#necrobook

14
1184

Powrót rekordzików, johohohohoho. 

1. Kolczyki 

Elaine Davidson to osoba, która trafiła do Księgi rekordów Guinnessa za najbardziej zakolczykowane ciało. Według edycji z roku 2009 kobieta przekłuła swoje ciało 4225 razy. Dzisiaj oczywiście ma już podobno o wiele więcej ozdóbek. Dorzucam artykulik o szalonej kobicie.

https://buzz.gazeta.pl/buzz/7,156947,29485548,elaine-davidson-jest-rekordzistka-56-latka-ma-na-swoim-ciele.html


2. Cyce jak donice

Maxi Mounds dzierży(albo dzierżyła, nie chce mi się tego sprawdzać) rekord osoby z największymi sztucznie powiększonymi piersiami. Każdy z jej cycuszków waży podobno 12 kilogramów.


3. Kolekcje

Myrtle Eldridge zdołała zebrać w czasie swojego życia kolekcję ponad 11,5 tysiąca różnego rodzaju dzwonków, co zapewniło jej miejsce m.in. w edycji z roku 2009.


To tyle, kolejny wpis z tej kategorii, jak mi się zachce, może jutro, a może za pół roku, któż to wie. 


#necrobook #rekordyguinnessa #cycejakdonice #dzwony #kolczyki

ee257527-dfbb-4194-85cf-2199962f5669
f0b48f49-3253-4453-b6d8-36fb99642f9e
f2d1ce66-2495-4ebc-9feb-10b08282ebdc

"Obecnie na ciele Elaine znajduje się ponad 15 tysięcy kolczyków, z czego 3,5 tysiąca jest na jej narządach płciowych."

d8a6efdd-2376-4cdd-bf93-68dc8d76a479

@KLH2 Niestety to chyba jedyny artykuł w języku polskim na temat tej babki, autorka brała prawdopodobnie info z artykułu największego szmatławca na tej planecie czyli "The Sun".

12e5bd34-0bed-49ca-9bc6-9108c7d511f8

@AbenoKyerto Ciężko mi uwierzyć w te 3500 przy narządach płciowych. Piszę "przy", a nie "na" jak w artykule, bo na sugerowałoby, że to tylko na zewnątrz a w wiki piszą, że już w 2005 roku liczyli i wewnątrz Wtedy miała 500. Ale dodawanie kolejnych, to nie jest kwestia tego, że zaoszczędziła i sobie kupiła tylko miejsca.

No chyba, że ma zakolczykowane jajowody i macicę.

Więc nie wierzę.


No ale co tam. Ważne, że ona szczęśliwa i mąż szczęśliwy

a6e343b1-55e4-4adc-bf54-98c6c5a48330

Zaloguj się aby komentować

Zaloguj się aby komentować

Encyklopedia mitologii japońskiej


360-361/1000- Shussebora/Sogenbi


Charonia tritonis to gatunek morskiego ślimaka, który jest kolejnym zwierzątkiem uznawanym w mitologii japońskiej za zdolne do transformacji w yokai. Jednak proces ten trwa podobno kilka tysięcy lat, zanim nastąpi przemiana w smokopodobne stworzenie.


Dawne legendy mówią, że trytonki żyły kiedyś głęboko w górach, gdzie przebywały zagrzebane w ziemi. Po trzech tysiącach lat osunięcia ziemi przeniosły je w doliny, a następnie po kolejnych trzech tysiącach trafiły one do morza.


Jako że swoje życie spędzają na dnie mórz, shussebora bardzo rzadko ukazują się ludziom. Według przekazów ten, który skonsumuje mięso istoty, znacząco przedłuży swoje życie.

************************

Sogenbi to nazwa dla otoczonej płomieniami latającej głowy należącej dawniej do złego mnicha ze świątyni Mibu-dera.


