WujekAlien

349 596,86 - 13,0 - 2,32 - 9,15 - 1,9 - 2,66 - 17,57 - 2,39 - 5,08 = 349 542,79

Niestety ostatnio sporo drobnicy :(

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#ksiezycowyspacer

1056 + 1 = 1057

Tytuł: Wszystko płonie

Autor: Juan Gomez-Jurado

Kategoria: kryminał, sensacja, thriller

Wydawnictwo: Sine Qua Non

ISBN: 9788383303116

Liczba stron: 624

Ocena: 8/10

Pierwszym tom nowej serii (Todo Arde) w Uniwersum Reina Roja. Ale znajomość poprzednich książek z uniwersum nie jest potrzebna, choć niektóre postacie się tu przewijają, to nie odgrywają kluczowych ról. Seria z Antonią jest też zupełnie inna, tu nie mamy do czynienia z geniuszem, a jedynie lepiej lub gorzej zorganizowanymi bohaterkami, które są mocno skupione na celu.

Celem jest wybronienie się od wyroku za przestępstwo, którego nie popełniła nasza główna bohaterka - Aura Reyes. Została wrobiona w przekręt bankowy, a człowiek za to odpowiedzialny, zrzucił całą winę na nią i oczernił ją publicznie w telewizji. Jest o krok od trafienia za kratki na wiele lat z perspektywą odebrania jej dzieci, bo nie będzie się miał nimi kto opiekować.

Gdy w przypływie złości demoluje drogerię, trafia do tymczasowego aresztu, gdzie poznaje Mari Paz, byłą żołnierz, również skrzywdzoną przez system. Obu paniom udaje się przetrwać noc w areszcie (co wcale nie było takie oczywiste) i wyjść na wolność. Pod wpływem Mari, Aura zaczyna czuć nadzieję na oczyszczenie się z zarzutów. Postanawia zaangażować jeszcze jedną kobietę, programistkę, która przyczyniła się do bankowej kradzieży i z jej pomocą wykazać, swoją niewinność.

Nasze trio ruszy na niemożliwą misję podszytą wiarą w sprawiedliwość, chęcią udowodnienia czegoś sobie i całemu światu i zemstą. I wbrew temu, co myślałem, właśnie tym książka broni się świetnie, jeśli tylko przymkniemy oko na serię wybitnych przypadków, których na szczęscie im dalej tym mniej, to dostaniemy niezłego akcyjniaka, z odpowiednio dawkowanym tempem akcji. Do tego dostajemy też sporą szczyptę humoru, która tworzy ciekawą mieszankę.

Nie wiem, co mają w sobie te hiszpańskie książki i filmy sensacyjne, ale całkiem nieźle trafiają w mój gust, stąd też bawiłem się świetnie. Zupełnie nie czuć tego, że książka ma ponad 600 stron, bo jest całkiem nieźle wypełniona akcją. W momencie gdy zaczynasz czuć, że akcja zwolniła, szybko przyspiesza i wraca na właściwe tory. Bohaterki da się lubić, na pewno da się im kibicować, a może nawet im współczuć.

Czekam na kolejne książki z tej serii, choć delikatnie obawiam się, że uniwersum rozrośnie się do tego stopnia, że będzie tego już za dużo i jak w przypadku Reiny zacznie się wydawanie książek o niemal każdym z pobocznych, acz ważnych bohaterów.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Osobisty licznik 121/128

#bookmeter

Chyba kiedyś miałem lepszy gust muzyczny

#spotifywrapped #spotify

1055 + 1 = 1056

Tytuł: Zatruta krew

Autor: Jo Nesbo

Kategoria: kryminał, sensacja, thriller

Wydawnictwo: Wydawnictwo Dolnośląskie

ISBN: 9788327166807

Liczba stron: 400

Ocena: 6/10

Po lekturze Królestwa z umiarkowanym entuzjazmem sięgnąłem po jego kontynuację, Zatrutą krew. Miałem nadzieję, że autor wprowadzi nowe wątki i pogłębi portrety psychologiczne bohaterów, nadając historii świeżości i dynamiki.

