Oko Boga, zaginiona Atlantyda, meteoryt — czym jest tajemnicza struktura Richat?

Choć mogłoby się wydawać, że w XXI wieku na Ziemi nie ma już miejsc niezbadanych, okazuje się, że jednak w kilku miejscach znajdują się rzeczy czy zjawiska, które spędzają sen z powiek naukowcom z całego świata. Jednym z takich miejsc jest tajemnicze Oko Sahary, struktura znana również jako Kalb ar-Riszat.

Oko Sahary po raz pierwszy zauważono, dopiero gdy ludzie zaczęli latać w kosmos. Struktura jest tak ogromna, że widać ją w całości dopiero z orbity – ma od 40 do 50 km średnicy. Dla porównania – pewien (obalony) mit głosi, że Wielki Mur Chiński jest widoczny z kosmosu. Nie jest to prawdą. Zaś Oko Sahary jak najbardziej można zobaczyć "z góry".

Struktura Richat, jak brzmi jej arabska nazwa, to gigantyczna kopuła skalna, poprzecinana koncentrycznymi pierścieniami. Tworzy nieomal idealny okrąg na płaskowyżu Adrar w Mauretanii. Początkowo sądzono, że jest to miejsce uderzenia meteorytu, jednak późniejsze badania wykluczyły taką możliwość. Struktura powstała najprawdopodobniej w okresie kredowym (około 100 mln lat temu) i została odsłonięta przez erozję, głównie za sprawą mocnych wiatrów wiejących na pustyni.

Oko Afryki, jak brzmi inny "przydomek" tej niesamowitej formacji skalnej, wyróżnia się wśród morza piasku znanego jako Erg Oudane, które rozciąga się na około 560 km na wschód od Mali. Ergiem nazywane są obszary pustyni, które mają co najmniej 125 km kwadratowych i charakteryzują się nawiewanymi przez wiatr piaskami oraz nieomal zerową ilością roślinności. Jednym słowem, są to najbardziej niegościnne i nieprzyjazne do życia miejsca pośrodku pustyni.

Podczas pierwszych misji kosmicznych uznano to wypiętrzenie za ogromny front atmosferyczny lub utrzymującą się w miejscu burzę, jednak kolejne obserwacje przeczą takiej teorii.

Nieznany jest również powód, dlaczego "Oko" jest tak idealnie okrągłe, że wygląda, jakby była dziełem stworzonym przez kogoś, a nie czymś wykreowanym przez naturę. Badaniami nad nim zajmuje się Lunar and Planetary Institute. Według przeprowadzonych badań erozja odsłoniła cztery rodzaje skał magmowych, z których najmłodsze znajdują się we wnętrzu struktury, co sugeruje, że strumienie stopionej skały wznosiły się i zastygały na powierzchni.

Według magazynu Geographical wydawanego przez Brytyjskie Królewskie Towarzystwo Geograficzne, wykopaliska w tym miejscu odsłoniły narzędzia datowane na dwa miliony lat, powiązane z praprzodkami człowieka – Homo erectus oraz Homo heidelbergensis.

Około 360 r. p.n.e. grecki filozof Platon napisał "Dialogi Platona" w których opisywał wielkie miasto zwane Atlantydą. Mimo iż współczesna nauka zaprzecza, jakoby takie miasto kiedykolwiek istniało, wielu entuzjastów Platona oraz historii o Atlantydzie próbuje dowieść, że to o czym pisał filozof, jest prawdą.

Film opublikowany na YouTube na kanale Bright Insight, w którym gospodarz przedstawia serię argumentów na poparcie tej tezy, jest dostępny do obejrzenia. Prowadzący pokazuje w nim różne dokumenty, które mają poprzeć teorię, iż Oko Afryki jest właśnie pozostałością po Atlantydzie. Oto niektóre z nich:

• Platon opisał Atlantydę jako wyspę centralną otoczoną koncentrycznymi pierścieniami

• Istnieją dowody na to, że woda wypływała ze struktury Richat do oceanu, co sugeruje, że kiedyś była otoczona wodą (tak jak Atlantyda)

• Wielkość Atlantydy opisanej przez Platona pokrywa się nieomal idealnie z wielkością Oka Sahary

Naukowcy i przeciwnicy tej teorii nie pozostawili na prowadzącym program suchej nitki, podważając każdy z argumentów użytych w programie. Nie przeszkadza to jednak entuzjastom teorii Atlantydy wierzyć, że to właśnie struktura Richat jest zaginioną wyspą.

Sama nazwa "Oko Sahary", z naciskiem na "oko", nie wzięła się bez powodu. Zdjęcia wykonane przez astronautów podczas misji Gemini IV oraz wszystkie kolejne, np. zrobione przez załogę Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, pokazują strukturę, która do złudzenia przypomina ludzkie oko. Z tego też powodu, choć rzadziej, niektórzy upatrywali w jej kształcie Oka Boga.

Co ciekawe, struktura jest tak duża, że widziana z ziemi nie przypomina oka – trudno ujrzeć ją w całej okazałości z mniejszej odległości, niż z orbity.

Badania nad strukturą Richat są niezwykle trudne, bowiem znajduje się ona w bardzo niegościnnym terenie, do którego, z powodów logistycznych, trudno się dostać, a panujące wokół warunki, wiatry i amplituda temperatur nie ułatwiają pracy badaczom.

Choć dzisiejsza nauka, zdjęcia satelitarne udostępniane przez NASA oraz nowoczesne metody badawcze odpowiadają na wiele pytań dotyczących Oka Sahary, naukowcy nadal nie potrafią wyjaśnić, dlaczego struktura jest tak idealnie okrągła oraz dlaczego do złudzenia przypomina ludzkie oko.

Źródło: Oent

#nauka #sahara #ciekawostki