Petersena odkryłem mniej więcej w okolicy 2005 roku i po zachłyśnięciu się Ninja Tune Skalpela to był kolejny jazzowy cios w me metalowe serce.
Muzyka która jest ze mną po dziś dzień. Album należy traktować jako hybrydę i tutaj bardziej odpowiednie byłoby określenie go jako #nujazz ale Petersen umiejętnie przemyca standardy jazzowe w nowym wydaniu.
Natomiast do odsłuchu daje Koncert a nie płytę, bo uważam za znacznie lepszy od płyty.
Poznałem ten zespół zupełnym przypadkiem, umówiłem się że znajomymi w miejscu, które po prostu chcieliśmy odwiedzić. Nie wiedzieliśmy co tam będzie. W każdym razie, otworzyła się tam imprezowania z foodtrackami - Nowa Rezydencja - a miejscem był budynek administracyjny Z przy bramie do kombinatu Nowej Huty w Krakowie.
Imprezowania już nie istnieje, a koncert był wspaniały, nie spodziewałem się tego co zastaliśmy. Chłopaki zagrali lepiej niż na płycie, którą dopiero później przesluchałem. Po prostu majstersztyk. To nie był tylko koncert ale porządne nagranie. Jaka jest geneza takiej profesjonalnej ekipy na w sumie kameralnym koncercie? Nadal nie wiem, może agencja która to nagrywała chciała mieć do portfolio? Może to był to test załogi? Choć dziś myślę, że prostu zgarnęli grant rządowy xD
Młodzi piękni i miałem takie ciarki jak pierwszy raz usłyszałem Primusa. Nie przypadkowo porównuje do tego zespołu, bo hopaków jest trzech. Miałem też okazję zagadać chwilę i do dziś żałuję, że nie kupiłem od nich winyla. Dzięki nim poznałem świat #progjazz
Oby więcej takich niespodzianek czekało mnie w życiu.
Miłej podróży życzę, bo ta muzyka wciąga. Do dziś wracam do tego nagrania.
@CzosnkowySmok Ale to jest sztosik album. Coś czuje, że będzie cieżko wybrać trójkę przy głosowaniu. Właśnie trochę mi się z Tigranem Hamasyanem klawisze kojarzą.
Moja propozycja w kategorii #jazz do #kacikmelomana to Skalpel - Big Band Live.
Duet Igor Pudło i Marcin Cichy rozwinął swoje kompozycje do aranżacji w czternastoosobowym zespole kierowanym przez Patryka Piłasiewicza. Album nagrany na żywo podczas koncertu w warszawskim Palladium w 2019 roku.
Uwielbiam ich muzykę i wybrałem się raz na ich koncert w warunkach klubowych jako duetu. Stężenie hipsterki przekroczyło wszelkie limity a atmosfera była hmm... no nie do końca rozrywkowa. Muzyka jazzowa grana z komputerów nie ma tej energii zespołu i było po prostu nudno. Dlatego tym bardziej żałuję, że nie wybrałem się na koncert Big Bandu we wrocławskim NFM.
Wracając do albumu - jest to przekrój największych przebojów tego zespołu. Słychać wyraźnie te zaangażowanie czternastu osób. Nie jestem żadnym specjalistą w jazzie ale wydaje mi się, że w tej aranżacji na żywo z zespołem wyraźnie słychać jak "dziwnie" gra się jazzową muzykę samplowaną. Sekcja dęta niekiedy dodaje krótkie, rwane dogrywki, w tle słychać ambientowe sample albo ciche wokale odpalane z komputera. Mam wrażenie, że jest to coś innego i jak zawsze przy koncertach, fajnie jest porównać wersję koncertową z singlami.
Moje ulubione kawałki to: Low, Wonderland in Alice i On The Road.
Do kolejnej edycji wyborów Kąciku Melomana w kategorii 'jazz', proponuję płytę:
"A Love Supreme" Johna Coltrane'a
Kiedyś bodajże Santana powiedział, że B.B. King grał bluesa, Davis grał jazz, a Coltrane życie.
