Rozdano Paszporty Polityki. W kategorii literatura nagrodzony został Grzegorz Piątek i jego książka Gdynia obiecana. Miasto, modernizm, modernizacja 1920–1939.

Nominowane do nagrody były też Urszula Honek z książką Białe noce i Ishbel Szatrawska z książką Żywot i śmierć pana Hersha Libkina.

Opis zwycięskiej książki:

„Gdynia obiecana” to opowieść o mieście tworzonym od podstaw, gdzie można było zacząć „z czystą hipoteką”: przezwyciężyć różnice między zaborami, pokonać zacofanie, uciec od narodowych przywar, od wiejskiej nędzy i wielkomiejskiego bezrobocia, zostawić w tyle waśnie etniczne i konflikty klasowe, uniknąć urbanistycznych błędów i historycznych ograniczeń krępujących rozwój innych miast. Tu nowe pokolenie uczyło się nowych umiejętności i zawodów związanych z morzem i międzynarodowym handlem. Tu, niczym w laboratorium, mogła powstać nieobciążona żadną złą ani dobrą tradycją nowoczesna polska miejskość oraz morska polskość. Tu Polska miała uciec do przodu, z wieku dziewiętnastego w dwudziesty. Problem w tym, że w tę podróż zabrała samą siebie.

#ksiazki #hejtoczyta #gdynia #paszportypolityki

19 + 1 = 20

Własny licznik: 0 + 1 = 1

Tytuł: Nie oświadczam się

Autor: Wiesław Łuka

Gatunek: Reportaż

Ocena: 7/10

Rok Pański 2023 oraz moją historię wpisów na tym portalu rozpoczynam takim oto reportażem. Dotyczy on wydarzeń z roku 1976, kiedy to miała miejsce zbrodnia zwana połaniecką. Jest to książka “niedzisiejsza”, bo napisana już sporo czasu temu. Ta różnica jest widoczna, czyta się nieco inaczej niż współczesne reportaże, przez co na początku miałem problem z “wczuciem” się i nie byłem do końca pewien, czy taka chaotyczna forma mi odpowiada. Informacje nie są podane w sposób chronologiczny, a raczej podążamy za autorem i tym jak on je zdobywał poprzez rozmowy ze świadkami oraz wizyty na sali rozpraw. Jest to ciekawy sposób pisania, chociaż czasami nie nadążałem za autorem. Ocena ogólna siedem na dziesięć.

Nie jestem pewien czy tak się te wpisy dodaje, jak nie tak, to przepraszam xD

#bookmeter #ksiazki #hejtoczyta #czytajzhejto

Dobrze się domyślam, że wykop w tej nowej wersji zepsuł też połączenie ze skryptem do bookmetera? xd

To nasza szansa, przejmujemy ten bajzel ( ͡° ͜ʖ ͡°)

Jak ktoś jest nowy i coś tam czasem przeczyta, to oczywiście zapraszamy na # bookmeter, który się tu prężnie rozwija!

#ksiazki #wykop #hejtoczyta

Polecam zakupić książkę naszego hejtowego kolegi!

Czy Polecam przeczytać, to się jeszcze okaże, bo dopiero kurier przyniósł ( ͡~ ͜ʖ ͡°)

Nicku kolegi nie podaje, bo nie wiem czy sobie życzy. Jak sobie życzy to sam poda 😀

#hejtoczyta #czytajzhejto #ksiazki

#nowosciksiazkowe

22.02 w wydawnictwie WAB pojawi się książka Xi Jinping. Najpotężniejszy człowiek świata i jego imperium od Stefana Austa i Adriana Geigesa. Cena około 40 zł.

Współczesna Chińska Republika Ludowa zawdzięcza swój sukces gospodarczy i polityczny systemowi głęboko sprzecznemu, a stojący na jej czele Xi Jinping dzierży w rękach niepodzielną władzę. Ale nie wygląda na dyktatora, a Chiny nie wyglądają na dyktaturę.

<br />

W książce Xi Jinping – najpotężniejszy człowiek świata i jego imperium Stefan Aust i Adrian Geiges przedstawiają błyskotliwą analizę władzy i kultu jednostki. Biorą pod lupę znakomicie wyreżyserowany obraz polityka, który chce nadać swoim autokratycznym rządom oblicze kosmopolityczne i uchodzi mu to na sucho.

