U mnie to by był Stephen King i John Steinbeck. Nie pamiętam jak odkryłem literaturę faktu. Czytanie w dzieciństwie mnie ominęło, co mnie bardzo boli.

@JapyczStasiek za małego podobno (tak mówi matka ja nie pamiętam) nie lubiłem czytać, a zacząłem namiętnie chyba od Opowieści Z Narnii. Diuna (seria) za dzieciaka bardzo mnie jarała. I Nowa Fantastyka, mam cały czas wydania z lat 90.

@JapyczStasiek Harry Potter i Kamień Filozoficzny. Dzięki niemu zacząłem czytać. Cała reszta to droga zaczęta przez tę książkę.

Gra endera. Przez nią 90% przeczytanych przeze mnie książek to science fiction

@JapyczStasiek

W moim przypadku byli to konkretni ludzie.

Najpierw do czytania przekonała mnie mama. Gdy poskarżyłem się, że się nudzę, powiedziała, żebym poczytał książkę. Zaczęło się od szkolnych lektur, a potem zostałem zapisany do miejskiej biblioteki. Jeszcze przed skończeniem podstawówki przekonałem bibliotekarkę do pozwolenia mi na wypożyczanie książek z działu dla dorosłych, ponieważ w dziale dla dzieci nie potrafiłem znaleźć już niczego ciekawego dla siebie. :' )

Na początku dorosłego życia natrafiłem na facebookowy profil „Kulturalny Człowiek”. Polecane i recenzowane przez niego utwory regularnie trafiały w mój gust, więc zacząłem czytać komiksy i bardziej ambitne twory.

A obecnie dużo wiedzy czerpię z #bookmeter, więc proszę dużo pisać i jeszcze więcej czytać, żebym wiedział, za co warto się zabrać. : P

@JapyczStasiek

To też skłania mnie do opinii, że lektury szkolne powinny być atrakcyjne dla dzieciaków i potem nastolatków. Może to też kwestia predyspozycji, bo w pierwszej klasie podstawówki inne dzieciaki narzekały na „Doktor Dolittle'a”, a ja go przeczytałem w dwa dni, w co nikt nie chciał uwierzyć. ; )

No ale chodzi mi o to, że zamiast zadręczać mniej przystępnymi lekturami, to powinny być utwory zachęcające do czytania. Pamiętam, gdy w szkole średniej mało czytający kolega narzekał na lektury, a jednocześnie chwalił „Wiedźmina”, że super mi się czyta.

Duzo jest nazwisk na liscie, joseph conrad i jego heart of darkness, ksiazki pani K. Leguin, PKD czy assimova, wizjonerow sf ktorzy pomogli mi wybic sie sila wyobrazni poza proze codziennosci i otzorzyli glowe na szersze mozliwosci myslenia, francuzcy poeci jak Baudelaire, Le Brun czy Nerval gdzie dowiedzialem sie ze wizja piekna przeszyta jest cierpieniem, Hemingway i Faulkner kwiaty ktore wyrosly na gnojowce yankeskiej, duzo tych kamyczkow wsadzalem do kieszeni idac przed siebie.

@JapyczStasiek

W swoim życiu przeczytałem dwie książki...

...

- Jedna z nich to 'Ojciec Chrzestny', gdybyś ją przeczytał to wiedziałbyś, że pieniądze to nie wszystko, że nie zdradza się przyjaciół i nie dmucha ich żon, ale niestety ty zapchałeś sobie głowę jakimiś pierdołami o żabach i teraz na siłę próbujesz zainteresować tym innych."

@JapyczStasiek

Jeszcze przytoczę historię byłej dziewczyny.

Chodziła w odwiedziny do swojej koleżanki i ta czasem po wspólnej zabawie sięgała po książki. Była dziewczyna, także z nudy, również zabierała się za czytanie i w taki sposób się „zaraziła”.

@JapyczStasiek u mnie rodzice ksiegarze, więc po prostu od zawsze czytam ;) najgorsze kary w dzieciństwie to na przykład parę dni z zakazem czytania, brrr

@JapyczStasiek zawsze czytałem. Pamiętam że w pierwszej klasie podstawówki denerwowałem bibliotekarki szkolne że w ten sam dzień książki oddawałem i nowe chciałem.

