W 1922 roku zespół naukowców odwiedził Toronto General Hospital, gdzie na oddziałach przebywało wiele dzieci chorych na cukrzycę. Wiele z tych dzieci znajdowało się w stanie śpiączki i było na skraju śmierci z powodu cukrzycowej kwasicy ketonowej. W związku z dużą liczbą zgonów naukowcy zareagowali szybko i przystąpili do wstrzykiwania dzieciom nowego, oczyszczonego ekstraktu insuliny. Gdy rozpoczęli wstrzykiwanie ostatniego dziecka w śpiączce, pierwsze, które otrzymało zastrzyk, zaczęło odzyskiwać przytomność. Następnie, jedno po drugim, wszystkie dzieci wybudzały się ze śpiączki cukrzycowej. We wczesnych latach dwudziestych Frederick Banting, Charles Best i John Macleod odkryli insulinę. Zarówno Banting, jak i Macleod otrzymali Nagrody Nobla w 1923 roku. James Collip odegrał kluczową rolę w udoskonaleniu insuliny, co umożliwiło jej skuteczne zastosowanie w leczeniu cukrzycy. Banting odmówił umieszczenia swojego nazwiska w patencie i zdecydował się sprzedać go Uniwersytetowi w Toronto za jedynego dolara. Uważał, że szukanie zysku na odkryciu, które ma uratować niezliczoną liczbę istnień ludzkich, jest nieetyczne. „Insulina należy do świata, nie do mnie” – powiedział.
i #ciekawostka W 2019 r. średni koszt jednego wlewu insuliny wyniósł 58 dolarów.
#medycyna #historia
x /Morbid Knowledge
