Tyszanie byli wczoraj o krok od zdobycia historycznego zwycięstwa w #CHL, przegrali dopiero w najazdach.
Mimo mojej niechęci do tyskiego klubu to jednak zawsze miło popatrzeć jak faworyt sie obsra
#hokej #sport
#ciekawostkihokejowe
Dwie asysty dla Mannheim zaliczył Matthias Plachta - syn Jacka Płachty, obecnego trenera GKS Katowice od 2021 roku (jest również wychowankiem Gieksy), byłego zawodnika i trenera reprezentacji Polski. Matthias z reprezentacją Niemiec wywalczył w 2018 roku srebro olimpijskie w Pjongczangu. Ot zwykła, śląska rodzina #slask
@FriendGatherArena Nigdy bym nie znał tego hokejsty, bo nie interesuję się hokejem. Ale bardzo lubię serial "Jim wie lepiej", gdzie główny bohater był jego wielkim fanem i nieraz w odcinkach o nim wspominał. Chyba był nawet odcinek gdzie się z nim spotkał.
@Djnx najlepszy hokeista wszechczasow, trzymajacy wiele rekordow. Jest na pierwszym miejscu w klasyfikacji kanadyjskiej (bramki+asysty) wszechczasow NHL z takim wynikiem, ze nawet gdyby nie strzelil zadnego gola, nadal bylby na pierwszym miejscu. Legenda.
Co jak co ale miasto z takimi tradycjami hokejowymi jak #bytom zdecydowanie zasługuje na swoją seniorską drużynę.
Z tej okazji wrzucam #ciekawostkihokejowe o bytomskim hokeju, które niedawno udało mi się zebrać (exclusive dla Was):
W hokeja na lodzie w Bytomiu "na poważnie" grało się już w 1929 roku. W mieście, które przed II WŚ należało do #niemcy istniały 4 kluby, które rywalizowały w Mistrzostwach Niemiec: Grün-Gold Beuthen, HockeyClub Beuthen, EislaufVerein Beuthen i najbardziej utytułowany Beuthener Spiel- und Sport-Verein 1909 - sekcja hokejowa legendarnego na Górnym Śląsku klubu piłkarskiego. Po migracjach i przesiedleniach roku 1945 kluby niemieckie zostały zamknięte i w ich miejsce utworzono kluby polskie. Gros nowych polskich mieszkańców miasta stanowili Lwowiacy i to własnie głównie oni utworzyli w mieście sekcję hokejową Polonii Bytom (Polonia, podobnie jak wiele innych klubów założonych przez Lwowiaków - np Pogoń Szczecin, Piast Gliwice, Odra Wodzisław czy Odra Opole - swoimi barwami nawiązuje do Pogoni Lwów). Klub szcześciokrotnie sięgnął po tytuł Mistrza Polski w latach: 1984, 1986, 1988, 1989, 1990, 1991. Ostatni raz w PHL zagrał w sezonie 2018/19, po czym drużynę seniorską rozwiązano z powodów finansowych. Cały czas w Bytomiu szkolono jednak młodzież. W czerwcu 2021 roku otwarto w Bytomiu nowe lodowisko o pojemności 1500 miejsc siedzących.
Ostatnio pod jednym postem kolega @ErwinoRommelo pytał mnie czy pamietam takiego zawodnika jak Krzysztof Oliwa. No więc drogi Erwinku, jak mógłbym nie pamiętać jedynego Polaka, który zdobył Puchar Stanleya Nie mogłem odpowiedzieć ci w tamtym wpisie gdyż @Fantom_s ma mnie na czarnej, więc dzisiaj trochę szerzej przypomnę tą postać wszystkim.
Przy okazji zaczynam tag #ciekawostkihokejowe bo trochę tego mam, więc mozecie tez sobie obserwować/czarnolistować. Nigdzie nie znalazłem żadnej oficjalnej biografii Krzysztofa mimo, że to ogromnie barwna postać. Może to nisza, ktora nalezaloby wypelnić?.. Ja chyba nie zaryzykuję.
Krzysztof Oliwa, pierwotnie Krzysztof Grabowski, ur. 12 kwietnia 1973 w Tychach, 195 cm wzrostu, 115 kg wagi, pseudonim The Polish Hammer.
Grając w NHL pełnił rolę tzw. enforcera, trochę takiego "ochroniarza". Na czym dokładnie polega w hokeju ta rola możecie zobaczyć w załączonym wideo - zawodnik drużyny przeciwnej zbyt brutalnie atakuje jednego z kolegów Krzysztofa, po czym Polski Młot momentalnie go nokautuje. Chodzi o to, ze przeciwnik ma wiedzieć, ze nie moze pozwalać sobie na zbyt ostrą grę. Czynnik psychologiczny jest w hokeju bardzo ważny - ogromna dynamika rozgrywki i spora ilosc kolizji wyzwalają w zawodnikach ogromne pokłady adrenaliny. Stąd te częste i dozwolone bójki, ktore mają działać jako wentyl bezpieczeństwa. Po zakończeniu kariery zawodniczej Krzysztof przyznał, że w ciągu 15 lat gry stoczył ponad 400 bójek. Obecnie zespoły NHL coraz rzadziej stosują to rozwiązanie, walki trochę straciły na znaczeniu i jest ich w NHL coraz mniej. Dużo większą wartość widzi się w zwodnikach, którzy dobrze grają i potrafią czasem przyłożyć niż odwrotnie Jednak w czasach swojej świetności Krzysztof przyciągał widzów jak magnes, gdyż był gwarantem dobrego widowiska.
