@mateusz-sobieraj-1

Śmiem twierdzić że znaleźliśmy u kolegi w polach

Gołąbka Natazjusza.

Z tego co mówił kolega to te jabłka są dopiero dobre w zimie i trzymają się do wiosny. Smaku nie pamięta ale kształtem na razie pasuje.

Rzuć okiem jak możesz i mi mniej więcej powiedzieć czy to dobry trop?

#gownowpis #ogrodnictwo #rosliny #ogrod #stareodmiany

Charles Ross

rodzaj: do gotowania, na cydr, sok, do ciast, sosów

opis: Duże, okrągłe, nieco stożkowate jabłko przypominające swoją odmianę macierzystą Cox Orange Pippin, ale o bardziej żółtej skórce. Wyraźnie prążkowane czerwono-pomarańczowymi smugami. W niektórych miejscach występuje rdzawienie.

cechy charakterystyczne: Miąższ ma kolor kremowy. Jest gruboziarnisty. Soczysty i początkowo dość cierpki, ale w miarę dojrzewania podczas przechowywania staje się słodszy. W smaku wyczuwalne są nuty miodu i gruszki. Traci aromat i staje się bardzo suchy, gdy jest przechowywany dłużej niż pięć miesięcy.

zastosowanie: Jabłko do gotowania, najlepiej nadaje się do ciast i innych potraw, w których jabłka muszą zachować swój kształt. Nie nadaje się do sosów, ponieważ miąższ jest zbyt jędrny. Tuż po zbiorach nadaje się na sok jabłkowy. Wykorzystywane jest również jako składnik nadający słodko-kwaśny smak w cydrze.

Pochodzenie: Wyhodowane poprzez skrzyżowanie odmiany „Peasgood’s Nonsuch” z odmianą „Cox’s Orange Pippin” pod koniec XIX wieku przez Charlesa Rossa, głównego ogrodnika w Welford Park Gardens w Newbury w hrabstwie Berkshire (Wielka Brytania). Początkowo nazywana była jabłkiem Thomasa Andrew Knighta na cześć prezesa Królewskiego Towarzystwa Ogrodniczego Wielkiej Brytanii. Została zaprezentowana publicznie w 1890 roku i otrzymała w 1899 roku Nagrodę Zasługi Królewskiego Towarzystwa Ogrodniczego. Wkrótce potem została przemianowana na jabłko Charlesa Rossa na cześć swojego hodowcy i pod tą nazwą otrzymała certyfikat pierwszej klasy.

Uprawa: Drzewo o umiarkowanym przyroście, o pokroju wyprostowanym. Odmiana mrozoodporna, dobrze radząca sobie na glebach wapiennych. Wrażliwa na siarkę.

Potomstwo: Wayside, Guelph, Eros

Mutacje: Red Charles Ross

Przechowywanie w chłodni: Zachowuje świeżość do pięciu miesięcy.

Podatność na choroby: Wysoka odporność na parcha.

Zbiory: Gotowa do zbiorów w połowie czwartego okresu.

grupa zapylania: D

szczyt zapylania: 13

ploidizm: Częściowo samozapłodne, ale najlepsze plony daje w pobliżu kompatybilnego źródła pyłku.

liczba tygodni przechowywania w chłodni: 20

okres zbiorów: 4

#botanika #ogrodnictwo #stareodmiany #wielkabrytania #niemcy
https://pomiferous.com/applebyname/charles-ross-id-1267

Jesienne jabłko „Charles Ross” to wszechstronna odmiana o przyjemnych, słodko-kwaśnych owocach. Charakterystyczną zaletą tej odmiany jest okres dojrzałości spożywczej trwający aż do lutego. W okresie dojrzałości skórka owoców ma jasnozielono-żółty kolor z intensywnym czerwonym połyskiem. Później owoce przybierają intensywnie czerwony kolor z ciemnymi paskami. Miąższ z czerwoną poświatą jest soczysty i delikatny. Bezpośrednio po zbiorach dominuje wyrazisty, słodko-kwaśny smak. W przypadku jabłek przechowywanych słodycz wyraźnie wzrasta, tworząc harmonijną równowagę z delikatną kwaskowatością i szlachetnym aromatem. Malus 'Charles Ross' (bot.) charakteryzuje się późnym okresem dojrzewania jak na jabłko jesienne. Owoce są gotowe do zbioru dopiero w październiku. Następnie wymagają czterotygodniowego okresu przechowywania, zanim osiągną pełną dojrzałość spożywczą. Ta odmiana jabłek zachowuje chrupkość i świeżość od listopada do lutego. Jesienne jabłko „Charles Ross” zachowuje swój kształt podczas pieczenia. Owoce przechowywane przez dłuższy czas, ze względu na rosnącą słodycz, doskonale nadają się również do produkcji soków i moszczu. Ta jabłoń o średnio silnym wzroście jest uprawiana już od 1890 roku. Jej rodzicami są odmiana Cox Orange oraz starsza angielska odmiana „Peasgood Nonsuch”.

Dzięki średnio silnemu wzrostowi jesienne jabłko „Charles Ross” osiąga wysokość 400 centymetrów i szerokość 300 centymetrów. Jego przyrost długości wynosi od 20 do 40 centymetrów rocznie. Jabłoń tworzy harmonijną, okrągłą koronę z mocnymi gałęziami przewodnimi i gęstym ulistnieniem. Okres kwitnienia Malus „Charles Ross” rozpoczyna się pod koniec kwietnia. W obfitości rozkwitają niezliczone biało-różowe kwiaty, które natychmiast przyciągają rzesze pszczół i trzmieli. Obecność w pobliżu innej odmiany zapylającej sprzyja obfitym zbiorom. Sprawdziły się tu odmiany „James Grieve”, „Spartan”, „Cox Orange” lub „Discovery”. Jesienna odmiana jabłoni „Charles Ross” preferuje luźną, przepuszczalną glebę, która zatrzymuje wystarczającą ilość wilgoci. Radzi sobie również na zwykłej glebie. Bardziej odpowiada jej słoneczne, osłonięte stanowisko niż półcienisty, przewiewny zakątek ogrodu. Ta odmiana jabłoni jest niezwykle mrozoodporna i nadaje się również do uprawy w chłodniejszych regionach.

