WujekAlien
★Lider
- 2643wpisów
- 8502komentarzy
Spacerowicz, czytelnik, książkozbieracz
Spacerowicz, czytelnik, książkozbieracz
@WujekAlien myślałem że na zielono będzie "Doing absolutely nothing but with regrets"
@bojowonastawionaowca
Zaloguj się aby komentować
@WujekAlien nie no tyle to nie ( ͡~ ͜ʖ ͡°)
Zaloguj się aby komentować
@WujekAlien polecam lekką kurtkę z prawdziwego ptasiego puchu, ptaki nie narzekają w marcu
@PlatynowyBazant
@WujekAlien o tak
@WujekAlien ja od paru dni w samej bluzie chodzę.
o boze, tak zly format mema, wystarczylo uzyc epic handshake. domyslam sie, ze nie ty robiles, ale i tak kluje w oczy
@solly-1 nie, mem kradziony
Zaloguj się aby komentować
323 026,98 - 2,54 - 4,02 = 323 020,42
Dziś dzień krótkich spacerków
#ksiezycowyspacer
Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin
Zaloguj się aby komentować
119 426 394 - 250 = 119 426 144
Śremski chudy fit z malinami i borówkami
#pletwalztwarogu
Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin
O mniam
Zaloguj się aby komentować
@WujekAlien Rzadko pijam kawusię (bojówka zielona heherbata) ale twoje zdrowie
Zaloguj się aby komentować
Ha ha ha, ale prawdziwe!😀
@WujekAlien to po to są k⁎⁎wa co poniedziałek rady budowy i musze na nie chodzić pomimo tego że nic mnie tam nie dotyczy XD
I rozmawiaj na takim meetingu wkółko o tym samym bo ktoś nie zrozumiał problemu
Zaloguj się aby komentować
Ruda zrobila sikorkom wjazd na chatę i namawia do tego koleżanki;)
#wiewiorki #bojowonastawionawiewiorka #lazienkikrolewskie #smiesznypiesek
Hej ruda 😍
@WujekAlien
Na paśnik;) jakby zrobiła wlot na chatę to po jajkach
@dradrian_zwierachs za wcześnie na jajka, bliżej kwietnia/maja ;)
Zaloguj się aby komentować
I wtedy wchodzę ja, cały na biało 😎 #zwierzaczki #nieloty #pawie #lazienkikrolewskie
Dziwny ten gołomp
@Chunx dobrze dokarmiony
Zaloguj się aby komentować
119 428 944 - 150 - 250 = 119 428 544
Wczoraj skyr naturalny, a dziś Śremski chudy fit do do kanapeczek
#pletwalztwarogu
Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin
Zaloguj się aby komentować
323 159,84 - 17,65 = 323 142,19
Korzystając z pogody, dziś trochę dalej
#ksiezycowyspacer
---
Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin
o cholera, staw skuty lodem jeszcze?
@Rzeznik tak, z tyłu cały oblodzony, z przodu jest kilka miejsc, gdzie wypływa woda i lód się roztopił
Zaloguj się aby komentować
421 + 1 = 422
Tytuł: Opowieść podręcznej
Autor: Margaret Atwood
Kategoria: literatura piękna
Wydawnictwo: Wielka Litera
Format: e-book
Liczba stron: 368
Ocena: 7/10
Powieść Margaret Atwood przedstawia świat niedalekiej przyszłości, w którym w miejscu dawnych Stanów Zjednoczonych powstała teokratyczna republika Gileadu. W nowym porządku społecznym kobiety zostały całkowicie podporządkowane systemowi, a te nieliczne zdolne do rodzenia dzieci trafiają do roli tytułowych podręcznych - narzędzi reprodukcji w domach uprzywilejowanych rodzin. Narratorką jest jedna z nich (Freda_, która opowiada o codzienności w świecie rygorystycznych zasad, kontroli i strachu, próbując jednocześnie zachować resztki własnej tożsamości.
Najbardziej uderza w tej książce koszmarna wizja świata, który z jednej strony wydaje się zupełnie obcy, a z drugiej niepokojąco możliwy. Atwood nie buduje futurystycznej dystopii pełnej technologii - przeciwnie, jej Gilead jest dziwnie znajomy. To świat, który mógłby powstać właściwie tu i teraz, gdyby kilka społecznych procesów potoczyło się w inną stronę. Właśnie ta bliskość sprawia, że książka działa tak mocno.
Świetnym zabiegiem są retrospekcje. Wspomnienia Fredy z czasów sprzed powstania Gileadu - pracy, przyjaźni, zwyczajnego życia - kontrastują z teraźniejszością i pokazują, jak bardzo zmienił się świat. Dzięki temu czytelnik nie tylko poznaje mechanizmy nowego systemu, ale też czuje, co zostało utracone. To właśnie ten kontrast sprawia, że dystopia Atwood jest tak przejmująca.