#ksiazki #hejtoczyta #chiny

Mialem chwile na wakacjach wiec sie troszke poczytalo:

Egipt - Haram/Halal 8/10. Bardzo dobry cykl reportazy o Egipcie, czesc sie juz zdezaktualizowalo.

Autostopem przez Galaktyke - numer 1 wsrod ksiazek polecanych na Reddit….totalnie do mnie nie trafila. Nie bede oceniac, bo moze tylko do mnie nie trafia ten jezyk i poczucie humoru.

Linchpin - Seth Godin - jestem w 1/3 zapowiada sie bardzo dobrze, inwestuje 8/10

Chrobot - druga polowka dostala z polecenia ode mnie. Wciagnela w 3 dni. Oceny zgodne 10/10

#ksiazki #hejtoczyta #czytajzhejto

#nowosciksiazkowe

8 marca w Wydawnictwie Literackim ukaże się nowa książka Martina Caparrosa Nameryka. Cena ok. 80 zł.

Argentyński dziennikarz i podróżnik postanowił przedstawić ogólny obraz społeczeństw Ameryki Łacińskiej - od wielkich metropolii po wioski, od reggaetonu i piłki nożnej po nierówności społeczne i emigrację. Na kartach Nameryki zabiera nas w podróż do Meksyku, Caracas, Bogoty, Hawany, Buenos Aires, La Paz czy El Alto. Odwiedzimy kopalnie, wysypiska śmieci, plantacje bananów, skupiska slumsów i targowiska, miejsca, gdzie działały narkotykowe kartele, a także te, w których notorycznie brakowało wody. Nauczymy się wrażliwości i uodpornimy na konsumpcyjne pozory. A przede wszystkim wyjdziemy poza powierzchowne stereotypy, kulturowe kalki i folklor. Poznamy Amerykę Łacińską w XXI wieku - taką, jaka jest naprawdę.

#ksiazki #hejtoczyta #amerykapoludniowa

#nowosciksiazkowe

Nowość od Filipa Springera. 21 marca w wydawnictwie Karakter ukaże się książka Mein Gott, jak pięknie. Cena ok. 40 zł.

Napisana z rozmachem książka Filipa Springera to na poły dokumentalna, na poły fabularyzowana opowieść, której głównym bohaterem jest pejzaż. Przemierzając rowerem tereny wschodnich prowincji Prus, nazwanych później Ziemiami Odzyskanymi, autor podąża śladami ludzi, którzy – ogarnięci wizją postępu – włączyli się w rewolucję przemysłową, stopniowo przekształcając otaczający ich świat. Część tej opowieści rozgrywa się nad Odrą – pierwszą uregulowaną wielką rzeką w Europie; część w prakwickich lasach, w których zmagający się z własnymi demonami cesarz Wilhelm II wytępił populację jeleni. Springer przygląda się pejzażowi tak, jak patrzyli na niego dziewiętnastowieczni litografowie ze Schmiedebergu, budowniczy pruskiej kolei czy ojciec polskiej fotografii Jan Bułhak. W ten sposób próbuje zrozumieć, skąd w nim to trudne do zignorowania przeczucie, że kiedyś już tam był. I czym tak naprawdę jest Kraina.

#ksiazki #hejtoczyta #historia

#nowosciksiazkowe

Jeśli jest tu ktoś, kto lubi takie durne książki, to informuję, że 8 lutego w wydawnictwie Uroboros pojawi się nowe wydanie książki Neala Shustermana Kosiarze. Używki osiągały bardzo wysokie ceny, więc jak ktoś posiada, to może to dobry moment, żeby sprzedać ( ͡° ͜ʖ ͡°)

#ksiazki #fantastyka #hejtoczyta

"Neurolodzy mówią nam, że większość czasu spędzamy na autopilocie, powtarzając wypracowane nawyki bez udziału świadomości. Potrafimy być samoświadomi zwykle przez krótki czas: „okno świadomości", podczas którego możemy uformować myśl lub rozwiązać problem, średnio otwarte przez siedem sekund. Wyjątkiem jest rozmowa z kimś. W trakcie rozmowy możemy przetwarzać myśli i rozmyślać nad problemami nawet całymi godzinami. To dlatego, nawet gdy próbujemy sami rozwiązać jakiś problem, wyobrażamy sobie, że się z kimś spieramy albo mu coś tłumaczymy. Ludzka myśl jest z natury dialogiczna. Starożytni filozofowie zdawali się to rozumieć, dlatego, czy to w Chinach, Indiach, czy w Grecji, mieli zwyczaj pisania książek w formie dialogów. Człowiek był w pełni samoświadomy jedynie, gdy spierał się z innym człowiekiem, starając się przekonać go do swojej racji ale rozwiązać wspólny problem. Prawdziwa osobista samoświadomość była tymczasem postrzegana jako coś, co niewielu mędrców mogło osiągnąć dzięki wieloletniej nauce, ćwiczeniom, dyscyplinie i medytacji."

