Wrzoo

489 + 1 = 490

Tytuł: Kronika towarzyska Lady Whistledown

Autor: Julia Quinn i in.

Kategoria: literatura obyczajowa, romans

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Liczba stron: 496

Ocena: 4/10

Link do LubimyCzytać:

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/5054719/kronika-towarzyska-lady-whistledown

Książka będąca kontynuacją mojego poprzedniego wpisu, a więc książki na lato - takiej, przy której nie trzeba myśleć - ot, pasza do przeczytania w dwa dni na leżaczku na tarasie.

Tu mamy z kolei zbiór opowiadań okołobridgertonowych (dla niewtajemniczonych, jest to seria książek-romansów o rodzinie Bridgertonów, która doczekała się dość popularnej ekranizacji w postaci serialu Netfliksa). Jako że całą serię o Bridgertonach mam już przeczytaną, to sięgnęłam i po ten spin-off. 

Mamy 4 opowiadania o 4 różnych parach, których akcja dzieje się w tym samym czasie - zimą 1814 roku. Każde z tych opowiadań traktuje o perypetiach par, które spotykają się w dwóch kluczowych momentach akcji - na przyjęciu na lodzie oraz na balu walentynkowym. Oczywiście, szybko dowiadujemy się, między kim a kim zakwitnie uczucie, co może stać im na przeszkodzie, i kiedy nastąpi kulminacyjne "kocham cię". Wszystko spaja narracja Lady Whistledown, czyli tajemniczej autorki plotkarskiego czasopisma.

Historie te nie są, niestety, na poziomie "Bridgertonów", gdyż zostały napisane przez różne osoby (ostatnie opowiadanie zaś jest autorstwa Julii Quinn, czyli twórczyni serii) i traktują o nieznanych nam z serialu czy książek osobach, co odejmuje nieco kolorytu. Tym niemniej, zapełniło czas.

Prywatny licznik (od początku roku): 38/52

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.vercel.app/

#bookmeter #czytajzhejto #bridgerton #bridgertonowie

488 + 1 = 489

Tytuł: Wszystko przez pannę Bridgerton

Autor: Julia Quinn

Kategoria: literatura obyczajowa, romans

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Liczba stron: 386

Ocena: 6/10

Link do LubimyCzytać:

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/5073512/wszystko-przez-panne-bridgerton

Jakie książki są zdecydowanie najbardziej sztampowym dopełnieniem letnich wakacji? No wiadomo, że romanse! Aby odpocząć od codziennego sianka, czyli reportaży i fantasy/YA, sięgnęłam po ponownie wydaną w Polsce (na fali popularności serialu Netfliksa) książkę "Wszystko przez pannę Bridgerton", która rozpoczyna nowy cykl o rodzinie Rokesbych.

Mamy czupurną Billie Bridgerton, i mamy trzech braci Rokesby: Edwarda, Andrew i George'a. Już na początku dowiadujemy się, że Billie dorastała w przyjaźni z Edwardem i Andrew (będąc w zbliżonym wieku, jako dzieci i nastolatki spędzali ze sobą masę czasu), zaś nie toleruje starszego George'a, który wydaje się poważniejszy, bardziej obowiązkowy i mniej zabawowy.

...nie, tu nie ma tajemnic - od pierwszych stron wiemy, kto w kim się zakocha. Jedyne, na co czekamy, to to, aż w końcu główni bohaterowie się o tym dowiedzą. Co nie jest zaskoczeniem: to stały trik w arsenale pani Julii Quinn i charakterystyczny element jej twórczości.

W tych książkach nie ma nic odkrywczego. I niczego się z nich nie dowiemy. Ale jako pasza dla umysłu na lato są idealne.

Prywatny licznik (od początku roku): 37/52

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.vercel.app/

#bookmeter #czytajzhejto #bridgerton #bridgertonowie

487 + 1 = 488

Tytuł: Jaśminowy tron

Autor: Tasha Suri

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Fabryka Słów

Liczba stron: 645

Ocena: 5/10

Link do LubimyCzytać:

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/5051991/jasminowy-tron

Chwilę mnie nie było z uwagi na urlop, więc teraz przyszła pora na nadrobienie zaległości w bookmeterkach.