Sogen to duchowny, który miał w przeszłości mieszkać na terenie Kioto i służyć w tutejszej świątyni znanej jako Mibu-dera. Był on wyjątkowo łasym na pieniądze człowiekiem, który nie wahał się podbierać części pieniędzy przekazywanych przez wiernych na rzecz przybytku. Innym złym nawykiem Sogena było sprzedawanie wykradanych ze świątyni dóbr, które następnie sprzedawał. Gdy w końcu po wielu latach mężczyzna zmarł, był dla niego otwarty tylko jeden kierunek podróży: piekielna otchłań, gdzie też ostatecznie trafił. Krótko po jego śmierci pojawiły się plotki, jakoby płonąca głowa starego mnicha unosiła się w pobliżu świątyni Mibu-dera. 


#mitologiajaponska #demonologiajaponska #necrobook

d55fc57f-77a2-4ba1-ba26-c37722b6c652
5596d4bb-d223-4b92-8de2-a32eb1eb3c83

Zaloguj się aby komentować

Zaloguj się aby komentować

Encyklopedia mitologii japońskiej


359/1000- Shunobon


Shunobon to demon pochodzący z górskich rejonów w pobliżu miast Niigata i Fukuoka. Ten czerwonoskóry stwór posiada tylko jedno spore oko oraz potężne usta rozciągające się od ucha do ucha. Jest wzrostu bardzo wysokiego mężczyzny i nosi ubiór typowego mnicha.


Shunobon uwielbia straszyć ludzi kryjąc się pod postacią zwykłego człowieka i nagle odsłaniając swoje prawdziwe oblicze. Ofiary spotykające owego demona często mdleją, a nawet umierają ze strachu.


Shunobon najczęściej działa w pojedynkę, ale zdarza mu się od czasu do czasu współpraca z innymi yokai takimi jak shitanaga uba, której pomaga on zdobyć ludzkie pożywienie.


Legenda: Dawno temu gdzieś w regionie Aizu podróż swoją odbywał pewien młody samuraj. W jego głowie wciąż błąkała się myśl o legendzie mówiącej o stworze grasującym w tych okolicach, podróż ta nie była więc dla niego przyjemnym doświadczeniem. Wielką więc radość odczuł on, gdy w pewnej odległości przed sobą dostrzegł innego młodego wędrowca. Podkręcił więc tempo i szybciutko dogonił nowego towarzysza podróży, by razem z nim wędrować nocą przez teoretycznie nawiedzone rejony.


Obaj mężczyźni porozmawiali sobie o różnych drobnostkach, aż w końcu młody samuraj postanowił poruszyć temat lokalnej legendy. "Słyszałem, że w tych okolicach nocą pokazuje się stwór, którego nazywają Shunobon. Słyszałeś coś o nim?". Nieznajomy odwrócił się w jego stronę i odpowiedział: "Czy przypadkiem nie wygląda on tak?". W chwili, gdy jeszcze wypowiadał te słowa, jego skóra zaczęła zmieniać kolor na czerwony, a włosy upodobniły się do igieł. Z jego oczu wydobył się potężny blask, a usta rozwarły się na całą szerokość twarzy. Przemiana ta była na tyle przerażająca, by pozbawić mężczyznę przytomności.


Gdy po pewnym czasie samuraj ocknął się na pustej drodze, po potworze nie było śladu. Wędrowiec rzucił się do biegu i po pewnym czasie dopadł pierwszej ujrzanej chaty, gdzie postanowił poprosić o schronienie. Po wpuszczeniu do środka i uspokojeniu się opowiedział wszystko mieszkającej tam kobiecie.


"Mój ty biedaczku, to musiał być naprawdę straszny widok. A swoją drogą czy ten stwór nie wyglądał w ten sposób?" W tym miejscu historia przemiany powtórzyła się po raz kolejny.


Samuraj wybiegł z domostwa krzycząc wniebogłosy. Postanowił nie zatrzymywać się i dostać się do swojego domu, gdzie czekało bezpieczne łóżko. Mężczyznę od tej pory opanował tak wielki strach, że nie potrafił opuścić owej strefy komfortu. Po stu dniach od spotkania z demonem ostatecznie zmarł. 


