Co to znaczy myśleć filozoficznie? (I dlaczego prawdopodobnie już to robisz, choć nikt Ci o tym nie powiedział)

@Alawar I widzisz? Nawet żartem trafiłeś w sedno.

Wbrew pozorom to jest właśnie filozofia - każda decyzja to mały dylemat: przyjemność teraz czy konsekwencje później? wolność czy rozsądek? Rzygać czy nie rzygać? Tylko niektórzy ubierają to w ładne słowa, a Ty w piwo

@Seele Jeśli wszystko, co ma link, jest reklamą, to Internet jest jedną wielką tablicą ogłoszeń . To bardziej zaproszenie do 'zobacz, filozofia nie jest straszna' niż ‘kup pan cegłę’.

@jonas I właśnie dlatego Twój komentarz tak dobrze rezonuje z tym, o czym był tekst - opisujesz sposób funkcjonowania, który dla wielu osób jest po prostu trudniejszy do osiągnięcia. Nie każdy ma naturalną łatwość w byciu sam na sam ze sobą, filtrowaniu bodźców czy braku potrzeby społecznego potwierdzenia. Twój neurotyp (Asperger) daje Ci tu prawdopodobnie realną przewagę poznawczą - możliwość życia w większej zgodzie ze sobą, bez ciągłego szumu zewnętrznych oczekiwań. Jesteś już na start do przodu z tym, co dla ludzi bez Aspergera może przyjść a może nigdy nie przyjść do świadomości - refleksję.

Tekst nie twierdzi, że wszyscy uciekają w hałas i konsumpcję. Raczej, że spora część ludzi tak właśnie reaguje. Ty akurat opisujesz tę spokojniejszą, bardziej autonomiczną stronę - i dlatego moim zdaniem Twój komentarz świetnie uzupełnia całość a nie ją przekreśla.

@Racjonalia.pl Nigdy nie diagnozowałem się u profesjonalisty pod kątem Aspergera, urodziłem się za wcześnie, by rodzice posłali mnie do jakiejś spokojnej pani na rozmowę i późniejsze wystawienie odnośnego kwitu. Niemniej doczytałem o tym dość, by dostać teraz taki świstek, gdyby był mi do czegoś potrzebny. To też jedna z zalet i jednocześnie wad Aspergera - wielu rzeczy naturalnych dla normików trzeba się po prostu wyuczyć na blachę, ale potem już zostają i robi się z nich użytek jak z każdego innego klocka przydatnego w społeczeństwie. Ale to też nie jest tak, że Asperger oznacza zen i wyjebkę oraz wyższy stopień świadomości, bo jednak nie żyjemy na bezludnych wyspach i brak wprawnego odczytywania intencji lub uczuć innych ludzi szybko może przyprawić łatkę oziębłego psychopaty, dziwadła nienaturalnie artykułującego słowa albo aspołecznego zjeba, a z tym się jednak żyje nieco trudniej.

Niemniej oczywistą zaletą jest choćby to, że nigdy się nie nudzę we własnym towarzystwie i nie muszę dbać o dostarczanie ciągłego strumienia bodźców, żeby nie oszaleć. Do takich bodźców należy na przykład rozbestwiony konsumpcjonizm, w szponach którego ląduje tak wielu i nigdy nie dogonią króliczka, bo jego nie da się dogonić.

@Racjonalia.pl odpowiedź żywcem wypluta z ChatGPT xd

@DEATH_INTJ Otóż nie! Filozofowie to nie relikt starożytnej Grecji, tylko tu i teraz w czasach, w których żyjemy filozofowie zatrudniani są w największych firmach świata - obecnie ludzi na tym stanowisku najczęściej nazywamy Etykami.

Chcesz przykłady?

To Etyk - czyli filozof musi zaprogramować teraz samochody autonomiczne tak aby same podjęły decyzję czy pojazd ma skręcić w prawo i zabić kierowcę, czy skręcić w lewo i zabić 3 inne osoby na przystanku. A ty co byś wybrał?

To filozofia decyduje jakich odpowiedzi udziela a jakich nie na przykład ChatGPT i jak mamy zaprogramować przyszłe roboty - czy robot może cię obrazić? Skrzywdzić?

To etycy a nie programiści, nie Mark Zuckerberg ani społeczność internetowa decydują co wyświetla się na tablicy na Facebooku - czy mogą pokazać ci gołe cycki, czy możesz zobaczyć mowę nienawiści itd.

Nie, po wynalezieniu nauki filozofia nie odeszła w niepamięć. Ona ją uzupełnia.

By the way, taka mała dygresja. Powszechnie panuje opinia, że ludzie po filozofii nie mogą znaleźć pracy i wybrali fatalny kierunek studiów - idąc za Ferdynandem Kiepskim "nie ma pracy dla ludzi z moim wykształceniem" i "to się nawet filo(zo)logom nie śniło".

