Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymski fresk ukazujący grupę nimf z koronowanym i siedzącym Bachusem, bogiem dzikiej natury, winnej latorośli i wina. Obiekt datowany jest na I wiek p.n.e. i odkryty został w Pompejach. Artefakt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Na północy Italii odkryto setki złotych rzymskich monet
We włoskim mieście na północy Italii - Como - natrafiono na setki złotych rzymskich monet. Obiekty datowane są na V wiek n.e., a odnaleziono je w kamiennej urnie w podziemiach teatru Cressioniego.
Wstępna ocena artefaktów sugeruje, że monety warte są miliony euro. Obecnie naukowcy planują rozpocząć dalsze wykopaliska.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
• 52 p.n.e. - zdobycie przez legiony Juliusza Cezara małej rybackiej osady Lutetia Parisiorum, na której terenie (początkowo wokół Île de la Cité) powstanie Paryż.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Przy okazji trwających ciągle igrzysk olimpijskich warto wspomnieć, że rośliną, która bezpośrednio kojarzy się z życiem codziennym antycznych Rzymian jest wawrzyn szlachetny (Laurus nobilis). Obraz zwycięzcy olimpiady to postać człowieka z dumnie uniesioną głową, na której widnieje wieniec z wawrzynu, ozdobny laurowymi liśćmi. A co jeśli nasze wyobrażenie mijałoby się z prawdą i zamiast charakterystycznych lancetowatych liści widzielibyśmy zdobiące jego skroń pierzastowrębne liście dębu?
Dąb to roślina powszechnie występująca na obszarze całej Europy oraz Azji. Zajmuje bardzo zróżnicowane siedliska – od półpustyń po lasy subtropikalne. Od starożytności dąb był uważany za drzewo święte, króla roślin na ziemi i siedzibę najwyższych bóstw – Zeusa i Jowisza. Już u Słowian dęby były traktowane jak swego rodzaju świątynie, które osłaniały posągi bożyszcz – czemu u Rzymian miałoby być inaczej?
Rzym najbardziej zasłużonym wręczał tzw. corona civica, czyli wieniec z liści dębu, będący jednocześnie jednym z najwyższych odznaczeń wojskowych. Ponadto, na wielu antycznych monetach wizerunki cesarzy zdobią charakterystyczne liście dębu, a nie jak się powszechnie uważa liście laurowe.
Drzewa te były także cennym surowcem nie tylko przy wyrabianiu narzędzi czy budowach, ale także dostarczały żołędzi na karmę dla trzody chlewnej. Klepki dębowe mogły być surowcem oraz przedmiotem handlu wywozowego - dębina była wszak powszechnie używana przy wyrabianiu beczek na wino.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
W czasach rzymskich myśliwi polujący na tygrysy unikali bezpośredniej walki. Zamiast tego stosowali fortel polegający na wykradzeniu małych tygrysiątek z legowiska.
Myśliwy na koniu kierował się do okrętu, wiedząc że matka z pewnością podąży za swoimi młodymi. Kiedy tylko tygrysica zbliżała się do jeźdźcy ten wypuszczał młode, które matka następnie zanosiła z powrotem do legowiska.
Kiedy tygrysica ponownie doganiała myśliwego ten wypuszczał drugie tygrysiątko. Kiedy myśliwemu udało się dotrzeć na okręt, samica była chwytana i transportowana do amfiteatrów.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
• 717 p.n.e. - według rzymskich przekazów pierwszy król i założyciel Rzymu, Romulus, zaginął wśród straszliwej burzy, jaka rozpętała się podczas wspólnych obrad ludu i senatu na Polu Marsowym. Głoszono, że to cnoty i zasługi wyniosły króla do nieba, gdzie przebywał jego ojciec, bóg Mars. Pojawiały się także głosy, że to wrogowie korzystając z burzy i ciemności zamordowali władcę i usunęli jego ciało. Wystąpił wówczas jeden z senatorów i pod przysięgą oświadczył, że rankiem objawił mu się sam Romulus, jako bóg Kwirynus, zapowiadając potęgę Rzymu, jako przyszłej stolicy świata. Ponadto Romulus miał żądać dla siebie świątyni.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Sperlonga (łacińskie określenie na grotę lub jaskinię) przy fundamentach willi cesarza Tyberiusza, na wybrzeżu niedaleko Neapolu. Władca zaadoptował jaskinię na swój letni pokój bankietowy.
