Porządna kolacja, jutro z rana będzie mocne bieganie. Kanapki z rukolą, awokado i rzodkiewką plus pomidor 😁

@AdelbertVonBimberstein ten zaś o serze

@SuperSzturmowiec Skończył mi się i wspominam.

@koszotorobur o mniam, dawno nie jadłam pomidorówki 😃

@Trypsyna - ja też, dlatego zrobiłem bo miałem na nią smaka

@owczareknietrzymryjski ta rzodkiewka była najgorsza xD

@Eber to i to, 24 km w tym kilka odcinków w szybszym tempie 😃

@Trypsyna I od tej pory do po-biegu nic nie jesz?

@Opornik Jutro wleci małe śniadanie. Jakieś dwie kanapki z dżemem i masłem orzechowym.

Przed dłuższymi treningami warto się "podładować" również dzień wcześniej. Glikogen (czyli paliwo w mięśniach) odbudowuje się w kilku posiłkach. A jest on niezbędny do mocnej roboty którą jutro zrobię

@Trypsyna niby niezbędne i niemal każdy ładuje a są ludzie, którzy nie jedzą niemal wcale węgli a potem biegają czy chodzą duże dystanse i jakoś dają radę czasem nawet na czczo. Jak to jest?

@Lubiepatrzec na wysokiej intensywności nie polecisz długo bez węglowodanów. Im wyższa praca serca tym stosunek pobierania energii z glikogenu staje się coraz większy względem energii z tłuszczu. Chodzenie jest aktywnością o niższej intensywności pracy serca, gdzie przeważają reakcje pobierania energii z tłuszczu. A biegi ultra celowo się biega na niższej intensywności. Tu chodzi o intensywność na której lecisz. Mnie jutro czeka praca na wyższych obrotach, więc węglowodany są tu ważne, aby nie być za szybko wyssanym z energii :)

@Eber Dzięki wielkie

@mordaJakZiemniaczek otóż to, wygląda niepozornie i zdrowo a kaloryczność również konkretna ;)

@notak Jesz za dużo innych rzeczy. Gdybyś rzeczywiście zgłodniał, to zjadłbyś wszystko bez grymaszenia i jeszcze by smakowało.

@notak w jakim sensie nie potrafisz, nie smakują Ci?

Kiedyś moja dieta również była bardziej uboga w warzywa, głównie to wynikało z przyzwyczajeń z domu. Zmieniłam to sama z siebie, w tej chwili danie wytrwane bez warzyw jest dla mnie "jałowe". Bardzo chętnie po nie sięgam. Kwestia wyrobienia nawyku.

@Trypsyna Długa historia sięgająca mojego dzieciństwa.

Long story short - babcia wszystko ucierała mi na tarce bo twierdzila, że inaczej nie zjem, a papki tak.

Od tamtej pory borykam się z problemem jeśli coś nie jest gładkie. Jakakolwiek struktura, włókna, coś twardszego jak łodyga na moich zębach wywołują u mnie automatyczny natychmiastowy odruch wymiotny.

Ziemniaki muszą być puree, w zupie nie może nic pływać i tak to się męczę ja i żona.

Jest troszeczke lepiej niż było dawniej bo umiem już ugryźć trochę np surowej papryki, ale wciąż wywołuje to u mnie duży dyskomfort i psycha mi uniemożliwia próby dalszego pchania się w to.

Jakbyś zrobiła mi smoothie z tego co położyłaś na kanapce - no problem. Jakbym miał tą kanapkę ugryźć - szybko by leciała na drugą stronę pokoju

@notak Rozumiem, tego typu problem. Niestety sporo rzeczy nauczonych nas w dzieciństwie odnośnie jedzenia przenosi się na nasze dorosłe nawyki żywieniowe.

Myślałeś może o małym blenderze kielichowym, coś w stylu blendygo? Byłoby to dobre wyjście na przemycanie w Twoim przypadku koktajlów warzywnych do codzienności.