Szkólka https://www.keepers-nursery.co.uk/fruit-trees/apple/mid-season-eating-apple/charles-ross

#botanika #ogrodnictwo #stareodmiany #wielkabrytania #stareodmiany

Nazwa gatunkowa: Jabłoń domowa (Malus domestica Borkh.).

Nazwa odmianowa:

Augustapfel, Baravinka, Baroveski, Barovesky, Barovisky, Barovitsky, Barowiski, Barowisky, Barowitsky, Borawinskji, Borawinskoje, Borovinka, Borovinka Krasnaja, Borovinka Raspisnaja, Borovinskoje Jabloko, Borovitki, Borovitski, Borovitsky, Borowicki, Borowicky, Borowina, Borowinka, Borowisky, Borowitski, Borowitsky, Borowizki, Boroyitsky, Bravinskaye, Brunswick, Chardamowka, Charlamoskischer Nallivia, Charlamovka, Charlamovska, Charlamowski, Charlamovsky, Charlamowiski, Charłamowska, Charłamowskie, Charlamowski d’Automne, Charlamowskircher Nalleoid, Charlamowskischer Nalivi, Charlamowskischer Nalleoid, Charlamowsky, Charlamowskyscher Nalivia, Charlowsky, d’Oldenbourg, de Lait, der Charlamowski, Dombrowski, Duchess, Duchess of Oldenberg, Duchess of Oldenburg, Duchesse, Early Joe, Eraste Apfel, Harlamovoskoe, Krapchatoe, Nalivic, Nalivu, New Brunswick, Oldenburg, Oldenburg Charlamovsky, Oldenburgh, Papierówka Jesienna, Queen Mary, Roter Barowinka, Sarlemovske, Smith’s Beauty of Newark

(1)

Pochodzenie: co najmniej XVIII wiek (prawdopodobnie Rosja)

(1)

Morfologia:średniej wielkości (średnica około 6-8 cm); dośćokrągłe;złocistożółte z silnym mozaikowatym czerwonym rumieńcem; skórka dość gładka i cienka; (1 i 3)

Miąższ: miąższ żółtobiały, soczysty, jędrny, delikatny, słodko-kwaśny podobny do papierówki, bardzo smaczny; rózany zapach (1 i 3)

Odporność na szkodniki oraz choroby:

Parch jabłoni –mała podatność

Mączniak prawdziwy-mała podatość

Zaraza ogniowa – podatna.

Rak drzew owocowych- wystepuje na starych konarach które dodatkowo się szybko starzeją .Dlatego tą odmainę należy moco ciąc. Możliwe choroby kory i drewna.

Owocówka jabłoniowa-mała podatność.

**Przechowywanie:**odmiana letnia przez to maksymalny termin przechowania wynosi około 1 miesiąca.Najlepsza jest w połowie września.

Dojrzałość zbiorcza:śierpień-wrzesień

Odporność na mróz: bardzo duża skoro to jest odmiana rosyjska.

Przeznaczenie: odmiana deserowa,oraz na kompot i szuszenie jako chipsy jabłowe.

**Korona:**Tworzy koronę kulistą, rośie bardzo szybko w młodym wieku.

Bardzo wcześnie wchodzi w okres owocowania, plonuje przemiennie,

Zapylacze: Discovery, Elstar, Granny Smith, Idared, James Grieve, Katja, Spartan

Szkółka:

http://szymczaksad.com/o/sadzonki-charlamowskie/ 

Literatura:

1-(http://szymczaksad.com/o/sadzonki-charlamowskie/ 

(2)-Deutsche Pomologie, Wilhelm Lauche, 1882-1883 rok (2) Fotografia-Wageningen UR, Deutsche Pomologie, Wilhelm Lauche, 1882-1883

(3)- Richard Zorn: Verzeichnis aller in Deutschland angebauten Kernobstsorten : kommentierte Erstveröffentlichung seines Hauptwerkes (1896–1944) / Ulrich Kaiser (Hg.). Quelle & Meyer, Wiebelsheim 2019, ISBN 978-3-494-01765-5. Die Seitenzahlen werden in Klammern angegeben.

#botanika #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #polska #rosja

Charakterrenette

#botanika #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #polska

Szampion

Pochodzenie:

Odmiana czeska, wyselekcjonowana w 1970 roku

Drzewo/Wzrost:

W młodym wieku rosną średnio silnie, po wejściu w okres owocowania wzrost zostaje wyraźnie zahamowany.

Zapylacze:

Alwa, Delikates, Discovery, Golden Delicious, Idared, James Grieve, Lired, Lobo, McIntosh, Melfree, Pilot, Spartan

Owocowanie:

Bardzo szybko wchodzi w okres owocowania, owocuje obficie, corocznie, zarówno na krótko jak i na długopędach.

Owoc kształt, wielkość, wybarwienie:

Owoce są średniej wielkości, kulisto-stożkowate, z delikatnym żebrowaniem przy kielichu. Ponad połowę owocu pokrywa atrakcyjny, rozmyto-paskowany rumieniec. Przetchlinki są jasnoszare, bardzo dobrze widoczne na tle rumieńca.

