W dniach 02-05.08.2025 zorganizowaliśmy I Zlot Astronomiczny w Sopotni Wielkiej naszego serwera Discord Astrofotografia Polska. Mimo że pogoda nocami nam nie dopisywała to udało się nam się kilka aktywności dopiąć.
Poniżej krótka relacja z wydarzenia, która zarazem jest startem naszego kanału na YT. Z czasem mamy nadzieję uda nam się stworzyć interesujący kontent.
Zapraszamy również na serwer naszej społeczności. Wiele osób na serwerze kiedyś udzielało się lód tagami #astrofotografia #astrofoto #astronomia #kruzdcontent
LDN43, znana jako mgławica Nietoperz, to ciemna mgławica w gwiazdozbiorze Wężownika. Ciemna mgławica to chmura chłodnego gazu, który przysłania ten bardziej rozgrzany czy gwiazdy znajdujące się za nim. Faktycznie widać tam na środku pyszczek nietoperza Do obrazu zbieranego kamerą mono z kolorowymi filtrami (LRGB) został dołożony materiał w paśmie H-alfa do koloru czerwonego, co mocno podkreśliło "ognistość" gigantycznego ssaka.
Fajna mgławica, sam nie znałem jej wcześniej, ale nie jest też zbyt popularna, przynajmniej przy naszych szerokościach geograficznych
autor: Nico Carver - Pan do którego mam ogromny szacunek, bo jego kanał youtube NebulaPhotos wprowadzał mnie w tajniki astrofotografii, sprzętu i obróbki zdjęć https://www.youtube.com/c/nebulaphotos
Mgławica Pierścień, M57 lub NGC 6720 to druga poznana człowiekowi mgławica planetarna. Ten rodzaj chmur świecącego gazu (i pyłu) powstaje w wyniku odrzucania przez gwiazdę zewnętrznych warstw, kiedy to gwiazda zaczyna umierać i kończy się jej materiał do syntezy jądrowej. Sama zamienia się zazwyczaj w białego karła i tak sobie tkwi w środku swoich odchodów.
Nie inaczej jest tym razem. W centralnym punkcie Pierścienia mamy gwiazdę HD 175353, odkrytą w roku 1800 roku (21 lat po odkryciu samej mgławicy). Teraz wielkości planety, jest pozostałością podobnej, jednak prawdopodobnie nieco masywniejszej od Słońca gwiazdy. Teraz temperatura gwiazdy sięga 100 tysięcy K, jednak wkrótce zacznie stygnąć, świecąc jako biały karzeł przez kilka miliardów lat, po czym zakończy swój żywot jako czarny karzeł.
Co do samej mgławicy (z pomocą Wikipedii): Obecnie przyjmuje się, że M57 znajduje się w odległości około 2,3 tys. lat świetlnych od Ziemi i zbliża się z prędkością 19,2 km/s. Czyli według moich obliczeń, doleci do nas za 36 266 400 lat. To w sumie całkiem niedługo. To znaczy doleciałaby, ale do tego czasu pewnie już dawno się rozpierzchnie i gdzieś w okolicy krążyć będzie tylko jakiś karzeł.
Wymiary rzeczywiste to ok. 1,9 na 1,3 roku świetlnego. Znając aktualne wymiary obserwowane i szybkość ekspansji wiek mgławicy można z grubsza oszacować na około 6-8 tysięcy lat. Prędkość ekspansji mgławicy szacuje się na 20–30 km/s (prędkość ekspansji nie uwzględniona w obliczeniach z poprzedniego akapitu).
A co do samego zdjęcia, mamy tutaj całkiem oryginalne przedstawienie mgławicy. Użyta sostała kamerka mono i filtry wąskopasmowe, ale oprócz klasycznych Wodór-Tlen-Siarka, autor użył jeszcze filtru Argonu (AR III). I tak za kolorystykę odpowiadają:
Tagi #astrofoto oraz #astrofotografia na wykopie oraz hejto od kilku lat świecą właściwie pustkami. Ma się wrażenie, że wszyscy pouciekali do różnych innych społeczności. Dokładnie właśnie tak jest.
Discord stał się dla wielu najlepszą formą komunikacji w tym hobby.
Ja #kruzdcontent zebrałem się wraz z kilkoma osobami na serwerze Astrofotografia Polska.
Każdego chętnego do rozmowy o naszym hobby serdecznie zapraszamy do dołączenia
@kruzd kupiłem sobie właśnie teleskop, może nie do astrofotografii, i pewnie nie taki jaki jest polecany, ale zobaczę czy coś zobaczę o ile będzie pogoda i czas
Znaczy widać, że panele są różnej jakości i widać łączenia w niektórych miejscach, ale jest cały czas progres w tym co robię i kiedyś w końcu uda mi się zrobić idealną mozaikę
Na ten specyficzny przelot poluję już od lat. Zawsze jednak przeszkadzała pogoda, albo brak czasu. Często też w ostatniej chwili zmieniały się parametry orbitalne stacji i miejsce obserwacji znajdowało się już poza moim zasięgiem.
Po budziku o 11 spojrzałem na stan zachmurzenia i miałem srogie wątpliwości czy nie wrócić po prostu do spania. Z trudem jednak zdecydowałem, że poświęcę sen i udałem w miejsce pasa tranzytu.
