alaMAkota

Ota Benga (Ur. ok.  1883 – 20 marca 1916) był członkiem plemienia Mbuti ( pigmejskie plemię Kongo ), znanym z wystawy na Louisiana Purchase Exposition w 1904 roku w St. Louis w stanie Missouri oraz jako eksponat zoologiczny w 1906 roku w Bronx Zoo .

Benga został zakupiony od rdzennych afrykańskich handlarzy niewolników przez odkrywcę Samuela Phillipsa Vernera, biznesmena poszukującego Afrykanów na wystawę. Berner zabrał czarne dziecko do Stanów Zjednoczonych. Podczas pobytu w Bronx Zoo, Benga mógł spacerować po terenie przed i po wystawie w Monkey House. Benga został umieszczony w klatce z orangutanem , co uznano zarówno za obrazę jego człowieczeństwa, jak i promocję darwinizmu.

Aby wzmocnić prymitywny wizerunek i prawdopodobnie chronić się przed małpą, dano mu działający łuk i strzały. Używał ich zamiast tego do strzelania do zwiedzających, którzy z niego szydzili, w wyniku czego wystawa została zakończona. W 1906 r po interwencji prasy burmistrz nowego Jorku uwolnił chłopaka z Bronx Zoo.

Po zakończeniu targów w St. Louis, Benga z Venerem na chwilę pojechał do Afryki, jednak większość swojego życia mieszkał w Stanach Zjednoczonych, głównie w Wirginii. Tam pod opieką Jamesa H. Gordona Benga uczył się "manier" i angielskiego, jego opiekun zadbał również o spiłowane zęby chłopaka, dzięki czemu Benga mógł podjąć pracę w fabryce tytoniu w Lynchburgu.

Próbował wrócić do Afryki, ale wybuch I wojny światowej w 1914 r. zatrzymał wszystkie podróże statkami pasażerskimi. Benga zachorował na depresję i popełnił samobójstwo w 1916 r.

#historia #historiajednejfotografii #ciekawostki

Niemieccy żołnierze przygotowujący atak chlorem. Polska, 1915.

Dla zainteresowanych więcej info https://dzieje.pl/artykulyhistoryczne/gaz-pod-bolimowem

#historia #iwojnaswiatowa #fotografia #ciekawostki

Nazistowski generał Anton Dostler przywiązany do pala przed egzekucją przez pluton egzekucyjny, 1945 r.

Generał Anton Dostler był generałem piechoty w regularnej armii niemieckiej podczas II wojny światowej. W pierwszym procesie wojennym aliantów po wojnie Dostler został uznany winnym zbrodni wojennych i stracony przez rozstrzelanie.

Rozkazał i nadzorował bezprawną egzekucję piętnastu schwytanych żołnierzy amerykańskich. Żołnierze zostali wysłani za linie niemieckie z rozkazem zburzenia tunelu, który był używany przez armię niemiecką jako szlak zaopatrzeniowy na linie frontu.

Zostali schwytani i gdy Dostler dowiedział się o ich misji, nakazał ich stracenie bez procesu.

Żołnierze amerykańscy nosili odpowiednie mundury wojskowe, nie mieli na sobie ubrań cywilnych ani należących do wroga, a zgodnie z Konwencją Haską po kapitulacji byli uznawani za osoby niebiorące udziału w walkach.

Zgodnie z Konwencją haską z 1907 r. o wojnie lądowej legalne było zabijanie „szpiegów i sabotażystów” przebranych za cywilne ubrania lub mundury wroga, ale nie tych, którzy zostali schwytani w odpowiednich mundurach.

Ponieważ piętnastu żołnierzy amerykańskich było ubranych w odpowiednie mundury amerykańskie za liniami wroga, a nie przebranych w ubrania cywilne lub mundury wroga, nie mieli być traktowani jak szpiedzy, lecz jak jeńcy wojenni, co Dostler złamał.

Rozkaz ten stanowił realizację tajnego rozkazu Hitlera dotyczącego komandosów z 1942 r., który nakazywał natychmiastowe wykonanie bez procesu komandosów i sabotażystów.

Niemieccy oficerowie z 135. Brygady Fortecznej skontaktowali się z Dostlerem, próbując opóźnić egzekucję. Dostler wysłał kolejny telegram, nakazując Almersowi przeprowadzenie egzekucji.

Funkcjonariusze ze 135. jednostki podjęli jeszcze dwie próby powstrzymania egzekucji, niektóre z nich telefonicznie, ponieważ wiedzieli, że egzekucja jeńców wojennych w mundurach stanowi bezpośrednie naruszenie Konwencji Genewskiej z 1929 r. o jeńcach wojennych.

Wysiłki te nie przyniosły skutku i 15 Amerykanów zostało straconych rankiem 26 marca 1944 r. w Punta Bianca na południe od La Spezia, w gminie Ameglia.

Ich ciała pochowano w zbiorowym grobie, który następnie zamaskowano.

Generał został skazany i skazany na śmierć przez Amerykański Trybunał Wojskowy. Został stracony przez 12-osobowy pluton egzekucyjny 1 grudnia 1945 r. w Aversie.

Egzekucję sfotografowano na czarno-białych kamerach fotograficznych i filmowych (w archiwach USA znajduje się nagranie tej egzekucji).

Bezpośrednio po egzekucji ciało Dostlera przeniesiono na nosze, owinięto w biały bawełniany pokrowiec na materac i wywieziono wojskową ciężarówką.

Jego szczątki zostały pochowane w grobie 93/95 w sekcji H na niemieckim cmentarzu wojennym w Pomezii.

#wojna #historia #historiajednejfotografii #iiirzesza

Życie toczy się dalej. Grób niemieckiego żołnierza, Hawel 1946 rok.

Polecam książki Haralda Jähnera opisujące powojenne życie codzienne w Niemczech. Oprócz powojennej biedy i próby ułożenia zycia na nowo Jähner portretuje kobiety, które z powodu dużego deficytu mężczyzn, musiały wziąć na swoje barki odpowiedzialność za codzienne życie. Autor opisuje też wędrówkę ogromnej ilości ludzi przemierzających nowy kraj: bylych więźniów obozów, bylych żołnierzy, ludzii szukających rodziny lub miejsca do życia, przestępców, ludzi po traumie itp.

#wojna #historia #ciekawostki #fotografia #iiirzesza