Owoc – miąższ:

Soczysty, słodki, delikatnie kwaskowaty, aromatyczny, bardzo smaczny, nie ciemnieje (owoce szczególnie przydatne na przetwory)

Dojrzałość zbiorcza:

Druga i trzecia dekada września

Przeznaczenie:

Bezpośrednie spożycie, przetwórstwo

Podatność na choroby:

Średnio podatna na parcha i mączniaka jabłoni średnia na raka średnia na owocowkę jablóweczkie wysoka zaraza ogniowa

Wytrzymałość na mróż:

Mała do minus 25 stopni Celsjusza

#botanika #stareodmiany

https://eko-ogrodnik.pl/produkt/jablon-szampion/

#ogrodnictwo #czechy #polska

Nazwa gatunkowa: Jabłoń domowa (Malus domestica Borkh.).

Nazwa odmianowa:

Reneta szampańska,ChampagnerReinette.

Pochodzenie:

Jabłko pochodzące z Szampanii,

W Badenii jest znana i często uprawiana pod nazwą Herrnapfel, w Wirtembergii jako Loskrieger. Diel, rzeczywiście, opisał go w 1799 roku pod tą ostatnią nazwą, a w 1800 roku pod obecnie ogólnie przyjętą nazwą Champagner Reinet. (1)

Morfologia:

Champagne Renette” to średniej wielkości jabłko deserowe . Ma typowy płaski kształt, o szerokości około 65 mm i wysokości 47 mm.(6)

Kształt średniej wielkości, płasko kulisty, dół kielicha płytki, żebrowany, trzon różnej długości, dół trzonu promieniście ordzawiony, (7)

Skórka: Gładka, lekko oleista, kolor podstawowy zielono-żółty, przebarwienie tylko nieznacznie wyraźne, wrażliwy na ucisk, lekki zapach.(6)

Miąższ:

Miąższ biały, nieco gruby, soczysty, kwaskowaty o słabym aromacie, dużo witaminy C(6)

Odporność na szkodniki oraz choroby:

Parch jabłoni – niska podatność.

Mączniak prawdziwy-niska podatność

Zaraza ogniowa-bardzo wysoka podatność.(5)

Rak drzew owocowych- wysoka podatość.

Owocówka jabłoniowa-niska podatność.

Przechowywanie:

Przechowywanie w warunkach chłodniczych: Przechowuje się do sześciu miesięcy, najlepsze smaki po dwóch miesiącach przechowywania.(2) Najlepsze są po świetach Bożego Narodzenia.

Dojrzałość :

Zastosowanie kulinarme to koniec śierpnia,deserowe od połowy września.

Odporność na mróz:

 \ bardzo duża do -35°C (do strefy klimatycznej 3)

Jabłka można sadzić nawet do 1000 m n.p.m. Są mniej wymagające od innych gatunków owoców pod względem temperatury czy warunków świetlnych, (4)

Przeznaczenie:

 Jakość i zastosowanie: jako owoc na cydr i wino, a także jako placek jabłkowy i owoc domowy pierwszej rangi(1)

Korona: Tworzy piękną, okrągłą koronę, ale nie osiąga dużych rozmiarów.(1)

Owocowanie:

bardzo póżno wchodzi w okres plonowania, średnie plony regularne, na podkładkach antonówki bardzo przenienie.

Zapylacze:

Grupa zapylająca 3 w 100% pyłek zgodny w zapylaniu z Cox's Orange Pippin.

Szkółka:

https://www.kp.org.pl/pl/field-station-owczary/offer/friut-trees-nursery

Literatura:

(1)- http://poha.dk/Frugtsorter/IrskFerskenB/ChampagnerR.B.htm

(2)- https://pomiferous.com/applebyname/champagner-reinette-id-1249

(3)-Müller-Diemitz, Bissmann-Gotha u.a.: Deutschlands Obstsorten, Stuttgart 1905 – 1930

(4)- https://www.prospecierara.ch/de/pflanzen/sortenfinder/detail.html?tx_psrsortenfinder%5BshowUid%5D=OB-11026

(5)- https://www.streuobst-in-bayern.de/detail/id=628e31524aa7e13f743a61fb

(6)- https://www.obstgarten.biz/info-thek/champagner-renette.html

(7)- Herbert Petzold : Apfelsorten. 4., überarbeitete und erweiterte Auflage. Neumann, Radebeul 1990, ISBN 3-7402-0075-8 .

#botanika #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #polska

Cellini

Celine

Grupa dojrzałości

Odmiana jesienna Pochodzenie

W Anglii. Wyhodowana przez szkółkarza Leonharda Vauxhalla pod Londynem. Prawdopodobnie sadzonka odmiany „Nonsuch” (= „Langtons Sondergleichen”). Wprowadzona do obrotu około 1828 roku. W Niemczech odmiana ta, zgodnie z opisami Lauchego (1883) i Engelbrechta (1889), była zalecana jako cenny jesienny jabłko do powszechnej uprawy, zwłaszcza na wyższych wysokościach.

Kwitnienie

Średnio późne, odporne. Owoc

Średniej wielkości do dużego, równomiernie okrągły, stożkowaty. Wgłębienie kielicha w kształcie miseczki, zazwyczaj z otwartym kielichem. Głębokie, słabo zardzewiałe zagłębienie szypułkowe. Skórka cienka i twarda, gładka, błyszcząca. W stanie dojrzałości żółtawa, od strony nasłonecznionej płasko czerwona lub prążkowana z jasnymi plamkami na skórce. Wyraźny zapach. Odporne na uciski. Miąższ prawie biały, luźny, dość soczysty. Przyjemnie kwaskowaty, bez wyraźnego aromatu.

Dojrzałość

Od połowy września, odporne na wiatr aż do osiągnięcia dojrzałości drzewnej, potem szybko opadające. W chłodnym magazynie naturalnym można je przechowywać przez około dziesięć tygodni bez więdnięcia.

Wykorzystanie

Przede wszystkim dobra odmiana gospodarcza, przeznaczona do spożycia na świeżo po dłuższym okresie przechowywania.

Plon

Wczesny początek owocowania, regularny i wysoki.

