Dziś Mgławica Kraba przynosi Ci energię pełną tajemnic i niespodzianek. Jeśli urodziłeś się pod znakiem Mgławicy, przygotuj się na dzień pełen kosmicznych wibracji. Twoje gwiazdy mówią, że to idealny moment, aby podjąć nowe wyzwania i odkryć nieznane galaktyki w swoim życiu.
Pamiętaj, aby unikać czarnych dziur – mogą one wciągnąć Cię w wir niepotrzebnych problemów.
Twoje szczęśliwe planety to Mars i Jowisz, a kolor dnia to głęboka czerń kosmosu.
Obraz został złożony z 24 indywidualnych ekspozycji wykonanych za pomocą kamery Wide Field and Planetary Camera 2 w październiku 1999, styczniu 2000 i grudniu 2000 roku. Kolory na obrazie wskazują różne pierwiastki, które zostały wyrzucone podczas wybuchu. Niebieski w filamentach w zewnętrznej części mgławicy reprezentuje neutralny tlen, zielony to jednorazowo zjonizowana siarka, a czerwony oznacza dwukrotnie zjonizowany tlen.
Ten plik znajduje się w domenie publicznej, ponieważ został stworzony przez NASA i ESA. Materiały Hubble’a NASA (i materiały Hubble’a ESA sprzed 2009 roku) są wolne od praw autorskich i mogą być swobodnie używane jako materiały w domenie publicznej bez opłat, pod warunkiem, że jako źródło materiału zostaną podane wyłącznie NASA, STScI i/lub ESA. Ta licencja nie ma zastosowania, jeśli używane są materiały ESA stworzone po 2008 roku lub materiały źródłowe z innych organizacji.
Materiał został stworzony dla NASA przez Space Telescope Science Institute na podstawie kontraktu NAS5-26555 lub dla ESA przez Hubble European Space Agency Information Centre. Oświadczenie o prawach autorskich znajduje się na hubblesite.org lub oświadczenie o prawach autorskich z 2008 roku na spacetelescope.com
Chłop myśli, że z 4-5 dni nie wrzucał, a tu już miesiąc mija XD
Na zdjęciu widzimy Jowisza i jego trzeci co do wielkości księżyc, rozmiarami przypominający nasz Księżyc, a wyglądem gigantyczny kawałek sera (zdjęcie nr 2, wikipedia). Io jest także najaktywniejszym wulkanicznie ciałem niebieskim w naszym Układzie Słonecznym!
Kosmiczne skały (i gazy) uchwycone w 16-calowym teleskopie o ogniskowej ponad 4m, więc kawał sprzętu, na myśl o przestawianiu którego aż boli mnie bioniczny łokieć XD
Region gwiazdy Sadr γ Cyg z Mgławicą Motyl (IC 1318) na czele. Kadr uzupełnia w prawym dolnym rogu Mgławica Półksiężyc NGC 6888.
Materiał to tylko 4 klatki po 180s naświetlania, więc wartość artystyczna praktycznie zerowa (dużo szumu i hot/cold pixeli). Klatek się jeszcze dozbiera.
Pamiętajcie o naszym serwerze discord dotyczącym astrofotografii.
Dzięki materiałowi @TymczasowyNick66 mogłem podejść do obróbki NGC 7000, którą swego czasu zebrał Nikorem 135mm. Naprawdę chłopak złapał porządne klatki.
Obróbke poczyniłem standardowo w Pix Insight z krokami jak niżej:
1. Image Solver i SPCC
2. Crop
3. SCNR na zielony kanał.
4. Seti Astro Automatic DBE - moim zdaniem działa lepiej niż GraXpert
5. BlurxTerminator
6. StarxTerminator na rozdzielenie tła od gwiazd.
7. NoisexTerminator na tło i Narrowband Normalization
8. Wyciąganie tła GHS, zabawa krzywymi, saturacja maska na niebieski kanał (wychodził bardzo w tle), zdjąłem go trochę.
9. Wyciąganie gwiazd GHS.
10. Połączenie w PixelMath.
Ogólnie wraz z osobami z tagu i społeczności #astrofotografia stworzyliśmy serwer discord na którym wspólnie dyskutujemy o naszym hobby oraz wszystkimi innymi tematami około astronomicznymi.
Ładne, jak sobie porównuję na obu kartach zdjęcie przy zdjęciu to gwiazdy niczym doklejone w Photoshopie xD
Skoro 7h dało efekt z gwiazdami to ile trwało samo naświetlanie mgławicy bez gwiazd? Dziwne, że nawet tych najjaśniejszych nie było widać, nawet zarysu tylko czerń.