#mitologiajaponska #demonologiajaponska #necrobook

893fbeaf-219d-4765-8e7c-969f09ca1419

Zaloguj się aby komentować

Zaloguj się aby komentować

1. Dzieło nieznanego artysty z roku także nieznanego.

2. Kano Sokuyo, rok powstania gdzieś pomiędzy 1716 i 1736.

3. Sadahime, rok powstania pomiędzy 1790 i 1812.


#sztuka #japonskasztuka #necrobook

79b2aa6a-6f6f-45e8-8202-64533ab773b5
5e77a1ce-b07e-4912-81ac-268d0ff63edb
66954291-09e6-4cc4-a068-ba79fc111f02

Zaloguj się aby komentować

Zaloguj się aby komentować

Noda Tomin i jego prace ukazujące różne gatunki ptaków. 47 takich ilustracji stworzonych przez Tomina zostało wydanych na terenie Japonii w formie albumu w roku 1792.


#sztuka #ptaszki #necrobook #ilustracje

a508be51-623d-46f7-b592-22963162f56f
2552df13-eae5-4393-8a4b-24f751bb79a7
4125926c-e74f-49f5-8198-dab073c0a165
9ff053ba-9edc-4874-a285-d4827b4fd690

Zaloguj się aby komentować

1. Japoński drewniany miecz zwany bokuto, dawniej noszony przez tych, którzy nie mieli jeszcze prawa dzierżyć prawdziwego miecza. Ten ukazany poniżej został wykonany w 1849 roku, a jego twórcą był Naito Toyomasa. Miecz otrzymał formę baku, legendarnego stwora pożerającego koszmary. 

2. Ozdobny wazon o wyglądzie karpia stworzony w roku 1848, autor: Nanki Otokoyama. 

3. Jelenie, dzieło stworzone pomiędzy 1789 i 1794 rokiem, autor to Mori Sosen. 


#necrobook #sztuka #ozdoby #miecze #muzealneroznosci

04d4168c-9fbe-4ee1-8b90-0929fef7f12d
3ace0f50-430b-49db-a02c-9a03bced85b7
6294bee1-903e-4239-9d97-5a755fb9a18d

Zaloguj się aby komentować

Encyklopedia mitologii japońskiej


357-358/1000- Shumoku musume/Shoroshoro gitsune


Shumoku musume to istota o głowie, której kształt jest porównywany do głowy ryby-młota albo też ślimaka. Jej ubiór stanowi furisode kimono, które w Japonii uznawano za strój odpowiedni dla niezamężnych młodych niewiast.


Wizerunek shumoku stał się dość popularny w Japonii po tym jak umieszczono go na specjalnej talii kart do gry znanej jako obake karuta. Mimo owej popularności istota nie doczekała się jakiegokolwiek interesującego opisu na swój temat, pozostaje więc tylko gdybanie.


Słowo shumoku nawiązuje do młoteczków używanych do uderzania świątynnych dzwonów. Na tej podstawie powstała teoria, że istota może być tsukumogami, duchem owego przedmiotu. Z drugiej strony może to być po prostu nawiązanie do przypominającej młotek głowy stworka. 

*****************

Shoroshoro gitsune to kitsune, który miał nawiedzać drogę pomiędzy Tanegaike oraz górą Shichi. Stał się on znany z uwodzenia przechodzących podróżników będąc w tym czasie pod postacią pięknej kobiety. Słowo shoroshoro nawiązuje do dźwięku wody płynącej u stóp góry Shichi. 