Drzewo

Korona szeroko okrągła, rzadka, dobrze rozgałęziona. Od młodości silny wzrost, w wieku pełnej wydajności słaby. Wcześnie starzeje się, dlatego zaleca się sporadyczne odmładzanie, aby zachować siłę wzrostu w starszym wieku. Nadaje się do wszystkich form prowadzenia drzew.

Stanowisko

Rośnie nawet na surowych terenach wyżynnych, również na ubogich, wapiennych glebach. W ciepłych, wilgotnych lokalizacjach pogarsza się jakość owoców. Odporność

Na sprzyjającym stanowisku odporny na większość chorób i szkodników. Jak dotąd nie zaobserwowano zarazy ogniowej.

Wartość uprawowa

Do ekstremalnych warunków, gdzie inne odmiany nie chcą rosnąć. Również do sadów rozproszonych.Cellini

#botanika #ogrodnictwo #stareodmiany #polska #niemcy #wielkabrytania

typ: potrawa, cydr, sos

Synonimy: Cat’s Head, Catshead Greening, Catshead Round, Coustard, Duke of York, Green Codlin, Green Costard, Grenadier, Herefordshire Goose, Leadington, Leadington Green, Leadington Monstrous, Loggerhead, Monstrous, Monstrous Leadington, Pigs Snout, Round Catshead, Royal Costard, Stock Leadington, Stoke Leadington, Tankard, Terwin’s Goliath

Podsumowanie: Tradycyjna brytyjska odmiana jabłek kuchennych, z której powstaje ostry i gęsty sos. Nadaje się również do produkcji suszonych krążków jabłkowych.

Opis: Duże lub bardzo duże, podłużne i o nieregularnym kształcie. Wyraźne żebra i guzowata korona. Skórka jasnozielona, pokryta rdzawymi przetchlinkami. Czasami na stronie wystawionej na słońce pojawia się brązowawy rumieniec. Skórka w dotyku tłusta. Kielich jest duży i otwarty, osadzony w nieregularnej miseczce. Ogonek jest krótki i smukły, osadzony w głębokim i wąskim zagłębieniu.

Cechy charakterystyczne: Miąższ jest biały, gruboziarnisty, soczysty i miękki. Smak jest ostry z delikatną nutą aromatyczną.

Pochodzenie: Pierwsza wzmianka o tej odmianie jabłka z regionu Sussex w Anglii pochodzi od botanika Johna Parkinsona z 1629 roku.

Uprawa: Drzewo o umiarkowanym przyroście, rozłożyste, z naturalną tendencją do osiągania dużych rozmiarów. Owocuje na krótkich pędach. Dobrze owocuje po osiągnięciu dojrzałości.

Potomstwo: Lord Derby, Peasgood’s Nonsuch

Przechowywanie w chłodni: Zachowuje świeżość do czterech miesięcy.

Podatność na choroby: Odporne na parcha.

Zbiór: Rozpoczyna się we wczesnej fazie piątego okresu.

Uwagi: Bardzo podobna do odmiany Grenadier.

Grupa zapylania: D

Szczyt zapylania: 12

Ploidyzm: Diploidalna. Samonierodzajna.

Liczba tygodni przechowywania w chłodni: 16

Okres zbiorów: 5

#botanika #ogrodnictwo #stareodmiany #wielkabrytania #niemcy

Carpetin

#botanika #ogrodnictwo #stareodmiany #polska #niemcy

Carola

typ: Do gotowania, do spożycia na surowo

Synonimy: Carola

Opis: Średniej wielkości, okrągły, z tendencją do stożkowatego kształtu. Gładki. Na zielonkawym tle widoczne rumieńce lub czasami czerwone paski. Skórka jest twarda, a po osiągnięciu dojrzałości staje się tłusta w dotyku.

Cechy charakterystyczne: Miąższ jest bladożółtawy i gruboziarnisty. Bardzo soczysty, w niektórych latach o słodko-kwaśnym smaku i aromatyczny, w innych łagodny. Łatwo ulega obiciom.

Zastosowanie: Często spożywane na surowo, ale nadaje się również do gotowania.

Pochodzenie: Powstała jako sadzonka z otwartego zapylenia odmiany Cox’s Orange Pippin, wyhodowana przez profesora Schmidta w latach 30. XX wieku w Kaiser-Wilhelm-Institut für Züchtungsforschung w Münchebergu (Niemcy). Wprowadzona na rynek w 1962 roku.

Uprawa: Drzewo o umiarkowanym wzroście, rozłożyste. Preferuje żyzne gleby. Wcześnie owocujące, kwitnie już dwa lata po posadzeniu. Najlepsze plony daje zazwyczaj co dwa lata. W niektórych latach ma tendencję do wytwarzania jabłek pozbawionych smaku.

Przechowywanie w chłodni: Przechowuje się około dwóch miesięcy.

Podatność na choroby: Bardzo podatne na parcha, mączniaka prawdziwego i zarazę jabłoni.

Zbiór: Gotowe do zbioru w połowie czwartego okresu.

Grupa zapylania: C Papierówka #james Greves antonówka kroselka

Szczyt zapylania: 10

Ploidy: Diploida. Samosterylna.

Liczba tygodni przechowywania w chłodni: 8

Okres zbiorów: 4

https://pomiferous.com/applebyname/kalco-id-3666

#botanika #ogrodnictwo #stareodmiany #niemcy

Nazwa gatunkowa: Jabłoń domowa (Malus domestica Borkh.).

