AndzelaBomba

#memy #humorobrazkowy

72 + 1 = 73

Tytuł: The Disaster Artist. Moje życie na planie The Room, najlepszego złego filmu na świecie

Autor: Greg Sestero, Tom Bissell

Kategoria: biografia, autobiografia, pamiętnik

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

ISBN: 9788381163477

Liczba stron: 404

Ocena: 7/10

Liczba książek przeczytanych w 2024: 3

Wspomnienia Grega Sestero, amerykańskiego aktora i modela, dotyczące głównie historii jego przyjaźni z ekscentrycznym bogaczem Tommym Wiseau, który, podobnie jak Greg, marzył o karierze filmowej. Tommy’emu udało się w końcu spełnić sen o Hollywood, w efekcie czego powstał The Room, jeden z najgorszych i najbardziej kuriozalnych filmów wszechczasów. Dzieło Wiseau zostało po premierze zmiażdżone przez krytyków i widzów i zarobiło zawrotną sumę 1800 dolarów (przy kosztach produkcji wynoszących około 6 milionów!). Jednak jak to często bywa w przypadku filmów tak złych, że aż dobrych, z czasem The Room obrósł legendą i dorobił się całkiem sporego fandomu.

Jak na celebrycką autobiografię, wyjątkowo dobrze napisana, wciągająca ksiązka. Oczywiście duża w tym „zasługa” samego Tommy’ego Wiseau, postaci pełnej sprzeczności, wobec której nie da się przejść obojętnie. Z jednej strony oddany przyjaciel, z drugiej toksyczny bufon i egocentryk. Optymista o niezłomnej wierze w siebie i równocześnie straumatyzowany mężczyzna po przejściach, wstydzący się swojej przeszłości. Rzecz jasna, w książce nie brak ciekawostek dotyczących kręcenia The Room i dla fanów filmu jest to pozycja obowiązkowa.

Jedyna rzecz, jaka wzbudziła we mnie mieszane uczucia, to tłumaczenie. Idiolekt Tommy’ego Wiseau nasuwa silne skojarzenia z panem Muldgaardem z Wszystko czerwone Chmielewskiej. Porównując kwestie Tommy’ego z oryginałem widać, że nie mówi on po angielsku aż tak źle, jakby to mogło wynikać z polskiego tłumaczenia. Z drugiej strony, sama nie wiem jak inaczej tłumacz mógłby oddać naznaczoną silnym słowiańskim akcentem angielszczyznę Tommy’ego.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #ksiazki

#memy #humorobrazkowy #1670

40 + 1 = 41

Tytuł: W okowach lodu. Willem Barents na krańcu świata

Autor: Andrea Pitzer

Kategoria: historia

Wydawnictwo: Astra

ISBN: 9788366625884

Liczba stron: 304

Ocena: 6/10

Liczba książek przeczytanych w 2024: 2

Opis wypraw do rosyjskiej części Arktyki, podjętych pod koniec XVI w. przez holenderskiego nawigatora Willema Barentsa. Do historii przeszła trzecia i ostatnia wyprawa, podczas której statek, na którym płynął Barents, został uwięziony przez lód, a załoga musiała spędzić zimę na niegościnnej Nowej Ziemi. Holenderscy marynarze jako pierwsi doświadczyli „atrakcji”, jakie stały się udziałem późniejszych wypraw polarnych.

Generalnie nie mam do tej pozycji zarzutów. Przebieg wypraw opisany jest w rzetelny sposób. Popularnonaukowy styl sprawia, że książkę czyta się dość lekko. Dobra lektura nie tylko dla fanów marynistyki.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #ksiazki

#heheszki #humorobrazkowy

#heheszki #humorobrazkowy

15 + 1 = 16

Tytuł: Igła

Autor: Ken Follett

Kategoria: kryminał, sensacja, thriller

Wydawnictwo: Albatros

ISBN: 9788381252805

Liczba stron: 416

Ocena: 6/10

Liczba przeczytanych książek w 2024: 1

Anglia, czasy II WŚ. W kraju działa agent Abwehry o pseudonimie Igła, który na tle wysyłanych z Rzeszy szpiegów wyróżnia się profesjonalizmem, inteligencją i bezwzględnością. Młoda Angielka Lucy wychodzi za mąż za pilota RAF.

Losy tej dwójki krzyżują się w przeddzień lądowania w Normandii na odizolowanej wyspie u wybrzeży Szkocji, gdzie Lucy mieszka wraz z kalekim mężem oraz małym dzieckiem. Igła, który jest w posiadaniu informacji mogących odmienić bieg wojny, stara się uciec z kraju zanim dopadnie go kontrwywiad, jak jednak można się domyśleć, znajomość z atrakcyjną mężatką znacznie wszystko komplikuje.

Całkiem niezła powieść szpiegowska. Chociaż zakończenia całej historii można się domyśleć, powieść naprawdę wciąga i czas lektury szybko mija. Podobały mi się zwłaszcza opisy sposobu myślenia i dedukcji głównego bohatera, który swą niezwykłą skuteczność zawdzięczał przede wszystkim wysokiej inteligencji i zmysłowi obserwacji. Jednak w drugiej połowie książki autor zaczął za bardzo kombinować z cechami postaci, przez co powieść traci na realizmie. Główny bohater nagle zyskuje wręcz nadludzkie zdolności fizyczne, zaś tropiący go dotąd bezskutecznie agenci MI5 wykazują się niespodziewanie większym geniuszem niż Sherlock Holmes. Kolejną rzeczą, do której bym się przyczepiła, jest przesłodzona końcówka, która średnio pasuje do powieści szpiegowskiej.

Btw, polecam też ekranizację z Donaldem Sutherlandem.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #ksiazki