niebylem

#eldesnudoenelarte 28/54

Jan Gossart - Wenus i Kupidyn - 1521

Bezczelny synu, przyzwyczajony do dręczenia ludzi i bogów, nie oszczędzasz [nawet] swojej matki; oszczędź ją albo zginiesz

Tak brzmi napis na zewnętrznej części ramy, opisujący widzowi oglądaną scenę. Bogini miłości stara się okiełznać swojego syna w zabawie łukiem i strzałami. Drugie ostrzeżenie dla widza jest zawarte w "medalionach" u podstawie kolumn obok postaci. Na jednym widnieje moment przyłapania Wenus przez Wulkana (męża bogini) podczas jej zdrady z Marsem. Na drugim jest ukazana scena gdzie bóstwo miłości próbuje zatrzymać swojego partnera, który zdecydował się na jej porzucenie po nakryciu kochanków. Nawiązuje to do beztroskich działań kochanków spowodowanych przez trafienie ich miłosną strzałą syna Wenus.

Warto zwrócić uwagę jak genialnie została stworzona głębia za pomocą ramy, planu i światłocieni. Podejrzewam że odczucie głębi jest jeszcze większe podczas oglądania dzieła na żywo.

#eldesnudoenelarte 27/54

Sandro Botticelli - Narodziny Wenus - 1485

Botticelli przedstawił narodziny rzymskiej bogini miłości jako mocno dynamiczną scenę, wypełniając tym między innymi główne założenia malarstwa w nurcie włoskiego renesansu. Ruch postaci, rozwiane włosy i szaty równoważone są przez spokój bogini na głównym planie i spokoju fal niosących muszlę z której bogini wychodzi na ląd po swoich narodzinach. Jak wyglądały same "narodziny"? Tutaj najlepiej będzie posłużyć mi się cytatem, który nieco przybliży jak wyglądała edukacja seksualna wedle rzymskiej mitologii:

[Wenus] Narodziła się z morskiej piany, do której Saturn wrzucił obcięte genitalia swojego ojca Coelusa.

#eldesnudoenelarte 26/54

Anonim - Diana łowczyni - 1550

Dzieło wykonane przez nieznanego z nazwiska "mistrza szkoły Fontainebleau". Charakteryzowała się ona manieryzmem i mieszanką styli włoskiego renesansu czy gotyku. Bardzo duże znaczenie w tym stylu zajmowała symbolika. Na dzisiejszym obrazie widzimy rzymską boginię łowów Dianę. Rozpoznać ją można po atrybutach: łuku, kołczanie ze strzałami i psie myśliwskim. Była też ona boginią lunarną, stąd półksiężyc jako ozdoba na jej głowie.

#eldesnudoenelarte 25/54

Sandro Botticelli - Wiosna - 1482

Boticelli celowo nie zachowywał proporcji czy gry światła i cienia aby uwaga odbiorcy skierowana była na charakter postaci. W dziele włoskiego malarza docenić można zwiewne, często prześwitujące szaty ukazanych kobiet. Moją uwagę zwraca również motyw kwiatowy pod stopami postaci i roślinny nad ich głowami.

#eldesnudoenelarte 24/54

Tycjan - Danae receiving the rain of gold - 1560

Zdobywca mojego osobistego podium z poprzedniego wpisu powraca raz jeszcze w swoim stylu. Gościł już w zestawieniu temat złotego deszczu, którym był Zeus, spadającego na Danae. Tycjan jednak tutaj realizuje kompozycję z leżącą boginią.

#eldesnudoenelarte 23/54

Tycjan - Wenus i muzyk - 1555

Wenus i muzyk, Wenus i Kupidyn, Wenus, pies i muzyk... wiele tytułów wielu dzieł. Łączy je jeden artysta i jeden temat. Scena według ciekawej interpretacji ma opisywać wyższość zmysłu wzroku nad słuchem. Pianista grając tylko jedną ręką spogląda na boginię miłości. Pomiędzy kolejnymi wydaniami tego działa zmieniają się symbole, ale obraz wybrzmiewa tym samym przesłaniem.

Pomijam dwa obrazy z Wenus z Kupidynem w tej samej pozycji, ale bez muzyka. Jeden z nich już się pojawił w zestawieniu, a drugi zrobi to niebawem. Tycjan natomiast wskakuje u mnie na pierwsze miejsce renesansowych utrwalaczy negliżu.

