niebylem

#eldesnudoenelarte 47/54

Antoine-Jean Gros - Napoleon odwiedza zadżumionych w Jaffie - 1804

Podążając za Wikipedią: Napoleon wykorzystywał malarzy w swoim otoczeniu do propagowania siebie jako dobrego wodza. Na obrazie z dzisiejszej karty francuski wódz odwiedza żołnierzy dotkniętych plagą dżumy.

#eldesnudoenelarte 46/54

Leonello Spada - Kain zabijający Abla - 1614

Przedstawiciel włoskiego baroku namalował pełen dynamiki i mroczności obraz przedstawiający pierwsze biblijne morderstwo. Spada podkreślił opresję Kaina poprzez ubranie go w krwisto czerwony płaszcz.

#eldesnudoenelarte 45/54

Jacques-Louis David - Interwencja Sabinek - 1799

Monumentalne dzieło z okresu neoklasycyzmu pędzla jednego z najwybitniejszych francuskich malarzy przedstawia mitologiczną scenę rozdzielenia walczących Rzymian z rodem Sabinów. Rzymianie mieli porwać kobiety Sabinów w trakcie igrzysk. Obie strony starły się ze sobą pod rzymskim Kapitolem, gdzie same porwane rozdzieliły walczących. Tło obrazu jest dynamiczne i pełne napięcia, podkreślając moment zwrotny w historii starożytnego Rzymu, po którym Romulus (widoczny z włócznią po prawej stronie) podzielił się władzą z królem Sabinów (po lewej stronie, frontem do widza).

Na samym środku w odważnej pozie widzimy Hersilię, która w kontraście do ciepłych żółci w dominującej części obrazu sprawia wrażenie namaszczonej rozjemczyni, a jej pozycja podkreślona jest jasnością jej skóry i bielą szaty.

Sabinki według mitu zostały porwane z racji na swoją niespotykaną urodę i myślę, że artyście bardzo dobrze udało się ukazać ich ponadprzeciętną aparycję. Warto zauważyć jak malarz wymanewrował od malowania przyrodzenia króla Sabinów przez zasłonięcie go pochwą miecza. Została dzięki temu zachowana pozycja skierowania do siebie podczas walki dwóch przywódców. Polecam przyjrzeć się postaciom kolejno i docenić ile pracy włożył Jacques-Louis David w ukazanie piękna ludzkiego ciała w mocno dynamicznych pozach.

#eldesnudoenelarte 44/54

Rubens - Trzy Gracje - 1638

Rubens namalował przedstawiany dzisiaj obraz u schyłku swojego życia. Przytaczane nieraz kobiece kształty charakterystyczne dla jego twórczości tutaj są wyjątkowo intensywne. Wedle interpretacji po lewej znajduje się pierwsza żona artysty, po prawej druga (którą poślubił po śmierci pierwszej). Trzecia natomiast stojąca tyłem do widza jest brana za ostatnią kochankę malarza, o bliżej niesprecyzowanej tożsamości.

Postacie kobiet wypełniają swoimi nagimi ciałami praktycznie cały główny plan nie pozostawiając zbyt wiele miejsca na resztę kompozycji. Warto zwrócić uwagę na ich wyrazy twarzy, które zdają się doceniać wzajemnie piękno swoich ciał bez widocznych elementów na przykład zazdrości. Ma to być idylliczna wizja, w której Rubens umieścił trzy najważniejsze kobiety swojego życia będące ze sobą w idealnej zgodzie.

#eldesnudoenelarte 43/54

François Boucher - Odpoczywająca dziewczyna - 1752

Na ostatniej horyzontalnej karcie możemy podziwiać najmłodszą konkubinę króla Ludwika XV. Boucher zachował Rubensowskie kształty dziewczyny nie decydując się na zasłonięcie jej ciała żadnym elementem tkaniny. W oczy rzucają się niebieskie wstążki: jedna jest trzymana w ręce przez kochankę, a druga została wpleciona w jej włosy. Pozycja może sugerować, że dopiero co miała miejsce schadzka kochanków, a kobieta odpoczywa odprowadzając wzrokiem swojego partnera. Nieprzypadkowe pewnie jest też umieszczenie tego obrazu na damie kier, gdyż symbolizuje ona szczęście w miłości.