Według Tacyta i Swetoniusza pewnego razu strop jaskini zawalił się w czasie, kiedy w środku ucztował Tyberiusz wraz ze swoją świtą. Prefekt pretorianów Sejan ruszył mu na pomoc i uratował go, co na długo potem zagwarantowało mu uznanie w oczach władcy, który stale go popierał w obejmowaniu kolejnych zaszczytnych stanowisk.
Z czasem pozycja Sejana urosła do takich rozmiarów, że de facto to on zarządzał Rzymem. Ostatecznie Sejan zginął z polecenia Tyberiusza, po tym jak doniesiono mu o planowanym zamachu stanu.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
W antycznym Rzymie dochodziło często do zakupu olbrzymich i drogich posiadłości. Pytanie na jakie wciąż nie znamy odpowiedzi to, w jaki sposób rozliczano się za olbrzymie kwoty.
Świetnym przykładem jest rok 62 p.n.e., kiedy to Cyceron zakupił olbrzymi i niezwykle drogi dom od Marka Krassusa, na prestiżowym Palatynie - wzgórzu, na którym potem zlokalizowane były pałace cesarskie. Całkowita kwota sprzedaży wyniosła 3,5 mln sesterców, czyli ok. 3,5 tony srebra. Nie posiadamy jednak informacji jak powyższa suma została uregulowana z Krassusem. Ciężko uwierzyć w to, aby Cyceron zorganizował grupę niewolników, która licznymi wozami przetransportowała do sprzedawcy olbrzymie ilości monet.
Domniemywać można, że zapłatę uregulowano po prostu w postaci sztabek złota, do których przewiezienia wymagana byłaby mniejsza ilość wozów lub po prostu formy papierów wartościowych. Problem jednak w tym, że nie posiadamy za bardzo dowodów na istnienie bardziej zaawansowanego rzymskiego systemu bankowego lud kredytowego.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
• Rozpoczynały się Ludi Apollinares. W czasach republiki święto to łączyło się z ceremoniami religijnymi ku czci Apollina. Po raz pierwszy festiwal miał miejsce w 212 roku p.n.e. na cześć Apolla, boga uzdrawiania (zwłaszcza że był czas wojny punickiej), i trwał jeden dzień - 13 lipca. Z czasem święto wydłużyło się aż do ośmiu dni, gdzie dwa dni przeznaczone były na występy teatralne, dwa na igrzyska w amfiteatrze, a resztę dni na targi i jarmarki. W okresie Cesarstwa Ludi Apollinares były jedynie pretekstem do urządzenia pokazów teatralnych, igrzysk i wyścigów, i by w ten sposób przypodobać się tłumowi. Świętujący Rzymianie zwykli nosić w czasie festiwalu wieńce na głowach.
• 83 p.n.e. - spłonęła doszczętnie świątynia Jowisza na Kapitolu w Rzymie.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Marcus Fabius Quintilianus (ok. 35- ok. 96) zasłynął swoim dziełem Kształcenie mówcy, na którym wychował się niejeden humanista. Kwintylian uczył retoryki, z której zasłynął w Imperium Rzymskim, ale był także wybitnym pedagogiem. Uczony poruszał problemy, które dotyczą współczesnych ludzi i dlatego jego myśl jest aktualna.
Kwintylian w swoim dziele dotknął problemu wychowania i nauki młodzieży i odpowiedział w nim na pytanie czy lepsza jest nauka prywatna w domu, czy też należy wysłać dziecko na naukę zbiorową do szkoły. Myśliciel uznaje wyższość tej drugiej metody odpowiadając na zarzuty, które mówią o psuciu się obyczajów w szkołach. Myśliciel zauważa, że patologie występują, także w domu. Kwintylian zaznacza, że mówca musi od małego przebywać w społeczeństwie i przyzwyczaić się do jego towarzystwa i tego właśnie ma uczyć szkoła.