#mitologiajaponska #demonologiajaponska #necrobook

09f3edc9-f809-4036-bf9b-88147b3e6431
d70b03e5-2bcb-4a7b-9c9c-1ae86595bb60

Zaloguj się aby komentować

Zaloguj się aby komentować

Encyklopedia mitologii japońskiej


356/1000- Shokuin


Shokuin to potężny bóg posiadający smocze ciało w kolorze czerwonym i twarz istoty ludzkiej. Jego ciało mierzy 1000 ri(stara jednostka miary), jest to długość ciężka do określenia nowoczesnymi metodami, pozostaje więc po prostu rzec, że jest on nieprawdopodobnie długi. Żyje podobno w okolicy mitycznej góry Sho. Oczy istoty są niczym potężne źródła światła, jego oddech zaś potrafi zmieniać pory roku. 


Według przekazów otwarcie oczu przez Shokuina sprawia, że na ziemi nastaje dzień, zaś zamknięcie ich przywołuje noc. Gdy zrobi wdech, nastaje lato, wydech przynosi zimę. Bóstwo nie musi jeść, pić, spać czy też oddychać, jeśli jednak wykona ostatnią czynność, powoduje to potężne porywy wiatru.


Shokuin został stworzony w Chinach, gdzie nazwano go Zhuyin. Z czasem do grona swoich mitologicznych bytów przyjęli go także Japończycy, jego opis zamieścił choćby Toriyama Sekien, który dodał od siebie informację, jakoby bóstwo to żyło w pobliżu Oceanu Arktycznego.


Shokuin mógł być w starożytnych Chinach personifikacją Słońca, na co mogą wskazywać jego zdolności. Inna teoria rzecze, że jego powstanie jest powiązane z aurora borealis, zorzą polarną. Na tamtych terenach dawniej określano owo zjawisko jako "czerwony duch", a miejscowi ludzie mogli wyobrażać sobie światła zorzy jako gigantycznego smoka ciągnącego się na długość setek kilometrów. 


#mitologiajaponska #demonologiajaponska #necrobook

aa9035b3-1b14-4fe0-a5ea-0e331abf3287

Zaloguj się aby komentować

Kaburaki Untan i jego dzieło z roku 1826 nabyte następnie pomiędzy 1873 i 1880 przez profesora Williama Andersona w czasie jego pobytu w Japonii. W roku 1881 trafiło do British Museum. Dodatkowo dwa netsuke z wieku XIX:

-Bokugyuken Toshigaru i jego krab. 

-Nagami Iwao oraz jego ślimak. 


#sztuka

#netsuke #necrobook #rzezba

e5e05c45-44a7-4645-9a75-599d72e6582c
373d9c90-c1cb-4bcf-91cc-22a90a8cc5bb
f1ea99dd-3365-4f18-b7d5-c0f4dd83a4a5

Zaloguj się aby komentować

Nowe sztuki do tutejszej kolekcji netsuke, pierwszy jest długoogoniasty lis, druga chryzantema, a trzeci ślimak. W ostatnim przypadku znany jest autor czyli Kawahara Akihide, wszystkie trzy netsuke pochodzą z wieku XX.


#sztuka #rzezba #netsuke #necrobook

aa380275-8d05-4475-ab6d-d5fca93389cc
e0db012f-1df9-4da2-b9d1-c7b0c86f0247
5727bcdb-a35d-40db-8bdf-3123e20faa13

Zaloguj się aby komentować

1. Jemima Blackburn.

2-4. Rysunki stworzone przez Beatrix Potter na potrzeby książki "Króliczki Flopci"(The Tale of the Flopsy Bunnies), rok 1909.


#sztuka #rysunek #necrobook #wesolychswiat

903073cc-92d4-4ce0-beac-e17edb596b1e
26b6d64c-eea2-417d-b987-a97a56520ea3
2ea06317-a75c-4c6c-955e-2cee40c525c8
7440b48a-4e57-459f-9f31-60fe2d80b10a
8334ee26-468b-4dee-8f1d-091481f9d30e

Beatrix Potter umiejscowiła swoje opowiadania w Lake District /Cumbria /UK.

Z wykształcenia była biologiem a jej specjalizacją były grzyby.

