Dalian

Opowiem Wam historię jak moja babcia dostała "bana" na wyjazdy typu pokaz garczków. I nie od Nas jako rodziny, ale od organizatorów tego typu pokazów.

Jako że moja babcia już jakiś czas siedzi na emeryturze, to by

nie nudzić się w 4 ścianach znalazła sobie hobby jakim były wyjazdy na pokazy.

Jeździła głównie przez wzgląd na to, że za ok. 50 zł (czasem mniej), mogła

pozwiedzać różne miasta zarówna w Polsce jak i na Słowacji lub Czechach, zjeść

dobry obiad (często w restauracji), również na koszt organizatorów i w

autobusie poplotkować z innymi emerytami.

Pewnego dnia wybrałem się z Nią na tego typu wyjazd. Po

zwiedzeniu miasta i zjedzeniu obiadu, nastąpiła prezentacja "super ekstra garnków,

w których nie możliwe jest przypalenie czegokolwiek". Po pierwszej części,

w której to Pan akwizytor piał z zachwytu nad w/w garnami, nastąpiła cześć

druga i Nasz "showman" zaprosił chętną osobę z widowni na praktyczny

pokaz.

Ręka mojej babci wystrzeliła w górę, ledwie tylko prezenter

skończył zdanie. Ucieszony Pan akwizytor zaprosił ją na scenę i wskazał na

garnek, w którym to już gotowały się ziemniaki i na drugi pusty i stojący obok

karton z mlekiem. Babcia została poproszona o wlanie i ugotowanie mleka.

Zrobiła posłusznie co gość kazał, a ten w między czasie, znów zaczął swoje

przemówienie na temat doskonałości owych garnków.

W tym momencie, mojej babci włączył się tryb małego dziecka

poznającego świat i zaczęła zasypywać prowadzącego pytaniami. Z jakiego

materiału są zrobione garnki, gdzie produkowane, jaka jest gwarancja. Po prostu

grad pytań, na które oczekiwała odpowiedzi a prowadzący sam musiał zerkać na

kartkę dołączoną do naczyń, bo nie umiał odpowiedzieć.

Po chwili mleko zaczęło kipieć, tu jestem pewien, że to spryt

babci a nie przypadek, ale prowadzący razem z Nią stali tyłem do kuchenki, na

której gotowały się ziemniaki oraz mleko i Nim ten zorientował się co się

dzieje to można by rzec "mleko się rozlało" ale nie tylko rozlało,

ale i przypaliło a zaraz po chwili też i ziemniaki (gotowały się już jakiś czas

w małej ilości wody).

Prowadzący próbował obrócić to w żart, iż babcia należy chyba do

osób, które nawet wodę w czajniku elektrycznym potrafią przegotować, jednakże

na nic się to zdało po pod koniec pokazu bilans zakupionych garczków wyniósł

okrągłe zero.

Z późniejszych opowiadań w autokarze, niektórzy opowiadali, że

to nie jeden pokaz, w którym babcia udowadniała, że coś co reklamowane było

jaki doskonałe, wcale takie nie było. Jednakże, nigdy na taką skale.

Od tamtej pory, mimo iż zaproszenia na pokazy dostawała to przy

późniejszej telefonicznej rejestracji, w której to wyrażała chęć na takie

wyjazdy to nagle okazywało się, że po podaniu danych nagle brakowało już miejsc

(mimo że np. jej koleżanki rejestrowały się później i miejsca były).

FIN

W ramach dodawania kątentu to opowiem Wam historię z pracbazy.

Mamy w pracy elektryka, na potrzebę historii nazwijmy go Tomek. Pewnego razu pojechał On do Państwa Iksińskich naprawić zepsuty domofon.

Po przyjeździe i zapoznaniu się ze stanem urządzenia, poinformował Pana i Panią Iksińskich że naprawa tego domofonu mija się z celem i za samą robociznę musiałby wziąć więcej kasy niż za nowy domofon.

W tym momencie pani Iksińska wpadła, jak określił to Tomek wręcz w histerię. Zaczęła prosić by jednak coś spróbował zrobić. Jej mąż w międzyczasie przyniósł z garażu pudełko, z jakimiś częściami z dwóch innych domofonów:

• Panie Tomeczku, przecież z tego może da się coś zrobić?
  

Kolega dalej próbuje tłumaczyć, że łatwej kupić nowy model, lepszy i że nawet nie ma pewności jak ten domofon będzie działał po włożeniu starych części.

Nic z tego Państwo są uparci.

(Tu trzeba nadmienić że Owi państwo pieniędzy mają jak lodu, więc nie chodziło o kwestie tego że nie stać by ich było na nowe urządzenie).

Kolega w końcu ulega i bierze się za naprawę zepsutego domofonu. Trwa to dość długo ale koniec końców udaje się przywrócić urządzenie do stanu używalności. Czas było przejść do przyjemniejszej (dla elektryka) części czyli rozliczenie.

• Panie Tomeczku, to ile to Pan za to chcesz.
  

• Panie Iksiński, to wyszło X złotych.
  

• Co kur*a? Za co?
  

Kolega stara się tłumaczyć że zeszło to prawie cały dzień, że dużo roboty i na początku zaznaczał że taniej było by kupić nowy domofon.

Iksiński jednak nie zamierza płacić, argumentując to tym że przecież dał części do naprawy.

Tu na szczęście Tomek wyciąga kartę pułapkę w postaci podpisanej umowy sporządzonej przed naprawą i grożąc że sprawa będzie miała swój finał w sądzie a jeśli Iksiński przegra to dojadą mu koszty sądowe.

Gość w końcu odpuszcza i czerwony ze złości daje koledze kasę wyzywając go od wyzyskiwaczy.

Ale ta historia się tu nie kończy. Ale to trzeba usiąść na spokojnie.

Zastanawiam się nad upgradem komputera. Mój ma z 10 lat a zagrałbym sobie w Wieśka 3 po raz pierwszy.

Gość w komputerowym polecił mi Intel core i5-12400f. Co wy na to?

Gdy czekasz na nowy wpis od @Aryo...

Może się niepotrzebnie czepiam, ale jednak dla mnie jest to robienie klienta w bambuko.

Wbijam dziś do Żabki, kupić wodę. Cena na półce 2.50, po podejściu do kasy 2.90. Niby 40 groszy, ale czemu mam dopłacać?

Wracam do półki i widzę duże, tłuste 2.50, ale małym drukiem nad tą cenę napis "Przy zakupie w zestawie, cena za szt". Natomiast obok w małych kwadratach, mniejsza czcionką dopisane: "Cena poza zestawem za 1 szt. 2.90".

Czepiam się czy mam rację?

Dzień dobry,

To jest mój pierwszy wpis tutaj. Przybyłem z planety #wypok za takim fajnym panem ze SpongeBobem w avatarze. @Aryo go zwą.

Jeszcze nie do końca ogarniam, ale design jakiś taki milszy dla oka niż toporny, aplikacji wykopu.

Mam nadzieję że to miejsce będzie jak wykop ale nie stanie się wykopem.