłokiem i kądziołkami przędnymi, a także na przemian podkurczając i prostując odnóża.
Według jednej z teorii, faza REM oraz pojawiające się w jej czasie sny pomagają zwierzętom, które ich doświadczają, "trenować" przez sen umiejętności niezbędne do przetrwania. Sny pozwalają na przetworzenie informacji zebranych w ciągu dnia, a także odgrywają rolę w uczeniu się i regeneracji mózgu.
Jeszcze do niedawna sądzono, że tylko kręgowce doświadczają snu dwufazowego i potrafią śnić. Okazuje się jednak, że ta umiejętność może być rozpowszechniona w świecie zwierząt dużo bardziej niż nam się zdawało. Zachowania wskazujące na występowanie snu dwufazowego zaobserwowano jak na razie nie tylko u skakunów, ale też m. in. u ośmiornic.
Skakunowate (Salticidae), zwane też po prostu skakunami, to najliczniejsza rodzina pająków obejmująca około 13% wszystkich gatunków pająków - obecnie wchodzi w jej skład niemal 700 opisanych rodzajów i ponad 6000 gatunków skakunów.
Skakuny są popularnie znane jako najbardziej urocze pająki na świecie. Odpowiadają za to przede wszystkim ich oczy - ich jedna para jest szczególnie duża w porównaniu do pozostałych i skierowana na wprost, co nadaje im sympatyczny wygląd i tworzy wrażenie, jak gdyby były wiecznie zaciekawione i nawiązywały kontakt wzrokowy z obserwatorem. Skakuny wydają się przy tym puszyste i miękkie dzięki pokrywającym ich ciała włoskom, a także miewają żywe kolory i wzory, co czyni je atrakcyjnymi wizualnie. Są aktywnymi, małymi pod względem rozmiarów pająkami, mają znakomity wzrok i żywo reagują na ruch w otoczeniu, a niektóre ich zachowania, takie jak machanie przednimi odnóżami, wydają się ludziom szczególnie urocze.
Niektóre nietoperze potrafią składać uszy Zaobserwowano, że niektóre nietoperze mające wyjątkowo długie uszy składają je podczas spoczynku - trochę na podobnej zasadzie, jak składają skrzydła. Z uwagi na podobieństwo kształtu określa się często, że nietoperz składa uszy w "baranie rogi".
Inne długouche nietoperze, jak na przykład gacek brunatny (Plecotus auritus), podczas odpoczynku lub hibernacji chowają uszy pod skrzydłami - dzięki czemu nie marzną i nie są narażone na przypadkowe uszkodzenia.
Mała, drewniana skrzynka na drobiazgi inspirowana #harrypotter , w trochę mroczniejszym klimacie niż skrzynka z podobnym motywem, którą pokazywałam na tagu jakiś czas temu. Grafika na życzenie zamawiającej, do tego kilka ręcznie formowanych i malowanych detali wypukłych, plus motyw z przejrzystej pasty szklistej. Wnętrze wieczka zdobione, dno wyklejone czarnym filcem, z boku srebrne metalowe zapięcie.
Więcej szpargałów twórczych z Pracowni Apaturium jak zawsze na #apaturiart
Najmniejszy nietoperz świata Najmniejszym nietoperzem, a zarazem najmniejszym ssakiem świata pod względem długości ciała, jest świnionos malutki (Craseonycteris thonglongyai), zwany też ryjkonosem malutkim. Mierzy od 2,8 do 3,4 cm, a jego waga nie przekracza 3,2 g.
Jak wskazuje jego nazwa, świnionos malutki ma podobny do świńskiego ryjek. Żeruje o zmierzchu i przed wschodem słońca - poluje na małe owady i inne stawonogi, które chwyta w powietrzu lub wyłapuje z okolicznej roślinności. Żyje wyłącznie w Tajlandii i Mjanmie, w niewielkich jaskiniach krasowych w tropikalnych lasach monsunowych, a z uwagi na bardzo ograniczony zasięg występowania należy do najbardziej zagrożonych ssaków na świecie. Jego populacja w Tajlandii liczy około 2300 osobników, a w Mjanmie około 1300.
Nie pisałem, bo jestem z natury powściągliwy i raczej wycofany, ale dziś napiszę. Bo #zyciejestdobre
Mam właśnie zjazd absolwentów mojej budy, odbywa się regularnie co kilka lat. Specyfika i atmosfera takich zjazdów jest niesamowita. Zwykle jest tak, że już na koniec jednej takiej imprezy odlicza się czas do kolejnej. Byliśmy zżyci, bo przez 5 lat mieszkania w internacie dorastaliśmy razem, bardzo często rówieśnicza grupa zastępowała rodzinę; różności przeżywaliśmy wspólnie, z jednego jedliśmy i w jedno sraliśmy. To zbliża Znamy się, powiedzmy, ponad 30 lat, przeorało nas życie. Są tacy, których nie widziałem 3 miesiące, są tacy, których nie spotkałem 20 lat. Trzymamy kontakt i właśnie powoli uzupełniamy obecność. Najpierw było przebieranie nogami i od dobrych 2 miesięcy oczekiwanie na spotkanie. Jedni już trzeci dzień są na miejscu, drudzy mają jeszcze dziś i jutro przed sobą. Wczoraj dobiłem do swoich, posiedzieliśmy, pogadali, ucieszyłem się nimi i tym spotkaniem. Potem długo w noc nie umiałem wyłączyć głowy, leżałem w łóżku i myślałem o nich, a po 4 godzinach snu mój mózg mnie zerwał na równe nogi. Dziś ciąg dalszy. Bardzo mi z tym dobrze.
