#elektryka

Zostałem wezwany do naprawy rozdzielnicy administracyjnej w dużym bloku. Uzgodniony termin, prosta naprawa trzeba wymienić różnicowke jednofazowa.

Wyłączam główny rozłącznik, zapalają się awaryjne, zaczynam rozkręcać kabelki, patrzę że jeden upalony. Aha, chłopaki za dużo przewodów wsadzili pod zacisk, trzeba będzie zwrócić im uwagę.

I nagle wpada jakiś jebniety koleś i bez słowa lata po rozdzielnicach łapie się za bezpieczniki i próbuje podnosić żeby prąd przywrócić.

Co robisz ja tu pracuje!

A ten nic, łapie go za łapy i kaze wypierdalać. A ten się rzuca że prądu nie ma i że trzeba włączyć. Próbuje go wyrzucić z rozdzielni a odgłosami awantury ściągnięci złaza się ludzie. Śmieją się że Kacper (ten koleś) to taki trochę jebniety jest. Jakbym nie widział.

Ale w końcu go wyrzuciłem, mówiąc że czym szybciej skończę tym szybciej włączę prąd i że ja też chcę już iść do domu bo sobota.

Dobra, poszedł, wracam do roboty.

A tu do rozdzielni wbijają się jeszcze dwie ekipy elektryków z miernikami i też zaczynają coś robić. Mała rozdzielnia, pełno ludzi, ciasno jak cholera a oni robią nie wiadomo co.

Wkurzony zacząłem się już drzeć, jakaś starą baba administratorka nie dała mi dojść do słowa, że takie prace powinny być skoordynowane żebyśmy nawzajem wiedzieli co inne ekipy robią i włączają że to niebezpieczne.

A ta pi⁎⁎⁎⁎li coś i do słowa nie da dojść. Juz zacząłem krzyczeć "zamknij się i słuchaj!" A ta nic. No to za trzecim razem już straciłem nad sobą kontrolę i krzyczę "a c⁎⁎j wam w d⁎⁎ę, rezygnuje z tej roboty, sami sobie to róbcie".

Zebrałem narzędzia i poszedłem. I wtedy się obudziłem... Przede mną kolejny cudowny dzień pracy.