Nazwa odmianowa:

Kuzynek Czerwony

Badener Reinette, Blutapfel, Buraczek, Christkindapfel, Cousinette Rouge Pourpre, Cousinot Rouge d’Hiver, Cousinotte Rouge d’Hiver, Cousinotte Rouge Pourpre, Cousinotte Rouge Pourpre d’Hiver, Eiselapfel, Englische Bushel-Reinette, Englische Buschelreinette, Englische Busche Reinette, Englische Buschreinette, Erdbeerapfel, Gemmie Reinette, Grosser Roter Pilgrim, Grosser Rother Pilgrim, Hensher, Jagd Apfel, Jagdapfel, Koralik, Koraliki, Purpurrother Cousinot, Purpurroter Winter Cousinot, Romer ling, Rotę Reinette, Rotę Renette, Roter, Roter Henscher, Roter Taffet Apfel, Roter Taffetapfel, Rother Heuscher, Rother Reinette, Rother Taffet, Rother Taffetapfel, Taffeta Rouge, Winter Cousinot, Zigeunerapfel, Zopfapfel, Zwiebelapfel (1).

Pochodzenie: przed 1766 rokiem (prawdopodobnie Niemcy lub Holandia) (1).

Morfologia: Średnie do dużych. Kształt-okrągły do podłużnego. Kolor podstawowy jest żółty, na którym znajduje się rozległy ciemnoczerwony nalot z ciemniejszymi paskami i obfitymi, jasnymi przetchlinkami. Skórka silnie błyszcząca i nieco gruba. Kielich jest średni do dużego i częściowo otwarty, osadzony w średnio głębokiej i nieco wąskiej niecce. Trzon jest długi i smukły, osadzony w głębokim, wąskim i ordzawionym zagłębieniu. Gdy drzewo osiąga dojrzałość, wokół zagłębienia pnia i na ramionach pojawia się pewne ordzawienie.

Miąższ: Miąższ w kolorze kremowym, często z czerwonymi plamami pod skórką. Drobnoziarnisty. Nieco suchy, owocowy, pikantny i słodki.

Odporność na szkodniki oraz choroby:

Parch jabłoni – lekko podatna.

Mączniak prawdziwy-średnio podatna

Zaraza ogniowa – bardzo podatne.

Rak drzew owocowych-odporna.

Owocówka jabłoniowa-mało podatność.

Przechowywanie: odmiana zimowa o bardzo długim okresie przechowania do 6 miesięcy.

Dojrzałość zbiorcza: połowie października (X), choć tak naprawdę na surowo nadaje się w okolicach Bożego Narodzenia.

Odporność na mróz: bardzo duża.

Przeznaczenie: do jedzenia na surowo, do ciast i suszenia, na przetwory, cydr.

Korona:kulista rośnie szybko dość wynioła.

Owocowanie:

Owocuje bardzo obficie, ale nie zawsze co roku.

Zapylacze: Zapylacze: Antonówka Zwykła, Cortland, Empire, Fiesta, Fuji, Gala, James Grieve, Koksa Pomarańczowa, Red James Grieve, Jonathan, Katja, Lobo, Melrose, Paulared, Pinova, Reneta Ananasowa, Reneta Baumanna, Rubinola, Starking.

Szkółka:

https://www.baumschule-horstmann.de/shop/exec/product/69/6560/Winterapfel-Purpurroter-Cousinot-Blutapfel.html

Literatura:

(1) – https://niepodlewam.pl/jablon-kuzynek-czerwony-uprawa-odpornosc-zapylacze/ .

(2) – Deutsche Pomologie, Wilhelm Lauche, 1882-1883 rok (2) Fotografia-Wageningen UR, Deutsche Pomologie, Wilhelm Lauche, 1882-1883.

#botanika #stareodmiany #ogrodnictwo #polska #czechy #niemcy

Nazwa gatunkowa: Jabłoń domowa (Malus domestica Borkh.).

Nazwa odmianowa:

Reneta Karmelicka

Carmeliter Reinette, Glace Rouge, Lange Roth Gestreifte Grüne Reinette, Reinette des Carmes, Reinette Rousse, Reinette Truite

Pochodzenie:

Zimowe jabłko stołowe nieznanego pochodzenia. Wspominany w XVII-wiecznej Francji.Odmiana charakterystyczna ponieważ smakuje jak ostry cynamon (2)

Morfologia:

średniej wielkości, ok. 70 mm szerokości, 60 mm wysokości, owoc wydłużony, okrągły; brzuch znajduje się nieco poniżej środka, zwęża się bardziej ku górze niż ku dołowi; często jedna strona jest bardziej rozwinięta niż druga.(3)

Skórka:

gładka, błyszcząca, bladozielona z drzewa, zielonkawożółta, gdy dojrzewa do przechowywania, brązowo-czerwona zaciekła i wypłukana po stronie nasłonecznionej. Często występują charakterystyczne drobne szare plamki rdzy, po stronie cienistej są one bardziej zielonkawe, wokół kielicha często występują drobne rdzawe powłoki.(3)

Miąższ:

żółtawobiały, delikatny, o charakterystycznym, cierpkim i ostrym smaku cukru oraz cynamonu

Odporność na szkodniki oraz choroby:

Parch jabłoni –niska podatność

Mączniak prawdziwy-niska podatność

 Zaraza ogniowa-niska podatność

Rak drzew owocowych- niska podatność.

Owocówka jabłoniowa-niska podatność.

Przechowywanie:

Dobre przechowynie wytrzyma do 6 miesięciecy spokojnie.

Dojrzałość :

Dojrzewa w połowie października,najpesze w połowie grudnia wytrzyma do lutego.

Odporność na mróz:

 odporność na mróz**:** bardzo duża do -35 °C (do strefy klimatycznej 3)

Przeznaczenie:

Na stół i do gospodarki pierwszej rangi, a także doskonała do przygotowania cydru(4). Owoce muszą pozostać na drzewie jak najdłużej(3)

Korona

Odmiana ta jest wolno rosnąca i tworzy regularne łodygi na pniu. Mniejsze formy sprzyjają produkcji i urodzie owoców.(1) prawie kulistą koronę, (3)

Owocowanie:

Plon wysoki, regularny, początek plonowania średnio pózny (3)

Zapylacze:

Nie wiadomo ale najprawodpobniej inne renety.

