Jabłka odmiany Bailey Sweet zaczęto uprawiać po raz pierwszy około 1840 roku w miejscowości Perry w hrabstwie Wyoming w stanie Nowy Jork.[2][3]: 34 Inne nazwy tej odmiany to między innymi Edgerly Sweet, Howard’s Sweet i Paterson’s Sweet.[
jabłka odmiany Bailey Sweet to owoce średniej wielkości lub duże. Mają zazwyczaj kształt kulisty, choć czasami stożkowaty.[2] Skórka jest czerwona, a miąższ żółtawy i chrupiący.[2]
Jabłka Bailey Sweet przeznaczone są do spożycia na surowo, a nie do gotowania. Miąższ jest soczysty i „wyraźnie słodki”.[2] Sezon na te jabłka trwa od października do stycznia lub lutego.[5]
Nie zaleca się uprawy jabłek odmiany Bailey Sweet.[5] Drzewa te są zazwyczaj plenne, ale jeśli nie są spryskiwane środkami ochronnymi, dają zazwyczaj duży odsetek owoców niskiej jakości.[2] Odmiana ta jest podatna na choroby.[4]
Owoce tej odmiany, uprawiane w niektórych regionach, bywają „pokryte parchem i sękaty”, a ponadto zazwyczaj nie nadają się do długotrwałego przechowywania.[2][6]
"Bailey Apples" . Cook's Info. 2018. Retrieved 25 November 2018.
Ragan, W. H. 1905. Nomenclature of the apple; a catalogue of the known varieties referred to in American publications from 1804 to 1904. U. S. Department of Agriculture, Bureau of Plant Industry, Bulletin No. 56.
Burford, T. (2013). Apples of North America: Exceptional Varieties for Gardeners, Growers, and Cooks. Timber Press. ISBN 978-1604695557 .
Duży, o okrągłym, stożkowatym kształcie, często asymetryczny. Skórka w stanie dojrzałym jest tłusta w dotyku. . Małe, jasne przetchlinki. Oczko jest małe i lekko otwarte, osadzone w średniej głębokości i średniej szerokości zagłębieniu, otoczonym nieregularną koronką. Łodyga jest średniej długości i średniej grubości, osadzona w szerokim, pokrytej rdzą wnęce.
Cechy charakterystyczne: Miąższ jest bladozielony, jędrny, chrupiący i o gruboziarnistej strukturze. Bardzo soczysty, cierpki i lekko pikantny. Brix 12,4, kwasowość 7,5 g/litr
Podobnie jak w przypadku wielu bardzo starych odmian jabłek, pochodzenie odmiany „Ausbacher Roter” nie jest jasne. Prawdopodobnie odmiana ta ma ponad 300 lat. Pierwsza wzmianka o niej pochodzi z 1870 roku i dotyczy gminy Ausbach w regionie Rhön. Przełom dla tej odmiany, uprawianej do tej pory lokalnie, nastąpił w 1905 roku. Wraz z wydaniem ważnego do dziś dzieła „Deutschlands Obstsorten” („Odmiany owoców Niemiec”) została ona zaprezentowana szerokiej publiczności. Obecnie odmiana ta jest szeroko rozpowszechniona.
Morfologia:Owoc
kuliste, lekko spłaszczone i nieco wydłużone ku górze (wysoko zbudowane). Czasami przybierają kształt wysokostożkowaty.
Skórka
jabłko to urzeka przede wszystkim swoim jaskrawoczerwonym kolorem. Kolor ten ujawnia się w okresie dojrzewania, niemal całkowicie przykrywając bladożółty kolor podstawowy. Sporadycznie na skórce pojawiają się drobne, jasne plamki. Na całej powierzchni owocu widoczne są wyraźne nacięcia biegnące od ogonka do kielicha
Miąższ
. Miąższ jest biały i jędrny.347
Zapylaccze
Goldparmäne' (Złota Reneta) – jeden z najbardziej niezawodnych i powszechnych zapylaczy.'Weißer Winterglockenapfel' – tradycyjna i odporna odmiana zimowa, doskonale współgrająca na tradycyjnych plantacjach i ogrodach przydomowych.'James Grieve' – uniwersalny zapylacz o obfitym kwitnieniu.'Ontario' – kolejna tradycyjna odmiana zimowa dająca obfity pyłek.
