1975

**Nie informując o niczym rodziny, postanowił ulotnić się z Polski. Dosłownie. Do ucieczki dobrze się przygotował, lecz nie przewidział determinacji dowództw dwóch państw Układu Warszawskiego. Przy czym to polski wojskowy, którego nazwisko jest szeroko znane, chciał jednego: jego śmierci. \[...\]**

Swoją próbę ucieczki samolotem AN-2 podjął 16 lipca 1975 roku i, jak świadczą wcześniejsze informacje, zdecydowanie znał się na rzeczy. Pomysł na ucieczkę najpewniej zrodził się w jego głowie podczas wykonywania obowiązków zawodowych. Był bowiem zatrudniony w Zakładzie Usług Agrolotniczych Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego PZL „Warszawa-Okęcie” – Oddział we Wrocławiu. W lipcu zajmował się opylaniem Puszczy Niepołomickiej, przez co dość często przelatywał w bezpośrednim sąsiedztwie granicy polsko-czechosłowackiej.

17 lipca wystartował samolotem AN-2 z lądowiska Gałkówek koło Bochni. Przygotował się solidnie: zatankował aż o 600 litrów paliwa więcej. Wyposażył się w mapę ze starannie zaznaczoną trasą i miał przy sobie spis częstotliwości czechosłowackich radiolatarni – na wypadek konieczności nawigacji w trudnych warunkach. Obsługę poinformował jedynie, że leci do Wrocławia, lecz jego prawdziwym celem była Austria. Aby się do niej dostać, musiał jednak przelecieć nad Czechosłowacją, co było ryzykowne. \[...\]

[#historia](/tag/historia) [#historiapolski](/tag/historiapolski) [#xxwiek](/tag/xxwiek) [#1975](/tag/1975) [#ucieczka](/tag/ucieczka) [#samolot](/tag/samolot) [#ciekawostkihistoryczne](/tag/ciekawostkihistoryczne)

Nie informując o niczym rodziny, postanowił ulotnić się z Polski. Dosłownie. Do ucieczki dobrze się przygotował, lecz nie przewidział determinacji dowództw dwóch państw Układu Warszawskiego. Przy czym to polski wojskowy, którego nazwisko jest szeroko znane, chciał jednego: jego śmierci. [...]
Swoją próbę ucieczki samolotem AN-2 podjął 16 lipca 1975 roku i, jak świadczą wcześniejsze informacje, zdecydowanie znał się na rzeczy. Pomysł na ucieczkę najpewniej zrodził się w jego głowie podczas wykonywania obowiązków zawodowych. Był bowiem zatrudniony w Zakładzie Usług Agrolotniczych Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego PZL „Warszawa-Okęcie” – Oddział we Wrocławiu. W lipcu zajmował się opylaniem Puszczy Niepołomickiej, przez co dość często przelatywał w bezpośrednim sąsiedztwie granicy polsko-czechosłowackiej.
17 lipca wystartował samolotem AN-2 z lądowiska Gałkówek koło Bochni. Przygotował się solidnie: zatankował aż o 600 litrów paliwa więcej. Wyposażył się w mapę ze starannie zaznaczoną trasą i miał przy sobie spis częstotliwości czechosłowackich radiolatarni – na wypadek konieczności nawigacji w trudnych warunkach. Obsługę poinformował jedynie, że leci do Wrocławia, lecz jego prawdziwym celem była Austria. Aby się do niej dostać, musiał jednak przelecieć nad Czechosłowacją, co było ryzykowne. [...]
#historia #historiapolski #xxwiek #1975 #ucieczka #samolot #ciekawostkihistoryczne

Jaruzelski i zestrzelenie Bielańskiego

**18 marca 1975 r. na ekrany kin weszły „Urodziny Matyldy” – ostatni film wyreżyserowany przez Jerzego Stefana Stawińskiego.**

W „Urodzinach Matyldy” Jerzy Stefan Stawiński portretuje kobietę, która także w połowie dekady Gierka mieszka w Warszawie, lecz nie ma dzieci, jest rozwódką, nie należy do partii i pracuje jako psycholożka w fabryce czekolady. Jest młodsza o dziesięć lat od Karwowskiego i nawet nie próbuje rzucić palenia. \[...\]

Matylda (w tej roli Jolanta Bohdal) pracuje w fabryce czekolady jako psycholog, co umożliwia jej stawanie w obronie robotnic będących ofiarami przemocy ze strony mężczyzn lub popadających w uzależnienia. „Chyba już nie potrafię odpoczywać” – tłumaczy się, gdy mimo urlopu pojawia się w pracy. Niestety mimo zaangażowania jej starania kończą się porażkami. Pobita kobieta, Jadzia, która za namową Matyldy złożyła doniesienie na policję (raczej: milicję, zostaje zaszczuta przez mieszkańców rodzinnej wsi. „Męża rodzonego do pudła wsadziła, ścierwo!” – krzyczeli sąsiedzi, rzucając kamieniami. Podobnie nie udaje jej się uratować Barbary, młodej dziewczyny, która zostaje porzucona przez chłopaka. „Ja, ojciec rodziny? Mam dwie pary jeansów i pryczę w akademiku” – wykręca się od odpowiedzialności ojciec dziecka. W końcu dziewczyna podejmuje próbę samobójczą – zostaje odratowana, ale dziecko umiera, a Basia trafia do więzienia. \[...\]

[#filmy](/tag/filmy) [#filmpolski](/tag/filmpolski) [#xxwiek](/tag/xxwiek) [#1975](/tag/1975) [#kalendarium](/tag/kalendarium)

18 marca 1975 r. na ekrany kin weszły „Urodziny Matyldy” – ostatni film wyreżyserowany przez Jerzego Stefana Stawińskiego.
W „Urodzinach Matyldy” Jerzy Stefan Stawiński portretuje kobietę, która także w połowie dekady Gierka mieszka w Warszawie, lecz nie ma dzieci, jest rozwódką, nie należy do partii i pracuje jako psycholożka w fabryce czekolady. Jest młodsza o dziesięć lat od Karwowskiego i nawet nie próbuje rzucić palenia. [...]
Matylda (w tej roli Jolanta Bohdal) pracuje w fabryce czekolady jako psycholog, co umożliwia jej stawanie w obronie robotnic będących ofiarami przemocy ze strony mężczyzn lub popadających w uzależnienia. „Chyba już nie potrafię odpoczywać” – tłumaczy się, gdy mimo urlopu pojawia się w pracy. Niestety mimo zaangażowania jej starania kończą się porażkami. Pobita kobieta, Jadzia, która za namową Matyldy złożyła doniesienie na policję (raczej: milicję, zostaje zaszczuta przez mieszkańców rodzinnej wsi. „Męża rodzonego do pudła wsadziła, ścierwo!” – krzyczeli sąsiedzi, rzucając kamieniami. Podobnie nie udaje jej się uratować Barbary, młodej dziewczyny, która zostaje porzucona przez chłopaka. „Ja, ojciec rodziny? Mam dwie pary jeansów i pryczę w akademiku” – wykręca się od odpowiedzialności ojciec dziecka. W końcu dziewczyna podejmuje próbę samobójczą – zostaje odratowana, ale dziecko umiera, a Basia trafia do więzienia. [...]
#filmy #filmpolski #xxwiek #1975 #kalendarium

#1975

Jaruzelski i zestrzelenie Bielańskiego

50 lat temu premierę miały „Urodziny Matyldy”. Portret singielki i rozwódki w epoce Gierka