Szkółka:

https://szymczaksad.com/en/seedlings-of-fruit-trees-and-berry-shrubs-orchard-farm-poland/

Literatura:

(1)-http://lescrets.free.fr/pomme1/fpommes/reinettecarmes/reinettecarmesdf.html

(2)-https://www.prospecierara.ch/fr/vegetaux/catalogue-des-varietes/detail.html?tx_psrsortenfinder%5BshowUid%5D=OB-11088

(3)-https://library.wur.nl/speccol/fruitvrij/aepfel/Aepf1/Ae029.htm

(4)-https://www.saltspringapplecompany.com/carmeliter-reinette

(4)– rysunek z książki „Deutsche Pomologie” Wilhelma Lauche z 1882-1883, ze zborów biblioteki Wageningen UR.

#botanika #stareodmiany #ogrodnictwo #polska #niemcy

typ: Deserowa

Synonimy: Carla, Charles Apple, Cosenza Gentile, Kestlichster, Kostlichster, Mala Carla, Mala Carle, Malo Carle, Malus Caroli, Marle Carle, Mela Carlo, Mela Lazzeruola, Mela Napoleone, Mele Carle, Mele Napoleone, Napoleon

Podsumowanie: Mówi się, że odmiana ta cieszyła się przychylnością cesarza Karola Wielkiego, co pozwala datować jej pochodzenie na okres nieco wcześniejszy niż koniec VIII wieku.

Opis: Średniej wielkości, okrągłe, z tendencją do owalnego kształtu, często kanciaste. Skórka jest bladozielona, z dojrzewaniem przebarwiająca się na żółto, z ciemnoczerwonym nalotem na stronie wystawionej na słońce. Kielich jest mały i ciasno zamknięty, osadzony w głębokiej i umiarkowanie wąskiej, żebrowanej miseczce. Łodyga jest średniej długości lub długa i smukła, osadzona w głębokim i nieco wąskim zagłębieniu, z rdzawieniem rozchodzącym się promieniście na ramiona owocu.

Cechy charakterystyczne: Miąższ jest biały, drobnoziarnisty, delikatny i rozpływający się w ustach. Soczysty. Słodki, o aromacie i smaku róż.

Zastosowanie: Jabłko przeznaczone do spożycia na surowo.

Pochodzenie: Według brytyjskiego pomologa Roberta Hogga w wydaniu jego „British Pomology” z 1851 r. (opublikowanej w 1851 r.) „Jabłko to pochodzi z Włoch i jest szeroko uprawiane w okolicach Turynu. Niektórzy przypuszczają, że jego nazwa została nadana na cześć Karola Wielkiego, który podobno bardzo cenił ten owoc”.

Uprawa: Umiarkowanie silny wzrost. Odmiana owocująca na krótkich pędach. Wymaga uprawy w osłoniętym, nasłonecznionym miejscu.

Przechowywanie w chłodni: Zachowuje świeżość do trzech miesięcy w przechowalni.

Zbiór: Gotowe do zbioru na początku piątego okresu.

Uwagi: Jabłko to wymaga uprawy w cieplejszym klimacie, aby rozwinąć swój wyśmienity smak i aromat. Uprawiane w chłodniejszym klimacie jest raczej mdłe i cierpkie.

Grupa zapylania: B Grafszynek Kronselska

Szczyt zapylania: 7

Ploidyzm: Diploidalne. Samonierodrodne.

Liczba tygodni przechowywania w chłodni: 12

Okres zbiorów: 5

https://pomiferous.com/applebyname/mela-carla-id-4237

#hejto #ogrodnictwo #stareodmiany #niemcy #wlochy

Nazwa gatunkowa: Jabłoń domowa (Malus domestica Borkh.).

Nazwa odmianowa:

Carlisle Codlin, Cytrynówka, Edelapfel, Galben Nobil, Gelber Edelapfel, Gelber Scheibenapfel, Glasapfel, Glasrenette, Glow of the West, Golden Stanger, Goug`s Seedling, Lord Clyde, Noble, Plattapfel, Repers Fall, Rutlandshire Foundling, Scheibeapfel, Stanger, Szlachetna, Uslechtile Zlute, Waschsapfel, Zitronenapfel, Złota Szlachetna, Złote Szlachetne, Złote Wety

(1)

Pochodzenie:

Pochodzenie: przed 1820 rokiem (Wielka Brytania)

 (1)

Morfologia:Owoce są raczej duże, gładkie, spłaszczone i foremne. Mają one złoto-żółty kolorze z nielicznymi kropkami. 

(2)

Miąższ: Miąższ jest białożółty, soczysty, słodki. Dominują kwaskowo-korzenne nuty aromatyczne.

(2)

Odporność na szkodniki oraz choroby:

Parch jabłoni –mało podatny lub praktycznie odporna.

Mączniak prawdziwy-mała podatność.

Zaraza ogniowa – mała podatność.

Rak drzew owocowych-mało podatna.

Owocówka jabłoniowa-mała podatność.

Przechowywanie: odmiana zimowa o długim okresie przechowania do 5 miesięcy.

Dojrzałość zbiorcza: koniec września-na kuchnie, na deser w połowie października ale wtedy ma krótszy czas przechowania.

Odporność na mróz: bardzo duża.

Przeznaczenie: głównie na kompot oraz dżemy i sosy oraz posiada też małą funkcje deserową.

Korona: Drzewo o średnim wzroście, dość gęstej, szerokiej, kulistej koronie, z licznymi krótkopędami .

Owocowanie:

późno zaczyna plonować. Obficie rodzi owoce corocznie.

