I parę przykładów od autora: "Spróbujmy na początek wykąpać się w Hańczy, najgłębszym jeziorze w Polsce, na plaży w jego północnej części, od strony Dzierwan. Można się kąpać czy nie można?"

Nie jest prosto na przykład na stacji benzynowej w powiecie wrzesińskim:

Przykra sprawa! Czy po to dzieci z Wrześni walczyły o polską mowę, byśmy teraz sami niszczyli własny język? Ktoś tu stoczył nierówną walkę z polszczyzną, a na polu bitwy poległy komunikatywność, gramatyka i wszelki sens. Co to ma w ogóle znaczyć? Fraza „maksymalny okres parkowania”, nie dość, że sama w sobie koszmarna (czemu nie po prostu „czas parkowania”?), to jeszcze sugeruje, że ten napis jest tylko częścią jakiejś większej całości, bo ten „maksymalny okres” brzmi, jakby był odwołaniem do czegoś, co było wcześniej. A wcześniej przecież nic nie było. Inna interpretacja chciałaby z kolei kropki po „30 minut”. Parkować można maksymalnie przez 30 minut. Kropka. To by było jasne. I dalej ograniczenie „Nie dotyczy samochodów przebywających na terenie stacji”… Tu już jest dużo gorzej, bo kogo właściwie to dotyczy, a kogo nie? Polski imiesłów lubi się łączyć z ostatnim poprzedzającym rzeczownikiem, co tutaj oznaczałoby „samochody przebywające”. Czy to ma sens? Kącik dla dociekliwych, mętlik dla zaawansowanych.

"Istnieje jednak w Polsce kraina, w której kultura dezinformacji jest nie tyle integralną częścią codzienności, co jej podstawą. Jest to „kraina, w której człowiek jest »stroną« i zamiast sprzedawać auto »zbywa« je, [w której się] nie płaci, tylko »uiszcza opłatę«, oraz »wnosi« zamiast prosić”. Tą krainą jest oczywiście biurokracja i jej niepowtarzalny język. Jeśli w tej chwili sięgniesz, Czytelniku, do najbliższej szuflady i weźmiesz pierwszy z brzegu polski dokument, będzie on najprawdopodobniej świetnym ucieleśnieniem kultury dezinformacji. Pamiętajmy bowiem, że:

brak zaskarżalności czynności zamieszczenia wykonawcy w wykazie stanowi konsekwencję charakteru tej czynności, która w żaden sposób nie wpływa na sytuację prawną wykonawcy. Z uwagi zatem na fakt, iż czynność ta nie kształtuje praw i obowiązków wykonawcy, nie istnieje potrzeba ustanowienia szczególnej drogi odwoławczej wobec takiej czynności.

Z drugiej jednak strony:

brak jest uzasadnionych jurydycznie i celowościowo względów przemawiających za ochroną informacji dotyczących wykonawcy o nienależytym wykonaniu zamówienia publicznego, co w świetle przyjętych zasad zamówień publicznych dyskwalifikuje wykonawcę z dalszego ubiegania się o zamówienie publiczne

A więc szach-mat! Jesteśmy zdyskwalifikowani.

Dialekt, który używany jest w urzędach, jest chyba najtrudniejszym dialektem polszczyzny i ma on swoją nazwę i definicję. Jest to biurokratolica, a więc odmiana języka, której celem jest niekomunikacja, czyli maskowanie treści poprzez zagmatwanie przekazu i znużenie odbiorcy"

Zdarzyło mi się tłumaczyć na angielski dokumenty pisane językiem urzędowym. Szło łatwo póki nie dotarłem do elementu przeczacego/odmownego (taki jak w powyższych przykładach). Caly akapit do piachu.

Na szczęście współcześnie podobny rodzaj sztuki biurojezykowej jest na wymarciu.

W ZUSie mają teraz akcję "prosty język", tzn. wszystkie decyzje, pisma do ludzi itd. urzędnicy muszą pisać prosto i zrozumiałe.