@cebulaZrosolu ponieważ ten wybity smakuje znacznie lepiej

@em-te mi smakuje tylko banan, nic innego o smaku bananowym już nie.

@cebulaZrosolu nawet z wpisu można wyczytać, że jest wiele odmian, które różnie smakują.

@em-te a jak robią aromat tej starej odmiany jeśli już nie istnieje?

@em-te no ale co mnie inne odmiany obchodzą, pytałem dlaczego nie robią np cukierków o smaku banana cavendish, bo tylko takie się u nas jada :p

I po co robią coś o smaku banana o smaku banana którego nikt nie zna bo nie jadł takiego banana ?

@roadie prawie nie istniej, a aromaty są sztuczne - chemia spożywcza

@em-te czyli pierwsze zdanie wprowadza w błąd - słodycze o smaku bananowym smakują sztuczną chemią a nie bananem gros michael

@roadie może smakują konkretnym estrem, wydestylowanym onegdaj z wielkiego michała

@roadie to ja poproszę o definicję prawdziwej chemii. Sztuczna chemia, to wyjątkowo idiotyczne określenie. Cały świat może rozpatrywać jaki związki chemiczne. Ty sam się z nich składasz. Durna sól na twoim grillu, to też chemia. Możesz poczekać milion lat aż powstanie złoże, albo stworzyć w warunkach laboratorium. Różni je czas, bo nawet stopień zanieczyszczeń da się skopiować.

@em-te sorry, za bardzo na chłopski rozum to napisałem xD

Bardziej mi chodziło o różnice między sztucznym a naturalnym aromatem. Aromat sztuczny może być związkiem niewystepującym naturalnie w środowisku. Stąd moje podejrzenie, że smak banana ze słodyczy może odbiegać od smaku wielkiego Michała, i nawet nie mamy jak tego zweryfikować skoro odmiana już wyginęła.

No chyba, że mówisz że da się odtworzyć 1:1 skład chemiczny tamtego banana, uwierzę na słowo bo nie jestem ekspertem

@adamec Nie jesteśmy zwolennikami narzekania, że kiedyś było lepiej… ale w tym wypadku było. Od 1870 roku świat jadł pyszne, trwałe banany odmiany* Gros Michel, którą wypatrzył na Jamajce i do USA sprowadził niejaki Lorenzo Dow Baker. Miały one elastyczną skórkę, która doskonale chroniła delikatny miąższ przed obiciem, nadawały się do długiego przechowywania, nie czerniały, były aromatyczne i wybornie smakowały.

A potem nadeszły lata 20. XX wieki i pojawiła się choroba panamska wywoływana przez grzyby Fusarium oxysporum. Atakowała ona korzenie roślin, była odporna na środki grzybobójcze i inne chemikalia i w ciągu kolejnych lat rozprzestrzeniła się wszędzie tam, gdzie uprawiano banany. Pech chciał, że Gros Michel okazał się na zarazę wyjątkowo wrażliwy. Trochę to trwało, ale w latach 50. najlepsze banany świata praktycznie całkowicie wyginęły.

Ich producenci i importerzy z United Fruit znanym dziś jako Chiquita stanęli przed wizją rychłego bankructwa. Ratunkiem okazał się pochodzący z Wietnamu i Chin Cavendish. Był odporny na chorobę panamską, ale jego skórka była cienka i delikatna, miąższ szybko ciemniał a jego smak… no cóż, mało kto dziś pamięta Gros Michela, ale ponoć różnica jest ogromna.

I tak zostaliśmy z bananami, które trzeba transportować niedojrzałe i starannie opakowane, które musza dojrzewać w sztucznych warunkach, a i tak w kilka dni po dostarczeniu do sklepu pokrywają się plamami i psują. Ale doceniajmy je – nowa odmiana choroby panamskiej znowu rozprzestrzenia się po świecie i tym razem nawet Cavendish nie daje sobie rady.

@em-te no proszę, i nawet obalanie demokratycznych rządów nie pomogło firmie United Fruit Company? Polecam poczytać, to od ich działań wzięło się pojęcie republiki bananowej, i to między innymi dlatego tak bardzo nie lubią Stanów w Ameryce Środkowej

@pszemek yhm. Na przykład demokracja po Kolumbijsku. Wspaniała sprawa. Chyba tylko Wenezuelska jest lepsza.

@maksym7 Nie, ale pewnie pomysłów jest więcej, bo według prasy "czeka nas przyszłość bez bananów". Ten grzyb jest wyjątkowo oporny, a monokultura stworzyła mu idealne warunki.