Ten cytat w zasadzie opisuje całą twórczość giganta saksofonu...
Wielu twierdzi, że Davis był największym jazzowym muzykiem chodzącym po ziemi, nie sposób się z tym nie zgodzić: liderował największy grupom, tworzył i rozwijał trendy, wprowadził jazz do mainstreamu..
Ale to Trane był najjaśniejszą (według mnie rzecz jasna) gwiazdą w jazzowej konstelacji. Może nie był tak dobry technicznie, ale wydmuchiwał przez instrument całą swoją duszę.
Album ubóstwiam, znam go na pamięć, ale nie słucham go często. Sporo mnie to kosztuje
minimalna długość naszej propozycji powinna wynosić +/- 20 min.
swoją chęć uczestnictwa można zgłosić zostawiając komentarz. W ten sposób przed końcem zbierania zgłoszeń będę w stanie przypomnieć uczestnikom którzy jeszcze tego nie zrobili o wrzuceniu swojej propozycji
dozwolone są hybrydy z innymi gatunkami muzyki oraz pochodne
swoje propozycje wrzucamy do 05.10 (niedziela) do północy z tagiem #kacikmelomana
dozwolone są albumy, epki, single, kompilacje czy ścieżki dźwiękowe z filmów, gier itp pod warunkiem, że są dostępne do bezpłatnego odsłuchu i dotyczą tematu przewodniego danej edycji
post z propozycją muzyczną powinien zawierać: wykonawcę i tytuł plus kilka słów na temat zapostowanej muzyki
głosowanie na najlepszą propozycję tej edycji rozpocznie się 10.10
nie wolno podawać propozycji użytych w poprzedniej edycji o tej tematyce. Link do pełnej listytutaj
w razie potrzeby dodatkowego czasu na odsłuch/głosowanie proszę o kontakt
Rozpoczynam głosowanie na najlepszą propozycję siedemnastej edycji #kacikmelomana
---------------------------
Głosujemy zostawiając komentarz z najlepszymi według nas trzema propozycjami muzycznymi z dostępnych zgłoszeń (lista poniżej) oceniając je w skali 3-1.
Głosowanie trwa do poniedziałku do 12 lub do oddania głosów przez wszystkich uczestników.
Głos oddają tylko osoby które zgłosiły swoje propozycje w #kacikmelomana
Przypominam, że nie możemy głosować na własne propozycje
---------------------------
Jacques Loussier - Beyond Bach, Other Composers I Adore
Piotr Czajkowsky - IV Symfonia F-moll Op. 36
Bear McCreary - Battlestar Galactica, sezon 4 OST
Dobrawa Czocher - Dreamscapes
Igorrr - Hallelujah
Therion - Vovin
Steve Reich - Music For 18 Musician
Arvo Pärt - Tabula Rasa
Karol Szymanowski - Symphony No. 4, Op. 60, "Symphonie Concertante"
Wołam uczestników @onpanopticon @bscoop @LondoMollari @radidadi @totengott @Yes_Man @tomwolf @jurusko
@LeniwaPanda Eh, napisałem długiego posta, po czym hejto mnie wylogowało, i przepadł przy wysyłce. W każdym razie wygląda to tak, wrzucę więcej szczegółów po 16 ( ͡° ͜ʖ ͡°)
3 punkty: Therion - Vovin
2 punkty: Jacques Loussier - Beyond Bach, Other Composers I Adore
Eh, napisałem długiego posta, po czym hejto mnie wylogowało, i przepadł przy wysyłce. W każdym razie wygląda to tak, wrzucę więcej szczegółów po 16 ( ͡° ͜ʖ ͡°)
Z 4. Symfonią pierwszy raz się zetknąłem się oglądając przypadkiem na yt "Legendę Lasu", ekperymentalną krótkometrażową animację Osamu Tezuki (ojca anime), która zarazem była jedną z jego finalnych dzieł. Link w dobrej jakości podeślę plusującym po zakończeniu głosowania.
