To tylko jeden wieczór. Twój brat, jaki by nie był, pozostaje wciąż synem Twoich rodziców, a oni chcą mieć wszystkie dzieci na święta. Nie dla siebie, zrób to dla nich. Powodzenia

Jesli wydaje Ci sie, ze odsuniecie kogos od wspolnych, rodzinnych swiat moze pomoc w podjeciu decyzji o walce z nalogiem, to jestes szalony/a. Osoby uzaleznione potrzebuja wsparcia, milosci i wlasnie akceptacji najblizszych, zeby moc sie zmierzyc z nalogiem i tym co.go spowodowalo. Odepchniecie i ostracyzm to paliwo dla nalogu i problemow mu towarzyzacych.

Sam jestem alkoholikiem w takim wieku i uwierz mi ciężko będzie się wam dogadać z bratem. Z jednej strony przykro się czyta a z drugiej zazdroszczę twojemu bratu, że jest w stanie poznać dziewczynę to może jednak tak źle z nim nie jest. Najlepiej by było wysłać brata do terapeuty, pilnować go i wspierać by robił to ktoś kto go kocha

Daj mu spokojnie zaryć ryjem o glebę, może odbije się

@anonimowehejto Byle by z tego związku nie pojawiło się dziecko. Będzie mieć przejebane życie na samym starcie.

@anonimowehejto Tak jakby co, to praktycznie wszyscy wyżej napisali bzdury xD, jeżeli brat ma w d⁎⁎ie wasze prośby, rozmowy i nie przejawia żadnej chęci do zmiany, to będzie dokładnie tak jak napisałeś - uzna, że akceptujecie taki stan rzeczy i będzie dalej robił co chce.

@anonimowehejto to ciezkie, ale nie przezyjesz zycia za kogos.

Trudna sytuacja, moja Mama odcięła się od Ojca właśnie dlatego, że ukrywał alkoholizm. Przez to sam Taty nie znam, ale chyba odziedziczyłem po nim osobowość z tendencjami do uzależnień, trzeba się pilnować, jak dotąd okolice 40tki i ciągle abstynent ze mnie

Zastanawiałem się co bym zrobił, gdybym miał okazję spotkać się z ojcem i patrzę na to chłodno, raczej bym gościa do swojego życia nie przyjął.

Nie masz łatwo, trochę też na zimno patrząc przyjąłbym brata, ale nic nie obiecywał i czekał aż jak tutaj jeden kolega napisał " dać mu zaryć ryjem o glebę". U mnie z nadwagą tak dokładnie było, musiałem dojść do stanu, gdy znienawidziłem siebie i zaczął się wewnętrzny wkurw, później to już ostatnie kilkanaście lat rzeźbienia. Nic tak nie działa skutecznie jak wewnętrzny ogień/motywacja, nie trzeba żadnych książek samopomocowych

Jest to długi proces, najgorzej że teraz patrzysz i Cię to wewnętrznie strasznie boli

@anonimowehejto większość tutaj dobrze mówi. Dla Twojego brata odtrącenie w święta może być impulsem do trwania w nałogu (zerwanie więzi społecznych z osobami trzeźwymi na rzecz pogłębienia ich z osobą, z którą trwa w nałogu), natomiast spędzenie ich przy stole z rodziną może wyryć mu się w pamięci jako obraz normalności i dobrego, spokojnego życia, które odrzuca robiąc to, co robi.

Ale z tą laską zdecydowanie powinien jak najszybciej się rozstać (natomiast niestety decyzję o tym będzie musiał podjąć sam), bo jej obecność utrudni mu znacznie wyjście na prostą.

Już po Wigilii, jeśli czytasz te odpowiedzi to może podziel się tym jak te święta Wam minęły.

OP: Tutaj OP

Brat nie przyszedł w końcu.

@hesuss: Z jednej strony rozumiem i sam przez długi czas miałem takie samo podejście. Przytulić do serca i wspierać we wszystkim. Tylko że zaczynam dostrzegać wzór, według którego on przychodzi do domu w momencie, w którym jest w potrzebie, podreperowuje zdrowie (które zawsze miał liche), a potem idzie z powrotem w długą. Ojcu terapeuci mówili, że nie powinien mu pomagać, dopóki brat nie będzie wyrażał woli pracy nad sobą. Nie wpuszczać pijanego do domu itd.