Odporność na szkodniki oraz choroby:
Parch jabłoni:niska podatnosc
Mączniak prawdziwy-niska podatność
Zaraza ogniowa-: niska podatnosc
Rak drzew owocowych-: niska podatnosc
Owocówka jabłoniowa-
: wysoka podatnosc
Przechowywanie:
Owoce można przechowywać przez okres 7-9 miesięcy
Dojrzałość :
Dojrzałość zbiorcza:Zbiór koniec pazdziernika
Okres dojrzewania dojrzewa od listopada do maja
Dojrzałość konsumpcyjna:początek listopada.
Odporność na mróz:
do -40°C (do strefy klimatycznej 5b) najprawdopodobniej
Przeznaczenie:
Dobra kuchenna bardzo dobra cydrowa
Korona: wysoka splaczona
Owocowanie zbiór jest możliwy po 5 latach po posadzeniu.przemienie
August-Kalvill dr Fritz Baum, Kalville dr Fritz Baum
Pochodzenie
Odmiana została wyhodowana przez znanego hodowcę owoców Diedricha Uhlhorna ml. (Grevenbroich, 1843–1915), jednego z najbardziej kreatywnych prywatnych hodowców w drugiej połowie XIX wieku, rzekomo z nasion odmiany Fraas’ Sommerkalvill. Odmiana została rozpowszechniona pod nazwami „Uhlhorns Augustkalvill” i „August-Kalvill” przez dr. Fritza Bauma i trafiła również do różnych pomologów w kraju i za granicą, którzy sadzili ją w celach testowych i częściowo opublikowali w swoich katalogach odmian, m.in. w Austrii („Nach der Arbeit”, tabela odmian nr 74) oraz w ówczesnej Czechosłowacji (Vanek 1947). Niemniej jednak odmiana ta nigdy nie zyskała większego znaczenia uprawowego w skali ponadregionalnej.
W Nadrenii odmiana Uhlhorns Augustkalvill zyskała pewną popularność lokalnie jako odmiana przeznaczona do uprawy przydomowej i w ogrodach działkowych, a sporadycznie nawet w uprawie komercyjnej. Ponieważ odmiana ta nie była dawniej zalecana do uprawy na wysokopiennych drzewach, lecz przede wszystkim do mniejszych form drzewiastych, które osiągają krótszy wiek, obecnie trudno ją znaleźć w sadach tradycyjnych, nawet w Nadrenii. Również szkółki drzew owocowych rzadko oferują obecnie odmianę Uhlhorns Augustkalvill. Pędy są nadal dostępne w szkółce macierzystej w Bonn, prowadzonej przez firmę Obst-Reiser-GmbH Wachtberg.
Owoc średniej wielkości do dużego, o zaokrąglonym kształcie stożkowym, miejscami nieco wyniosły, nieregularny, kanciasty; krawędzie o różnym nasileniu i nieregularnym rozmieszczeniu biegną od okolicy kielicha wzdłuż owocu. Zagłębienie kielicha od średnio szerokiego do wąskiego, od średnio głębokiego do głębokiego, boki strome lub średnio strome, przeważnie wyraźnie pomarszczone, bez rdzeni, otoczone mniej lub bardziej wyraźnymi guzkami / krawędziami. Dzbanek średniej wielkości (do dużego), zamknięty do półotwartego, płatki dzbanka stosunkowo długie, wąskie, na zewnątrz zawinięte, wełniste. Komora nasienna stosunkowo duża, ścianki komory nasiennej wyraźnie pęknięte, w kształcie uszu (do kształtu plecaka); wnęka osiowa zmienna, od niewielkiej do szeroko otwartej. Owoce odmiany „
Podstawowy kolor na drzewie zielonkawo-żółty, w fazie dojrzałości owocu żółty, w pełni dojrzały (po przechowywaniu) intensywnie (ciemno-)żółty. Kolor wierzchniej powłoki często całkowicie nieobecny.
