@jajkosadzone zgadza się, bo praca na etacie będąca pracą marzeń raczej nie może się udać, za to praca na własnej działalności to już może być praca marzeń i wtedy life-work balance nie ma racji bytu, bo własnej działalności trzeba się poświęcić. Jednak praca na etacie to już inna bajka i trudno mi sobie wyobrazić, że dla kogoś taka praca może być marzeniem, chyba ze nie ma żadnych innych ale to też wykracza poza mój odbiór rzeczywistości

@jajkosadzone Work-life balance nie zależy od formy zatrudnienia. To jest sprawa indywidualna. Jeśli robisz to co lubisz i masz dobre warunki, to nawet własna działalność nie przeszkadza. Jeśli nienawidzisz swojej roboty, to będziesz nią żył cały czas, a nie tylko przez 8 godzin dziennie. Istotne jest, czy potrafisz się zdystansować od pracy i czy nie rezygnujesz dla niej z innych potrzeb w życiu, albo czy nie odczuwasz z jej powodu skutków zdrowotnych.

Ja np. poszedłem na b2b (100% zdalnie) i powiem, że jest zajebiście.

• Robię to, czym zawsze chciałem się zająć, ale nigdy nie miałem czasu.
  

• Płacą mi za to znacznie lepsze pieniądze niż w poprzedniej robocie.
  

• Sam sobie organizuję czas pracy. Nie muszę się zrywać rano, dojeżdżać, odsiadywać niepotrzebnych dupogodzin, a przede wszystkim nie muszę słuchać pierdolenia kierownika-kretyna i oglądać jego mordy. W ciągu dnia mogę sobie wyskoczyć do miasta jeśli mam potrzebę itd. itp. Odczuwam po prostu znacznie znacznie mniej negatywnego stresu, a to chyba dość istotny wskaźnik work-life balance.
  

• Po 16 zamykam komputer i fajrant, chyba że jest jakaś ekstra robota do zrobienia, ale będąc na etacie też dorabiałem po godzinach.
  

Czy kiedyś wrócę na etat? Nie wykluczam. Najważniejsze to myśleć o sobie, rozwijać się i nie traktować pracy jako celu samego w sobie. Nawet tej wymarzonej. Od wszystkiego czasem trzeba odpocząć.

@micin3 wydaje mi się, że to zależy od znaczenia zwrotu praca marzeń. Jeśli weźmiesz do interpretacji, że nie jesteś synem magnata z wielkim spadkiem to jakąś pracę musisz wykonywać (choćby po to żeby zostać tym magnatem jeśli Ci się marzy). Wtedy praca marzeń to będzie taka która zaspokoi Twoje potrzeby, różne potrzeby. Np. Twojego komentarza można wysnuć, że praca marzeń dla Ciebie to mało wymagająca ale nadal płacąca na tyle, żeby nie żyć od 1 do 1. A taka prawdziwa praca marzeń dla Ciebie to ten zawód syn.

@jajkosadzone ok, rozumiem ale nadal nie dociera do mnie oksymoron "praca marzeń", praca to praca i nigdy nie będzie dla mnie spełnieniem marzeń, czego bym nie robił. Zawsze wiąże się z problemami, obowiązkami, przywiązaniem do kogoś i /lub czegoś. Praca jest dla mnie obowiązkiem i sposobem na przeżycie, bo nie jestem z rodziny królewskiej czy innego bogacza, i jedynie sposobem na realizację własnych marzeń. Jest więc czymś wymuszonym aby przeżyć i spełniać marzenia. Może gdybym był bogaczem i pracował nie po to by zarobić kasę na przeżycie to mógłbym pojąc sens zlepki "praca marzeń", ale tak nie jest i nie potrafię tego zrobić.

A przeczytales nawias?

Praca marzen, w sensie ze dane stanowisko bardzo mi pasuje i chcialbym na nim dluzej pozostac.

Owszem, praca to praca i ma zapewnic przede wszystkim pieniadze, ale spedzamy tez w niej bardzo duza czesc swojego zycia( niezaleznie na jakiej formie zatrudnienia) i milo jest robic cos co w miare lubimy niz byc tam za kare?

Wiadomo, najlepiej to miec duze mieszkanie 4+ pokoje bez kredytu, auto z salonu, pasywny dochod 20 kola+ i wywalone jaja na wszystko, ale tak po prostu sie nie da:)

Albo moze sobie na to pozwolic z 0,5% ludzi na swiecie