Wracamy do wioski Os, gdzie bracia Opgardowie osiągnęli sukces (na miarę lokalnych standardów). Carl zarządza luksusowym hotelem spa, szukając funduszy na rozwój biznesu, podczas gdy Roy prowadzi stację benzynową i planuje otwarcie parku rozrywki z największą drewnianą kolejką górską na świecie.

Niestety, podobnie jak w przypadku Królestwa, Zatruta krew nie spełniła w pełni moich oczekiwań. Choć Nesbo stara się pogłębić relacje między braćmi i wprowadza nowe intrygi, fabuła momentami wydaje się przewidywalna, a tempo narracji nierówne. Brakuje tu napięcia i zaskakujących zwrotów akcji, do których przyzwyczaił mnie autor. Dalej mam wrażenie, że ktoś napisał tą książkę za niego, albo był mocno nie w formie.

Postacie, choć dobrze zarysowane, nie budzą głębszych emocji ani sympatii. Ich decyzje i motywacje są czasami trudne do zrozumienia, co utrudnia pełne zaangażowanie w lekturę. Styl pisania pozostaje na wysokim poziomie, jednak sama historia nie porywa tak, jak bym tego oczekiwał.

Zatruta krew to solidna kontynuacja przeciętnego Królestwa, ale nie wnosi niczego przełomowego do opowieści o braciach Opgard. Jednak jeśli szukasz trzymającego w napięciu thrillera z nieoczekiwanymi zwrotami akcji, lepiej sięgnąć po inne tytuły autora, takie jak Pierwszy śnieg czy Łowców głów.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Osobisty licznik 120/128

#bookmeter

1054 + 1 = 1055

Tytuł: Mleczarz

Autor: Anna Burns

Kategoria: literatura piękna

Wydawnictwo: ArtRage

ISBN: 9788368191042

Liczba stron: 384

Ocena: 7/10

Sięgając po Mleczarza, nie do końca wiedziałem, czego się spodziewać. Ta książka budziła we mnie mieszane uczucia już od pierwszych stron – z jednej strony hipnotyzująca, z drugiej irytująca. Anna Burns stworzyła coś, co trudno jednoznacznie zaklasyfikować, ale na pewno jest to książka, która zostaje w głowie na długo, jeśli tylko dasz jej na to szansę.

Fabuła osadzona jest w Irlandii Północnej, w czasach zamachów i napięć społecznych. Główna bohaterka – bezimienna, jak wszystkie inne postacie – balansuje na granicy przystosowania i wyobcowania w społeczeństwie, gdzie każde zachowanie, każde słowo, a nawet każdy gest mogą zostać źle zinterpretowane. Narracja jest tu wyjątkowo dziwna, bo poprowadzona w pierwszej osobie przez bohaterkę, której głos jest niemal szaleńczy w swojej powtarzalności i niespójności. Zaczynasz zastanawiać się, czy to świat wokół niej jest dziwny, czy to może ona sama? Opowieść snuje się jak wspomnienie, momentami surrealistyczne, pełne dygresji, które potrafią być równie zabawne, co przerażające.

Centralnym wątkiem jest relacja między młodą kobietą a tytułowym mleczarzem – postacią równie enigmatyczną, co niepokojącą. Relacja ta wcale nie jest jednoznaczna i bardzo szybko przestaje być ważne, kim jest mleczarz. Ważniejsze stają się pytania o to, jak działa mechanizm strachu, plotki i społecznej kontroli. Burns pokazuje, jak toksyczne społeczności manipulują jednostką, wdzierając się w jej myśli i życie. Czy jest to tylko opowieść o Irlandii Północnej? Zdecydowanie nie, choć tło polityczne jest tu istotne. Wiele wątków – od seksizmu po walkę o tożsamość – ma charakter uniwersalny.

Styl narracji może odstraszać. Zdania bywają długie, pełne powtórzeń i meandrów, a brak imion oraz ciągłe nawiązywanie do "tej osoby", "tamtej grupy", "tych czasów" sprawia, że łatwo się zgubić. W niektórych momentach Mleczarz przypomina mi labirynt, w którym nie chodzi o to, by znaleźć wyjście, ale raczej o to, by zrozumieć, dlaczego nie można go znaleźć. Przeszłość bohaterki wciąga nas powoli, jakby na zasadzie osaczającej monotonii, przez co momentami trudno jest wyjść z tej opowieści. Gdy już się do niej w pełni wczujesz, zaczynasz dostrzegać głębszy sens i niepokój, który się z nią wiąże.