Miąższ żółtawo-biały, o średnio drobnej strukturze komórkowej, o średniej zawartości soku, początkowo średnio jędrny, wkrótce mięknie i staje się nieco kruchy, bez wyraźnego aromatu.
Cox’ Orangenrenette, Croncels, Geheimrat Dr. Oldenburg, Goldparmäne
Odporność na szkodniki oraz choroby:
Parch jabłoni:niska podatnosc
Mączniak prawdziwy-niska podatność
Zaraza ogniowa-:średnia podatnosc
Rak drzew owocowych-: niska podatnosc
Owocówka jabłoniowa-
: wysoka podatnosc
Przechowywanie:
Owoce należy zużyć do października, ponieważ po tym czasie stają się mączne.
Dojrzałość :
Dojrzałość zbiorcza:Zbiór trwa od sierpnia do września; zaleca się kilkukrotne zbieranie owoców.
Okres dojrzewania: środek sierpnia początek września
Dojrzałość konsumpcyjna:środek sierpnia początek września
Odporność na mróz:
do -40°C (do strefy klimatycznej 5b) najprawdopodobniej
Przeznaczenie:
Odmiana typowo deserowa słaba kuchenna
Korona:
Drzewo odmiany Uhlhorn Augustkalvill w młodości rośnie bujnie, tworząc stromo wyprostowane gałęzie główne. Jednak wraz z nadejściem okresu owocowania wzrost wkrótce słabnie, a odmiana ta tworzy jedynie średniej wielkości korony. Kwitnienie wiosną następuje wcześnie, jeszcze przed odmianami Boskoop i Gravensteiner. Wydaje się, że odmiana ta jest odporna na czynniki atmosferyczne. Liście są stosunkowo duże, ciemnozielone i nieco podłużne. Plonowanie rozpoczyna się wcześnie, a plony są obfite i regularne. W literaturze odmiana ta była niegdyś polecana przede wszystkim jako drzewka o niewielkich rozmiarach (krzewiaste, sznurkowe) do ogrodów przydomowych i działkowych, dlatego obecnie rzadko spotyka się ją na sadach owocowych.
Wczesna odmiana jabłka Astramel jest uprawiana od 1985 roku. Jest to krzyżówka znanych odmian Roter Astrachan, James Grieve i Melba, przy czym najpierw skrzyżowano odmiany Melba i James Grieve. Powstała w Jorku, w regionie Altes Land.
Odmiana ta została wyhodowana przez Bernharda Krapfa w Szwajcarskiej Federalnej Stacji Badawczej w Wadenswill (Szwajcaria) w 1958 roku poprzez skrzyżowanie odmiany Golden Delicious z pyłkiem odmiany Idared. Pierwsze owoce tej eksperymentalnej odmiany zebrano w 1968 r., a w latach 70. wprowadzono ją do europejskich sadów. W latach 1984–1986 wysłano również dużą liczbę sadzonek do Waszyngtonu i Oregonu (USA) w celu dalszego rozmnażania i dystrybucji w Ameryce Północnej.
Owoce średniej wielkości do dużych, okrągłe lub zbliżone do stożkowato-okrągłych. Kielich jest mały i częściowo otwarty, osadzony w głębokiej i wąskiej, żebrowanej miseczce. Łodyga jest długa lub bardzo długa i smukła, osadzona w umiarkowanie szerokiej i głębokiej, rdzawobrązowej wnęce.
Skórka.Podstawowy kolor skórki jest zielony, pokryty w ponad trzech czwartych jaskrawoczerwoną barwą, na której widoczne są ciemniejsze paski. Czasami z rdzawymi plamkami.