Na pierwszy rzut czytadło, które zaczęłam jeszcze w lipcu, czyli "Jaśminowy tron". Lekko nie było.

Mamy okołoindyjski kraj, którym żelazną ręką rządzi cesarz. Cesarz nie jest zbyt dobrym władcą - ciągnie go do przemocy od młodych lat, i jest zafascynowany panującą w kraju religią, tzw. kultem matek. Z uwagi na ten kult okazjonalnie pali się kobiety, aby dołączyły do grona wszechmocnych matek (niektóre kobiety dają się spalić dobrowolnie, inne - niekoniecznie).

Ale to nie cesarz jest to głównym bohaterem. Głównych bohaterek mamy dwie: księżniczkę-siostrę cesarza, oraz służącą. Księżniczka zostaje uwięziona w klasztorze jako niegodna, gdyż odmówiła spalenia; w akcie desperacji prosi o towarzystwo napotkanej w klasztorze służącej. Służąca natomiast skrywa pewien sekret: otóż jest związana z klasztorem, w którym dawniej dzieci doznawały pewnego rodzaju ascendencji i zyskiwały pewne magiczne umiejętności. Ach, i jest jeszcze choroba tocząca pospólstwo.

Książka zapowiadała się intrygująco, jednak na dłuższą metę była monotonna i pozostawiła mnie z poczuciem zawodu. Spodziewałam się nieustannych zmian, magii, szaleństwa, a dostałam niezbyt wartką akcję, mało pociągający wątek polityczny i wymuszony romans. No cóż - nie każda książka musi być idealna.

Prywatny licznik (od początku roku): 36/52

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.vercel.app/

#bookmeter #fantasy #czytajzhejto #ksiazki

450 + 1 = 451

Tytuł: Tysiąc uderzeń serca

Autor: Kiera Cass

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Jaguar

ISBN: 9788382661545

Liczba stron: 424

Ocena: 5/10

Link do LubimyCzytać:

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/5065978/tysiac-uderzen-serca

Kiera Cass podbiła kiedyś moje czytelnicze serce serią "Selekcja", która była księżniczkowo-zamkowym odpowiednikiem programu reality "The Bachelor". Ot, wówczas książę musiał sobie wybrać żonę, więc zgromadzono masę panien, w tym i główną bohaterkę. Czytało się to świetnie, idealna książka na lato.

Kiera Cass opublikowała później nieco gorszą serię "The Betrothed", również osadzoną w księżniczkowo-zamkowym świecie, a teraz - uwaga, zaskoczka - zupełnie nową, również księżniczkowo-zamkową, książkę "Tysiąc uderzeń serca".

Mamy tu główną bohaterkę Annikę, księżniczkę, której matka została porwana kilka lat temu, zaś król ojciec (któremu nieco włączył się agresor po utracie żony) rządzi niepodzielnie królestwem, przygotowując powoli brata Anniki do przejęcia swojej roli. 

Annika lubi książki, wyszywać na tamborku, i walczyć na miecze (wiadomo). Ma też wkrótce wyjść za mąż za dość apodyktycznego typa, związek z którym ma przypieczętować władzę obecnego rodu (bo najwyraźniej ród owego narzeczonego nie był jakoś szczególnie przekonany do obecnego króla, ale do wejścia w rodzinę królewską już tak). 

No i pewnego dnia, podczas przejażdżki konnej, Annika będąca w towarzystwie narzeczonego i straży zostaje porwana przez Lennoksa - ot, takiego nieco bandziora z grupy renegatów zajmujących w teorii opustoszałe tereny, graniczące z królestwem. No i okazuje się, że herszt bandy owego Lennoksa gromadzi ludzi w celu najechania na królestwo i odebrania go, gdyż - jak się okazuje - roszczą sobie oni prawa do tej ziemi. Oczywiście Annika i Lennox są tu głównymi bohaterami, i jak w księżniczkowo-zamkowych książkach bywa, pałają do siebie niechęcią... z początku.