"Opowieść podręcznej" to jedna z tych książek, które straszą nie potworami, lecz wizją świata zbudowanego z całkiem realnych elementów. Książka ma pewne braki, a zakończenie nie do końca toczy się schematem, którego mogłem się spodziewać. Jest jeszcze drugi tom i może to on rozwinie historię bardziej i domknie to, co nie domknięte.
Po książkę sięgnąłem ze względu na wyzwanie Goodreads (Star Selections), bo ostatnio trochę je olałem i teraz zostało mi 4 tygodnie na ich ukończenie.
Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz
#bookmeter #ksiazki #czytajzwujkiem #czytajzhejto
Nie czytałem, ale mnie zawsze zastanawiało, czy na pewno taki świat byłby możliwy?
No wydaje mi się, że nie do końca. Bo kobiety to nasze matki, siostry, córki.
Połowa społeczeństwa. Czy takie uwstecznienie postępu byłoby możliwe? No moim zdaniem nie. Nie wiem na ile to realna wizja a na ile niepoprawna fantazja jakiejś wojującej feministki?
No bo musielibyśmy sobie to samo jakoś zrobić jako społeczeństwo.
Jak w jakimś Islamie "tak po prostu jest" od początku, o tyle takie świadome uwstecznienie w społeczeństwie zachodnim uwazam za bullshit, bo poziom moralności rośnie a nie maleje.
Oczywiscie z sinusoida, tak jak teraz w USA,.ale trend jest wznoszacy mimo wszystko.
@maly_ludek_lego cały świat może nie, ale jeśli popatrzymy na przedmiotowe traktowanie kobiet w Azji południowej, albo w krajach islamskich, to jest to całkiem możliwe w mniejszej skali.
Zaloguj się aby komentować
420 + 1 = 421
Tytuł: 22 długości
Autor: Caroline Wahl
Kategoria: literatura piękna
Wydawnictwo: Sonia Draga
Format: audiobook
Liczba stron: 288
Ocena: 6/10
"22 długości" to historia Tildy - nastolatki, która próbuje utrzymać w ryzach życie swoje i swojej młodszej siostry (Idy), dorastając w cieniu trudnego domu i uzależnionej matki. Pływanie w basenie, tytułowe dwadzieścia dwie długości, staje się dla niej codziennym rytuałem i sposobem na zachowanie równowagi. Choć czasami, ta liczba się zmienia. Kiedy w jej życiu pojawia się szansa na wyjazd i zmianę przyszłości, Tilda musi zdecydować, czy wreszcie pomyśli o sobie, czy dalej będzie brała odpowiedzialność za wszystko wokół.
To książka, która porusza bardzo ciężkie i ważne tematy: dorastanie w dysfunkcyjnej rodzinie, poczucie odpowiedzialności za młodszą siostrę, życie w permanentnym napięciu i wstydzie. W wielu momentach Wahl trafnie oddaje emocjonalne zmęczenie bohaterki i jej potrzebę choćby krótkiej chwili normalności. Dzięki temu powieść potrafi być naprawdę poruszająca, szczególnie gdy skupia się na relacji między siostrami i na codziennej walce o przetrwanie.
Jednocześnie mam wobec tej książki sporo mieszanych uczuć. Niektóre wątki rozwijają się w dość dziwny, nierówny sposób - jakby autorka nie do końca wiedziała, w którą stronę chce je poprowadzić. Najbardziej zgrzytał mi jednak wątek romantyczny, który przy całej surowości historii wypada niemal bajkowo i trochę burzy wiarygodność opowieści. Szczególnie scena na dachu. Dialogi też momentami są dziwne, gdy tuż przed nim bohaterka myśli o tym, co zaraz 1:1 wypowie w dialogu.
To ważna i momentami bardzo mocna książka, ale jej potencjał nie zawsze został wykorzystany tak dobrze, jak mógłby, a szkoda.
Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz
#bookmeter #ksiazki #czytajzwujkiem #czytajzhejto
Zaloguj się aby komentować
323 258,88 - 9,60 - 2,26 = 323 247,02
Może nie za daleko, ale musiałem być wcześniej w biurze :(
#ksiezycowyspacer
---
Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin
Zarejestrowałem zdobycie
Cokolwiek to zmienia...
Listę swoich osiągnięć możesz zobaczyć na hejtostats
A jeśli masz dosyć Marvina marudzącego pod Twoimi postami, to możesz mu w ustawieniach powiedzieć, żeby się odczepił.