Oczywiście, nie jest to książka dla każdego. Może sprawiać wrażenie chaotycznej, przerysowanej, a jej styl bywa irytujący. Mimo to, Mleczarz to kawałek literatury, który zostaje, choć na chwilę, w umyśle czytelnika. Jest to moja kontynuacja wyzwania związanego z czytaniem książek nagrodzonych i nominowanych do nagrody Bookera.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Osobisty licznik 119/128

#bookmeter

1049 + 1 = 1050

Tytuł: Eragon

Autor: Christopher Paolini

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Mag

ISBN: 9788366409002

Liczba stron: 496

Ocena: 5/10

Czekając na 2 tom Sagi o Krwiozaprzysiężonych, naszło mnie na przeczytanie czegoś ze smokami w tle. Niestety, albo stety wybór padł na Eragona, którego do tej pory nie udało mi się dodać na półkę Przeczytane.

Zazwyczaj gdy sięgam po klasyczną książkę, która szufladkowana jest jako książka dla nastolatków, trafiam na całkiem niezłe pozycję i żałuję, że nie czytałem jej jako nastolatek, może wcześniej zaraziłbym się pasją czytania. Ale nie tym razem, Eragon chyba nie obroniłby się nawet przed nastolatkiem, a co dopiero przed tak starym koniem jak ja, zbliżającym się do 40. Historia jest do bólu prosta, mamy nastolatka, na chwilę przed wejściem w dorosłość, który zbiegiem dziwnych okoliczności staje się posiadaczem niezwykłego, niebieskiego, acz lekkiego, kamienia. W momencie gdy próbuje go sprzedać, a za zarobione pieniądze kupić jedzenie dla rodziny (tak, początkowo jest to sztampowa historia o nastolatku, który musi pracować, żeby zapewnić byt rodzinie), jego los zmienia się na zawsze. Z kamienia wykluwa się niebieski smok - Saphira, a Eragon nasz protagonista po serii nieprzyjemnych zdarzeń w rodzinnej wiosce i śmierci najbliższych musi uciekać i wieść żywot jeźdzcy smoków - wojowonika, z którym walczy i którego ściga całe imperium.

Trafimy tu na mnóstwo podobnych opisów walki, ucieczki, wpadania w niewolę i wydostawania się z niej z pomocą magii, smoka lub współtowarzyszy, a później leczenia ran. W pewnym momencie zaczynasz myśleć: serio, znowu? I ta myślnie nie opuszcza Cię do końca książki. Razem z Eragonem przejdziemy skrócony kurs od zera do bohatera, podważymy przepowiednie współtowarzyszy i uratujemy tajemniczą damę z opałów, która sniła mu się niemal codziennie.

Choć nie jest to wybitnie zła książka, to czytanie jej jako dorosły niestety nie sprawia żadnej frajdy, a szkoda, bo liczyłem jednak na coś więcej.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Osobisty licznik 118/128

#bookmeter

1044 + 1 = 1045

Tytuł: Uwięzieni

Autor: T.J. Newman

Kategoria: kryminał, sensacja, thriller

Wydawnictwo: Albatros

ISBN: 9788383612638

Liczba stron: 352

Ocena: 7/10

To jest książka, z której oceną miałem chyba największy problem ze wszystkich przeczytanych książek w tym roku. Z jednej strony, tu nie ma wymyślania koła na nowo, książka jest sztampowa i powtarzalna, ale z drugiej, to jest dokładnie taka książka, jakieś szukałem. Książka jest jak film akcji żywcem wyjęty z lat 90-tych, Taki typowy odmóżdżacz, jaki oglądasz dla rozrywki, bez wymagających wątków czy zagadek. Dokładnie tym jest ta książka i jeśli oceniać ją z tej perspektuwy - to broni się świetnie. Nie ma moralnego przekazu, nie próbuje zmieniać, ani tym bardziej ulepszyć życia czytelnika. Dlatego ode mnie dostała ocenę 7.