Książka jest dość przewidywalna, niestety. Poza jednym zaskoczeniem, wszystkie intrygi można bardzo szybko wywnioskować. Czyta się ją lekko i szybko, postaci niby mają trochę głębi, ale... trochę jednak nie. Złole są po prostu źli, dobrzy są zwyczajnie w świecie dobrzy. Humoru, który mógłby tu podnieść nieco ocenę, brak. I to tyle. Trochę się zawiodłam.

Prywatny licznik (od początku roku): 35/52

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.vercel.app/

#bookmeter #fantasy #czytajzhejto #ksiazki

Mamy właśnie z mężem efekt Mandeli.

Czy tylko nas wkręcono, że jest coś takiego jak "Duży poker" i "Mały poker" w pokerze?

Duży poker był układem od asa do dziesiątki, zaś mały poker - od króla do dziewiątki.

Takie solidne #kiciochpyta , bo obydwoje jesteśmy przekonani, że coś takiego się przewijało w grach, ale nagle Internet milczy na ten temat.

Wołam #poker #hazard #karty #efektmandeli

433 + 1 = 434

Tytuł: Strach ucieleśniony. Mózg, umysł i ciało w terapii traumy

Autor: Besser van der Kolk

Kategoria: Popularnonaukowa

Wydawnictwo: Czarna Owca

ISBN: 9788382526943

Liczba stron: 496

Ocena: 6/10

Link do LubimyCzytać:

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/5066427/strach-ucielesniony-mozg-umysl-i-cialo-w-terapii-traumy

Wielokrotnie polecana mi książka z dziedziny psychologii, traktująca o terapii traumy. 

Pozycja ta została oryginalnie wydana w 2015 roku, a więc 8 lat temu, dlatego może nie zawierać najnowszych informacji dotyczących leczenia traumy.

Autor porusza temat traumy, początkowo opisując, czym jest (i jak się objawia u dzieci, dorosłych, ofiar ataków, żołnierzy), a następnie w każdym rozdziale przedstawiając stosowane przez niego w całej jego karierze metody pracy z traumą (począwszy od klasycznej terapii, przez jogę, teatr, tai-chi, kończąc na neurofeedbacku). Każdy z rozdziałów jest, oczywiście, okraszony wieloma przykładami z życia, i w jaki sposób pomogły one osobom dotkniętym traumą.

Wnosząc po ocenach spodziewałam się rzeczowej, ale dość przystępnie podanej lektury, skupiającej się nie tylko na opisaniu mechanizmów traumy i wypróbowanych przez autora metod terapii, ale też jakiejś części "poradnikowej" dla osób dotkniętych traumą. Tego tu, niestety, nieco mi brakowało. 

Niestety, to nie była książka dla mnie. Cieszę się, że skończyłam ją czytać, bo była na mojej liście od dłuższego czasu, ale poza informacją o neurofeedbacku nie dowiedziałam się w zasadzie niczego nowego w temacie traumy. Niemniej, doceniam wysiłek włożony przez autora w przedstawienie metod pracy z traumą. 

Prywatny licznik (od początku roku): 34/52

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.vercel.app/

#bookmeter #ksiazki #psychologia #czytajzhejto

402 + 1 = 403

Tytuł: Tancerze burzy (Wojna Lotosowa #1)

Autor: Jay Kristoff

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Uroboros

ISBN: 9788383185385

Liczba stron: 448

Ocena: 6/10

Link do LubimyCzytać:

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/5066444/tancerze-burzy

Kolejna powieść w nurcie dość ostatnio popularnym, czyli okołoazjatyckim fantasy. Tym razem świat jest zbliżony do Japonii, ale Japonii steampunkowo-futurystycznej. Nie ma tu jednak uroczego, kolorowego steampunku - mamy natomiast brud, smar i... kwiat lotosu.