Jako, że w #kacikmelomana dozwolone są fuzje z innymi gatunkami, wrzucam pewien soundtrack, który na kanwie muzyki klasycznej umieścił ich całe mnóstwo. Mam nadzieję, że @LeniwaPanda mnie nie zdyskwalifikuje. ( ͡° ͜ʖ ͡°)
Artysta (kompozytor): Bear McCreary
Album: soundtrack z Battlestar Galactica, sezon 4
Rok wydania: 2008
Cóż, nowy BSG dla wielu jest w topce, jeśli chodzi o seriale sci-fi, i bez wątpienia zawdzięcza to w sporej części fenomenalnemu sountrackowi. Kilka motywów było odwołaniami do pierwszej wersji BSG, jeszcze z lat siedemdziesiątych, ale były on tylko jednym ze detali, w bardzo zróżnicowanym materiale, jaki zgotował Bear McCreary. Znajdziemy tam inspiracje klasyką, muzyką orientalną, irlandzką, ale też klasycznym rockiem, metalem czy bluesem.
OST z sezonu czwartego (ostatniego) zawiera kilka legendarnych fragmentów, których ciężko słuchać bez przypominania sobie ułożonych wokół nich scen (kto oglądał ten wie, kto nie oglądał, niech żałuje).
Osobiście, miałem ten soundtrack w aucie przez parę lat, aż do momentu kiedy wszyscy pasażerowie go nie znienawidzili.
W lipcu miałem okazję zobaczyć występ cudownej Dobrawy przy "pustynnym" zachodzie słońca na festiwalu desert law. Jej wiolonczela przeszyła moje serce. Uważam że takiej muzyki trzeba doświadczać na żywo żeby docenić jej moc.
Nie będę pisał więcej bo nie znam się, wiem tylko że jest to coś wyjątkowego i chcę się tym dzielić.
@LeniwaPanda przypadkiem podsłuchałem fragment jej próby w hotelowym korytarzu uwielbiam surowe brzmienie, płyta z Hanią Rani jest też świetna (i mniej mroczna)
Wykonawca: Igorrr
Tytuł: Hallelujah
Rok wydania: 2012
Prawda jest taka, że jak ktoś się guzdrze, to ktoś inny mu wrzuci. W związku z tym dzisiaj w kąciku melomana polecam
pana Igorrra. Francuz, który miesza wszystko ze wszystkim. Czasami wychodzi mu z tego mieszania coś fajnego, a czasami takie coś jak ten album. Powiem tak, normalnie słuchać się tego nie da, ale są takie stany świadomości, że wchodzi bez przegryzania. Powiem jeszcze, co my tu mamy. Ten album to mieszanka muzyki poważnej, elektroniki i metalu. Wydany jako drugi w kolejności i całe szczęście, bo późniejsze płyty są do słuchania przyjemne a ta i poprzednia nie. Ten album daję tu tylko dlatego, że ma najwięcej muzyki poważnej w sobie. Przyjemnego odbioru
Tematem Osiemnastej Edycji #kacikmelomana będzie muzyka Jazz. Jeśli ktoś chce mieć pewność zostania zawołanym do tej edycji to proszę o zostawienie komentarza.
Tabula rasa (z łac. „czysta tablica”) to filozoficzne i psychologiczne pojęcie oznaczające, że umysł ludzki przy narodzinach jest pusty, a cała wiedza pochodzi wyłącznie z doświadczenia. Koncepcja ta, spopularyzowana w Oświeceniu, jest kluczowa dla empiryzmu i zakłada, że rzeczywistość odciska się w umyśle jak na niezapisanym nośniku.
Szymanowski. Kiedyś się co nie co rozpisywałem o nim. Takie moje odkrycie na starość. Możliwe,że więcej pochlebnych opini otrzymałaby Symfonia numer 3. Jednak to przy tym dziele mam miks emocji. Oraz szacunek wielki za użycie fortepianu który nie należy do łatwych instrumentów komponujących się z typowo symfoniczną orkiestrą.