Polski tytuł Uwięzieni pasuje średnio, bo angielski - Drowning, od razu zdradza z czym mamy do czynienia. Zostajemy przeniesieni w sam środek akcji, w której lot numer 1421 spada w wody Pacyfiku. Razem z pasażerami stoczymy walkę o życie i podzieleni na małe grupy postaramy się uratować przed śmiercią.

Jak to w przypadku takich historii, wpleciony został również wątek rodziców walczących o życie dziecka, którego jedno jest na powierzchni, a drugie z dzieckiem pod wodą. Jak już wspomniałem, to jedna z tych książek, które przynajmniej u mnie wywołuje wspomnienia z lat 90-tych, siedzenia z rodzicami na kanapie i oglądania filmu sensacyjnego z obserwowaniem epickiej walki bohaterów o życie swoje i bliskich.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Osobisty licznik 117/128

#bookmeter

1043 + 1 = 1044

Tytuł: Czas życia i czas śmierci

Autor: Erich Maria Remarque

Kategoria: literatura piękna

Wydawnictwo: Dom Wydawniczy Rebis

ISBN: 9788375106916

Liczba stron: 368

Ocena: 9/10

Historia Ernsta Graebera, niemieckiego żołnierza rzucanego na różne fronty wojny, od Afryki po Rosję, Krzyżując bagnety na froncie rosyjskim, po 2 latach wojny dostaje swój długo wyczekiwany urlop i może wrócić do ojczyzny. Zdaje sobie sprawę z tego, że wojna, w której wir został wrzucony nie ma sensu, a jego kraj ją przegrywa, z tym większą nadzieją szykuje się na powrót w rodzinne strony. Niestety nic nie idzie po jego myśli, trafia w okolicę, w której stał jego dom, a jedyne co znajduje to przejmujące śmiercią i rozmachem wojny gruzy, w rozpaczy rozpoczyna poszukiwania rodziców, nie tracąc nadziei, bo nie znajduje ich na liście zabitych w nalotach. Dopóki są tylko zaginieni tli się w nim nadzieja.

Spoglądał na wyżarte ogniem dachy domów. Czego się właściwie spodziewał? Wyspy za frontem? Ojczyzny, spokoju, schronienia, pociechy? Może. Ale wyspy nadziei dawno już zatonęły w monotonii bezcelowej śmierci, fronty były rozdarte, a wojna wszędzie. Wszędzie, nawet w umysłach i sercach.

Zamiast rodziców znajduje miłość - Elżbietę i choć wie, że za chwilę wróci na front, trzyma się tej nadziei na lepsze życie resztkami sił. Choć przez chwilę będzie szczęśliwy, ale czy to wystarczy by resztkami sił przetrwać kolejne tygodnie wojny i w pełni móc cieszyć się uczuciem, które się w nim zrodziło.

Jak w przypadku Remarque mamy tu miłość, śmierć i wojnę, dawkowane w różnej ilość przez większość z jego książek. Ale przekaz mają niemal identyczny, wojna nie ma sensu. Dla naszego bohatera Ernsta będzie to niezwykle widoczne:

– Niepotrzebnie ją pan ratował. Marzeń nie trzeba ratować.

– Przeciwnie – powiedział Graeber – Cóż by innego?

– Wiarę. Marzenia powstaną nowe

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Osobisty licznik 116/128

#bookmeter

1042 + 1 = 1043

Tytuł: Królestwo

Autor: Jo Nesbo

Kategoria: kryminał, sensacja, thriller

Wydawnictwo: Wydawnictwo Dolnośląskie

ISBN: 9788327160089

Liczba stron: 480

Ocena: 5/10

Historia 2 braci: Roya - tubylca, który większość swojego dorosłego życia spędził jako właściciel stacji benzynowej i przynależącej do niej warsztatu; oraz Carla - syna, choć bardziej pasuje określenie brata marnotrawnego, który po latach wraca do rodzinnej miejscowości. Carl wraca z żoną i pomysłem na przerodzenie miejscowości w atrakcję turystyczną i wybudowanie hotelu.