Rozłożyłem sprzęt, podłączyłem kamerę i przerażeniem spostrzegłem, że zostało mi dwie minuty. Zaczęły przelatywać chmury i w ostatniej chwili zdążyłem ustawić ostrość. Kiedy włączyłem nagrywanie i przyszedł czas na przelot Międzynarodowej Stacji Kosmicznej spostrzegłem, że na podglądzie jest zupełnie ciemno. Jedna, wredna chmura postanowiła zasłonić Słońce akurat w kluczowym momencie
Zatrzymałem nagrywanie i zrezygnowany spakowałem sprzęt. W myślach układałem zdania do wpisu o lekcji pokory, jaką właśnie dostałem. Byłem świadomy, że takie rzeczy się zdarzają podczas łowienia zjawisk, które trwają ułamek sekundy. Niby człowiek wiedzioł, a jednak się łudził.
Wróciłem do domu i z ciekawości przejrzałem nagranie czy nie będzie jednak czegoś widać i z zaskoczeniem zauważyłem, że wyszło i to całkiem nieźle biorąc pod uwagę przeciwności losu, które mnie spotkały Naprawdę nie liczyłem, że cokolwiek będzie widać.
Taaak. Znowu wydałem pieniądze. Nieee, nie przewaliłem na głupoty.
Kupiłem teleskop słoneczny h-alpha. Dokładniej to Solar scout 60 DS.
Ściągałem z UK ostatnią sztukę jaką mieli, bo u nas takie cacko kosztuje 2 tyś. złotych więcej Finalnie zapłaciłem jakieś 4700zł
Oczywiście producent twierdzi że sprzętu nie da się rozebrać, a filtr jest integralną częścią teleskopu i NIE wolno tam nic odkręcać. Oczywiście odkręciłem filtr i zamontowałem do lepszej optyki ( ͡° ͜ʖ ͡°)
ED72 na coś się przydał.
Foty testowe z dnia dzisiejszego. Zachodząca grupa 4079
Zrobiłem wczoraj mały eksperyment polegający na zebraniu znacznie większej ilości materiału niż zwykle: około 10 tysięcy zdjęć, z czego odseparowałem 1200 najlepszych w programie PIPP, a następnie zestackowałem 5% najlepszych w programie AutoStakkert. Dalsza obróbka w programie Siril oraz GIMP - do której też trochę bardziej się przyłożyłem - a oto efekt:
Robiłem z rok temu fotę konia. Tzn. mgławicę koński łeb IC434 kolorową kamerą, krótszą ogniskową i mniejszą aperturą.
W tym roku, tak na przypale postanowiłem że zrobię eksperyment (na nowy sprzęcie) i zbiorę symboliczną ilość materiału. W sumie na każdy kanał RGB poszło 30 minut, zaś na Ha 45minut. Istny rekord ( ͡° ͜ʖ ͡°)
No, to które jest nowsze?
FRA400 | 533MM | antlia edge ha | jakieś LRGB od ZWO
I to nawet z NASA, bo wyjątkowo wrzucili bardzo fajne zdjęcie
Gromada w Pannie i Łańcuch Markariana, oto co widzimy na poniższym zdjęciu.
Jak sam kiedyś napisałem przy swoim biedazdjęciu sprzed prawie równo dwóch lat, jest to jeden ze sztandarowych obiektów do astrofotografii wiosennej (przy okazji możecie porównać jak to wygląda w mocno amatorskim ujęciu xD)
Gromada galaktyk w Pannie składa się z około 2000 galaktyk, co w porównaniu z naszą Grupą Lokalną która zawiera "kilkadziesiąt (co najmniej 54)" galaktyki, czyni ją całkiem masywnym obiektem. Jest także najbliższą nam strukturą tego typu.
Gromada w Pannie wraz z Grupą Lokalną i około setką innych Grup i Gromad, tworzą strukturę o nazwie... Supergromada Lokalna bądź Supergromada w Pannie - no kto by się spodziewał (zdjęcie nr 2)
Nasza supergromada liczy blisko 1500 galaktyk rozciągniętych na obszarze 200 milionów lat świetlnych. Jej masę określa się na 2 ×10^46 kg czyli 10^15 mas Słońca. 1 000 000 000 000 000 - tyle gwiazd Słońcopodobnych mieściłoby się w naszej galaktyce - a że Słońce jest ogólnie przeciętną gwiazdą, średnia masa gwiazdowa to około 0,7-8 masy Słońca, a 75% gwiazd ma masę mniejszą niż Sol, to mniej więcej ta liczba może się pokrywać z faktycznym stanem gwiazdowym - margines błędu dalej mieści się poza zdolnościami poznawczymi ludzkiego rozumu XD
Nasza Supergromada jest jedną z około 10 milionów supergromad w Obserwowalnym Wszechświecie. Z czasem została zakwalifikowana jako część większej supergromady (czy już w zasadzie struktury) Laniakea (zdj 3), o łącznej masie 10^17 MS, zgrupowanych w 100 000 (STO TYSIĘCY) galaktyk.
Laniakea zaś jest częścią włókna w Rybach-Wielorybie (zdj 4, Laniakea zaznaczona na rzułto). Włókno zaś to "jedna z największych struktur Wszechświata. Włókna wyglądają jak ogromne nici tworzące granice pomiędzy ogromnymi pustkami." Nasze włókno ma około miliarda lat świetlnych długości (~300 megapaerseków) i 150 milionów ly szerokości.
Czy działa to na waszą wyobraźnię? Na moją przestało gdzieś w okolicy Supergromady w Pannie, potem to tylko liczby XD