Cytat z książki Narodziny wszystkiego. Nowa historia ludzkości

#ciekawostki #cytaty #hejtoczyta

Dzisiaj premierę ma kontrowersyjna autobiografia Księcia Harry'ego, wiadomo, że kontrowersyjna, bo w Hiszpanii wyciekła tydzień temu. W Polsce ukaże w się w wydawnictwie Marginesy w marcu z tytułem Ten drugi.

No i jestem ciekawy co sądzicie, przeczytacie? Ruch podobny jak Diany, ale Harry to nie Diana, ale też warunki inne, Elżbieta odeszła, a Karol chyba jest łatwiejszym celem, ale z drugiej strony tyle brudów się wylało na rodzinę królewską choćby z The Crown, że ciężko chyba im bardziej zaszkodzić.

#uk #ksiazki #hejtoczyta #thecrown

Tytuł: 7 Ew

Autor: Neal Stephenson

Ocena: 9,5/10

Książka z mojego ulubionego gatunku fantastyki: socjologicznej. Obraz niemalże całkowitej zagłady ludzkości, prób jej przetrwania i odrodzenia. Książka Stephensona składa się z trzech części, a u podstaw fabuły leży tajemnicza katastrofa kosmiczna. Księżyc rozpada się na kilka dużych kawałków, co początkowo wywołuje u ludzi tylko oczywiste zaciekawienie. Szybko jednak okazuje się, że odłamki wskutek zderzeń ze sobą dzielą się na coraz mniejsze, a niektóre powstałe w trakcie tego procesu meteoryty spadają na Ziemię. Naukowcy nie mają wątpliwości, że w ciągu kilkunastu miesięcy postępujący coraz szybciej proces doprowadzi do kosmicznego bombardowania Ziemi, które będzie trwało co najmniej kilka tysięcy lat i całkowicie zniszczy życie na planecie.

Akcja powieści dzieje się w bliżej nieokreślonej pierwszej połowie XXI wieku, kiedy znajomość mechaniki orbitalnej, a także procesów reprodukcji życia jest trochę lepsza niż współcześnie. Pozwala to na ewakuację niewielkiej części ludności ziemi (po jednej parze z każdego kraju) do budowanej na orbicie "Arki w Chmurze". Opowiada o tym pierwsza część, ale, moim zdaniem, najważniejszy w nim jest opis zachowań ludzi wobec nieuchronnej, zbliżającej się zagłady. To niezwykle inspirujące pytanie - jak wyglądałby świat, gdyby ludzie dowiedzieli się, że wszystkim im został rok, góra dwa życia?

Zagłada przychodzi, ale na orbicie nie wszystko idzie po myśli twórców "Arki" i ludzkość jest o krok od całkowitego wyginięcia. Próby uniknięcia tego to temat części drugiej. W trzeciej zaś przedstawiona jest wizja ludzkości, która przetrwała w dwóch orbitalnych, zwaśnionych państwach i siedmiu rasach. Rozwój technologii pozwolił na usunięcie reszty księżycowych odłamków z orbity i rozpoczęcie odbudowywania życia na Ziemi. Czy jednak ludzie przetrwali tylko na orbicie, czy nikt nie mógł przetrwać na powierzchni? Tak się wydaje mieszkańcom orbitalnego pierścienia... W trzeciej części szczególnie pasjonująca jest refleksja nowych ludzi nad ich przeszłością, która każe zastanowić się nad mechanizmem powstawania mitów. Oto pierwotni mieszkańcy "Arki w chmurze" byli nagrywani w każdej swojej czynności, nagrania te się zachowały i po wielu latach i kilkudziesięciu pokoleniach stanowią mityczny epos, analizowany naukowo, a jedną z nisz badawczych jest kwestia pornografii oglądanej przez ostatnich, którzy urodzili się na Ziemi. Inni, którzy przetrwali, uczą się na pamięć Encyklopedii Britannica, świętej księgi jednej z ras. Jeszcze inni za najważniejszy gest uznają specjalne ułożenie ręki, symbolizujące robienie zdjęcia.