Miąższ ma kremowo-biały kolor, delikatną konsystencję i jest jędrny. Jest bardzo soczysty, słodki i lekko kwaskowaty. Wyróżnia się doskonałym smakiem ananasa z nutami melona i cukru trzcinowego. Indeks Brixa wynosi 12,5.
odmiana szwajcarsko-angielska, otrzymana w 1986 r. przy współpracy angielskiej Stacji Doświadczalnej w East Malling oraz szwajcarskiego Instytutu Sadownictwa w Wädenswill. Jest krzyżówką odmiany Golden Delicious i klonu A849-5 (zawierającego geny odporności na parcha Vf i mączniaka jabłoni Pl1). W 1995 roku wprowadzona do produkcji w krajach Europy Zachodniej. W Polsce w badaniach porównawczo- odmianowych od 2001 roku. Do Krajowego Rejestru wpisana 2 lutego 2007 roku. Odmiana prawnie chroniona na całym terytorium UE;
średniej wielkości (przy nadmiernym owocowaniu mały), kulisty lub kulisto- stożkowaty, delikatnie żebrowany przy kielichuSzypułka cienka, średnio długa lub długa. Zagłębienie szypułkowe średnio głębokie i średnio szerokie; zagłębienie kielichowe średnio głębokie i średnio szerokie do szerokiego, pofałdowane. Kielich dość duży, otwarty lub częściowo otwarty, działki kielicha średnio długie.
W chłodnym magazynie naturalnym można przechowywać przez około 5 miesiecy
Dojrzałość :
Dojrzałość zbiorcza: zbiorze środek września początek października wrzesnia
Okres dojrzewania: od września do marca
Dojrzałość konsumpcyjna: listopad
Odporność na mróz:
do -30°C (do strefy klimatycznej 5b) najprawdopodobniej
Przeznaczenie:
Odmiana typowo deserowa dobra kuchenna
Korona:
rośnie średnio silnie, tworząc stożkowate, średnio zagęszczone korony, z dużą ilością krótkopędów. W okres owocowania wchodzi wcześnie, owocuje obficie a nawet bardzo obficie (bezwzględnie wymaga przerzedzania zawiązków). Kwitnie średnio późno;
Mam pytanie, może głupie może nie. Czy ogółem potrzebne są na rynku tak zróżnicowane odmiany jabłek? Serio np. cukiernik zamawia wyłącznie tylko w.w. Ariwa do wypieków i nie zadowoli się przykładowo Championem (podaje przypadkowy jaki znam z tych popularnych, wiem że może się nie nadawać do wypieków)? Czy sądownictwo na poziomie generowania tak wielu różnorodnych odmian to nie jest taka sztuka dla sztuki?
@Fafalala chłopie było więcej kilka krotnie tylko że kolej zabiła je.A te nowe są potrzebne bo są odporne na choroby w uprawie masowej bez zbędnej chemii
W Instytucie Uprawy Ziemi Uprawnej i Roślin w Münchebergu powstała ta nowa odmiana z krzyżówki odmian macierzystych „Cox Orangerenette” i „Geheimrat Dr. Oldenburg”.
Skórka tych średniej wielkości owoców ma barwę od żółtej do pomarańczowo-czerwonej. Od góry do dołu biegną delikatne paski. Od spodu jabłko jest lekko nakrapiane.
Jego żółtawo-biały miąższ jest soczysty i charakteryzuje się harmonijnym słodko-kwaśnym smakiem. Kto raz spróbuje tego aromatycznego jabłka ten pokocha specyficzny smak jablka
Odporność na szkodniki oraz choroby:
Parch jabłoni:niska podatność
Mączniak prawdziwy-niska podatnosc
Zaraza ogniowa-: niska podatnosc
Rak drzew owocowych-: niska podatność do odpornej
Owocówka jabłoniowa-
: średnia podatnosc
Przechowywanie:
W chłodnym magazynie naturalnym można przechowywać przez około 3-4 tygodni.
Dojrzałość :
Dojrzałość zbiorcza: zbiorze początek września koniec wrzesnia
Okres dojrzewania: od września do października
Dojrzałość konsumpcyjna: koniec września.