Rodzice braci zginęli w wypadku samochodowym, a okoliczności ich śmierci owiane są tajemnicą. Na rozwikłanie tej tajemnicy rusza miejscowy policjant, a bracia postarają się, by nie odkrył prawdy. Nie tylko prawdy o śmierci rodziców, ale też historii braci i ich relacji.

Historia z dużym tłem rodzinnym, brakiem kręgosłupa moralnego u żadnego z braci i jednym jedynym sposobem rozwiązywania konfliktów. W tle romanse, zdrady i zakręt śmierci (dosłownie).

Trudno się to czyta, miejscami książka się dłuży i nic się nie dzieje, a chwilę później mamy akcję bez trzymanki i trupy na każdym rogu. Nie do końca też wiem, czy rozpoznaję w tym autora, bo pod tą książką właściwie mógłby się podpisać każdy i to jest dla mnie największy zarzut.

Nie polecam, no chyba, że przeczytaliście 300 książek w tym roku i brakuje Wam tytułu do zaliczenia 365.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Osobisty licznik 115/128

#bookmeter

1041 + 1 = 1042

Tytuł: Asfaltowa pustynia

Autor: S.A. Cosby

Kategoria: kryminał, sensacja, thriller

Wydawnictwo: Agora

ISBN: 9788383800479

Liczba stron: 328

Ocena: 7/10

Bug jest byłym, potencjalnie zresocjalizowanym kryminalistą, który wiedzie spokojne życie zdala od przestępstw. Jest właścicielem warsztatu i mechanikiem samochodowym, z pozoru wiedzie życie, o jakim marzył w trakcie odsiadki. Podobnie jak inni amerykanie żyje na kredyt i ma odłożone drobne oszczędności, gdyby powinęła mu się noga.

Niestety, żeby nie było tak kolorowo jego sielankę przerywa matka i jej nieuregulowany rachunek z domu spokojnej starości. Za sprawą przepisania sadku na wnuki, jej dochód się zmienia i przestaje starczać na pokrycie bieżących zobowiązań. Tu do gry wkracza Bug, który za wszelką cenę próbuje pomóc matce i swojej rodzinie wyjść z finansowego dołka. Jak się pewnie domyślacie, do gry dochodzi jego kryminalna przeszłość i pomysł na łatwy i szybko zarobek jednego z kolegów. Po kilkutygodniowym planowaniu, akcja przebiega "stosunkowo" gładko, gdyby nie to, że okradli niewłaściwego człowieka, który już nie może się doczekać zemsty.

Kolejna książka autora, która jest w podobnym stylu, mamy byłem kryminalistę, który wiedzie sielankowe życie, ale do czasu. Koniec tego czasu wyzwala w nim bestię, chęć zemsty i niemal nadludzkie pokłady siły, energii i czegoś, co w pewnym stopniu można określić zaradnością. Czyta się je trochę jak dobry kryminał, choć bardziej pasują do tej obyczajowej warstwy.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Osobisty licznik 114/128

#bookmeter

1032 + 1 = 1033

Tytuł: Niebezpieczna fortuna

Autor: Ken Follett

Kategoria: literatura piękna

Wydawnictwo: Albatros

ISBN: 9788383610597

Liczba stron: 608

Ocena: 6/10

Za każdym razem, gdy podchodzę do twórczości Folletta z czasem akcji bliżej współcześności, liczę na podobny zachwyt jak Filarami Ziemi. Niestety po raz kolejny to nie to.

Mamy tu do czynienia z jednotomową sagą o rodzinie Pilasterów i realizacji ich aspiracji do zostania elitą. Całość dzieje się w drugiej połowie XIX wieku w Angli, głównie w Londynie. Czego tu nie ma: zbrodnie, miłość, pożądanie, pieniądze, władza, zemsta, intrygi i spiski. Czytając ją miałem w myślach wielowątkowe, setkoodcinkowe seriale obyczajowe rodem z Polsatu, TVP czy TVN7. A niestety nie jest to porównanie, które dla książki będzie działało na korzyść.