Wyspy Shima stały się potęgą dzięki krwawemu lotosowi - roślinie, która wydaje się być panaceum. Stosuje się ją jako paliwo, składnik leków, w tekstyliach, do picia, ale też jako narkotyk. Praktycznie cała wyspa pokryta jest lotosem, który rolnicy mają obowiązek uprawiać - jak przykazał Shogun, rządzący Shimą niepodzielnie. 

Shogun usłyszał od załóg latających statków, że widzieli oni mityczną bestię - Arashitorę (taki tygrys z dziobem i skrzydłami, coś na kształt naszego gryfa?). Dawniej mityczni bohaterowie - tancerze burzy - jeździli na tych bestiach i nikt nie mógł im podskoczyć. A że wszelkie bestie zostały praktycznie wytłuczone przez ludzi, pojawienie się Arashitory jest czymś niezwykłym. Gdyby shogun dosiadł bestii, stałby się równy bogom.

Shogun wysyła więc swojego łowczego (uzależnionego od lotosu), jego córkę i ekipę, aby odnaleźli Arashitorę i mu ją dostarczyli.

Córka łowczego skrywa jednak pewien sekret, który będzie miał znaczenie w tej historii - potrafi porozumiewać się ze zwierzętami.

Oprócz tego, mamy tu sektę fanatyków religijnych, którzy czczą lotos, technologię i chcą pozbyć się wszelkiej maści mitologiczno-magicznego elementu z kraju, a oprócz tego samurajów, walki z innymi krajami i trochę demonów. 

Czy czytało się tę książkę z wypiekami na twarzy? No nie. Czy sięgnę po drugi tom? Zapewne tak, bo jestem ciekawa, co będzie dalej. Czy w podobnym nurcie są już lepsze książki? Ano są. Ale ta nie jest zła, jest tylko przeciętna.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.vercel.app/

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto #fantasy

388 + 1 = 389

Tytuł: Sześć szkarłatnych żurawi

Autor: Elizabeth Lim

Kategoria: literatura młodzieżowa

Wydawnictwo: We need YA

ISBN: 9788367551489

Liczba stron: 480

Ocena: 5/10

Link do LubimyCzytać:

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/5058114/szesc-szkarlatnych-zurawi

Miałam ochotę na lekkie czytadło fantasy/YA - z trzech, które pojawiły się w podobnym czasie, a są przedstawicielkami książek w okołoazjatyckim klimacie, ta miała najwyższą ocenę na LC. Niestety, nie podzielam oceny na poziomie 8/10 z innymi czytelnikami

Książka traktuje o Shiori, księżniczce pewnej azjatyckiej, bliżej niedookreślonej krainy (ale raczej z części chińsko-japońskiej, niż Azji zachodniej). Shiori skrywa pewien sekret: umie używać magii, a nie powinna móc tego robić, gdyż magia została wypędzona z jej krainy. Magia Shiori nie jest jakaś specjalnie szałowa - do początku opisywanych zdarzeń udało jej się ożywić papierowego żurawia, którego nazywa ptaszką Kiki. 

Shiori ma też 6 braci, każdy o innym charakterze, ale żaden bez wyrazu. Są oni raczej postaciami drugo-, a nawet trzecioplanowymi. W wyniku konfliktu z macochą, która ma władzę nad wężami i sama jest jakąś wężowatą postacią, i w założeniu Shiori i jej braci zagraża ich ojcu-królowi oraz królestwu, bracia zostają zamienieni w żurawie, zaś Shiori zostaje odebrana jej magia. Dodatkowo Shiori ma nie być rozpoznawalna przez nikogo ze świata zewnętrznego - macocha magią przykleja jej miskę na głowę, która zasłania pół twarzy. A, Shiori nie wolno też mówić o tym, kim jest - za każde wypowiedziane słowo czeka ją śmierć jednego z braci.

Shiori rusza więc w podróż, by odnaleźć braci, którzy odlecieli, oraz pokonać macochę.