Karierę juniorską rozpoczął w GKS Katowice ale GKS Tychy twierdzi że to ich wychowanek Tychy wychowały więc dwóch zawodników, ktorzy trafili do NHL. W seniorskim hokeju w Polsce rozegrał jeden sezon w Tychach, jeszcze nie jako enforcer - tego nauczył się dopiero w Ameryce. Na ławce kar przesiedział wtedy zaledwie 6 minut. W Tychach pracował też na kopalni, a na treningi chodził po pracy. Podobnie robił m.in. Jerzy Dudek w Knurowie. Mimo, ze nie był wyróżniającym się zawodnikiem to ambicje miał znacznie wyższe. Na własną rękę wyjechał najpierw do Szwajcarii, a potem do Kanady szukać szczęścia w tamtejszych klubach. Jak sam mówi, za oceanem łatwo nie było. Polaków nigdy tam nikt nie lubił więc dostawał regularny łomot od innych zawodników, a w szatni wysłuchiwał niewybrednych żartów o Polakach (polish jokes) co doprowadzało go do furii. Co ciekawe, te wspomnienia są bardzo podobne do wspomnień innego polskiego hokeisty, który próbował dostać się do NHL ponad 10 lat wcześniej, w czasach PRL - Ryszarda Jarockiego. https://przegladsportowy.onet.pl/hokej-na-lodzie/polak-pojawil-sie-w-rfn-i-zszokowal-amerykanow-ja-od-was-wracam/k0n6zqc W przeciwieństwie do Ryszarda, Krzysztof zapisał się na lekcje boksu, przypakował i do⁎⁎⁎ał im wszystkim. W rezultacie w 1993 roku w trzeciej rundzie draftu został wybrany do gry w zespole NJ Devils jako enforcer. Łącznie w latach 1997–2005 fazie zasadniczej ligi NHL Oliwa rozegrał 410 meczów, zdobył 45 punktów (17 bramek, 28 asyst) oraz spędził 1447 minut na ławce kar, natomiast w fazie play-off rozegrał 32 mecze, zdobył 2 punkty (2 bramki) oraz spędził 47 minut na ławce kar. W NHL zarobił 5,5 mln dolarów.
Po zakonczeiu kariery wrocił do Polski. W latach 2006–2009 był menedżerem reprezentacji Polski. 18 kwietnia 2009 roku, tuż po zakończeniu turnieju Mistrzostw Świata 2009 I Dywizji w hotelu Mercure Helios wdał się w bójkę z Marcinem Koluszem i Krystianem Dziubińskim, w wyniku czego 28 kwietnia 2009 roku Wydział Gier i Dyscypliny PZHL podjął decyzję o rocznej dyskwalifikacji oraz karze pieniężnej dla Marcina Kolusza i Krystiana Dziubińskiego. Wobec Krzysztofa Oliwy, który użył siły i przemocy wobec wyżej wymienionych zawodników (Marcin Kolusz miał złamany nos, Krystian Dziubiński sińce pod oczami i złamany kciuk, uderzeni mieli zostać także Patryk Noworyta i Jacek Płachta - dzisiejszy trener GKS Katowice) nie zostały wyciągnięte konsekwencje, gdyż jak stwierdził Wydział Gier i Dyscypliny Polskiego Związku Hokeja na Lodzie „nie podlega on jurysdykcji Wydziału”
We wrześniu 2007 roku ówczesna dziewczyna Krzysztofa Oliwy, 26-letnia wówczas Monika F. złożyła zawiadomienie o popełnienia przestępstwa pobicia przez Oliwę. Przeprowadzona u kobiety obdukcja lekarska wykazała złamany nos, ślady duszenia i znamiona ogólnego pobicia ciała.
W 2009 roku został dyrektorem Łódzkiego Klubu Hokejowego gdzie trenował młodzierz.
W styczniu 2010 roku wyjechał z Polski do Stanów Zjednoczonych, gdzie obecnie mieszka w Kalkaska w stanie Michigan, gdzie jest trenerem klubu ligi USPHL – Kalkaska Rhinos.
17 lutego 2012 roku Prokuratura Okręgowa w Łodzi wystawiła za Krzysztofem Oliwą list gończy, gdyż jest poszukiwany przez Wydział Kryminalny Komendy Miejskiej Policji w Tychach w związku z podejrzeniem o współudział w usiłowaniu wyłudzenia w Łodzi w 2009 roku 34 tysięcy złotych kredytu na podstawie fikcyjnych dokumentów o zatrudnieniu.
Jak widać, ciężka praca, ogromne sukcesy ale też sporo za uszami i problemy z przemocą - bardzo barwna postać, która zdecydowanie zasługuje na wydanie swojej biografii. Najbliżej tego Oliwa był chyba spotykając się z redaktorką magazynu „Top Biografie” , do czasu kiedy ta nie wyrzuciła go z hukiem z domu, o czym rozpisywały się tabloidy xD