Szkoda tylko, że wątek odbudowy życia na Ziemi został przerwany w najciekawszym momencie. Aż się prosiło o czwartą część, która opowiedziałaby losy ludzkości po kolejnych kilkuset latach. Poza tym, każdy znajdzie tu coś dla siebie - miłośnicy hard science fiction wyczerpujące opisy techniczne, wielbiciele fantastyki socjologicznej całe spektrum ludzkich postaw, a każdy, kto tę książkę przeczyta, zapewne zastanowi się nad tym, czym właściwie są nasze społeczne zachowania.

#bookmeter #ksiazki #hejtoczyta

Czy książki Cejrowskiego są fajne, ciekawe, warte poczytania? #ksiazki #hejtoczyta #cejrowski

#bookmeter 10+1=11

Tytuł: Żeby umarło przede mną. Opowieści matek niepełnosprawnych dzieci

Autor: Jacek Hołub

Gatunek: reportaż

Ocena: ★★★★★★★★★☆

No i druga recka dzisiaj, ale ta książka dużo mocniejsza i trudniejsza. 5 opowieści matek, które poświęciły swoje życia po to, żeby ich niepełnosprawne dzieci mogły żyć w miłości. Nie były świadome zagrożenia życia dla nich, czasem przez brak uświadomienia choroby genetycznej przez teściową, czasem przez brak badań prenatalnych, czasem przez niekompetencję lekarzy, a czasem przez... bo Bóg tak chciał? Coś przekazać? Czymś zawiniły w przeszłości? A może po prostu tak się zdarzyło?

Z czasem to już i tak bez znaczenia, liczy się tylko przetrwanie dziecka. W tym celu walczą, kłócą się, dociekają, zbierają, szukają pomocy, gdzie tylko się da. Bo Polska po prostu w tej kwestii zawodzi. Pięć przejmujących i bolesnych historii, których w skali całego kraju są tysiące. Ich zmagań wewnętrznych, ale i zewnętrznych: z lekarzami, nauczycielami, biurokratami, psychologami, sąsiadami, a także i rodzinami, dziadkami, teściami, małżonkami, rodzeństwem, a przede wszystkim samymi dziećmi.

Ile tak można, kiedy nadziei praktycznie brak? Co potem? Najczęściej nie ma czasu na myślenie o tym, liczy się tylko dziś. Ale jeśli już się taki czas pojawia, to w głowie pojawiają się słowa. Słowa, których nigdy w życiu nie powiedzą na głos, bo narażą się na zbytni ostracyzm, choć w każdej z nich one siedzą i kołaczą. Żeby umarło przede mną.

#ksiazki #hejtoczyta #polska #niepelnosprawnosc #childfree

#bookmeter 9+1=10

Tytuł: Porządek dnia

Autor: Eric Vuillard

Gatunek: powieść, reportaż, esej

Ocena: ★★★★★★★★☆☆

Książka trudna do zakwalifikowania gatunkowo, bo każdy z 16 rozdziałów ma w sobie coś z powieści, coś z reportażu, ale też coś z eseju. Pokazuje moment powstawania III Rzeszy i stopniowego doprowadzania do wojny, ale nie z punktu widzenia makro, z którym mamy do czynienia na lekcjach historii czy w większości książek historycznych. Tutaj każda z 16 miniopowieści skupia się człowieku bądź jakiejś niewielkiej grupie ludzi, chociażby na przywódców takich jak Adolf Hitler czy Neville Chamberlain, czy na niemieckich przedstawicieli wielkich przedsiębiorstw. Każda z tych osób podejmowała małe decyzje, które łącząc się ze sobą, nieubłagalnie prowadzą do wieloletniego konfliktu, pochłaniającego dziesiątki milionów ofiar.

I tak zaczynamy od spotkania 24 postaci, będących szefami niemieckich koncernów przemysłowych, którzy dobrowolnie na spotkaniu z Göringiem i Hitlerem zobowiązują się do złożenia datku na nazistowską partię przed wyborami w 1933 roku. Później przechodzimy przez wizyty i kontakty między wysokimi urzędnikami niemieckimi i angielskimi, budujące niemiecką bezczelność w działaniach politycznych, wywieraniu nacisku na austriackich przywódców, by dokonać anschlussu tego kraju, niemiecką niezawodną machinę wojenną (która akurat podczas wkraczania do Austrii bardzo zawodziła), aż po reakcje austriackiej ludności i pewność francuskiego przywódcy, że dzięki kolejnym ustępstwom udało się uratować pokój. A to wszystko okraszone niekiedy spojrzeniami w przyszłość, gdzie m.in lądujemy na rozprawie w Norymberdze, czy są wspominane korzyści, jakie niemieckie koncerny uzyskały za wspieranie Hitlera. Ale chyba najwięcej dają pewne uniwersalne prawdy, wyciągane w prawie każdym rozdziale. Jakie? To już odeślę do książki, bo jest warta przeczytania. Szczególnie dla każdego miłośnika tematyki politycznej i wojennej ubiegłego wieku.