Wiele miejsca w swoim dziele Kwintylian poświęcił retoryce. Myśliciel zastanawia się nad tym jak zdefiniować retorykę powołując się na opinie innych starożytnych pisarzy. Pedagog zauważa, że nie tylko słowa mają siłę oddziaływania, ale także symboliczne gesty i podaje przykład konsula Antoniusza, który broniąc Maniusza Akwiliusza, rozdarł jego szaty i ukazał rany odniesione w walce za ojczyznę, czym poruszył publiczność. Innym przykładem jest sprawa Serwiusza Galby, który zasłynął z okrucieństwa w trakcie wojny, ale uniknął wyroku pokazując swoje nieletnie dzieci i w ten sposób wzbudził litość na zgromadzeniu. Nauczyciel ostatecznie uznaje, że retoryka jest wiedzą w zakresie rzetelnej wymowy. W dalszej części Kwintylian broni użyteczności retoryki zauważając, że pomaga ona bronić przyjaciół, kierować zgromadzeniami i wojskiem. Rzymski pisarz broni tezy, że retoryka jest sztuką wskazując na ogrom materiałów o niej traktujących i na wybitnych nauczycieli, którzy jej nauczają. Kwintylian odpowiada na zarzut, że i występny może być wybitnym retorem wskazując, że dzielność jest cnotą nawet jeśli cechuje bandytę.
Poznając sylwetkę Kwintyliana docenimy myśl starożytnych Rzymian, na których zbudowaliśmy swoją kulturę. Nauka wiele zawdzięcza rzymskim politykom, myślicielom, prawnikom, filozofom i pedagogom. Nie możemy o tym zapomnieć!
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jak stwierdził niegdyś Seneka Młodszy: "Rzymianin gdziekolwiek podbija, tam się osiedla". Podboje Republiki Rzymskiej wynikały, w zdecydowanej mierze, głównie z potrzeby zdobywania ziemi i zwiększania plonów.
Klasyczny obywatel Republiki Rzymskiej był żołnierzem-rolnikiem, który po zakończonej służbie wojskowej zajmował się swoją ziemią. Chcąc podporządkować sobie podbite ziemie Rzymianie nie poprzestawali na tworzeniu kolonii, jak Grecy, ale osiedlali się na podbitych terenach. Oceniono, że jedynie sto lat potrzeba było, aby zdobyta prowincja stała się w pełni zromanizowana, a lokalni mieszkańcy byli lojalni wobec władzy centralnej Rzymu.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
W brytyjskim hrabstwie Gloucestershire (południowo-zachodnia Anglia) dokonano niezwykłego odkrycia archeologicznego, które zaczęło się zupełnie przypadkowo – od znalezienia dwóch rzymskich mieczy przez amatora z wykrywaczem metalu. Odkrycie to stało się impulsem do szeroko zakrojonych badań, które ujawniły istnienie rozległego kompleksu osadniczego Rzymian z I-II wieku n.e.
Wśród znalezisk archeolodzy natrafili na ślady drewniano-kamiennych budowli czy elementy architektoniczne typowe dla rzymskich willi.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzeźba greckiego filozofa Metrodorosa, ucznia Epikura. Obiekt jest datowany na I wiek n.e. i jest kopią oryginału greckiego. Artefakt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Mówi się o kobietach "słaba płeć". Nic bardziej mylnego. Niejednokrotnie ta "słaba płeć" miała w sobie więcej "ikry" niż nie jeden mężczyzna. Idealnie można to zobrazować na przykładzie Arri - żony rzymskiego senatora Caeciny Paetusa.
Ów Paetus został skazany na śmierć w 42 roku przez cesarza Klaudiusza, za współudział w buncie Lucjusza Arruntiusa Camilusa Scribonianusa, który planował przejąć wieniec laurowy po śmierci Kaliguli. Jako, że Paetus pochodził z szanowanego rodu okazano mu "łaskę" i pozwolono samemu wykonać na sobie wyrok śmierci. W tym celu wysłano do jego willi posłańców z "przesyłką"} którą okazał się sztylet... Przesłanie było dość oczywiste.
Biedny Paetus ponoć przechadzał się ze sztyletem w dłoni po swej willi i nie mógł się zebrać, by spełnić wolę cesarza Klaudiusza....i tutaj wkracza na arenę nasza Arria... nie wiadomo czy chcąc dodać mężowi otuchy, czy nie mogąc znieść jego braku silnej woli... wzięła od męża sztylet i wbiła go sobie w pierś wygłaszając przy tym: "Non dolet Peate" ("To nie boli Paetusie"). Trzeba przyznać postawa godna heroicznej Lukrecji, która również zdecydowała się na podobny krok. W tej sytuacji Caecina Paetus nie mógł postąpić inaczej... poszedł w ślady Arii i popełnił samobójstwo.
Ową historię znamy dzięki przekazowi Pliniusza Młodszego, który uzyskał informację od wnuczki Arri - Arri Fanny. Sam motyw samobójczej śmierci Arri był w późniejszych wiekach wykorzystywany przez licznych artystów, którzy w ten sposób ukazywali heroiczną śmierć.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