A, są tu jeszcze smoki, które zmieniają się czasem w ludzi, i rozdają ludziom magiczne perły, a potem inne smoki są o to wkurwione.

Ta książka to jeden wielki burdel. Co ciekawe, to dopiero pierwszy z kilku tomów serii. Nie jestem pewna, czy chcę to kontynuować.

Prywatny licznik (od początku roku): 32/52

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.vercel.app/

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto #youngadult

375 + 1 = 376

Tytuł: Hrabia Monte Christo

Autor: Aleksander Dumas (starszy)

Kategoria: klasyka

Wydawnictwo: WolneLektury

Liczba stron: 944

Ocena: 8/10

Link do LubimyCzytać:

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/4987255/hrabia-monte-christo

Trochę mnie tu nie było, a to dlatego, że ta oto kobyła zajęła mój wolny czas w ostatnie dni. Oto największe (obok trzech muszkieterów) dzieło Aleksandra Dumas ojca, bowiem było ich dwóch, obaj pisali, i mieli tak samo na imię. 

"Hrabia Monte Christo" jest powieścią awanturniczą, traktuje o zemście, miłości, przewrotności losu i sprawiedliwości. Mamy tu historię Edmunda Dantesa, młodego i zdolnego żeglarza, który w wyniku intrygi dwóch osób - swojego współpracownika oraz rywala o rękę swojej wybranki - staje przed wymiarem sprawiedliwości, oskarżony o współpracę z bonapartystami. Z uwagi na osobisty interes prokuratora w tej kwestii, również temida zawodzi w uniewinnieniu Dantesa, i trafia on na 14 lat do więzienia.

W więzieniu poznaje księdza, pozornie szalonego, który staje się jego jedynym przyjacielem, mentorem i nauczycielem. Ksiądz zdradza mu sekret o bogactwach, które ukrył, a które sprawią, że Edmund stanie się właściwie ekonomiczną potęgą. Edmund ucieka z więzienia i jako hrabia Monte Christo, budzący respekt i szacunek, rozpoczyna swoją vendettę...

Ależ to jest powieść. Mamy tu pieniądze, niewolnice, trucizny, zakopywanie dzieci, przebrania, porwania! Choć obawiałam się, że lektura będzie się ciągnąć (zwłaszcza po spokojnym początku), to nie mogłam się od niej oderwać. Jest to ulubiona książka mojego taty - zależało mi więc, by ją przeczytać, i już rozumiem, dlaczego tak mu się podoba.

Prywatny licznik (od początku roku): 31/52

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.vercel.app/

#bookmeter #klasykaliteratury #ksiazki #ksiazka #czytajzhejto

346 + 1 = 347

Tytuł: Wędrówka tusz

Autor: Bartek Sabela

Kategoria: reportaż

Wydawnictwo: Czarne

ISBN: 9788381916592

Liczba stron: 312

Ocena: 8/10

Link do LubimyCzytać:

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/5056580/wedrowka-tusz

Ten reportaż odkładałam bardzo długo, choć już w dniu jego premiery wiedziałam, że chcę po niego sięgnąć.

"Wędrówka tusz" Bartka Sabeli to opowieść o naszej relacji ze zwierzętami hodowlanymi. Każdy większy rozdział poświęcony jest konkretnemu zagadnieniu - kurczakom, krowom, świniom, rybom, koniom, zwierzętom futerkowym i zwierzętom laboratoryjnym.

Dowiadujemy się z niego, jak wygląda hodowla danych zwierząt w warunkach przemysłowych - głównie w naszym kraju, choć autor przedstawia też kontekst ogólnoświatowy. Opowiada o nadużyciach, o znęcaniu się, o jawnym łamaniu prawa i ignorowaniu zaleceń dotyczących dobrostanu zwierząt. Są też pozytywy - osoby, które chcą coś zmienić, lub działania podejmowane przez wrażliwych na dobrostan zwierząt hodowców.