#liminalspace #fotografia #tworczoscwlasna

wracając wczoraj z treningu w moje oko wpadł miły kadr

pierwszy raz udostępniam zdjęcie które zrobiłem szerszemu gronu a fotografią bawię się różnymi okresami od wielu lat

#eldesnudoenelarte 42/54

Ingres - Roger uwalniający Angelikę - 1859

W XVI wiecznej powieści Orland Szalony znajdowało się wiele odniesień do rycerskiej szlachetności. Jedną z nich było uwolnienie przez Rogera Angeliki. Kobieta została przykuta do morskiej skały przez barbarzyńców. Miała ona być ofiarą dla potwora z głębin. Rycerz w dziele dosiadając swojego hipogryfa podczas lotu nad Wyspą Łez zauważył zniewoloną piękność i wzburzoną wodę u jej stóp. Ruszył jej na pomoc, zabijając wodną kreaturę.

Na tym konkretnym obrazie (a Ingres miał kilka podejść do tej sceny) postać rycerza można zauważyć jedynie przez część jego tarczy. Dodaję również drugi obraz z Angeliką w identycznej pozie, ale z szerzej przedstawioną scenerią, rycerzem w pełnej krasie i z morskim potworem otrzymującym cios włócznią.

Myślałem że baba leży i zdjęcie zrobiłem w poziomie, ale jak teraz widzę to mi się pojebało i na odwrót jest a ja już do excela wpisałem XD

#eldesnudoenelarte 41/54

Auguste Renoir - Bather with a Griffon Dog - 1870

Impresjonizm kojarzy mi się głównie z Claude Monetem, natomiast Renoir był jego współtwórcą jak i jedną z czołowych postaci. Modelką była ukochana artysty, która została również utrwalona na wielu innych jego dziełach.

#eldesnudoenelarte 40/54

Jacob Jordaens - Adam i Ewa - 1630

Moment popełnienia grzechu pierworodnego przez pierwszą parę ludzi. Chmury wydają się układać w kształt oka, którym być jest może Bóg spogląda na nieposłuszeństwo Adama i Ewy. Wydaje mi się, że wąż ma głowę kury/koguta. Według mnie bardzo ładnie utrwalone zostały rośliny, mocno specyficznie ale estetycznie.

#eldesnudoenelarte 39/54

Rubens - Sąd Parysa - 1639

W czasach kiedy powstawał dzisiaj opisywany obraz przedstawienie bogiń przed osądem Parysa było tak naprawdę usprawiedliwieniem artystów dla przedstawiania aktu kobiecego. Podarowanie przez Parysa jabłka na znak uznania Wenus najpiękniejszą kobietą w ostatniej wersji jaką namalował Rubens ma bardzo charakterystyczne dla niego cechy. To słynne "rubensowskie kształty" powtarzane przez nauczycielki od polskiego, plastyki, czy też może historii w czasie edukacji niejednego z nas. Ponad 100 lat później król Karol III uznał obraz flamandzkiego malarza za nieskromny i rozkazał go spalić. Na "szczęście" mu się umarło i dzieło ocalało.

Kto wie co będzie jutro w ukrytej karcie? Może jopek?

#eldesnudoenelarte 38/54

Paolo Veronese - Stworzenie Ewy - 1575

Na renesansowym dziele pędzla Paolo Veronese widzimy Adama uśpionego przez Boga. Z żebra mężczyzny miała zostać stworzona Ewa - pierwsza kobieta w raju. Można spostrzec, że dzieło stworzenia na finiszu: rośliny - gotowe, zwierzęta - gotowe, a ostatnim pociągnięciem boskiego pędzla zostają stworzeni ludzie.

#eldesnudoenelarte 37/54

Rubens - Porwanie córek Leukippa - 1617

Przeczytałem dwa razy opis obrazu widocznego na pierwszej w talii karty z figurą i mimo tego nadal jedyne co mam w głowie to "który jest k***a synem kogo?". Scena mocno dynamiczna za sprawą postawy wszystkich postaci. Ciekawym spostrzeżeniem jest to, że obie kobiety uzupełniają się wręcz idealnie. Części ciała które nie są widoczne u tej którą mężczyzna wciąga na konia są widoczne u drugiej poniżej.

Amory trzymające końskie grzywy symbolizują najprawdopodobniej miłosne podłoże porwania. Konie zostały namalowane przez ucznia Rubensa.

#eldesnudoenelarte 36/54

Lucas Cranach - Lukrecja - 1533

Scena gwałtu Lukrecji przedstawiona przez Giordano w tej serii doczekała się kontynuacji, tym razem spod pędzla Cranacha. Kobieta aby zachować swoją godność popełniła samobójstwo za pomocą sztyletu, którym groził jej Tarkwiniusz.

