„– Oto Straż Miejska Ankh-Morpork – powiedział sierżant Colon. – Może są starzy, może słabo opłacani, może kompletnie bezużyteczni, ale za to mają styl.”

— Straż! Straż! (1989)

#uuk

“Zło i dobro to były pojęcia względne – wszystko zależało od tego, gdzie się stało.”

— Straż! Straż! (1989) #uuk

“Sierżant Colon miał szeroki, otwarty umysł, co prawdopodobnie tłumaczyło, dlaczego wszyscy wciąż wrzucali do niego różne rzeczy.”

-Straż! Straż! (1989) #uuk

“Ludzie, którzy próbują znaleźć logiczne wyjaśnienia, dlaczego smoki zieją ogniem, nie rozumieją sedna. Sedno jest takie, że one po prostu to robią.”

— Straż! Straż! (1989)

#uuk

“Zawsze zadziwiało go, z jaką łatwością dostrzegał punkt widzenia innych, kiedy kazał im ostrzeliwać wszystkich z karabinu maszynowego, jeśli nie robili tego, co mówił.” Straż! Straż! / Guards! Guards! (1989)

#uuk

„Ludzie potrafią znieść wszystko, jeśli tylko pozwoli im się narzekać.” — Piramidy #uuk

„Kiedyś wszystko było lepsze. Nawet przyszłość.” -Piramidy #uuk

_„Czasami trzeba umrzeć, żeby zobaczyć, jak się żyło.” — Piramidy #uuk

#uuk #owcacontent

-Mee?! M@#! Meeeee?

MEEE.

„W Djelibejbi logika zawsze ustępowała miejsca tradycji, a tradycja zwykle miała piasek w kieszeniach.” -Piramidy (Terry Pratchett)

#uuk

„_Rzeczywistość to tylko punkt widzenia, a w Djelibejbi nawet piasek potrafi być uparty.” —Piramidy

#uuk

„W Djelibejbi to nie ludzie wierzą w bogów — to bogowie liczą na ludzi.” -Piramidy (the Piramids)

#uuk

Najkrócej żyjącymi istotami na Dysku były jętki, które wytrzymywały ledwie swoje dwadzieścia cztery godziny. Dwie spośród najstarszych zygzakowały bez celu nad wodami pełnego pstrągów strumienia. Dyskutowały o historii z młodszymi przedstawicielkami wieczornego wylęgu.

– Nie ma teraz takiego słońca jak dawniej – stwierdziła jedna z nich.

– Racja. Za dobrych, dawnych godzin miałyśmy słońce jak należy. Było całe żółte, a nie takie czerwone jak teraz. – I było wyżej.

– Było. Racja.

– A poczwarki i larwy okazywały starszym szacunek.

– Tak było. Okazywały – przyznała z pasją druga.

– Myślę sobie, że gdyby w obecnych godzinach jętki lepiej się zachowywały, wciąż miałybyśmy porządne słońce.

Młodsze jętki słuchały uprzejmie.

– Pamiętam – rzekła jedna z najstarszych jętek – kiedyś wszędzie wokół jak okiem sięgnąć ciągnęły się pola.

Młodsze jętki rozejrzały się. – To wciąż są pola – zauważyła jedna z nich, uprzejmie odczekawszy należną chwilę.

– Pamiętam, że kiedyś to były lepsze pola – odparła surowo stara jętka.

– Zgadza się – przyznała jej koleżanka. – I była tam krowa.

– Racja! Masz rację! Pamiętam krowę! Stała w tamtym miejscu przez dobre, bo ja wiem, czterdzieści, może pięćdziesiąt minut. Brązowa, o ile sobie przypominam.

– W tych godzinach nie ma już takich krów.

– W ogóle nie ma krów.– A co to jest krowa? – zainteresowała się któraś nowo wykluta jętka.

– Widzicie? – zawołała tryumfalnie stara. – Oto nowoczesne Ephemeroptera. – Urwała na moment. – Co robiłyśmy, zanim zaczęłyśmy rozmawiać o słońcu?

– Zygzakowałyśmy bez celu nad wodą – odparła któraś z młodszych. Była to dość bezpieczna hipoteza.

– Nie, jeszcze wcześniej.

– Ee... Opowiadałyście nam o Wielkim Pstrągu.

– Aha. Rzeczywiście. Pstrąg. Widzicie, jeśli będziecie dobrymi jętkami,będziecie zygzakować jak należy w górę i w dół...

– ...ustępując starszym i mądrzejszym...

– Tak, i ustępować starszym i mądrzejszym, to kiedyś Wielki Pstrąg...

Chlup!

Chlap!

– Tak? – spytała jedna z młodszych jętek.

Nikt jej nie odpowiedział.

– Co Wielki Pstrąg? – dodała inna nerwowo.

Spojrzała w dół, na ciąg rozszerzających się kręgów na wodzie.

– To święty znak! – zawołała jedna z nich. – Pamiętam, że mi o tym mówiono! Wielki Krąg na wodzie! Taki bowiem będzie znak Wielkiego Pstrąga!

Najstarsza z młodych jętek w zadumie obserwowała wodę. Zaczynała zdawać sobie sprawę, że jako najstarsza z obecnych zyskała właśnie przywilej latania najbliżej powierzchni wody.

– Mówią – odezwała się jętka na szczycie zygzakującej chmury – że kiedy przychodzi po kogoś Wielki Pstrąg, zabiera go do krainy płynącej... płynącej... – Jętki nie jedzą, więc trochę się pogubiła. – Wodą płynącej – dokończyła niepewnie.– To ciekawe – odparła najstarsza.

– Musi tam być naprawdę wspaniale – dodała najmłodsza.

– Tak? A dlaczego?

– Bo nikt jeszcze nie próbował stamtąd wrócić.

Kosiarz, Terry Pratchett #uuk

„Wielcy bogowie rzucają kośćmi, ale to mali ludzie muszą sprzątać po grze.” -Piramidy (Terry Pratchett) #uuk

_„Bogowie lubią rzucać kostkami, ale zwykle używają cudzych.” — Piramidy (Terry Pratchett)

#uuk

„Rzeczy nie są tym, czym się wydają… zwłaszcza kiedy są widziane przez kogoś innego.” -Piramidy (Terry Pratchett)

#uuk

„Nie można ufać magii, jeśli nie można jej nalać do kufla i wypić.” Trzy wiedźmy

#uuk

„W Djelibejbi czas nie tyle płynął, co raczej zataczał kręgi, bo piramidy miały w tym swój interes.” -Piramidy (Pyramids)

#uuk

_„Czas w piramidach płynął inaczej — głównie dlatego, że nikt nie miał odwagi mu przeszkadzać.”

-Piramidy

**#uuk **

„Magia jest jak kot. Możesz ją karmić, możesz ją głaskać, ale i tak zawsze zrobi dokładnie to, co zechce.” -Równoumagicznienie (Equal Rites)

#uuk