To opowieść w dużej mierze o zbędnym cierpieniu. Każdy rozdział był niezwykle trudny do przeczytania pod względem emocjonalnym, człowiek zaczyna kwestionować wszystkie swoje wybory.

Momentami narracja jest wyraźnie jednostronna, i to jest mój zarzut wobec autora. Rozumiem jednak ideę, która mu przyświecała - chciał zwrócić szerszą uwagę na wszystkie nadużycia, które zaobserwował. Z tego, co zrozumiałam, część tych reportaży ukazała się też w ramach magazynu "Pismo" jako reportaż z ferm i hodowli, toteż ma to tu spore znaczenie.

Z uwagi na tak duży ładunek emocjonalny, tą książką zamykam swój streak reportaży i literatury faktu. W następnym bookmeterze opowiem Wam natomiast o ulubionej książce mojego taty, którą zaczynam czytać.

Prywatny licznik (od początku roku): 30/52

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.vercel.app/

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto #wegetarianizm #weganizm

336 + 1 = 337

Tytuł: Głodne. Reportaże o (nie)jedzeniu

Autor: Klaudia Stabach

Kategoria: reportaż

Wydawnictwo: Wielka Litera

ISBN: 9788380328532

Liczba stron: 240

Ocena: 7/10

Link do LubimyCzytać:

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/5051921/glodne-reportaze-o-nie-jedzeniu

Zaburzenia odżywiania to ważny i bardzo trudny temat, któremu poświęca się współcześnie sporo uwagi ze względu na wpływ social mediów i reklam na psychikę ludzką. Według badań, około 8% światowej populacji cierpi z powodu zaburzeń odżywiania. W rzeczywistości może ich być więcej. Patrząc z perspektywy, na 15 dziewczyn z Twojej klasy, przynajmniej jedna miała jakąś formę zaburzeń odżywiania. 

W tym reportażu Klaudia Stabach opisuje historie osób dotkniętych takimi problemami, jak uzależnienie od ćwiczeń, anoreksja, bulimia, ortoreksja czy kompulsywne objadanie się. W większości są to kobiety, ale nie brakuje też mężczyzn (których stygmatyzacja społeczna jest w tym wypadku o wiele silniejsza). Przekazuje ich historię - początek choroby, jej przyczyny, przebieg, czasem - rzadko - ozdrowienie. Są w tej grupie dorosłe kobiety, nastolatki, a nawet 9-letnie dzieci. Są zawodowi sportowcy znani z telewizyjnych zawodów, ludzie na wysokim szczeblu, uczennice, studenci. Są osoby z BMI poniżej 12, skrajnie wygłodzone, ważące 30 kilogramów, ale też ważące 110 kg. Wszystkie z nich bezsilne, często też nie szukające pomocy (ku rozpaczy swoich bliskich).

Autorka sprawdza również, w jaki sposób w Polsce pomaga się osobom dotkniętym tego typu schorzeniami. Od szpitali psychiatrycznych, przez terapie indywidualne, grupowe, grupy wsparcia, kończąc na specjalistycznych prywatnych ośrodkach, w których turnus kosztuje ponad 14 tysięcy złotych.

Była to trudna, ale ważna lektura. Jako osoba wychowana na przełomie lat 90. i 00. (Britney, biodrówki, bodyshaming) w pełni rozumiem, jak presja społeczna, problemy rodzinne i kult chudości wpływa na postrzeganie swojego ciała, i jak każde lustro krzyczy, żeby w nie spojrzeć i się ocenić, a każdy jedzeniowy wybryk obarczony jest poczuciem winy, mimo wagi w całkowitej normie. Być może coś się w tej kwestii zmieni, i kolejne pokolenia nie będą musiały tego doświadczać. 

