Jak trwoga to do stawonoga

A mycie skraca życie

Przeznaczenia nie oszukasz

To pułapka gdy wybieram w wannie mycie

na myśl samą o kąpieli w lawie ogarnia trwoga

w zamian wybrałem prysznic, a więc przeżycie

po teście temperatury, do amputacji noga

To nie kąpiel, ale w umywalce mycie

To nie relaks, lecz przed wrzątkiem trwoga

Pośpię brudny, bo wciąż miłe własne życie

W tym ukropie nie postanie moja noga

Wspólna, romantyczna kąpiel

W zimnej wodzie to nie mycie!

Pomysł mam, lecz trochę trwoga,

jeszcze miłe mi jest życie;

dyskretny sik - zasłania noga.

Do łazienki wchodzę na ciała mycie,

Lecz nic nie widzę i nastała trwoga.

Czy ktoś tu właśnie stracił swe życie?

Z wanny w tej parze, zwisa se noga.

Miało być dziś wspólne mycie.

Myślę: spoko, żadna trwoga.

W porę ocaliłem życie -

Poparzona tylko noga.

Zanim żona przyłapie

Twych krągłości gąbeczką pod prysznicem mycie,

Taplamy się w pianie, choć zdejmuje mnie trwoga,

Jak żona przyłapie, to zatruje mi życie,

Lecz na czystym rowerze lepiej kręci noga.

Częste mycie,

Wielka trwoga

Skracają życie.

Motyla noga.

Woła żona - czas na mycie!

Mnie ogarnia sroga trwoga.

Z wrzątkiem walka znów o życie,

Jest - golonka, była - noga.

Niedziela wieczór i czekam w kolejce do mycia

i lepiej niech mi krew zmrozi jakaś trwoga.

Temperaturę wody wybrała kobieta mego życia,

od tego wrzątku rozpuści mi się noga...

Rozkoszą lub katorgą ciała może być mycie

Gdy żona wodę nalewa ogarnia mnie trwoga

Co temperaturę ma magmy, ryzykujesz życie

Gdy w piekelnej wannie postanie twa noga.