Dyskusja użytkownika sadboy_seeker

@sadboy_seeker ja pamiętam zawsze o ofiarach zwyroli, wkurwiają mnie pseudo-libki które załamują rączki nad różnymi zbrodniarzami, a ich ofiary dla nich nie istnieją, tak jak się teraz odpierdala w USA dookoła babki co zamordowała trójkę swoich dzieci.

@LondoMollari została skazana na śmierć, prawda? Skoro żyje, to kara nie została wykonana. Gdyby wyrok to była kara śmiertelnego zastrzyku, to inna bajka, ale z tego co wiem to liczy się efekt, a metoda to sprawa wtórna.

@Cinkciarz To jest jedna strona sporu, i taka argumentacja jest stosowana. Problem w tym, że konstytucja ma takie zdanie:

nor shall any person be subject for the same offence to be twice put in jeopardy of life or limb

Jakby nie patrzeć, pierwsza próba egzekucji się odbyła, i podczas tej próby jej zdrowie i życie zostało zagrożone. Interpretując dosłownie powyższy fragment, kolejna egzekucja będzie drugą próbą pozbawienia jej zdrowia/życia za to samo przestępstwo.

Prawo USA jest dziwne, i nie podejmuję się wyrokowania jak powinno tutaj być. Natomiast obie strony sporu mają logiczne argumenty.

@LondoMollari no to zjebali tym zapisem. Najgorzej jak każdy ma rację

@Cinkciarz Koncepcja była słuszna. Chodziło o to, aby ktoś nie mógł byś sądzony przez kilka podmiotów/instytucji o to samo. Ma być jeden sprawiedliwy wyrok za jedno przewinienie, i jedna kara - ciężka, ale jedna, tak, że kiedy ktoś ją odbędzie, to wie, że został za to ukarany, i sprawa jest zamknięta.

Sytuacja, kiedy wykonawcy kary śmierci są niekompetentni nie brano zbytnio pod uwagę. Ale co ciekawe, historycznie nieraz decydowano o anulowaniu kary powieszenia, kiedy trzykrotne próby się nie udawały, czasem argumentując, że był to wyrok boży.

• https://en.wikipedia.org/wiki/John_Babbacombe_Lee

• https://en.wikipedia.org/wiki/Joseph_Samuel

@LondoMollari Była też taka babka w Wielkiej Brytanii zdaje się, którą powieszono i jednak ożyła już złożona do trumny, uznali wtedy że wyrok został wykonany i puścili ją wolno.

Z drugiej strony kara śmierci jest (powinna być) przyznawana, kiedy nie ma szans na resocjalizację. Po prostu wiemy, że taki człowiek będzie bezterminowo zagrożeniem dla społeczeństwa. NIe chodzi wtedy o sam fakt doświadczenia przez osobnika kary, tylko trwałą eliminację takiej jednostki ze społeczeństwa.

@GazelkaFarelka 

Z drugiej strony kara śmierci jest (powinna być) przyznawana, kiedy nie ma szans na resocjalizację. Po prostu wiemy, że taki człowiek będzie bezterminowo zagrożeniem dla społeczeństwa. NIe chodzi wtedy o sam fakt doświadczenia przez osobnika kary, tylko trwałą eliminację takiej jednostki ze społeczeństwa.

To swoją drogą. Rozumiem tą argumentację, i zgadzam się, że są ludzie którzy autentycznie zasługują na tą karę, ale uważam, że aparat państwa z reguły jest zbyt skorumpowany i omylny, aby dawać urzędnikom prawo decydowania o karze śmierci. Patrząc na przykład USA, kara śmierci jest równie kosztowna, albo nawet droższa niż utrzymanie kogoś na dożywociu, więc argument finansowy odpada.

Po prostu nie chciałbym, aby prokurator-karierowicz, któremu zależy na szybkim i głośnym wyroku, minister sprawiedliwości, który ma zaraz wybory, czy sędzia, którzy chce jak najszybciej się z tego wyplątać, decydowali o życiu i śmierci. Dodatkowo, koncepcja kary śmierci przyciąga często różnych radykałów, którzy chcieliby nią zbyt chętnie szafować, dlatego wolę w ogóle nie otwierać tych drzwi.

@LondoMollari To już osobna dyskusja, czy taka kara powinna być czy nie.

Ale w mojej opinii, jeżeli już faktycznie uznaliśmy jakiegoś osobnika za wartego takiej kary (czy raczej wolałabym to nazwać nie tyle kary - ale trwałego i nieodwracalnego usunięcia ze społeczeństwa), to nieudana egzekucja nic tutaj nie zmienia. Człowiek, który przeżył egzekucję, nie stał się przez to innym, lepszym człowiekiem, który przestał zagrażać innym.

Jeżeli uznajemy, że warto po czymś takim darować skazanemu (nagle się okazuje, że jednak można oszczędzić jego życie), to oznacza, że wyrok był po prostu błędem.