Ja w prawdzie po fajki rodzicom nie chodziłem, ale w szkole fakt, popalalem tyle że zawsze na plus wychodziłem, kupowałem paczkę rano i sprzedawałem na sztuki tym co glod mieli. Nawet się zdarzyło że nauczyciele przychodzili (za darmo dostawali) zawsze starczyło na następny dzień na paczkę.

Później nawet pracowałem w fabryce papierosów i w sumie przy takiej dużej ilości dostępnych pod sam koniec pracy tam, to paliłem tylko na nocnej zmianie 1 lub 2 by nie zasnąć. I w sumie to nie palę, choć czasem podczas pracy w terenie i klienta , wyjscienna kurtuazyjnego papierosa potrafi więcej załatwic niż sucha gadka w biurze.

@WatluszPierwszy Pierwszego papierosa zapaliłem w wieku 5 lub 6 lat, za namową starszych "kolegów". Był to Mars miętowy. W domu cały czas przy mnie palono, więc nie było to dla mnie niczym dziwnym. Ale na serio zacząłem palić jakieś 10 lat później. O wiek zazwyczaj pytano, więc kupowanie było trochę utrudnione. Pod liceum w kiosku zaś sprzedawano nieletnim papierosy na sztuki pod hasłem "lizaki" xD

Widząc bezsens tego nałogu, po raz pierwszy rzuciłem palenie sam z siebie. Po prostu kończąc pracę, wyrzuciłem to, co miałem przy sobie do śmietnika i cześć. Wytrzymałem 1,5 roku. Drugą próbę podjąłem wspólnie z żyjącym jeszcze ojcem 9 lat temu. Kupiliśmy sobie po paczce Desmoxanu. Jadłem te tabletki i paliłem jednocześnie. Trzeciego dnia rano papieros smakował jakbym włożył język do popielniczki. Z obrzydzeniem wyrzuciłem papierosa i nie palę po dziś dzień. Najzabawniejsze w rzucaniu palenia były sny. Często śniło mi się, że palę, a potem, wciąż we śnie, byłem na siebie zły, że złamałem dane sobie słowo xD

Z perspektywy czasu palenie nie dawało nic, zupełnie nic. No, poza łatwiejszym nawiązywaniem znajomości w pracy i dodatkowymi przerwami "na dymka", na które kierownictwo przymykało oko.

Z biegiem lat zauważyłem, jak społeczeństwo zaczęło odchodzić od palenia masowo i udział palących stabilnie zmniejszał się. Ten trend został odwrócony z rozpowszechnieniem papierosów elektronicznych. Dziś nałóg nie śmierdzi, nie gryzie w gardło, a nawet jest przyjemny i smakowy. W pracy siłą rzeczy wizę codziennie tysiące ludzi i sporym zaskoczeniem jest dla mnie ile osób obecnie, głównie młodych i nieletnich, pali. Czy tam "vapuje". Zwał jak zwał.

Ja czasami tęsknię za barami pełnymi dymu i barowej wrzawy, jednak był klimacik, teraz nie ma klimatu.

Szlugi na sztuki, to był hit. I jeszcze około 2005/2006 roku Marlboro czerwone w miękkiej paczce dwu pak- 11zł.

Paliłem 13 lat, nie palę od 10 i w sumie czasami zapominam, że był taki epizod w moim życiu.

Szlag jasny mnie trafia, krew nagła zalewa jak słyszę

Kiedyś to było. Tero ni ma.

Pamiętam lata 90 i początek 2000 aż za dobrze. Wszędzie bród, smród, bieda, alkohol, papierosy i przemoc.

Nawet smród aut i autobusów pamiętam doskonale.

Stokroć wolę dzisiejszą "lewacką" Europę i zamożną, bezpieczną Polskę.

Na którejś wywiadówce ojciec znudzony narzekaniem wychowawczyni powiedział że on pali, matka pali, wychowawczyni pali, wie że ja palę i ciężko będzie mi wytłumaczyć że to szkodzi więc żeby mu już nie zgłaszała. Ależ miałem szacun u kolegów. Szkoda że o wódce nie wspomniał ale trudno nie można mieć wszystkiego. I tak wszyscy chlaliśmy. Rock n Roll i do przodu.

Rzuciłem przed 30 bo 3 paczki klubowych dziennie to już było grubo. (Pracę miałem nudną, za 8 godzin paczka fajek, 5 herbat i rybki akwariowe w szatni 3x karmione).

Długo mi brakowało czegoś w ręce, zwłaszcza w sytuacjach towarzyskich.

@WatluszPierwszy niech pierwszy rzuci kamień ten, który nigdy mamusi nie trzymał szluga jak zapinała mu kurteczkę

Moja mama nigdy nie paliła, a ja się urodziłam z niedowagą i po łożysku podobno wyglądało, jakby była nałogową palaczką - cóż, w wielopokoleniowym domu mieszkało wtedy 5 dorosłych palaczy i było czarno od dymu. A Sobieskie czerwone mój stary palił, też jakoś jak byłam w liceum :p

Dziadek mnie wysłał do sklepu po fajki i wino, jak miałam jakieś 5 lat - fajki pani sprzedała bez problemu, ale wina nie chciała, pewnie bała się że stłukę :D