Odporność na mróz:
do -40°C (do strefy klimatycznej 5b) najprawdopodobniej
Przeznaczenie:
Odmiana typowo deserowa dobra kuchenna
Korona:
Malus 'Apollo' charakteryzuje się silnym wzrostem i gęstym rozgałęzieniem. Regularne, energiczne przycinanie sprzyja plonowaniu i ogranicza słabe punkty drzewa. Odmiana
w kształcie stożka, częściowo również płaskostożkowego. Od strony kielicha po całym owocu biegną wyraźne żebra; w przekroju poprzecznym owoc ma kształt pięcio- lub dziesięciokąta.
Wgłębienie szypułkowe średnio szerokie, głębokie, z kilkoma zgrubieniami lub też słabo zaznaczonymi wypukłościami, które otaczają miejsce przyczepienia szypułki. Promienista rdza pozostaje zawsze w zagłębieniu. Trzonek cienki, zazwyczaj lekko wystający.
Zagłębienie kielicha z typowymi żebrami i delikatnymi fałdami, średniej szerokości, o głębokości od średniej do głębokiej. Kielich półotwarty lub zamknięty, działki kielicha zielonkawe, uniesione.
Jama kielicha głęboka, lejkowata, zazwyczaj sięgająca aż do rdzenia. Przylegająca do niej otwarta oś, zamknięta w kierunku płatków, jest prawie zawsze, podobnie jak płatki, ciemno spuchnięta. Płatki szeroko łukowate lub w kształcie plecaka, rdzeń ogólnie niewielki.
Kolor podstawowy trawiisto-zielony, dopiero około Nowego Roku lekko rozjaśnia się do żółtego. Zazwyczaj brak koloru pokrywającego, a jeśli występuje, to tylko delikatny odcień pomarańczowy. Owoce z Pomorza Przedniego w 2019 r. wykazywały silnie rozwinięty kolor pokrywający (patrz zdjęcie). Komórki lenticyjne zazwyczaj mało widoczne. Skórka bardzo twarda, nieco przeszkadzająca podczas spożywania. https://obstsortenerhalt.de/node/13887
Miąższ
Miąższ biało-żółty, od stycznia o dobrze zrównoważonym stosunku cukru do kwasowości. Dobra odmiana do przechowywania.
W chłodnym magazynie naturalnym można przechowywać przez około 8 miesiąca do maja
Dojrzałość :
Dojrzałość zbiorcza: Zbiory:Środek Padziernika.
Okres dojrzewania: od padziernika do marca
Dojrzałość konsumpcyjna: koniec litopada
Odporność na mróz:
do -40°C (do strefy klimatycznej 5b) najprawdopodobniej
Przeznaczenie:
Bardzo dobra cydrowa
Odmiana typowo deserowa dobra kuchenna
Korona:
Wzrost od średnio intensywnego do intensywnego. Odmiana jest diploidalna. Oberdieck wskazuje na podatność na raka, której jednak dotychczas nie zaobserwowano w tym regionie. W czasopiśmie „Deutsche Obstbauzeitung” z 1910 roku różni autorzy podkreślają odporność tej odmiany na choroby oraz jej odporność na parcha
Eifel, zamek Namedy. Odmiana wyhodowana przez barona Arnolda von Solemachera pod koniec XIX wieku. Prawdopodobnie powstała z krzyżówki odmian Ananasrenette i Wachendorfer Renette
Data pochodzenia nie jest pewna, prawdopodobnie około połowy XVIII wieku w Hawthornden, niedaleko Edynburga (Szkocja). Odmiana ta została po raz pierwszy publicznie zaprezentowana w 1790 roku przez szkółkę Brompton Park, a następnie była bardzo rozpowszechniona w Anglii i Szkocji. Była to jedna z głównych odmian sprzedawanych na ważnym targu w Covent Garden (Londyn).
Morfologia:Bardzo zróżnicowany pod względem kształtu i wielkości, od średnich do bardzo dużych i asymetrycznych. Od płasko-okrągłych do ściętych, okrągławych. Duża komora nasienna z małymi pestkami. Średniej głębokości, szerokie i pomarszczone zagłębienie kielicha. Kielich zamknięty, a także półotwarty. Łodyga średniej długości, osadzona w szerokim, zardzewiałym zagłębienia.