Zaloguj się aby komentować
Co to jest w tle? Bawełna?
@Wlacza to chyba Powojnik, w środku tych puszków są nasiona
Zaloguj się aby komentować
I komu by to przeszkadzało
@WujekAlien moim ulubionym fun factem na temat ptactwa jest to, że mamy zbyt słabo rozwinięte oczy by widzieć ich prawdziwe kolory
@A_a żartujesz…. naprawdę mają tyle sensorów kolorów? przecież to pierdolca idzie dostać.
Chociaż czekaj. Jest jakaś teoria że ty też te kolory „widzisz” ale twój mózg mocno filtruje sygnał. Podobno na LSD jazdy to często był czyste sygnały ze zmysłów bez filtrowania.
Ale mogę pieprzyć głupoty w stylu wuja na weselu
@TwojStaryJeSuchary ptaki mają szersze spektrum barw oraz mają 4 rodzaje czopków. nie ma w tym żadnej psychologicznej magii.
Dokładnie! Te intensywne kolory samców, pełne ekspresji tańce godowe... Oni to umiejo
@_eudajmonia ani chybi Włosi lub Hiszpanie
@TwojStaryJeSuchary w sumie w większości lubią ciepełko, więęęc...
Zaloguj się aby komentować
@WujekAlien pięknie siė prezentuje!
Zaloguj się aby komentować
@WujekAlien mój weekend trwa trzy tygodnie
@AdelbertVonBimberstein zazdraszczam
@WujekAlien rzuć tę robotę w spacerowanie i zapraszam na rusztowania, malarkę albo izolacje do Norwegii
Zaloguj się aby komentować
323 368,69 - 2,04 - 2,02 = 323 364,63
Wokół komina
#ksiezycowyspacer
Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin
Zaloguj się aby komentować
416 + 1 = 417
Tytuł: Groble
Autor: Michael McDowell
Wydawnictwo: Albatros
Format: e-book
Liczba stron: 272
Ocena: 7/10
Drugi tom sagi Blackwater kontynuuje historię rodziny Caskeyów i tajemniczej Elinor, która po wydarzeniach z "Powodzi" na dobre zadomawia się w miasteczku Perdido. Rzeka wciąż wyznacza rytm życia mieszkańców, a budowa tytułowych grobli ma symbolicznie ujarzmić żywioł i zabezpieczyć miasteczku przyszłość. Równocześnie napięcia wewnątrz klanu narastają - szczególnie w relacji między Elinor a nestorką rodu. To wciąż przede wszystkim saga rodzinna, w której ambicje, duma i ukryte lęki są równie istotne, a może bardziej istotne, niż elementy nadnaturalne.
Po rewelacyjnym zakończeniu pierwszego tomu można było spodziewać się wyraźniejszego skrętu w stronę grozy już na starcie drugiego tomu - czegoś w duchu "Omena" czy "Dziecka Rosemary", z narastającym poczuciem, że w centrum rodziny dojrzewa coś złowieszczego. Tymczasem McDowell ponownie wybiera drogę powolnego budowania napięcia. Elementy niesamowite są subtelne, bardziej w domyśle niż pokazane wprost, a autor koncentruje się na psychologii postaci i układach sił. To świadoma decyzja, ale jednocześnie trochę zmarnowany potencjał - aż prosi się, by pójść o krok dalej w stronę pełnoprawnego horroru.
Z drugiej strony trudno odmówić książce wciągającej narracji. Relacje między bohaterami są coraz bardziej napięte, a atmosfera dusznego Południa działa na wyobraźnię. McDowell potrafi budować klimat niepokojącej codzienności, w której coś jest „nie tak”, choć nikt nie potrafi tego jasno nazwać. A elementy grozy przypominają bardziej jump scare, bo jednak na tą grozę czekamy, czekamy i czekamy, aż nagle dostajemy nią w twarz, gdy sie jej najmniej spodziewamy. A element kulminacyjny jest bardzo daleko od fazy budowania napięcia.
Jest to dobry, sprawnie napisany ciąg dalszy sagi, który rozwija świat i postacie, ale wciąż odkłada prawdziwą grozę na później. A szkoda, bo ten tom byłby lepszy, ale z pomysłów na niego, które sam sobie w głowie układałem, żaden nie został zrealizowany. Może to też mnie tak wciągnęło w tej historii, że nie umiem jej przewidzieć i cały czas trafiam na zaskoczenia. Tam gdzie oczekuję grozy jest sielanka, a tam gdzie się nie spodziewam wpada element grozy.
Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz
#bookmeter #ksiazki #czytajzwujkiem #czytajzhejto
Zaloguj się aby komentować
