Witam na moim tagu #pieskiezycie

Minęło juz 50 dni od adopcji.

Nie bylo nas tu troszkę z Ramoną ale to nie znaczy, że nic się nie działo. Pora teraz na mała podsumowanie, co udało się osiągnąć przez te niespełna dwa miesiące.

Ramona została zabrana ze schroniska. Odłowiona gdzieś nad Dunajcem gdzie koczowała u kogoś na warsztacie została przewieziona do schroniska, gdzie spędziła prawie rok. Tam wypatrzyłem ją wyprowadzając pieski na spacer i postanowiłem zabrać do domu bo życie bez pieska dwa lata sprawiło, że jednak brakuje czegoś. Piesa ma ponad 6 lat i takie psy mają już mniejszą szansę na adopcje niż te młode. Ma coś z huskiego (futro i oczy) a reszta to nie wiadomo po kim.

Ramona była psem, ktory bał sie wszystkiego, najmniejszy ruch ręką, tupnięcie mocniejsze czy nawet kichnięcie powodowało że kładła się przestraszona na ziemię. Na dodatek zero agresji, zero szczekania, ogólnie pies który jest mega spokojny ale wystraszony. Niestety nie wiem czy wynikało to z przemocy, ktorej doznała czy tak zmienił ja pobyt w schronisku.

Po zabraniu do domu grzecznie leżała na przygotowanym posłaniu i obserwowała otoczenie nawet na chwilę nie opuszczając glowy. Przez pierwszy tydzień adaptacji w sumie tylko leżała i nie jadła praktycznie co jest raczej normalne u psów ze schroniska. Bardzo cieszyły ją spacery wiec starałem sie jak najwięcej chodzić z nią, lubiła poznawać inne pieski i z chęcią do nich podchodziła. Kiedy troszkę zaadaptowała się zacząłem ukladać ją powoli aby mogła chodzic ze mną na spacery po lesie (a chodzić lubie duzo z aparatem) i uczyć chodzenia bez smyczy i wracania na zawołanie.

Piesa jest bardzo pojętna i przywiązana wiec po okolo 3 tygodniach nauczyła się wracać na zawołanie, nie podchodzi do ludzi ani innych psów bez pozwolenia i nawet jak zobaczy sarnę czy kota, można ją bez problemu odwołać. Schudła też trochę i nabrała kondycji bo pobyt w klatce sprawił, że miała dużo sadełka i po kilkuset metrach padała wyczerpana. Teraz chodzimy na kilkugodzinne spacery i daje radę

Najgorzej bałem sie zostawić ja samą w domu ale zamontowałem kamerke ze starego smartfona i okazało sie, ze piesek radzi sobie swietnie, leży spokojnie i drzemie albo spaceruje po mieszkaniu. Nigdy nie zdarzylo jej się załatwić w domu ani nic zniszczyć.

Myślałem że nie umie szczekać ale kilka razy zdarzylo jej się szczeknąć jak dlugo ktoś szykował jedzenie a ostatnio jak widziała kobite z kotami na smyczy to zaczeła normalnie ujadać

Od kilku dni gramoli sie na łóżko i jest z niej straszny pieszczoch. Zaczepia łapą, zeby ją glaskać i kladzie łepek na domownikach. Wsiada już do auta i jezdzi spokojnie chociaż nie jest jakoś mega zadowolona z tego faktu.

Nie boi się i nawet jak w domu było 15 osob na urodzinach to lezy sobie i patrzy.

Ze wszystkich lęków nie ma praktycznie ani śladu, piesek jest ułożony, spokojny i kochany. Nic nie zdarzyło jej sie odwalić (oprocz jednego wypiecia z szelek na początku ale wróciła)

Co sie zmieniło po adopcji psa?

Na pewno trzeba wstawać rano nie ma zmiłuj. Ja wstaje 5:30 i od razu idziemy na godzinny spacer do lasu. Kiedys nie chciało mi sie wstawać tak wcześnie ale piesa wyrobiła we mnie rutyne, biore aparat psa i idziemy na spacer. Przynajmniej mam motywację żeby zapełniać rolki na moich analogach a na dodatek człowiek ma towarzysza w swoich wyprawach.

Człowiek jest spokojniejszy i mniej zestresowany, nic tak nie relaksuje jak pogłaskanie pieska po ciężkim dniu pracy.

Kondycja wzrosła bo teraz codziennie przynajmniej te dwie godziny trzeba spacerować na dodatek człowiek ma większy kontakt z przyrodą bo ide sobie do lasu i nic tak nie budzi jak poranny spacer po lesie. Pozniej nie potrzebuję juz kawy.

Poznałem kupe nowych ludzi na spacerach, bo ktos idzie z pieskiem to zagaduje, pieski sie bawią, czasem ktoś zaczepi po prostu bo spodobają mu się oczy Ramonki. Swoją drogą ciekawe gdzie poznają sie kociarze, chyba w internecie

Wad nie widzę, no może jak leje strasznie a trzeba wyjść ale to mała cena za to wszystko co daje piesek.

Gorąco polecam, jeśli macie warunki i chęci aby adoptować pieska. Nikt nie da Wam tyle radości, baba sie obrazi w pies zawsze bedzie wiernie przy Was stał

Chetnie odpowiem na wszelkie pytania, moge tez doradzić jesli ktoś potrzebuje. Pozdrawiamy z Ramoną i do kolejnego wpisu

#psy #zwierzeta