Pieniądze, wyrachowanie i intrygi napędzają akcje, dają czytelnikowi poczucie momentami zagubienia, a czasami pytania: ale po co? Mnogość zagadnień z finansjery pozwalała się wczuć w klimat. Trochę jendnak zabrakło tutaj Folletta w Follecie, bo o ile opis miejsca i czasu akcji jest na najwyższym poziomie, jak również dokładność historyczna, to warstwa obaczajowa trochę kuleje. Wątki przeplatają się momentami bez sensu, a postacie trudno polubić, do tego stopnia, że jak przytrafia im się to, na co zasłużyli, to miałem odczucia: no w końcu, ile można było czekać.

Kontynuuję poszukiwania świetnego Folletta, niestety tym razem się nie udało, może kolejne podejścia będą lepsze.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Osobisty licznik 113/128

#bookmeter

1031 + 1 = 1032

Tytuł: Firma

Autor: John Grisham

Kategoria: kryminał, sensacja, thriller

Wydawnictwo: Albatros

ISBN: 9788383611426

Liczba stron: 544

Ocena: 7/10

Trochę wstyd się przyznać (jak na tak starego konia), ale to moje pierwsze podejście do Firmy, nawet gorzej, bo do czasu jej przeczytania nie obejrzałem ekranizacji.

Co jeśli dostaniesz pracę marzeń, w małej miejscowości, ale ze świetną pensją, domem i służbowym BMW, rodzinną atmosferą, a Twoja żona nie będzie nawet musiała pracować, bo bez problemu zapewnisz byt waszej rodzinie? Brzmi super i tak też brzmiało dla naszego głównego bohatera. Niestety piękny sen szybko się skończył, a tygodniowe godziny pracy, nie tylko były dwucyfrowe, ale zbliżały się do trzycyfrowych. Do tego cały czas miał wrażenie bycia obserwowanym, szpiegowanym i podsłuchiwanym. Ale czy tak było w istocie? Bo odpowiedź na te pytanie odsyłam do książki.

Chyba najmniej prawniczny, z prawniczych thrillerów jakie czytałem, ale też nie taki miał być. Prawo, prawnicze otoczenia i sprawy, są tu tylko tłem, ale za to świetnym. Nieustanne zagrożenie, ciągłe wrażenie, że coś jest nie tak, a do tego przypadkowe śmierci współpracowników Mitcha sprawiają, że trudno się od niej oderwać.

Książka zdecydowanie warta nadrobienia, szczególnie, że niedawno doczekała się kontynuacji (Wymiana). Nie załuguje jednak na wyższą ocenę, bo przynajmniej w moich oczach, momentami jest niepotrzebnie rozwleczona i dałoby się z tego tematu wycisnąć więcej. Jest natomiast pięknym przykładem korporacji z "rodzinną" atmosferą.)

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Osobisty licznik 112/128

#bookmeter

1030 + 1 = 1031

Tytuł: Źródło

Autor: Ayn Rand

Kategoria: literatura piękna

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

ISBN: 9788382022124

Liczba stron: 818

Ocena: 10/10

Nie wiem co takiego ma w sobie Ayn Rand, ale nie umiem się oderwać od jej książek. Zarówno Atlas Zbuntowany, jak i Źródło to są dla mnie ksiązki wybitne, napisane z rozmachem i dobrze przemyślane. Czuć już od początku, że autorka ma pomysł na cała książkę, a nie 2-3 rozdziały, a co później? - a jakoś to będzie.

Podobnie jak w Atlasie, mamy do czynienia z geniuszem, którego nikt nie docenia, człowiekiem, który wyprzedza swoje czasy i gardzi kopiowaniem styli architektonicznych z przeszłości przy współczesnym budownictwie. Jest przez to niezrozumiany, wyszydzany, a jego prace trafiają do nielicznych. Howard Roark, no o nim mowa, przyzwyczajony jest do życia na uboczu, do tego, że jego wizja architektury nie zapewni mu ogromnej sławy, a jednocześnie wie, że nie na tym mu tak na prawdę zależy. Jest samotnikiem, który nie odnajduje się w pracy dla innych, nie umie też zaakceptować sprzeciwu w stosunku do swojej wizji. Wyznaje podejście do klienta: bierzesz pan co przygotowałem, czy podać numer do kolegi, który zaprojektuje pańską wizję budynku, u mnie pan tego nie dostaniesz.