. Skórka gładka, podczas przechowywania lekko tłusta. W pełnej dojrzałości jasnozielonkawo-żółta, od strony nasłonecznionej pomarańczowo-czerwona do jasnoczerwonej z niewyraźnymi paskami i plamkami na skórce.
W chłodnym magazynie naturalnym można przechowywać przez około 3 miesiące.
Dojrzałość :
Dojrzałość zbiorcza: Zbiory:W zależności od lokalizacji od końca września do początku października.
Okres dojrzewania: odistopad do grudnia
Dojrzałość konsumpcyjna: początek listopada
Odporność na mróz:
do -40°C (do strefy klimatycznej 5b) najprawdopodobniej
Przeznaczenie:
Bardzo dobra cydrowa
Odmiana typowo deserowa dobra kuchenna
Korona:
Szeroka, dobrze rozgałęziona korona z szeroko rozłożystymi gałęziami i średniej wielkości, jajowatymi liśćmi. W starszym wieku gałęzie opadają. Początkowo silny wzrost, który po osiągnięciu pełnej dojrzałości wyraźnie słabnie. Starannie przeprowadzane cięcie i sporadyczne odmładzanie przedłużają jego skądinąd ograniczoną długość życia
Wyhodowana przez M. Loisela na jego posiadłości w Halder w Fauquemont (Limburg Holenderski). Odmiany rodzicielskie nie są znane. Pierwsze owoce zaprezentowano w latach 1843/44, a pierwszy opis wraz z kolorową ilustracją opublikował Alexandre Bivort w 1858 roku w czasopiśmie „Annales de Pomologie”.
Zazwyczaj duże, o zróżnicowanej wysokości, asymetryczne, z 5 wypukłościami wokół owocu. Pomarszczone zagłębienie kielicha, głębokie i szerokie. Zagłębienie przy szypułce nieco zardzewiałe, głębokie i szerokie. Z żebrami wokół owocu.
Skórka Skórka gładka, elastyczna, lekko błyszcząca, z jasnymi plamkami. Równomiernie jasnozielony, w pełnej dojrzałości żółty, od strony nasłonecznionej lekko zaczerwieniony.
Korona o płaskim sklepieniu, średniej wielkości, z dużą ilością krótkich pędów owocowych. Długie, spiczaste, zazwyczaj nieco pofałdowane liście. Początkowo wzrost średnio intensywny, z wiekiem słaby; wówczas, oprócz regularnego przycinania, zaleca się odmłodzenie drzewa. Drewno odporne na mróz. Dzięki krótkim pędom owocowym bardzo dobrze nadaje się do formowania drzew ozdobnych, a zwłaszcza do drzew sznurkowych.
Pochodzenie:Odmiana wyhodowana przez dr Jaroslava Tupý'ego w Instytucie Botaniki Doświadczalnej w Pradze (Czechy) poprzez skrzyżowanie odmiany Nela (Prima × Krasava) z pyłkiem odmiany Vista Bella. Wprowadzona na rynek w 2005 roku.
Skórka jest gładka, o zielonkawo-żółtym kolorze podstawowym, pokryta czerwonym nalotem na ponad trzech czwartych powierzchni. Na większości powierzchni jabłka większości powierzchni jabłka widoczny jest niebieskawy nalot. Ogonek jest średniej długości.Ogonek jest średniej długości.
Dojrzałość zbiorcza: Zbiory: koniec sierpnia /początek wrzesień
Okres dojrzewania: od września do października
Dojrzałość konsumpcyjna: koniec września
Odporność na mróz:
do -40°C (do strefy klimatycznej 5b) najprawdopodobniej
Przeznaczenie:
Odmiana typowo deserowa słaba kuchenna
Korona:Drzewo rośnie średnio silnie do silnie, o bardziej rozłożystym pokroju i dobrym tworzeniu krótkiego owocującego pędu, często owocuje w skupiskach.
Owocowanie
Odmiana nieprprzejna rodzi corocznie jabłka rodzi już po 2 latach po sczepieniu