Moją uwagę zwróciło to, że Lukrecja jest niemal identyczna co nimfa przy fontannie namalowana przez niego na tym obrazie.

#eldesnudoenelarte 35/54

Giovanni Battista Tiepolo - Apollo ścigający Daphne - 1760

Wedle mitu Apollo postrzelony miłosną strzałą przez Erosa goni jedną z nimf - Daphne. Na obrazie przedstawiony został dokładny moment w którym zamienia się ona w drzewo wawrzynu. Wybłagała ona o to ojca, ponieważ chciała w ten sposób ujść nieskalana z pogoni prowadzonej przez boga słońca. Na obrazie ręce kobiety zaczynają się już przeobrażać w gałęzie.

Drzewo wawrzynu to symbol "miłości niedostępnej i dziewictwa. Czystość Daphne jest też ukazana przez jej białą szatę.

#eldesnudoenelarte 34/54

Tycjan - Wenus z Urbino - 1538

#eldesnudoenelarte 33/54

Lucas Cranach - The Nymph of the Fountain - 1534

Cranach obok Durera był jednym z ważniejszych niemieckich artystów swojej epoki. Nimfa przedstawiona przez malarza zdaje się odpoczywać, spogląda poprzez zmrużone powieki. Napis brzmi "Ja, nimfa świętego źródła, odpoczywam, nie przeszkadzajcie mi spać". Obok kobiety wisi kołczan ze strzałami, co może sugerować że skończyła ona polowanie. Fontanna natomiast ma być jej alegorią - nimfa była źródłem natchnienia artystów. Jej woda ma im przynieść inspirację do tworzenia wielkich dzieł.

Cranach chyba dobrze dogadywał się z Tycjanem. Znalazłem trzy wersje tego samego motywu.

#eldesnudoenelarte 32/54

Antoine Wiertz - Dwie młode dziewczyny - 1847

Duet kobiety i szkieletu zgoła inny od tego, który już pojawił się w tej serii. Z obrazu bije spokój. Druga nazwa tego dzieła to "Piękna Rosine" i odbiorca automatycznie przypisuje piękno dziewczynie z prawej strony. Wiertz był zafascynowany śmiercią i to szkielet jest pięknością - na czaszce szkieletu widnieje podpis "La belle Rosine".

Klasycystyczna praca kontrastem - z jednej strony jasnoskóra niewiasta, z drugiej zdecydowanie bardziej stonowane kości. Scena otoczona jest mrokiem uwydatniającym postacie na pierwszym planie.

#eldesnudoenelarte 30/54

Agnolo Bronzino - Wenus, Kupidyn i Zazdrość - 1550

Dziś w dziele Bronzino Wenus udało się już odebrać strzałę swojemu synowi. W tle możemy dostrzec zazdrość w postaci twarzy wykrzywionej w okropnym grymasie. Ciekawostką jest to, że pod sylwetkami dzieci pierwotnie został namalowany satyr szczerzący zęby w demonicznym uśmiechu. Czy to była zmiana planów przez artystę co do kompozycji? A może specjalny zabieg mający na celu pogłębić odbiór dzieła dla osób znających ten detal?

#eldesnudoenelarte 29/54

Agnolo Bronzino - Alegoria z Wenus i Kupidynem - 1545

Bohaterka wczorajszego obrazu dziś powraca z kolejną próbą ujarzmienia Kupidyna. Próbuje ona odebrać mu strzałę, aby ten przestał siać zamęt swoim miłosnym orężem. Z prawej strony przedstawiona została zabawa, rozsypująca płatki róż. Na jednej nodze zauważymy łańcuszek, natomiast druga następuje na kolce symbolizując cierpienie towarzyszące wielkiemu uczuciu. Za nią widzimy zdradę, która przybrała postać niewinnej twarzy na ciele węża z nogami satyra. Trzyma ona plaster miodu będącym symbolem rozkoszy, a w drugiej ma ukryte żądło - symbol bólu.

Z drugiej strony widzimy cierpienie przedstawione jako stara kobieta z twarzą wykrzywioną z bólu. Postać z maską w miejscu twarzy w lewym górnym rogu to zapomnienie, które próbuje zakryć całą scenę kotarą. Jest ona powstrzymywana przez Chronosa - alegorię czasu.