Prywatny licznik (od początku roku): 29/52

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.vercel.app/

#bookmeter #reportaz #ksiazki #czytajzhejto #psychologia

331 + 1 = 332

Tytuł: Najlepsze buty na świecie

Autor: Michał Olszewski

Kategoria: reportaż

Wydawnictwo: Czarne

ISBN: 9788375368680

Liczba stron: 256

Ocena: 8/10

Link do LubimyCzytać:

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/233022/najlepsze-buty-na-swiecie

Przepis na książkę idealną dla mnie? Zbiór krótkich reportaży o życiu w Polsce po '89, z których każdy zajmuje maksymalnie 10-15 minut na przeczytanie, pozostawia pole interpretacji czytelnikowi i sprawia, że kończy on lekturę każdego z rozwaloną głową.

Taka właśnie jest książka "Najlepsze buty na świecie" z 2014 roku, więc już wkrótce 10-letnia. A mimo to reportaże te nie zestarzały się ani trochę. Oszczędnie napisane teksty poruszają problem życia na wsi, gdzie ksiądz jest najważniejszą figurą nawet wtedy, gdy molestuje dzieci. Gdzie kraj nie może oderwać się od historii, której był świadkiem - komuny, wojen, holokaustu. W którym więźniom żyje się lepiej, niż starszym ludziom. Który jest niby nasz, ale jednak nie nasz, jednocześnie pełen dumy, ale z drugiej strony pragnący dobrobytu swojego sąsiada zza zachodniej granicy.

Idealna książka zarówno dla rozpoczynających swoje przygody z reportażami, jak i zapalonych miłośników tego gatunku. I tylko pozostawia niedosyt, bo chce się więcej.

A kolejną książką będzie reportaż. Tym razem będzie o problemie, który oficjalnie dotyka około 8% ludzi na świecie. W praktyce - wielu więcej.

Prywatny licznik (od początku roku): 28/52

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.vercel.app/

#bookmeter #ksiazka #ksiazki #reportaz #czytajzhejto

No i wygrała Szwecja. No cóż.

https://www.youtube.com/watch?v=BE2Fj0W4jP4

Ale Finlandia zajęła wspaniałe 2. miejsce.

Widzimy się za rok na wspólnym hejtokomentowaniu!

#eurowizja #eurowizja2023 #eurovision #eurovision2023

Odwróćcie tabelę, Polska będzie na czele ( ͡ಥ ͜ʖ ͡ಥ)

No i kończymy z wynikiem 93 punktów. No mogło być gorzej.

#eurowizja #eurowizja2023 #eurovision #eurovision2023

Pan zapowiadający głosy z Islandii jak zwykle nie zawodzi.

#eurowizja #eurowizja2023 #eurovision #eurovision2023

No jeśli nam Ukraina dała tylko 6 punktów, to na za wiele nie możemy liczyć xD

#eurowizja #eurowizja2023 #eurovision #eurovision2023

Czy mi się zdaje, czy Netta leci z playbacku?

#eurowizja #eurowizja2023 #eurovision #eurovision2023

Pani z Wielkiej Brytanii z utworem "I wrote a song".

I ten tytuł podsumowuje daną propozycję. Po prostu ten utwór nie daje nic poza szybki bicik. Takie brytyjskie "Solo". W zasadzie tekst i przekaz są takie same.

Ale Wielka Brytania chyba nie ma ciśnienia na wygraną, zresztą nie pierwszy raz. Pamiętacie słynne 0 punktów?

#eurowizja #eurowizja2023 #eurovision #eurovision2023

Chorwacji z samego przekazu życzę pierwszego miejsca.

Tu nic więcej nie trzeba dodawać.

ŠČ!

#eurowizja #eurowizja2023 #eurovision #eurovision2023

Słowenia mi się bardzo podoba z sentymentu, gdyż niezmiernie przypomina mi muzykę, której słuchałam w gimbazie. Podobne klimaty do polskiego mało znanego zespołu The Car Is On Fire, albo Strokesów czy innych Killersów.

Fajny, luźny rockowy utwór w sam raz na playlistę w spotifaju. W 2010 roku jechałabym tramwajem i słuchała właśnie tego.

#eurowizja #eurowizja2023 #eurovision #eurovision2023