#eldesnudoenelarte 22/54

Jacopo Tintoretto - Susanna and the Elders - 1555

Ten sam malarz co wczoraj, ten sam temat co wczoraj. Uwieczniony moment jest jednak nieco później na linii czasu, ponieważ widać jak starcy już faktycznie dobierają się do kobiety.

#eldesnudoenelarte 21/54

Jacopo Tintoretto - Susanna and the Elders - 1556

Malarz ukazał scenę kąpieli Susanny podglądanej przez dwóch starców. Mieli oni ją namawiać do współżycia, a za odmowę próbowali doprowadzić do skazania za zmyślone przez nich cudzołóstwo. Ostatecznie jednak przez anielską interwencję i porównanie zeznań obu została ona ocalona.

#eldesnudoenelarte 20/54

Tycjan - Bachanalie - 1526

Głównym elementem sceny na obrazie jest wino. Najbardziej rzuca się w oczy dzban nim wypełniony w rękach młodzieńca. Dalej przyglądając się kolejnym postaciom widzimy, że wiele z nich również je pije. Jeśli dobrze rozumiem, to jest ono nabierane ze strumienia w którym woda zamieniała się w wino podczas czczenia święta Dionizosa. Uwagę przykuwa kobieta w prawym dolnym rogu za sprawą wyjątkowej jasności jej skóry na tle reszty scenerii. Wygląda na to, że ona wina ma już dość. Beztroski dla tej sceny dodaje detal: dziecko sika do strumienia z winem, a pomimo tego kilka metrów dalej mężczyzna napełnia dzban napojem.

Podsumuję wszystko cytatem z wikipedii:

Na partyturze widocznej na ziemi znajdują się słowa: Qui boit et n reboit pas, ne sait que boire soit (Kto pije mało nie wie czym jest picie).

#eldesnudoenelarte 19/54

Correggio - Sen Antiopy - 1523

Autor to przedstawiciel cinquecenta i nie mowa tu wcale o popularnym niegdyś modelu fiata, a okresie włoskiego renesansu.

#eldesnudoenelarte 18/54

Eugène Delacroix - Śmierć Sardanapala - 1827

Obraz najbardziej wybitnego malarza francuskiego romantyzmu przedstawia rzeź kobiet na rozkaz króla Saranapala. Miał on zamordować swoją konkubinę, a następnie zginąć w pożarze pałacu którego podpalenie było jego rozkazem. Uwagę zwraca król beznamiętnie przyglądający się bardzo dynamicznej scenerii wokół. Tworzy to silny kontrast wespół z białą skórą kobiet i konia na tle ciemnej, spowitej już dymem scenerii. Postaci na pierwszym i drugim planie układają się w kształt trójkąta, co dodatkowo nadaje scenie dynamiki.

#eldesnudoenelarte 17/54

Hans Baldung - Dziewczyna i śmierć - 1517

Dzieło o stosunkowo małych rozmiarach (30x14cm) przedstawia dość często odtwarzany motyw śmierci i młodej dziewczyny. Ofiara jest trzymana za włosy i kierowana w zaświaty. Jest świadoma swojej sytuacji, dlatego jej ręce są złożone do błagalnej modlitwy.

#eldesnudoenelarte 16/54

Luca Giordano - Lucretia and Tarquin - 1663

Obraz przedstawia legendarną scenę gwałtu syna ostatniego rzymskiego c̶e̶s̶a̶r̶z̶a̶ króla na Lukrecji - żonie późniejszego pierwszego konsula Republiki rzymskiej. Samo to wydarzenie miało być powodem powstania pod wodzą Brutusa i Lucjusza (męża zgwałconej kobiety). Motyw w XVI i XVII wieku bardzo popularny wraz z przedstawieniem późniejszego samobójstwa Lukrecji. Miała ona nie móc znieść hańby której doznała i wbić sobie w serce sztylet, którym Tarkwiniusz jej groził.

Co ciekawe w tej konkretnie interpretacji legendy na obrazie nie ma obecnego sztyletu. Każde inne dzieło, które przedstawia te wydarzenia ukazuje mężczyznę dzierżącego go w ręce, bądź leżącego w jego pobliżu.

Sam Giordano namalował około 5000 obrazów co dało mu przydomek Szybki Luca.

Chaczapuri i kubdari na zwieńczenie weekendu. To była dobra niedziela

#eldesnudoenelarte 15/54

Jacob Jordaens -Alegoria płodności - 1625

Dzieło to jest uznawane za najwybitniejsze osiągnięcie Jordaensa. Przedstawia ono kobiety otoczone przez satyrów oraz dwóch mężczyzn. Ci ostatni trzymają róg obfitości wypełniony zgodnie z mitem owocami i płodami rolnymi. Scena ma symbolizować przenikanie się sił natury, świata mitologii oraz tego prawdziwego.