@JapyczStasiek to u mnie tak:

• pierwsze książki przeczytane samodzielnie: Juliusz Verne - "20 000 mil podmorskiej żeglugi" + "W 80 dni dookoła świata"

• książki, które zachęciły mnie do czytania: seria Artura Conan Doyle z "Sherlockiem Holmesem"

• pierwsza książka przeczytana na raz: Karol May - "Skarb w srebrnym jeziorze"

• książka która zachęciłą mnie do sięgania po klasyki: Alexander Dumas - "Hrabia Mone Christo" + Fiodor Dostojewski - "Bracia Karamazow"

• pierwszy ebook: Blake Crouch - "Szum"

Kiedyś przeczytałem Medaliony, po niej przeczytałem jakąś książkę Murakamiego i tak popłynął czas. Wcześniej uważałem to za obciach i powod do wstydu. (czasy gimnazjum)

@JapyczStasiek „Próba odwagi” Mariana Orłonia. Znaleziona na półce u babci. Pierwsza książka w moim życiu, która miała ponad 100 stron. Moja ulubiona z dzieciństwa. Później oddałem ją do biblioteki. Do dziś żałuję. I nawet wczoraj, opowiadając o tym narzeczonej, przeszukiwałem allegro, aby sobie odkupić to samo wydanie, z tą samą okładką :)

ja ogolnie przez spergizm i rozjebany attention span nie lubie wywalac wielu godzin na historie perypetii ludzi i ich wewnetrznych rozterek, filmy jeszcze przejda, bo to dwie godziny zmarnowane najwyzej, ale o wiele bardziej doceniam takie z fajnym konceptem swiata, a wracajac do ksiazek to juz tylko twarde scifi jest warte inwestycji, nic mnie tak nie wciagnelo jak Marsjanin Weira, Artemis tez bylo spoko, bo latwiej mi sie wczuc w protagoniste, ktory ma naukowo-technologiczny problem do rozwiazania, niz jakies emocjonalno-obyczajowe pierdolety, ktore tylko maja za zadanie naklasc do glowy swiatopoglad autora

@JapyczStasiek Hobbit - od tego się wszystko zaczęło w szóstej klasie podstawówki. Wcześniej czytałem tylko lektury (przy “Chłopcach z placu broni” ryczałem), a potem już nie czytałem lektur w ogóle. Po Hobbicie w wakacje wciągnąłem Władcę pierścieni i zabrałem się za fantastykę.

Kolejna przełomowa to pierwsza część Harrego Pottera - pierwsza książka przeczytana od deski do deski za jednym posiedzeniem.

Z ostatnich przlomowych odkryć - “How to read a book”.

@JapyczStasiek ja zaczynałem od komiksów. Jako dzieciak po szkole zamiast w świetlicy przesiadywałem w bibliotece pochłaniając Asterixy, Kajko i Kokoszek, Tytusy, Romki i Atomki. To na pewno ukształtowało moje poczucie humoru.

W czasie potteromanii potrafiłem przeczytać premierowy tom w 2 dni. Choć im byłem starszy tym ta saga mnie bardziej nudziła.

Władca Pierścieni jest tytułem, który staram się co kilka lat przeczytać ponownie. Oczywiście pochlonalem również Hobbita, Silmarillion oraz Książki redakcji Christophera Tolkiena.

Z lektur szkolnych najbardziej wpłynęła na mnie "Dżuma"

Eden - Lema też był taką mocną książką.

Staram się przeplatać tytuły poważniejsze pomiędzy książkami czytanymi dla rozrywki (fantastyka, sci-fi, historyczne)

Za dzieciaka bardziej pochlanialem komiksy niż książki, ale pamiętam, że pierwsza pozycja, która wryła mi się w pamięci to ,,Pamiętnik narkomantki”. Nie polecam tej pozycji dzieciom w wieku 10 lat xD lata szkolne to głównie lektury i była to w większości droga przez mękę, a jako dorosły czytałem bardzo mało książek, 1-3 rocznie. Dopiero końcówka 2024 i poprzedni rok były pod tym względem przełomowe i duża w tym zasługa tego portalu. W 2025 wpadło ponad 40 pozycji. Dwie książki, które mnie najbardziej poruszyły to ,,Jack London” oraz ,,Na wschód od Edenu”. Jeśli chodzi o gatunki to czytam od prawa do lewa, od kryminałów po Sf i fantasy na tytułach filozoficznych kończąc. Także korzystając z okazji chcę też od razu podziękować całej społeczności #bookmeter, skorzystałem z wielu polecajek z tego tagu.