Ja bym zrobił wszystko dla niego. Boję się że w którymś momencie jego organizm nie wydoli. Ma już za sobą ostre zapalenie wątroby i śpiączkę cukrzycową. Tylko jednocześnie terapeuci ostrzegają że takie wspieranie i otwieranie drzwi w momencie, w którym on chce pozostać w ciągu, w dłuższej perspektywie może narobić więcej szkód. Da mu większe pole do manewru żeby pozostać w uzależnieniu.

W tym momencie zaczynam się skłaniać do podejścia jak @Zapster pisze. Dać mu sięgnąć dna i mieć nadzieję że się odbije. Tylko ja nie wiem ile on takich odbić jeszcze da radę przetrwać. Jesteśmy w tym już 4 lata.

Ten komentarz został dodany przez osobę dodającą wpis (OP)

Zaakceptował: HannibalLecter

OP: Tobie @Dudleus to ta przegrywowa ideologia już zupełnie siadła na głowę. Mowa o chłopaku, który ostatnie 4 lata spędził na przemian w ciągach, szpitalach i odwykach, a Ty piszesz, że mu zazdrościsz bo poznał dziewczynę? Dziewczynę, która jest manipulującą narkomanką i wciąga go jeszcze głębiej w uzależnienie?

Ciśnie mi się dużo niecenzuralnych słów, którymi mógłbym Cię opisać, ale boję się że AHW nie zaakceptuje mi wtedy komentarza. Jeżeli chciałeś mnie tym ztriggerować to Ci się udało.

PS Zdaję sobie sprawę, że brzmię tutaj jakbym ją obwiniał i uważał że mój brat jest święty. Wiem, że nie jest. Byłby ćpunem i bez niej. Ale to nie zmienia faktu, że ta laska to jedna z gorszych rzeczy, jakie go ostatnio spotkały.

Ten komentarz został dodany przez osobę dodającą wpis (OP)

Zaakceptował: HannibalLecter

OP: Tobie @Dudleus to ta przegrywowa ideologia już zupełnie siadła na głowę. Mowa o chłopaku, który ostatnie 4 lata spędził na przemian w ciągach, szpitalach i odwykach, a Ty piszesz, że mu zazdrościsz bo poznał dziewczynę? Dziewczynę, która jest manipulującą narkomanką i wciąga go jeszcze głębiej w uzależnienie?

Ciśnie mi się dużo niecenzuralnych słów, którymi mógłbym Cię opisać, ale boję się że AHW nie zaakceptuje mi wtedy komentarza. Jeżeli chciałeś mnie tym ztriggerować to Ci się udało.

PS Zdaję sobie sprawę, że brzmię tutaj jakbym ją obwiniał i uważał że mój brat jest święty. Wiem, że nie jest. Byłby ćpunem i bez niej. Ale to nie zmienia faktu, że ta laska to jedna z gorszych rzeczy, jakie go ostatnio spotkały.

Ten komentarz został dodany przez osobę dodającą wpis (OP)

Zaakceptował: HannibalLecter

OP: To nie jest takie proste @moll. Tata jest w kontakcie z psychologami i oni tak samo doradzają mu, że możliwe że nie powinien przyjmować syna na święta. Każdy posiłek, który on zje u nas, to jest posiłek za który nie będzie musiał zapłacić sam, więc będzie miał więcej kasy na narkotyki. To nie jest kwestia tego czy ja bym wytrzymał na kolacji, czy nie. To jest kwestia ciągłego strachu o to, czy to co wobec niego robimy, odsuwa go od nałogu czy wręcz przeciwnie. Czy moglibyśmy robić więcej, czy właśnie powinniśmy dać mu samemu poczuć, że jest już na granicy po której powinien się ocknąć.

Ten komentarz został dodany przez osobę dodającą wpis (OP)

Zaakceptował: HannibalLecter

@anonimowehejto stary co sie w twoim domu rodzinnym działo, ze chlopak w wieku 16 lat juz uzalezniony byl? To kiedy on zaczal pic i jak czesto musial to robic, zeby sie uzaleznic? Nie widzieliscie tego problemu jak mial np 14 lat?

Wczoraj rozmawiałem ze swoim 17-letnim siostrzeńcem. Sam przegina czasami i mówię tu o jakiś wynalazkach z apteki. Ogólnie z tego, co mi opowiadał skala narkomaństwa i alkoholizmu wśród nastolatków poraża dużo siły dla Ciebie i rodziny.

Tak bardzo go kochasz a pół roku z nim nie rozmawiałeś?