W czasach młodości zdarzało jej się zatrzymywać w zamku Wray Castle (sam zamek ma ciekawą historię i tak naprawdę nie jest zamkiem na jaki wygląda, ma ok 230lat więc nie ma nic wspólnego ze średniowieczem, za to opowiada historię głupich oszczędności, segregacji klasowej w XIX wiecznej Anglii i związku magnatki oraz dentysty)

https://maps.app.goo.gl/cNQ7sZTEtAH8QB4x8?g_st=com.google.maps.preview.copy


Sama Beatrix była dobrze wykształconą i raczej zamożną kobietą ale stała się sławną i bogata podczas pisania książek poświęconych losom zwierząt, których akcja była osadzona w Lake District.

Co ważne, większości jej książek została napisana właśnie w krainie jezior.

Beatrix, wraz ze wzrostem jej majątku zaczęła kupować farmy w okolicy Windermere i Hawkshead. W sumie dorobiła się ich 14 albo 15.

Pamiętacie jak wspominałem, że była biologiem z ukierunkowaniem na grzyby?

To teraz najciekawsze, na lokalnych farmach jedyne co chce żyć i się mnożyć to owce.

Jest dużo deszczu, więc jest trawa, jest trawa to są i owce a gdzie owce tam i magiczne grzybki, za które w Polsce grozi wyrok pozbawienia wolności.

Łączycie już kropki? Starsza pani, bez dzieci ma farmy pełne halucynkòw a przy okazji pisze książki w których zwierzęta gadają ludzkim głosem.


#ciekawostki #historia trochę #narkotykizawszespoko #uk

Zaloguj się aby komentować

Zaloguj się aby komentować

Encyklopedia mitologii japońskiej


355/1000- Shokera


Jakieś pół roku temu miałem okazję opisywać sanshi, trzy małe "robaki" będące elementem religii znanej jako koshin, która to wywodzi się od taoizmu. Sanshi są uznawane za rodzaj ludzkich pasożytów, które co 60 nocy wymykają się do najwyższego, by zdać mu relację z wszystkich grzeszków popełnionych przez ich "żywiciela", a ten następnie zostaje ukarany poprzez skrócenie pozostałego okresu życia.


Przypominam to wszystko, ponieważ omawiany dzisiaj byt jest mocno powiązany z praktykami religijnymi koshinowców.


Shokera to rodzaj demona, który pojawia się na ziemi tylko i wyłącznie w noce, kiedy to sanshi wymykają się, by stanąć przed najwyższym. Poluje na tych, którzy pragną, że tak to ujmę, "oszukać" system.


Kolejne przypomnienie: w noc "spowiedzi" trzy małe stwory mogą opuścić ciało osoby tylko w czasie, kiedy ta znajduje się w objęciach snu. Jeśli ta odmówi sobie tej przyjemności, a zamiast tego całą noc spędzi na modłach, uchroni się przed ewentualnymi konsekwencjami w przypadku, jeśli nadmiernie nagrzeszyła. 


W tym momencie na scenę wkracza shokera, który jest rodzajem "pożeracza" rozglądającego się za takimi właśnie nocnymi markami. W noc spowiedzi przerażający stwór krąży od domu do domu wypatrując modlących się koshinowców, którzy następnie zostają przez niego odpowiednio ukarani. 


#mitologiajaponska #demonologiajaponska #necrobook

b0726c2e-ac7b-433c-8aeb-ea647931d1c9

Zaloguj się aby komentować

Wrzucam wczorajszy wpis jeszcze raz, ponieważ musiałem nanieść kilka drobnych poprawek do tekstu, opis i legenda nie uległy zmianom, także jeśli ktoś czytał wczoraj o Shokim, może zignorować ową wrzutkę.


Encyklopedia mitologii japońskiej


354/1000- Shoki


Shoki to legendarny pogromca demonów oryginalnie pochodzący z Chin, gdzie jest znany jako Zhong Kui. Jest on mało urodziwym, a także potężnym fizycznie mężczyzną dzierżącym w ręku solidny miecz. W świecie oni jego imię budzi powszechny strach, nie ma bowiem istoty, która miałaby przeciwko niemu jakiekolwiek szanse. Shoki nie tylko zabija demoniczną rasę, pewną część "szczęśliwców" oszczędza tworząc z nich prywatną armię, według przekazów ma pod sobą co najmniej 80 tysięcy rogatych bestii.