#eldesnudoenelarte 14/54

Antonio Allegri da Correggio - Leda i łabędź - 1532

W greckiej mitologii Leda była królową Sparty, w której zakochał się Zeus. Uwiódł ją pod postacią łabędzia, z czego kobieta wydała cztery jaja. W jednych źródłach ptakiem jest grecki bóg w innych z kolei jest wspominany Jowisz - pochodzi on jednak z mitologii rzymskiej, co według mnie go z tego wyklucza.

Z prawej strony obrazu inny łabędź zaleca się do dziewczyny w wodzie. Nad nimi odlatuje kolejny, którego odprowadza wzrokiem inna kobieta. Została ona namalowana w trakcie ubierania się, więc może w wizji artysty Zeus nie przyleciał na zabawę sam, ale z kolegami? Zeus jest w trakcie spółkowania, drugi łabędź uwodzi, a trzeci już po wszystkim odlatuje do Olimpu?

Drugą opcją przychodzącą mi na myśl, jest przedstawienie historii w trzech aktach na jednym obrazie. Z racji tego, że wszystkie trzy nagie kobiety mają tę samą fryzurę i bardzo zbliżone rysy, to wszystkie można utożsamić z Ledą. W takiej interpretacji, jest ona najpierw uwodzona przez łabędzia w prawym dolnym rogu. Następnie oddaje się bogowi na głównym planie, po czym w tle ubierając się odprowadza wzrokiem odlatującego kochanka.

w nawiązaniu do rozmowy z @mroczny_pies na temat wpływu jego wpisów z #oswiadczeniaposelskie na świat zrobiłem mema

#polityka #heheszkipolityczne

#eldesnudoenelarte 13/54

Tycjan - Wenus z Kupidynem - 1550

Zarówno rzymska bogini piękna, miłości i pożądania nie jest pierwszy raz w tym zestawieniu, jak i Tycjan pojawi się jeszcze nie raz i nie dwa. Malarz kilkukrotnie przedstawiał Wenus z Kupidynem, a jedną z prób widzimy w tym wpisie.

#eldesnudoenelarte 12/54

Annibale Carracci - Herkules na rozstajach - 1596

Barokowe dzieło Carracciego nawiązuje do mitycznej sceny. Herkules wybierał pomiędzy pokusami łatwej ścieżki i doczesnymi uciechami. Trudna ścieżka pełna ciężkiej pracy i ryzyka nagrodzona miała być prawdziwym i wiecznym szczęściem. Atrybutami pierwszej jest półnaga kobieta, instrumenty i maski symbolizujące doczesne czcze zachcianki. Stroma i wąska droga na szczyt to alegoria zbawienia. Za potwierdzeniem tego stoi pegaz na szczycie do którego prowadzi trudna ścieżka oraz poeta z wieńcem laurowym symbolizującym sławę, który miałby napisać pochwalny hymn na cześć prawego wyboru Herkulesa.

Jest to kolejne dzieło ze sceną z mitologii zamówione przez biskupa, bądź innego duchownego. Nie mogę znaleźć informacji dlaczego wybierali oni akurat takie sceny, gdzie nie znajdowały się one przecież w kanonie wiary chrześcijańskiej? Ktoś z Was wie coś więcej na ten temat?

#eldesnudoenelarte 11/54

John Singleton Copley - Watson i rekin - 1778

Scena obrazu przedstawia chłopca w wodzie atakowanego przez rekina, któremu pomocy próbują udzielić marynarze w łodzi. Dzieło powstało na bazie wydarzeń, które przytrafiły się zleceniodawcy namalowania obrazu Brooke Watsonowi. Dzieło zapowiadało nurt romantyzmu, poprzez wyidealizowanie wydarzeń czy podkreślony dynamizm sceny.

Głównym elementem obrazu jest broniący się przed rekinem chłopiec, co malarz podkreślił przez kontrast jego wręcz białej skóry z ciemnozieloną tonią wody. Moją uwagę jednak najbardziej zwraca mężczyzna z harpunem, w perfekcyjnie dynamicznej pozie - prawdopodobnie ułamki sekundy przed próbą wbicia broni w zwierzę. Odbieram jego pełne napięcie mięśni, zaciętość i zaangażowanie w swoich działaniach.