Pełznie przez me życie, przez duszę, przez mą przyszłość ten pech,

Ma radość, ma przyszłość, przeznaczenia ku szczęściu kurs zdechł,

Bzyczy, ujada, szczuje zepsucia w środku mucha,

W mózg, w duszę się wdziera, kłamstwa szeptane do ucha

Tam zaraz nieszczęście, to zwykły pech

Skoro się kiedyś urodził, to teraz zdechł

Bo każdy z nas zdechnie jak choćby ta mucha,

którą połknąłem i leci do mego brzucha

Bycie żonatym to jednak wielki pech

myślę, że lepiej jakbym już zdechł

brzeczy to ciagle wokół łba jak mucha

stara wredna klucha, ide obciąć dwa ucha.

tak na bieżąco mi się napisało.

Czarny przebiegł drogę, czy czeka mnie pech?

Czemu mi to zrobił, lepiej żeby zdechł

Teraz czuję niepokój dokuczliwy jak mucha

Sierściuchu oddawaj mi mój spokój ducha.

co za Pech, co za Pech

ulubieniec wszystkich zdechł

i choć kąsa go już mucha

jeszcze ktoś go w zady r⁎⁎ha

W alkowie wielki pech

mówię wstawaj, a on zdechł

może pomoże hiszpańska mucha?

szepcze kochanka mi do ucha

Zjawiła u mnie się kostucha, a plany miałem, taki pech

Wyzionąć przyjdzie mi więc ducha - urodził się chłop i chłop zdechł

Opuszcza pierś ostatni dech, na mętnym oku siada mucha

Z oddali dziecka głośny śmiech nie dotrze już do tego ucha

Co za straszny pech!

Mister Fiutin zdechł!

A do tego jedna mucha

Narobiła mu do ucha.