Pierwsze wzmianki na temat pogromcy demonów pochodzą z około 700-800 roku. W samej Japonii po raz pierwszy usłyszano o nim w okresie Heian, a największą popularność zdobył w okresie Edo. Figurki i podobizny chińskiego bohatera podobno mają przynosić szczęście ich posiadaczom. Japończycy oddają mu cześć jako bóstwu z mocą ochrony przed złymi siłami jak i chorobami.


Legenda: Shoki urodził się w chińskiej prowincji Shanxi podczas rządów dynastii Tang. Marzeniem dorastającego chłopaka było zostanie lekarzem i służba na dworze cesarza Xuanzonga. Nauka szła mu wyśmienicie, a on sam bez problemu zdał wszystkie wymagane egzaminy. Gdy w końcu złożył papiery na dworze cesarskim, okazało się, że jest najlepszym kandydatem na upragnione stanowisko. 


Wydawało się, że nic nie może stanąć Shokiemu na drodze do osiągnięcia celu, stało się jednak inaczej. Problematyczny okazał się być wygląd mężczyzny, który był nieprawdopodobnie brzydki. Gdy tylko zjawił się przed chińskim władcą, ten widząc go natychmiast postanowił odrzucić jego kandydaturę, nawet jeśli tym samym odrzucał najlepszego kandydata. 


Marzenia Shokiego rozsypały się niczym domek z kart. Złamany psychicznie uznał, że jego dalsze życie nie ma sensu i odebrał sobie życie na schodach prowadzących do pałacu cesarskiego. Władca poczuł się poruszony takim obrotem spraw, ogarnęło go także poczucie winy po śmierci tak utalentowanego młodego człowieka, którego odrzucił tylko z powodu wyglądu. Postanowił chociaż w pewnym stopniu odkupić swoje winy urządzając zmarłemu uroczysty pogrzeb normalnie zarezerwowany tylko dla członków rodziny cesarskiej oraz przyznać mu tytuł "doktora z Zhongnanshan". 


Minęły lata, a władca zapadł na wyjątkowo ciężką chorobę. W tym czasie przyśniły mu się dwa demony, z których jeden nosił oficjalne szaty cesarskiego dworu. Był on dużo większy od drugiego oni, który został przez niego z łatwością złapany, zabity i pożarty. Po uczcie "demon" odwrócił się do cesarza i przedstawił się jako Shoki, a także zapewnił go, że będzie chronić jego osobę przed złem. Po obudzeniu się władca odkrył, że objawy choroby całkowicie zniknęły. 


W ten oto sposób na podstawie owego snu powstały portrety nowego bóstwa, a on sam stał się sławny w całych Chinach, a później także w Japonii. 


#mitologiajaponska #demonologiajaponska #necrobook

a54c97d1-9bfd-4121-a629-24322ce8aaa0

Piszę na podstawie angielskich źródeł, najczęściej yokai.com bo to taka najbardziej obszerna strona z info na temat mitologii japońskiej.

Zaloguj się aby komentować

Netsuke:


  1. Trochę naciągane netsuke, ponieważ jest to wersja z roku 2016 i pochodzi z Australii, a nie Japonii(zaufam tutaj British Museum, które klasyfikuje żabę właśnie jako netsuke). Autorką tej małej rzeźby jest Susan Wraight.

2)----

3)To dość niecodzienne netsuke przedstawiające prawdopodobnie dolną szczękę dzika.


#sztuka #rzezba #netsuke #necrobook

44f76e8e-2ee8-4509-b3cd-3b57215ea87f
512a0007-cbba-4f87-ad38-2ee2f26e4a2b
dca20a7b-e380-476b-afc9-45b2eb662750

Zaloguj się aby komentować