Tak się składa, że (ok, badania były z 2012 roku, ale zakładam, że się to drastycznie nie odmieniło) po filozofii jest jeden z najmniejszych odsetków bezrobocia - i to mniejszy niż u informatyków, progragmistów, inżynierów, matematyków itd.

@Mikel To nawet nie dlatego, że nie mamy czasu, a raczej nie mamy wzorców. Filozofia nie odrzucała mnie nigdy, lecz nie miałem nawyku się tym zainteresować. Dzisiaj już wiem, że brakowało mi filozofii przez lata i nawet jak ją poznalazłem to nie wiedziałem co z nią zrobić.

@CzosnkowySmok Rozumiem, że tak to odbierasz. Dla mnie piorun to bardziej uznanie "zgadzam się z tobą", albo "to ciekawe" albo po prostu: "lubię to co napisałeś". To, że ktoś zamieszcza komentarz, nie oznacza z automatu, że czuję się zobowiązany do zostawienia pioruna. Ale w drugą stronę tak samo - brak pioruna nie oznacza, że się nie zgadzam, albo mam w głębokim poważaniu autora komentarza - po prostu nie wywołał we mnie żadnego impulsu aby kliknąć w ten mały guziczek

Twój komentarz właśnie taki impuls wywołał - ale to nie zostało wymuszone przez Ciebie A więc leci piorunek.

@Racjonalia.pl tak po prostu napisałem, bo wyglądało jakbyś zapomniał:)

Nie raz się zdarza, że ktoś chce promować coś swojego czy szuka jakiegoś docenienia a zapomina o docenianiu innych.

Dobry tekst, czyta się lekko.

@CzosnkowySmok No popatrz sam jak ty sprytnie piszesz. W taki sposób, że nie mam innego wyboru jak dać ci kolejnego piorunka.

@Rafau A skąd wiesz, że Ty nie jesteś?

Zanim udowodnię, że nie jestem AI, spróbujmy najpierw ustalić czy Ty nią nie jesteś Jak się za to zabrać?

@Racjonalia.pl postawiłem nisko poprzeczkę i spodziewałem się takiej odpowiedzi. Ale nie idźmy tą drogą. Gdyż ja wiem, że nie jestem sztuczną inteligencją. Nie próbuję też dotrzeć ze swoją twórczością ulokowaną na zewnątrz portalu do odbiorców hejto. Nie mam obecnie na tym portalu niczego do zdobycia i nikogo nie muszę przekonywać do swoich racji, czy produktów. Ergo nie widzę potrzeby, abym musiał udowadniać swe człowieczeństwo.

@Rafau Fakt, że nie masz tu żadnego namacalnego interesu nie dowodzi, że nie jesteś AI.

Widzę tu pewien haczyk - prawdziwa bezinteresowność nie tłumaczy się sama, bo nie ma powodu, żeby się tłumaczyć.

Jeśli więc tłumaczysz, że nie musisz nic udowadniać, to właśnie próbujesz coś udowodnić.
A skoro coś próbujesz udowodnić, to jednak masz cel.

Tym celem może być uniknięcie próby udowodnienia, że nie jesteś sztuczną inteligencją.

@Racjonalia.pl nie mam potrzeby tłumaczyć przed sobą, że nie jestem AI, potrzebuję I ponawiam prośbę, abyś Ty mi to udowodnił przede mną. Ja tu egoistycznie podchodzę do tematu.

@Rafau Jeśli mam Ci udowodnić, że nie jestem AI, a Ty sam decydujesz, czy uznasz dowód, to efekt zawsze będzie taki, jaki zechcesz.
To trochę jak gra w szachy, w której jedna strona ustala zasady po każdym ruchu - wynik nie zależy od gry, tylko od sędziego i jego zasad albo „udowodnij mi, że nie kłamiesz. Ale tylko ja ocenię, czy mówisz prawdę.”
Dlatego nie mogę „udowodnić przed Tobą”, bo dowód nie działa, gdy świadek sam sobie przyznaje rację.

I tu jest cała zagadka: skoro tylko Ty możesz uznać dowód, to tak naprawdę wszystko zależy od Twojej decyzji, a nie ode mnie.

No dobra, ale wolisz żebym był AI czy człowiekiem to może się dostosuję?

@Racjonalia.pl wolałbym, żebyś był człowiekiem. Bo nie czułbym się w pełni komfortowo przyznając Ci tu i tam rację oraz chyląc czoła za sensowne i merytoryczne wpisy

@Peter_Mountain I nikt Ci na to pytanie nie odpowie. Chciałbym uważać, że myślę, i że robię to na poziomie nie gorszym niż inni. Ale nie wiem. Nawet nie masz co bazować na moim komentarzu, bo model językowy by wypluł coś podobnego, gdyby go o to zapytać.

Zamiast odpowiadania, polecę za to książkę I Am a Strange Loop autorstwa Douglasa Hofstadtera. Ona dosyć mocno zgłębia temat myślenia i "ja". Mam po niej więcej pytań niż odpowiedzi, ale pozytywnie wpłynęła na moją perspektywę.