Nie ma więcej wytchnienia

tylko piekło w robocie kieratu

zostały wolnego wspomnienia

więcej zadań? - użyj szpagatu

A któż tylko pożądał wytchnienia

Zaliczy wlot do kieratu

Tak obrót przywróci wspomnienia

I marzyć znów będzie: majowego szpagatu

Był czas wytchnienia,
Będzie czas kieratu.
Przez dawki serniczka
Nie będzie szpagatu.

No dawaj, zjedz jeszcze kawalek- Wola mnie serniczek,

Jak jak święta się skończą, wskoczysz za pedały

I będę ćwiczyć, schudnę dla swej chwały,

Bo na chwilę obecną, jestem jak jamniczek.

Nie mam kasy, tylko serniczek!

krzyknąłem, "nie obrobicie mnie pedały!"

przetrwam, zwyciężę na polu chwały

orężem będzie mój wierny jamniczek*

*Do sklepu zoologicznego wchodzi Fąfara i mówi:
– Chciałbym kupić psa obronnego.
– Mam takiego.
– Przecież to jamnik! Jaki z niego pies obronny?
Sprzedawca chwyta jamnika za ogon, podnosi go do góry i mówi:
– To podejdź pan tutaj!

Moc ma jak odkurzacz, kolor jak serniczek

Zacina się skrzynia, rozrząd i pedały

Jazda tym pojazdem nie przynosi chwały

Za to mało pali mój jamniczek.

Radujmy się wspólnie kolejnymi świętami!

Gdzie zając nam przydzwania swoimi jajami!

Gdzie faza nakręca się "gorącym" barszczykiem,

A dyngusowe panie witają nas krzykiem!

W pewną mroźną niedzielę, pomiędzy świętami

Odwiedziłem Joannę by poklaskać jajami.

Lecz gdy ją polałem swym żółtym barszczykiem

I wytarłem w firankę - skończyło się krzykiem.

Wybiegł baranek na łąke pobrykać przed świętami

Poślizgnął się, wywrócił do góry jajami

Łeb rozwalił o kamień, zalał krwią jak barszczykiem

Zajączek tę jatkę zobaczył i odkicał z krzykiem.

Znowu dokazują kochane rodzynki,

Znów nastały nasze przedświąteczne kłótnie,

Znowu budzą myśli kwaśne jak cytrynki,

Znów pragnę w wielki świat ruszyć rozrzutnie.

No dobra, @Kaligula_Minus świntuchu, idziemy twoim tropem

Jej stanik to marketing, pod spodem rodzynki

Kto prawdę poznał, ten wszczynał kłótnie

Liczył na melony, no, chociaż cytrynki

Darząc prezentami damę tę rozrzutnie.

Do sernika dać rodzynki?

To już nie jest czas na kłótnie!

Babę w plastry jak cytrynki

I nawozić nią rozrzutnie.

Nie dla mnie jeszcze nobilitacja.
Musiałbym wrzucać treści wybitne.
Nie dla mnie to jest arystokracja,
Co ma tam z tyłu wtyki błękitne.

Żadna to nobilitacja

Ni osiągnięcie wybitne

Bo prawdziwa arystokracja

W d⁎⁎ie ma róż, nie żyły błękitne

W głowach wam sława, nobilitacja

Miejcie swe czyny z pyszna za wybitne

Patrzmy! Tak bawi się Arystokracja

Co oczy i żyły ma błękitne

I więc nastąpił zwrot akcji niespodziewany,

Gdy żart niewybredny dał skutki żenujące.

Przeciągnięty dowcip zrodził słowa karzące,

A ostatni trefniś został hejtem zalany.

Żart zrobił niespodziewany,

Lecz było to żenujące.

Spotkaly go oczy karzące,

Bo był poniedziałek lany.