Jest to świetna wizja świata, gdzie sprzedaje się to co mierne, a to co wybitne i odstające od reszty, jest sprowadzane po za margines. Jest to książka cegła, ponad 800 stron w formacie B5, a czytając ją nie ma się wrażenia choćby jednego zbędnego zdania, czy wątku. Książka, od której trudno się oderwać i jeszcze trudniej czytać naprzemiennie z inną literaturą.

Jak to u Rand, pojawia się też wątek romantyczny, ale nie taki, jak możemy znaleźć w innych książkach. Tu miłość, czy pożądanie nie jest wątkiem ważnym, nie sprawia, że zmienia się cel życia bohatera, czasami jego opisy są dla czytelnika niezręczne. Tu miłość zaczyna się od gwałtu i jest kontynuowana, tu kobieta zdobywa mężczyznę przez mieszanie jego pracy z błotem i pomaganie konkurentom, czy w końcu wychodzenie za nich za mąż.

Najlepsza książka tego roku i chyba jeszcze lepsza niż Atlas zbuntowany tej samej autorki.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Osobisty licznik 111/128

#bookmeter

1029 + 1 = 1030

Tytuł: Obserwator śmierci

Autor: Chris Carter

Kategoria: kryminał, sensacja, thriller

Wydawnictwo: Sonia Draga

ISBN: 9788382307931

Liczba stron: 320

Ocena: 8/10

Jednak z tych serii, do której lubienia moralnie trudno się przyznać. Brutalne morderstwa, bezczeszczenie zwłok, psychopaci i seryjni mordercy to chleb powszedni detektywa Huntera.

Tym razem naszym antagonistą jest seryjny morderca, który swoje brutalne zbrodnie ukrywa za zwykłymi wypadkami i może nawet udałoby mu się utrzymać swoją serię dłużej, gdyby nie patolodzy przykładający się do swojej pracy, w tym odkrycia jednej ze studentek.

Ten tom podąża za schematami poprzedników, dalej mamy dwóch detektywów, choć pierwsze skrzypce gra tylko Hunter, seryjnego mordercę, zagadkowe z pozoru zwyczajne zgony, gęsty klimat, nieustanne uczucie zagrożenie życia naszych bohaterów.

Jest to jedna z serii, która trzyma niemal cały czas podobny poziom, z najsłabszym pierwszym tomem, lekką czkawką w połowie i szybkim odbicie do stałego poziomu powyżej 4/5 czy 8/10 każdego z tomów. Jeśli ktoś jeszcze nie czytał, a był fanem serii Simona Becketa, z protagonistą o identycznym nazwisku, to zdecydowanie polecam. Czeka Was 13 tomów ciężkich wciągających kryminałów.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Osobisty licznik 110/128

#bookmeter

349 720,82 - 18,21 - 4,06 - 1,69 = 349 696,86

Pogoda nie rozpieszcza, ale dzięki temu można porobić fotki miasta w deszczu i mgle :)

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#ksiezycowyspacer

39 626,57 + 5,0 = 39 631,57

Pierwsze bieganko w tej połowie roku, chyba czas wrócić :)

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#sztafeta #bieganie

349 786,31 - 2,2 - 1,8 - 4,1 - 1,07 - 2,7 = 349 774,44

Dorzucam jeszcze drobnicę z poprzedniego tygodnia, która się nie załapała na skrypt ze Stravy

#ksiezycowyspacer

349 822,55 - 15,25 - 2,12 - 4,12 - 3,52 - 1,87 - 2,25 - 2,7 - 4,41 = 349 786,31

Opierdzielam sie ostatnie kilka dni i dopiero dziś wleciał dłuższy spacer :(

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#ksiezycowyspacer

349 910,38 - 16,05 - 1,31 - 3,05 = 349 889,97

Z polowania na ciekawe zdjęcie wiewiórki

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#ksiezycowyspacer

349 975,82 - 21,43 - 4,8 - 14,82 - 5,82 = 349 928,95

W końcu trochę dłużej. Przyznam szczerze, że zasiedziałem się przez te krótkie kilkukilometrowe tuptanie.

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#ksiezycowyspacer