Zapylacze: Antonówka Zwykła, Boskoop, Cellini, Charłamówka, Koksa Pomarańczowa, Kronselska, Królowa Renet, Pepina Linneusza, Reneta Ananasowa, Renata Baumanna, Renata Landsberska

Szkółka:

 Piotr Szymczak Gospodarstwo Sadownicze Michrów 30 05-652 Pniewy

tel: +48 888 117 826e-mail: [email protected]

http://szymczaksad.com/o/sadzonki-zlote-wety/

Literatura:

(1)-https://niepodlewam.pl/jablon-golden-noble-uprawa-odpornosc-zapylacze/

(2)-http://szymczaksad.com/o/sadzonki-zlote-wety/

(3)-Deutsche Pomologie, Wilhelm Lauche, 1882-1883 rok (2) Fotografia-Wageningen UR, Deutsche Pomologie, Wilhelm Lauche, 1882-1883

#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #polska

Carins Kalvill

#stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #hejto

Api rose

synonimy: Creuse kardynaskie Kardynał

Opis: Mały, okrągły i płaski. Podstawowy kolor skórki to bladozielony, który w miarę dojrzewania zmienia się w żółty z rumieńcem na stronie wystawionej na słońce. Łodyga jest krótka i osadzona w szerokim i głębokim, rdzawobrązowym zagłębieniu. Duże, lekko otwarte oko znajduje się w płytkim zagłębieniu, które często wykazuje słabe żebrowanie.

Cechy charakterystyczne: Miąższ jest zielonkawy, delikatny, chrupiący i bardzo soczysty. Słodka i lekko cierpka, co nadaje jej rześki smak.

Pochodzenie: Niegdyś uprawiana na szeroką skalę w okolicach Paryża.

Uprawa: Roślina o umiarkowanym wzroście, wyprostowana, rozłożysta, owocująca na odgałęzieniach. Co roku daje obfite plony. Odporna na zimno. Dojrzewa w drugiej połowie października.

Uwagi: przechowuje się przez cztery miesiące

Grupa zapylania: G

Szczyt zapylania: 24

Ploidyzm: Samosterylna. Grupa G. Dzień 24

https://pomiferous.com/applebyname/api-rose-id-301

#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #francja #polska

Campino Starożytne pochodzenie tej odmiany nie jest znane. Jedna z najwcześniejszych wzmianek pochodzi z 1751 roku, kiedy to Francesco Argelati z Bolonii opisał postać Bartolomei Gualandi jako

una delle più belle e vaghe giovani di Pisa, la quale ancora ventriquattr'anni non aveva, fresca e rotondetta che pareva una mela modenese. [6]

Tłumaczenie: jedna z najpiękniejszych i najbardziej tajemniczych młodych dziewcząt z Pizy, która nie miała jeszcze 24 lat, świeża i pulchna, przypominająca jabłko z Modeny

W 1815 roku włoski pomolog Georges Gallesio opisał sadzonkę znalezioną w prowincji Modena jako „jabłko z Modeny”. [2] W 1877 roku historyk Don Felice Ceretti z Mirandoli opublikował artykuł w lokalnym czasopiśmie, w którym wspomniał o „jabłkach zwanych campanini, które jesienią są powszechnie gromadzone i transportowane do Wenecji oraz innych miast”.[2]

Po II wojnie światowej uprawa jabłek Campanino zmniejszyła się na rzecz innych odmian, które są bardziej wydajne, łatwiejsze w uprawie i bardziej cenione przez konsumentów. Historyk Vilmo Cappi (1918–2013) napisał, że jabłko Campanino zanikało, ponieważ zastępowały je bardziej komercyjne odmiany i rodzaje jabłek.[2] Nadal jednak są tacy, którzy preferują ten owoc, ponieważ może on przetrwać całą zimę, zachowując swój zapach, a jego czysty i biały miąższ przypomina marmur.[2] Owoce jabłoni odmiany Campanino są małe, zazwyczaj symetryczne i mają kształt zbliżony do kulistego (około 64 milimetrów (2,5 cala) średnicy i 58 milimetrów (2,3 cala) wysokości), a ich waga wynosi około 85–95 gramów (3,0–3,4 uncji). Skórka jest gruba i niezbyt woskowata, o barwie żółto-zielonej, która zmienia się na czerwono-zieloną pod wpływem światła słonecznego. Miąższ jest zielonkawo-biały, bardzo jędrny i słodki. Jest również aromatyczny i lekko kwaskowaty. [7]

Badanie naukowe przeprowadzone przez Uniwersytet w Bolonii, dotyczące cech pięciu starych odmian jabłek, podkreśliło zalety odmiany „Campanino”. Zawiera ona duże ilości przeciwutleniaczy (nawet czterokrotnie więcej niż jabłka odmiany „Golden Delicious”), ma wysoką zawartość pektyny i polifenoli, a także kwasu askorbinowego (witaminy C). [8]

Okres kwitnienia przypada na kwiecień–maj,[9] a jabłka można zbierać przez około miesiąc od początku października. Dojrzałe jabłka Campanina mają czerwoną skórkę, zwłaszcza po 5–7 dniach ekspozycji na słońce: z tego powodu jabłko Campanina nazywane jest również „jabłkiem Annurca z północnych Włoch”. [7]

W przeciwieństwie do innych odmian jabłka Campanino można z łatwością przechowywać przez sześć miesięcy bez konieczności stosowania chłodzenia.[2][10] Ta cecha pozwoliła odmianie Campanino przetrwać do dziś skopiowane źródło z https://en.wikipedia.org/wiki/Campanino #hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #wlochy

Cambusnethan Pippin

typ: spożywcza, deserowa

Synonimy: Cam’nethan Pippin, Watch Apple; Winter Red? streak

Opis: Owoc mały lub średniej wielkości. Kształt okrągły i spłaszczony, z lekko żebrowanym wgłębieniem przy oczku. Skórka bladozielono-żółta, pokryta pomarańczowym rumieńcem i czerwonymi smugami na stronie wystawionej na słońce. Ogonek średnio krótki, osadzony w wąskim i płytkim zagłębieniu, które jest silnie pokryte rdzawymi plamami.