I nadszedł ten dzień (nie)spodziewany

zwiastuje on czyny śmieszno - żenujące

dopiero dzień po aktywuje się ramię karzące

ale przed nami jeszcze poniedziałek lany

Walczył z nieprzyjemnym zapachem

I pewna myśl napawała go strachem

Że będąc z panną pod prysznicem

Obnaży przed nią swą małą tajemnicę ( ͡° ͜ʖ ͡°)

@CzosnkowySmok

Dwa lata paruję leciutkim zapachem

Ukrytej dywersji i patrze ze strachem,

Poruszę publikę, jak zimnym prysznicem?

A może przetrzymam jeszcze tajemnicę?

Wabię swym zapachem

ciekawością, strachem

nie lubię się z prysznicem

która odkryje moją tajemnicę?

Gdzie tam ja i poezja miłosna

to jak połączenie piła plus sosna

zatem moja odpowiedź nie będzie płodna

nie zdziwi reakcja kawiarenki... chłodna

Niczym w najlepszych filmach scena milosna, Las, a w glebi on, ona i rozgrzana od nich sosna, On liczył na raz ale ona była tego dnia płodna, Erupcja tak gorąca ale na test reakcja chłodna.

To nie będzie historia miłosna

Choć panna wysoka i prosta jak sosna

A pełne biodra sugerują że płodna

Ale wyniosła i jak marzec chłodna.

Moje mieszkanie w bloku

spłacam dzielnie co roku

portfela jest to cierpienie

a i stanu konta wrzenie

Piętnastometrowy apartament w bloku

Sąsiad znów robi remont, jak co roku

Drugi imprezę potęgując uszu cierpienie

Zimą mróz odczuwam za to latem wrzenie.

Gniję i się rozpuszczam zamknięty w tym bloku,

Gdzie perspektyw i celu nie doznałem od roku,

Gdzie przeżuwa mnie ja sam, żywi mnie me cierpienie,

Krzyczeć chcę gdy rozrywa mnie wewnętrzne wrzenie.

Czy się raduje czy się li zlości?

Czy jeśli się spyta, to się pogniewa?

Bóg ledwie im zesłał fale namiętności

A już dla Adama zagadką jest Ewa

Rzadko to mówię, ale ten mi kurcze wyszedł!

Kto nigdy w rybie nie znalazł ości

ten się na kelnera nie gniewa

owoce morza, później namiętności

kolacją z Anią, w sypialni czeka Ewa

Ciągle się o coś złości,
Wkurza się i gniewa.
Brak namiętności -
Mnie krew zalewa.

Talia jak cieśnina Hormuz wąska

Ale mamy piątek, zmieści się zakąska

Każdy dziś się cieszy, nie płacze, nie wzdycha

Załącza Netflixa, nalewa kielicha.

Dziś u mnie w firmie impreza niewąska Tylko patrzę jak leci jedna za drugą zakąska Koleżanka do mojego kolegi wzdycha A ten tylko wciąż zagląda do kielicha

Uliczka to tłoczna i wąska

a na niej bar typu "seta i zakąska"

moja luba już wie i tylko wzdycha

wejdę na chwilkę, na ogórka i kielicha

Chcesz, bym miał rangę gejuru,
To zarzuć mi tu pioruna.
Piorunów potrzebna chmura.
Cholera, jaki dać rym do "sznuru"?

Wykonać rozkaz 66, kod Gejuru!

i poprawić z fioletowego pioruna

nad Jedi zbiera się gejowa chmura

kto ich ocali od homo szafotu sznuru?

Niczego tak nie pragnie Endrevoir jak gejuru

I zrobi wszystko by dostać pioruna

Gdy widzi że zbiera się burzowa chmura

Ma minę jak skazaniec co zerwał się ze sznuru.

Ciężko powiedzieć żebym żył skromnie, peniądze raczej nie trzymają się mnie. Głos więc oddam kościelnym myszom: "Co ty odpierdalasz nyszom?!"

Napiszę nieskromnie

Daleko ci do mnie

Utrze ci nosa

Poezja Kronosa.

Kochani! Bardzo się cieszę że zabawa przypadła do gustu chyba na dziś już oficjalnie można oddać koronę @Endrevoir