No to teraz przyszła pora na zdjęcie, z którego jestem najbardziej zadowolony
Oto M31 czyli słynna Galaktyka Andromedy, nasza kosmiczna sąsiadka. Oddalona jest o 2,5 miliona lat świetlnych i pędzi w naszym kierunku z prędkością 300km/s co doprowadzi do zderzenia i połączenia z Drogą Mleczną za około 4,5 miliarda lat. Chociaż pojawiły się również badania, że jest 50% szans, że jednak galaktyki się miną. No cóż, pożyjemy zobaczymy
Galaktyka Andromedy ma średnicę 220 tysięcy lat świetlnych (nasza ma 100 tysięcy) oraz liczy około biliona gwiazd (1000 miliardów). Szacuje się, że w Drodze Mlecznej mamy około 400 miliardów gwiazd. No i patrząc na te wielkie liczby, nawet pesymistycznie zakładając, że tylko przy jednej gwieździe na milion istnieje planeta sprzyjająca życiu to i tak wyjdzie, że są tysiące takich planet.
Na zdjęciu widoczne są również galaktyki satelitarne Andromedy - M32 (ta wyżej) oraz M110 (ta niżej).
Teleskop: SW Evoguide 50ED
Kamera ZWO ASI 585 MC z filtrem UV/IR cut
Stack 400 ekspozycji po 10 sekund, zestackowane i obrobione w darmowym programie Siril.
Mgławica Orzeł (M16) ze słynnymi Filarami Stworzenia z mojego teleskopu (ʘ‿ʘ)
Jest to jedno z miejsc, w których rodzą się nowe gwiazdy. Gaz i pył w tych słupach zapada się pod wpływem grawitacji i z takiej zagęszczonej materii tworzą się nowe układy planetarne.
Filary są odległe od nas o około 6500 lat świetlnych, a ich wymiary to 4-5 lat świetlnych, czyli mniej więcej odległość dzieląca Słońce do najbliższej gwiazdy czyli Proximy Centauri.
Może i nie mam teleskopu Hubble'a, może i obiekt słabo widoczny z Polski, ale gdy tylko znalazłem się pod ciemnym niebem i zobaczyłem przejrzysty horyzont postanowiłem spróbować co mi tam wyjdzie
Oto NGC 7293, czyli Mgławica Ślimak. Znajdująca się w gwiazdozbiorze Wodnika odległa od nas o okolo 714 lat świetlnych mgławica planetarna.
Zdjęcie wykonałem z pomocą teleskopu SW 150/750 i niezawodnej kamery ZWO ASI 585. Na swoim rozklekotanym montażu mogłem wyciągnąć maksymalnie 16 sekundowe klatki i z połączenia wielu takich zdjęć (już nie pamiętam ilu dokładnie, mogę sprawdzić jak będę po podróży) oraz wyciągnięciu materiału za uszy udało mi się uzyskać taki efekt, który jest nawet zadowalający. Ja tam mam radochę
Kadr odbiłem w lewo, bo byłem ciekaw co tam znajdę. Ciekawe, że tak jak przy poprzednich sesjach, im więcej mam godzin materiału tym ciężej mi wyeksponować tlen. Zaczyna mocno dominować wodór.
@InstytutKonserwacjiMaryliRodowicz u mnie w Szkocji chmury, ale siostra w Gdańsku widziała (przejazdem akurat, ale z Finlandii wracała, tam to by były widoki)
@dzangyl niestety ciężko nagrać je w ruchu bo trwa to ułamek sekundy, a ekspozycja tej klatki to 15s. Z wczorajszych fotek planuję jeszcze zrobić time-lapse, ale pojedyncza Perseida zajmuje jedną klatkę
Fajne są też fotki zestackowane, tzn. wszystkie upolowane meteory na jednym foto. No ale co zrobić, jak się upolowało tylko jednego?
Oczywiście przy okazji focenia ogląda się je na żywo Widziałem kilka, ale w różnych częściach nieba.
Mała dogrywka w temacie Drogi Mlecznej. Tym razem fotka wykonana w nieco szerszym kadrze i jaśniejszym obiektywem, a dodatkowo z trackera. 20 minut materiału pod pięknym niebem Bortle 4.
Wczorajsza ładna pogoda skutkowała tym oto zdjęciem Drogi Mlecznej - region Trójkąta Letniego (jasne gwiazdy Deneb, Wega, Altair) i widoczne mgławice w Łabędziu w Cefeuszu.
Sprzęt: Nikon D5600 (stock) + Nikkor 18mm f/3,5
Stack: 111 * 15s ISO 1600
Stackowanie: AstroPixelProcessor
Obróbka: Photoshop, NoiseXTerminator
Bonus: pojedyncza klatka skierowana na południe, w stronę centrum galaktyki (niestety ukryte w łunie Wrocławia)
Dziś wrzucam z kronikarskiego obowiązku (bo jak raz nie wrzucę to znowu przestanę na miesiąc).
Nie dlatego, że mi się to zdjęcie podoba - zwłaszcza że mnie piecze strasznie fakt, że zostało zrobione takim samym teleskopem jak mój. Tyle że z filtrem do chromosfery za notabene 8k pln. Po prostu mnie boli (żeby nie powiedzieć że pali :v) fakt że taki potencjał drzemie w tej małej śmiesznej lunetce jaką jest SkyWatcher 72ed.
A na zdjęciu, jeżeli jeszcze ktoś nie wie, to mamy Słońce, największego rzułtego karła naszego Układu Słonecznego (no i znowu Jan Paweł jest drugi)