No i jeszcze wyróżnię okładkę, która pięknie się komponuje z taką jedną aferą ostatnio

#ksiazki #hejtoczyta #historia #iiirzesza #niemcy

18.01 w wydawnictwie PWN ukaże się książka Zawód: historyk, będąca biograficznym wywiadem z Andrzejem Friszke. Cena ok. 90 zł, miękka oprawa.

Andrzej Friszke (ur. 1956), historyk, prof. dr hab., członek Polskiej Akademii Nauk, autor ponad dwudziestu książek o historii Polski w XX wieku, przedstawia swoją drogę życiową od dzieciństwa aż do dzisiaj. Jest to niezwykła opowieść o patriotycznej tradycji rodzinnej, o młodych latach spędzonych w Olsztynie, o pierwszych zainteresowaniach historią, studiach na Uniwersytecie Warszawskim,opozycji przedsierpniowej i posierpniowej, pracy w „Tygodniku Solidarność”, Klubie Inteligencji Katolickiej i „Więzi”, a także w archiwach londyńskiej emigracji.

Autor wspomina swe kontakty z wybitnymi postaciami – Mazowieckim, Bartoszewskim, Michnikiem, Giedroyciem, Ciołkoszową. Opowiada o środowisku historyków, którzy rozwinęli badania nad dziejami PRL, o warunkach ich pracy, dyskusjach i dokonaniach.

To biografia historyka, który przez całe życie nie tylko prowadził z pasją badania naukowe, ale też pozostawał aktywny jako obywatel w walce o demokratyczną Polskę.

#nowosciksiazkowe

#ksiazki #hejtoczyta #historia

8 + 1 = 9

Tytuł: Panowie i damy

Autor: Terry Pratchett

Gatunek: fantasy, science fiction

Ocena: 7/10

ISBN: 978-83-8234-338-0

Tłumacz: Piotr W. Cholewa

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

Liczba stron: 288

Forma książki: książka

Bardzo dobra lektura z odpowiednią ilością absurdalnego humoru, czyli wszystko to, czego oczekuje się od Pratchetta

Prywatny licznik: 1/52

#bookmeter #ksiazki #pratchett #hejtoczyta

#bookmeter 7+1=8

Tytuł: Śmierć Viveka Ojiego

Autor: Akwaeke Emezi

Gatunek: powieść

Ocena: ★★★★★★★☆☆☆

Powieść pochodząca z Nigerii, która zdaniem licznych mediów zagranicznych została uznana za najlepszą książkę 2020 roku. Czy ja bym tak powiedział? Zdecydowanie nie, bo sama książka nie jest wybitna, chociaż jak najbardziej rozumiem aktualność i ważność tematyki książki. Bo i tematyka, zwłaszcza w ostatnich latach, stała się ważniejsza niż cokolwiek innego, jeśli chodzi o docenienie książki nagrodami i wyróżnieniami. Troszkę szkoda. Na przykład nie rozumiem niektórych elementów historii czy celu dodania niektórych rozdziałów do książki. Przynajmniej w polskim tłumaczeniu nie zostało to w żaden sposób wytłumaczone. Może w oryginale było inaczej? Nie wiem, w każdym razie za to mniej przychylnie oceniam tę książkę.