Cechy charakterystyczne: Miąższ jest jędrny i sprężysty. Słodki.

Zastosowanie: Do spożycia na surowo i do celów kulinarnych.

Pochodzenie: Stara szkocka odmiana o niepewnym pochodzeniu. Uważa się, że została wyhodowana przez ogrodnika w Cambusnethan House około 1750 r. lub wcześniej w klasztorze Cambusnethan w Stirling w Szkocji.

Uprawa: Słaby wzrost. Małe, rozłożyste drzewo, owocujące częściowo na wierzchołkach pędów. Gotowe do zbioru w drugiej połowie pierwszego okresu koniec sierpnia

Grupa zapylania: D Golden Delikates Antonówka Winter Banan

Szczyt zapylania: 15

Ploidyzm: Samosterylne. Grupa D. Dzień 15.

Wszystko z Wiki i jabłkach https://pomiferous.com/applebyname/cambusnethan-pippin-id-1122

#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #szkocja #niemcy

Starożytne odmiany jabłek i gruszek z Wenecji Euganejskiej 12 #hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #wlochy #niemcy Calamani Synonimy Calamana trevigiana; Calamara trevigiana; Calimani; Calimana. Pochodzenie i rozpowszechnienieWedług Molona (1901): „Jest to odmiana obecnie szeroko rozpowszechniona i znana w okolicach Conegliano oraz w całym regionie Treviso i Belluno, a według prof. Meneghiniego również w Trentino, gdzie łatwo ją pomylić z Edel-Reinette. Dobrze znana na rynkach we wschodniej części Wenecji Euganejskiej, nigdy jednak nie widzieliśmy jej ani w Vicenzy, ani w Mediolanie”.Z Botteselle (1914): „Stara, dobrze znana odmiana uprawiana w całym regionie Treviso.Jest to najpowszechniejsza odmiana w prowincji.”Z Tamaro (1925): „Powszechna w Wenecji Euganejskiej (Treviso)”.Opis roślinyZ Molona (1901): „Roślina owocuje prawie wyłącznie na młodych gałązkach, jest silna i bardzo plenna”.Z Botteselle (1914): „Roślina jest silna i plenna”.Z Bassi i Dal Grande (2007): „W każdym kwiatostanie znajduje się 7 kwiatów; płatki mają kształt elipsoidalny i jasnoróżowy kolor; pręciki są dłuższe od słupka; kwitnienie następuje wcześnie.”Cechy charakterystyczne owocuZ Molon (1890): „Owoc średniej wielkości, spłaszczony, okrągły, brudnożółty, marmurkowy i gwiaździsty, z plamkami w kolorze karminowej czerwieni, bardzo słodki, soczysty.”Z Molon (1901): „Jest to piękne i doskonałe jabłko o wielkości powyżej średniej (75–76 × 73–74 mm), o asymetrycznym kształcie, skośnym, wydłużonym stożkowym i dobrze wypukłym. Szypułka bardzo krótka, gruba, osadzona w wąskiej i głębokiej wnęce, pokryta na niewielkiej wysokości (tak, że nie wystaje z wnęki szypułkowej) plamami rdzy promienistej. Kielich stożkowaty, pręciki środkowe, działki kielicha małe, wyprostowane, zbieżne lub zrośnięte; kielich prawie zamknięty, rzadko otwarty, osadzony w wąskiej, płytkiej wnęce, pofałdowanejna nierównej krawędzi, często z wyraźnymi wypukłościami. Skórka jasnożółto-zielonkawa lub złocistożółta, marmurkowa z czerwienią karminową lub

mniej intensywne po stronie nasłonecznionej, rzadkie, małe, rdzawobrązowe plamki po stronie nasłonecznionej. Miąższo konsystencji podobnej do miąższu białej odmiany Rosmarina, lekko żółtawo-zielonkawy, zielonkawy w pobliżu komórek nasiennych, o soku dość aromatycznym, kwaśnym isłodkawym. Komora nasienna otwarta pośrodku, z eliptyczną komorą, nasiona obfite,ciemne, nieco małe.”Z Botteselle (1914): „Wymiary 58 x 65 mm. Owoc średniej wielkościlub nieco większy, o zmiennym kształcie, często wydłużony, wypukły, czasaminieco spłaszczony i skośny, symetryczny lub asymetryczny. Skórkajest jasnozielona, żółtawa, marmurkowa w kolorze karminowej czerwieni od stronysłońca; ogonek jest krótki, dość gruby, osadzony w wąskiej igłębokiej wnęce: kielich półzamknięty, umieszczony w niewielkiej,płytkiej fałdowanej wnęce. Miąższ jest żółtawy, jędrny i chrupiący, lekko kwaśny i słodkawy,dość soczysty, o delikatnym zapachu i umiarkowanym smaku.”Z Tamaro (1925): „Piękna, doskonała, o długości 75–76 mm, stożkowato-wydłużona,złocistożółta, z marmurkowymi plamkami w kolorze karminowym.”Z Bassi i Dal Grande (2007): „Średnia waga 230 g. Kształt jest niejednolity,w przekroju podłużnym spłaszczony lub sferoidalny, a w przekroju poprzecznymnieregularny. Łodyga jest gruba i krótka; wnęka łodygowa jestszeroka i średnio głęboka; kielich jest głęboki i zamknięty; kolortła jest zielony z czerwonym nalotem na 30% powierzchni; skórka jest pomarszczona zśredniej wielkości przetchlinkami, z grubą rdzawą teksturą w okolicyłodygi, rozciągającą się na 30% powierzchni. Miąższ jest małochrupiący, mało soczysty, mączny, o dość drobnej strukturze. Smakw momencie zbioru jest przeciętny, mało słodki i śred https://iris.unito.it/retrieve/handle/2318/1883300/1064637/Antiche%20Mele%20e%20Pere%20con%20link.pdf