Idę, czy nie idę może

Pot spływa po mojej twarzy

Matko bosko, na mnie noże!

Co się jeszcze tu wydarzy!

Na środku drogi stane może

Widze zdziwienie na rowerzysty twarzy

W bagażniku zakrwawione noże

Ciekawe co rowerzyście sie wydarzy

By odsapnąć stanę może

Pot wycieram z mojej twarzy

Kilometrów sobie mnoże

Nie dbam co się wnet wydarzy

Odpocznę może

Pot leje się po twarzy

Jak dotrę do celu? Możliwe opcje w myślach rozmnoże

Nic złego się już nie wydarzy

Tak wiem, rozmnożĘ no ale ¯\_(ツ)_/¯

Autostopowicz

Czy daleko? Nie wiem, może.

Uśmiecham się do obcej twarzy.

Wbijam wtedy w niego noże.

Czy wypadek się wydarzy?

Czy pojde Jutro do pracy? Moze.

Niby zarobie nie tracac twarzy,

Z samym soba ide znow na noze.

Duel przegrany wiec L4 sie wydarzy.

Kiedy spaceruję coś się zdarzyć zawsze może

Dlatego mam gniew wypisany na twarzy

Przystaję co kawalek, wyciąam noże

I czekam chwilę co sie wydarzy.

Czy przeplynę morze? - Może.

Słońce parzy mnie po twarzy.

Co pomoże? - Może noże!

Gdy abordaż się wydarzy.

fajne to, czuję że wsiąkłem 

I to jest super!

A teraz proszę:

Albo jeszcze zawrócić może?

Choć blizny pieką na mojej twarzy...

Nie. Idę. Inaczej znów zamiast żyletek noże

będą mnie golić, kiedy okazja się jakaś wydarzy.

I dziękuję.

Po wielokrotnych skutecznych atakakach słoni pod osłoną kamuflażu nawet do Stalina dotarło w końcu, że maskowanie może być skutecznym sposobem walki. Wiedzieć to jednak jedno, ale zastosować w praktyce, to drugie:

Stalin zdzierżyć już nie może

i trąbę próbuje przykleić do twarzy.

Jest jednak tępy, jak radzieckie noże,

więc sukces tam raczej się nie wydarzy.

Chłop chciał tylko wejść do szynku, a tutaj narada przed powstaniem szlacheckim

Mości panowie szlacheccy wielmoże

widzę na waści mądrych twarzy

że z moskalami trzeba na noże

co ma się wydarzyć, to się wydarzy

I jeszcze powrót do nieco zapomnianej tematyki gównianej:

Lepiej zawrócę do domu może

bo pot już kapie mi po całej twarzy.

Wczoraj dwa kebsy, ostre jak noże...

Tak, lepiej wrócę nim coś się wydarzy.

Ale spróbowałem!

Podejść? Zagadać może? 

Nie stracę przecież twarzy! 

- Cześć... jestem... no... że... 

Wiedziałem, że to się wydarzy...

Niezdecydowany, wiecznie chyba i może

Jesteś jak księżyc, co chowa pół twarzy

Wyjął widelce, a gdzie są noże?

Zawsze zaczyna, lecz nic się już nie wydarzy.

Wyszło coś na kształt trzynastozgłoskowca:

Ciąć albo nie ciąć, oto jest pytanie. Może

Jak wiking pozostanę z zarostem twarzy,

Lub lico gładkim uczynią maszynki noże.

Dłoń z brzytwą zadrżała - czy coś się wydarzy?

@voy.Wu

Niedługo dotrę nad morze.

Poczuję wiatr zimny na twarzy,

I wodę, co tnie w stopy jak noże

I nic więcej się nie wydarzy.

@voy.Wu

"Krakowski spleen"

Czy to kibole może?

Widzę tłum zasłoniętych twarzy

Ich ostre maczety i noże

Stanę, może nic się nie wydarzy

Jak jaszczomb to temat wiadomy...

Gdy z lękiem i pasją czekam co być może,

Gdy rumieniec oczekiwań wykwita na mej twarzy,

Gdy czułe Twe słówka kują niczym noże,

W pół drogi do Ciebie już wiem co się wydarzy.