Niemniej, pomimo powyższego braku mojego entuzjazmu nie da się powiedzieć, że nie jest to bardzo dobra i wciągająca lektura. Niby z zupełnie innego kręgu kulturowego, ale jednak podobieństwa nieraz wręcz uderzające. Polskich podobnych przykładów niestety mamy bez liku, mniej i bardziej głośnych. O śmierci Viveka Ojiego dowiadujemy się zarówno z okładki, jak i pierwszego zdania książki. Powód jest prosty — bohater nie pasował: do świata, do rodziny, do wizji rodziców jak powinien wyglądać i się zachowywać jedyny potomek rodu. Wraz z kolejnymi stronami powieści przechodzimy zarówno w przeszłość, jak i w przyszłość, żeby zrozumieć co doprowadziło do śmierci Viveka, a także do czego ta śmierć doprowadziła. A to wszystko w świecie, gdzie każdy musi postępować według patriarchalnych i mocno tradycyjnych norm — norm, których absolutnie nikt nie respektuje, tyle że co najwyżej we własnym zaciszu. Bo pokazanie tego światu mogłoby się wiązać z linczem. I w starciu z takim światem i z brakiem wsparcia najbliższych tytułowy bohater finalnie traci życie.

Książka, jak mi się wydaje, warta miejsca na półce. Nie tylko dlatego, że literatury nigeryjskiej w Polsce nie wydaje się za dużo, a tego rodzaju książki pomagają zrozumieć inne kultury i podejście do świata. Ale także dlatego, żeby pamiętać, jak tragicznie może się kończyć nakazywanie komuś jak powinno się układać jego życie. Czy warto jest ponosić taką cenę za poczucie prawa i sprawiedliwości ()? Chciałbym, żeby jak najwięcej osób dochodziło do wniosku po tego typu lekturze, że nie.

#ksiazki #hejtoczyta #nigeria #lgbt

#majczirecenzje

Hejka naklejka, tutaj @majczi

Tytuł: "Zrób to teraz! Przejmij kontrolę nad swoim czasem i życiem"

Autor: Brian Tracy

OCENA: smacznie

Tę książkę przeczytałam kilka dni temu i jestem z niej naprawdę zadowolona. Jest ona skierowana do osób, które szukają porad dotyczących rozwoju osobistego. Brian Tracy skupia się w tej książce na produktywności - jej zasadach, psychologii i oczywiście na sposobach jej zwiększania. Autor zwraca uwagę na błędach w myśleniu o samodyscyplinie, a także przedstawia techniki, które zwalczają prokrastynację. Pokazuje jak połączyć pracę i produktywność z relacjami międzyludzkimi. Wszystkie swoje przykłady i sposoby opiera na doświadczeniach nie tylko swoich, ale także znajomych lub znanych milionerów i przywódców. Minusem jest tłumaczenie, które jest niedokładne i pojawiają się w tekście proste błędy, ale książka sama w sobie jest motywująca i daje do myślenia.

#ksiazki #hejtoczyta

5 + 1 = 6

Tytuł: Nie oświadczam się

Autor: Wiesław Łuka

Gatunek: reportaż

Ocena: 8/10

Reportaż z epoki o jednej z najgłośniejszych zbrodni w PRLu, kiedy to w 1976 roku podczas Wigilii nieopodal Połańca, kobieta w ciąży, jej mąż i brat zostają zamordowani przez wiejskiego wataszkę na oczach trzydziestu ludzi ze wsi. Więcej o samej zbrodni można znaleźć w internecie wpisując zbrodnia połaniecka.

Książka napisana jest nieco inaczej niż współczesne reportaże od Czarnego i absolwentów Instytutu Reportażu, gdzie taśmowo produkuje się utwory od jednej sztancy. Tutaj jest bardziej oldschoolowo, wywiady z katami, wieśniakami przeplatane są scenami z sali rozpraw, więzienia; pojawia się również nieco przemyśleń autora. Wyłania się z nich obraz absolutnej ciemnoty świętokrzyskiej wsi, przesądów, strachu, dziwnej pobożności, okrucieństwa i przemocy.

Na dodatek w przedmowie Wojciechowi Tochmanowi ulewa się, że rzekomo dla kary śmierci nie ma żadnego usprawiedliwienia. Doprawdy, ciężko dyskutować z tak odklejoną opinią, rzuconą lekkomyślnie w przedmowie książki, gdzie na karę śmierci w pełni zasłużono i ubolewać można jedynie, że otrzymały ją dwie, a nie cztery osoby. Życia nienarodzonemu dziecku i dwojgu dorosłych ludzi nic nie zwróci, społeczeństwo też nie skorzysta na resocjalizacji morderców, którzy zabijali kluczem do kół samochodowych, a podczas śledztwa nie wyrazili skruchy i wypierali się do końca. Takich ludzi się powinno eliminować, i to boleśnie. Za zbrodnię musi być kara, i to dotkliwa - oko za oko.

#bookmeter #ksiazki #hejtoczyta #reportaz