Opowiem Wam historię jak moja babcia dostała "bana" na wyjazdy typu pokaz garczków. I nie od Nas jako rodziny, ale od organizatorów tego typu pokazów.
Jako że moja babcia już jakiś czas siedzi na emeryturze, to by
nie nudzić się w 4 ścianach znalazła sobie hobby jakim były wyjazdy na pokazy.
Jeździła głównie przez wzgląd na to, że za ok. 50 zł (czasem mniej), mogła
pozwiedzać różne miasta zarówna w Polsce jak i na Słowacji lub Czechach, zjeść
dobry obiad (często w restauracji), również na koszt organizatorów i w
autobusie poplotkować z innymi emerytami.
Pewnego dnia wybrałem się z Nią na tego typu wyjazd. Po
zwiedzeniu miasta i zjedzeniu obiadu, nastąpiła prezentacja "super ekstra garnków,
w których nie możliwe jest przypalenie czegokolwiek". Po pierwszej części,
w której to Pan akwizytor piał z zachwytu nad w/w garnami, nastąpiła cześć
druga i Nasz "showman" zaprosił chętną osobę z widowni na praktyczny
pokaz.
Ręka mojej babci wystrzeliła w górę, ledwie tylko prezenter
skończył zdanie. Ucieszony Pan akwizytor zaprosił ją na scenę i wskazał na
garnek, w którym to już gotowały się ziemniaki i na drugi pusty i stojący obok
karton z mlekiem. Babcia została poproszona o wlanie i ugotowanie mleka.
Zrobiła posłusznie co gość kazał, a ten w między czasie, znów zaczął swoje
przemówienie na temat doskonałości owych garnków.
W tym momencie, mojej babci włączył się tryb małego dziecka
poznającego świat i zaczęła zasypywać prowadzącego pytaniami. Z jakiego
materiału są zrobione garnki, gdzie produkowane, jaka jest gwarancja. Po prostu
grad pytań, na które oczekiwała odpowiedzi a prowadzący sam musiał zerkać na
kartkę dołączoną do naczyń, bo nie umiał odpowiedzieć.
Po chwili mleko zaczęło kipieć, tu jestem pewien, że to spryt
babci a nie przypadek, ale prowadzący razem z Nią stali tyłem do kuchenki, na
której gotowały się ziemniaki oraz mleko i Nim ten zorientował się co się
dzieje to można by rzec "mleko się rozlało" ale nie tylko rozlało,
ale i przypaliło a zaraz po chwili też i ziemniaki (gotowały się już jakiś czas
w małej ilości wody).
Prowadzący próbował obrócić to w żart, iż babcia należy chyba do
osób, które nawet wodę w czajniku elektrycznym potrafią przegotować, jednakże
na nic się to zdało po pod koniec pokazu bilans zakupionych garczków wyniósł
okrągłe zero.
Z późniejszych opowiadań w autokarze, niektórzy opowiadali, że
to nie jeden pokaz, w którym babcia udowadniała, że coś co reklamowane było
jaki doskonałe, wcale takie nie było. Jednakże, nigdy na taką skale.
Od tamtej pory, mimo iż zaproszenia na pokazy dostawała to przy
późniejszej telefonicznej rejestracji, w której to wyrażała chęć na takie
wyjazdy to nagle okazywało się, że po podaniu danych nagle brakowało już miejsc
(mimo że np. jej koleżanki rejestrowały się później i miejsca były).
FIN
