@Marcus-Aurelius-64 Nie wiem czy to cecha ale - poczucie wlasnej wartosci.
Osoby z niskim poczuciem wartosci, czesto sa zlymi partnerami do rozmowy. Bronia swojego stanowiska jakby od tego zalezal ich honor i to czy wyjda z twarza z tej dyskusji. Stawiaja wiec na ostrzu noza i bronia swoich racji tak zaciekle, ze nie probujac nawet zrozumiec perspektywy innych. Podswiadomie, sprowadzaja dyskusje do walki o uznanie. Przyznanie sie do bledu, odbierane jest jako ujma na honorze. Przez to jak traktowali nas nasi rodzice w latach 80-90, jako narod jestesmy mocno zakompleksieni. Te kompleksy, powoduja ze kazdy chce byc kims i chce sie pokazac z jak najlepszej strony zamiast pokazac kim tak naprawde sa. Wszelka krytyka odbierana jest wtedy personalnie, bo ludzie z niskim poczuciem wartosci uzalezniaja swoja samoocene od aprobaty innych, zdobytych osiagniec czy statusu materialnego.
Z drugiej strony, czlowiek ktory ma poczucie swojej wartosci nie musi niczego udowadniac. Chlonie wiec perspektywe innych, bo dopuszcza ze ta moze wplynac na zmiane jego. Wie, ze wysluchanie nic nie kosztuje i wie ze opinia innych nie musi automatycznie znaczyc ze jego samoocena zostanie zachwiana. Nie czuje problemu z tym, kiedy ktos zacznie dowodzic ze jest w bledzie. Zamiast obruszac sie, ze ktos podwaza jego ego - podziekuje, bo wie ze jego wartosc nie zalezy od tego kto cos powie bo wynika z wlasnego rachunku sumienia a nie z tego jak postrzegaja go inni.
