Dyskusja użytkownika sireplama

Miłości jedynie miałem pragnienie,

By wspólnie przez życie stawiać z kimś kroki,

Lecz w coraz większe popadam zwątpienie,

Gdy każdy z tych kroków prowadzi w mroki.

Wrzeszczy i miota się we mnie pragnienie.

Szepcze grobowo, bym podjął te kroki.

Bym się nie wahał, odepchnął zwątpienie.

Milcząc nad progiem skierował się w mroki.

Znów czuję to niegasnące pragnienie

Do nocnego więc kieruję swe kroki

Lecz w połowie drogi przychodzi zwątpienie

Czy znów chcę uwolnić mojej duszy mroki.

Gdy poczułem chmielu pragnienie

od razu podjąłem stosowne kroki

po szóstym piwie przyszło zwątpienie

na oczy wstąpiły zaś mroki

Erosomańskie miałem pragnienie,
By licznych kobiet odwiedzić kroki.
Przy jednej z nich, ech, przyszło zwątpienie,
Gdy brudnych kudłów dostrzegłem mroki.