@AdelbertVonBimberstein Właśnie kilka dni temu o tym rozmawiałem z moimi rodzicami. Dziś jak w środku dnia widzisz nawalonego typa na ulicy to myślisz "o cholera, ale patologia". W latach 90. to było normalne, że po robocie jakiś chłop wraca przez osiedle nawalony. Alko było wszechobecne, w pracy, na podwórku, na uroczystościach rodzinnych. Gdzie nie spojrzeć była wódeczka. Moje pokolenie nasiąknęło klimatem typu "ze mną się nie napijesz?". Konsekwencje tego przyszły po latach. Wielu się otrząsnęło dla wielu było za późno.

Dodatkowo narkotyki. Lata 90. to czas kompociarstwa i dawania w żyłę. Problem zalewał całe polskie osiedla od wielkich miast po małe mieściny w Polsce B.

Całości dopełniała drobna przestępczość: "wyskakuj z kasy", "co się gapisz? Chcesz zarobić w ryj?". Taki teksty, to była rzeczywistość i codzienność polskich osiedli. Sam się cieszyłem, że moim kumplem jest największy zabijaka osiedlowy, bo dzięki temu miałem spokój "na mieście".

Dzieciństwo, o ile miało się je normalne, zawsze się fajnie wspomina, ale jak spojrzeć na trzeźwo na tamten czas, to był on nieciekawy pod wieloma względami.

@WatluszPierwszy znieczulanie się alkoholem, żeby zapomnieć o problemach, tak wrosło w nasze pokolenie, że dla swoich rówieśników jestem ewenementem - nie lubię pić jak jest mi smutno, wolę spożywać jak mi jest dobrze i wesoło, oni wręcz przeciwnie. I jakby nie patrzeć, to ja mam bardziej aspołeczne podejście do picia.

@WatluszPierwszy kilka razy usłyszałem wyskakuj z kasy w szkole i ogólnie tam była gruba kocówa. Jak opowiadałem o swojej szkole młodszym znajomym z Wrocławia łapali się za głowę gdzie ja chodziłem, a dla nas to była w sumie pojebana norma i walka o przetrwanie.

Autentycznie nie dziwię się sam sobie że waksowałem naprawdę dużo w szkole i uciekałem z niektórych lekcji. Jak miałem dołożyć walkę pomiędzy 3 a 1 klasą w której byłem, do tego problemy z nauką i problemy z porozumiewaniem się ze starymi jakoś łatwiej przyjąć mi że nie robiłem nic złego - po prostu radziłem sobie z rzeczywistością jak umiałem.

No i alko. Strasznie się cieszę, że młodzi odchodzą teraz od niego. Wiem że problem nie znika, wiem że często jest przejęty przez inne używki ale imo to po prostu krok w dobrym kierunku.

@aarahon gdzie jednocześnie o wiele zdrowsze podejście do alkoholu i ogólnie używek - jak już masz cokolwiek używać NIGDY nie używaj dlatego, że chcesz uciec od czegoś grubego.

Robiłem tak przez lata i żałuję choć udało się wyjść na ludzi ;D

@Krzakowiec Co do szkoły, to w 1997 skończyłem podstawówkę, która była miłym miejscem (serio) i poszedłem do liceum, gdzie fala była jak w wojsku. Jak o tym opowiadam znajomym, to mało kto mi wierzy.

@WatluszPierwszy ej a pamiętasz jako dzieciak jak to było z pieniędzmi wtedy?

Bo ja dalej sobie nie umiem wyobrazić przechodzić z komuny do kapitalizmu i z kartek na pieniądze które zaczynają mieć wartość.

Jak starzy sobie z tym radzili?

@Krzakowiec system kartkowy, to jest coś czego nie pamiętam, a przynajmniej nie na tyle by się jakoś wypowiadać o kartkowej codzienności. Pamiętam natomiast kombinowanie, np. system kolejkowy przy "kupowaniu" mebli do kuchni. Moja mama ogarnęła miejsce w kolejce a ojciec "stał" tzn. dał komuś kasę, żeby mieć stałe miejsce w kolejce i się w niej przesuwać do przodu, mimo że fizycznie go tam nie było. Pojebane prawda? Na meble zresztą też były jakieś zapisy. Ostatecznie zamiast białych frontów i drewnianych boków mieliśmy meble z niebieskimi frontami i białymi bokami

@Krzakowiec W 1989 roku pieniądze traciły wartość BŁYSKAWICZNIE. Pamiętam najmądrzejszą decyzję finansową moich rodziców, którzy wzięli jakąś pożyczkę na wykupienie mieszkania spółdzielczego dziadków, potem kiedy ogłoszono że od 1 stycznia 1990 stopy procentowe wzrosną drastycznie, to spięli poślady, skądś wytrzasnęli kasę na spłatę i w nowy rok weszli z mieszkaniem i spłaconą pożyczką.

To były zadziwiające czasy przeróżnych pomysłów i okazji. Bliscy znajomi rodziców wzięli ogromny kredyt na świetny, jak się zdawało, pomysł - maszynę do paczkowania wędlin. Niestety interes nie wypalił, albo oprocentowanie ich zabiło, dość że po kilku latach wszedł komornik i wszystko im w domu zlicytowali.

@Lemon_ ja pamiętam jak mój ojciec przez krótki czas pracował w sklepie typu technozbyt. To był prywatny biznes. Chyba 1989 może 1990. Trafił się jakiś taki czas, że była górka jeśli chodzi o ceny złomu miedziowego, ale musiał to być złom. Właściciel sklepu kazał pracownikom ciąć na kawałki miedziowe druty ze szpuli i giąć. Powstawał elegancki złom i facet zarobił więcej niż jakby sprzedał drut ze szpuli.

Co do utraty wartości pieniądza, to pamiętam jak znikała kasa z książeczek mieszkaniowych.

@InstytutKonserwacjiMaryliRodowicz Już ma miskę podstawioną jak zacznie gubić olej.

@InstytutKonserwacjiMaryliRodowicz gdzie ty mieszkasz, że tak zielono za oknem?

@DziadBorowy już nie robiłem specjalnie zdjęcia tylko wygrzebałem takie które robiłem w maju