@ErwinoRommelo niby tak, ale jednak to trochę inaczej. Też za łebka jebałem w San Andreas. I Undergroundy. I Postale. I Warcrafty. I Wormsy. I w cholerę innych gier. Udawanie, że tak nie było to jak gadanie, że dzik nie sra w lesie I już wtedy, podobnie jak na długo przede mną były te świętopierdolnięte teksty o tym, że "hur dur uzależnieni jesteście, tylko te gry i gry, same szatanizmy tylko tam so, a gry powodują przemoc i w końcu kogoś zabijecie" No powiedz że nigdy tego nie słyszałeś ( ͡°( ͡° ͜ʖ( ͡° ͜ʖ ͡°)ʖ ͡°) ͡°) No... jak na razie skutecznie udaje mi się być wielkim zawodem dla tych wszystkich ludzi, bo nikogo nie zabiłem ¯\_(ツ)_/¯
Dobra, żarty na bok- chodzi mi o to, że jak podążaliśmy za pociągiem, to jednak skupialiśmy się na 1 ciągłym przekazie. Czyli grze. Jednej konkretnej, bo raczej nie zmieniałeś jej co 30 sekund, tylko robiłeś kolejne misje. Albo rozjeżdżałeś wszystkich i bawiłeś się z 5-gwiazdkową policją xD I tak- ty siedziałeś długo, ja siedziałem długo, ale raz, że to była jedna ciągła sesja, a dwa- no nie wiem jak ty, ale stawiam że tak samo jak ja raczej nie było mowy o żadnym uzależnieniu, bo grałem jak miałem czas wolny i jak trzeba było coś zrobić, to gasiłem komputer i siadałem do roboty.
Problem polega na tym, że od tamtych nomen omen super czasów różne mechanizmy socjotechniczne się rozwinęły i ukuł się termin doom scrollingu, szczególnie świetnie się przyjmującego od kiedy twórcy stron wymyślili, że zamiast paginacji stron będzie autodoczytywanie z nieskończonym przewijaniem. Super sztuczka jak utrzymać czytelnika dłużej. I nieważne czy mówmy o obrazkach na 9gagu, czy o shortach na YT/tiktoku/fejsie to zajebiście dobrze działa- siedzisz i przewijasz. I przewijasz. I przewijasz. I kolejny obrazek. I kolejny filmik. Jeszcze jeden obrazek. Jeszcze tylko jeden filmik. Ten już ostatni. Słowo ten filmik i kończę. No dobra, jeszcze jeden. Ale jak to siedzę już 2 godziny przewijając to gówno?!! I tu wchodzi właśnie wspomniana różnica, bo jakbyś chciał zrównać taką- a chuj, powiedzmy że jest sobota i będąc gówniakiem mam cały dzień wolny- 8 godzinną sesję w San Andreas do formy shortów, to trzeba by było założyć, że co 30-60 sekund zmieniam grę. Całkowicie.
Jednak widzę tu różnicę w formie i to zasadniczą. Natomiast jak z tym walczyć? No... wyjścia są. Można nie robić nic i potem się dziwić, jak przykładowo siorka nie będzie się w stanie skupić nawet szkolnych 45 minut, ani połowy z tego, ani nawet ćwierci z tego. Jeśli siostra jest z tym bardziej kumatych, to można przykładowo o tym zjawisku pogadać, wytłumaczyć, podrzucić jakieś materiały, nawet niech to będą filmiki filmiki wyjaśniające co to jest i jak bardzo to niszczy człowieka. No a jeśli sprawy przybierają już drastyczną formę, to cóż- walka z tym też nie powinna być eliminowana z listy opcji do wyboru. Wiadomo, że dorosłemu człowiekowi raczej nie dasz bana na to czy tamto, ale jak to jest jeszcze dzieciak, to albo założyć blokadę na np godzinę dziennie na aplikację na telefon i kontrolę rodzicielską, albo całkiem to wyciąć. I mówię to jako absolutny przeciwnik tego typu rozwiązań, bo jednak uważam że rozmowa i wytłumaczenie zawsze jest dojrzalszym podejściem, niż metoda kija i hur dur autorytetu.