alaMAkota

Bitwa i masakra w Shar al-Shatt ( arab . شارع الشط Shār' ash-Shaṭ ; po włosku Sciara Sciat ) miały miejsce 23 października 1911 r. we wsi Shar al-Shatt na obrzeżach Trypolisu w Libii podczas wojny włosko-tureckiej.

W Shar al-Shatt zginęło 503 Włochów, z czego 125 w wyniku masakry żołnierzy, którzy się poddali.

Poniżej relacja z pierwszej ręki od francuskiego dziennikarza, który był świadkiem następstw masakry.

Miało to miejsce podczas często zapomnianej wojny włosko-osmańskiej. Niektóre raporty wskazują, że Włosi zostali oskarżeni o napaść na tle seksualnym wobec miejscowych, choć nie zostało to udowodnione. IV batalion 11. pułku Bersaglieri pułkownika Gustavo Fary został rozmieszczony w małej wiosce-oazie jako część obrony Trypolisu. 23 października siły około 500 włoskich żołnierzy zostały zaatakowane przez Turków i Arabów i szybko zostały opanowane i zdziesiątkowane. Około 290 „bersaglieri”, którzy przeżyli pierwszy atak, poddało się iihadystom na miejscowym cmentarzu, ale wszyscy zostali torturowani i zabici.

„Widziałem (w Sciara Sciat) w jednym meczecie siedemnastu Włochów ukrzyżowanych z ciałami zredukowanymi do rangi zakrwawionych szmat i kości, ale których twarze zachowały ślady piekielnej agonii. Przez szyje tych nieszczęsnych ludzi włożono długie pręty, a ich ramiona spoczęły na tych prętach. Następnie przybito ich do ściany i powoli umierali w niewypowiedzianych cierpieniach. Nie jesteśmy w stanie namalować obrazu tego okropnego zgniłego mięsa wiszącego żałośnie na zakrwawionej ścianie. W kącie ukrzyżowano inne ciało, lecz jako oficer został on wybrany, aby doświadczyć wyrafinowanych cierpień. Oczy miał zaszyte. Wszystkie ciała zostały okaleczone i wykastrowane; tak nie do opisania była ta scena, a ciała wyglądały na spuchnięte jak bezkształtna padlina. Ale to nie wszystko! Na cmentarzu w Chui, który służył jako schronienie przed Turkami i skąd z daleka uciekali żołnierze, mogliśmy zobaczyć kolejne widowisko. Przed jednymi drzwiami pochowano po ramiona pięciu żołnierzy, ich głowy wyłaniały się z czarnego piasku poplamionego ich krwią: głowy okropne, a tam można było odczytać wszystkie męki głodu i pragnienia.

Gaston Leroux, korespondent „Matin-Journal”.

Dziennikarz poinformował również, że wielu miejscowych cywilów podeszło do linii Włochów od tyłu, początkowo okazując przyjaźń, by następnie rzucić się na nich z nożami. Napisał, że trzej ocalali z 4. batalionu oskarżyli arabską ludność cywilną z oazy Shar al-Shatt o „tdimento” (zdradę). 

W 1932 roku Mussolini odsłonił pomnik Bersaglieri w Rzymie , upamiętniając szczególnie tych, którzy zginęli w Shar al-Shatt.

#historia #wojna #ciekawostki #historiajednejfotografii

459 + 1 = 460

Tytuł: Kondotierzy

Autor: Rafał Gan-Ganowicz

Kategoria: reportaż

Ocena: 7/10

Wspomnienia Polaka, który ucieka przed bezpieką z Polski do Francji. Stamtąd zaciąga się jako najemnik do Kongo, a potem do Jemenu.

Ciekawy opis wydarzeń wojny w Kongo, charakterystyka konfliktu i krótkie, ale trafne podsumowanie kolonizacji i dekolonizacji. Po Afryce nastepuje życie w nudnej Francji, z której wyciąga autora zawierucha w Jemenie, która to z kolei przyniosła inne problemy i inne wyzwania.

Autor sam siebie nie nazywa najemnikiem, ale antykomunista gotowym walczyć na każdym froncie przeciw ZSRR.

Ciekawy zestaw historii i zwięzła narracja.

Czytało się o tyle lepiej, że po przeczytaniu reportaży Jagielskiego o Afryce, Rafał Gan-Ganowicz opisuje problemy czarnego lądu z innej perspektywy. Równie ciekawie.

Czyta się dobrze.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #reportaz #ksiazki

Ronald Reagan pozuje na Uniwersytecie Południowej Kalifornii w 1940 roku. Wydział Sztuk Pięknych tej uczelni wybrał go jako przykład idealnego męskiego ciała.

#historia #ciekawostki

I tak Stalin zastąpił Hitlera.

Niemiecki cywil patrzy na portret Stalina w centrum Berlina, czerwiec 1945 r

#wojna #historia #ciekawostki

W Armenii protesty nabierają na siłę.

Rosja podburza antyrządowe demonstracje, bo de facto została wyrzucona ze swoimi wojskami i wpływami z południowej części Kaukazu.

Ugoda między Azerbejdżanem a Armenią ma szansę zakończyć długotrwały i niezwykle krwawy konflikt.

https://t.me/astrapress/56323?single

Według Ministerstwa Spraw Wewnętrznych zatrzymano 67 osób, które blokowały ulice i autostrady w całej Armenii. Zatrzymania potwierdzają nagrania wideo ze scen opublikowane przez ormiańskie kanały telegramowe.

Protesty w Armenii rozpoczęły się po wezwaniu lidera opozycji, szefa diecezji Tavush Ormiańskiego Kościoła Apostolskiego, abpa Bagrata Srbazana (Galstanyana). Powodem jego wezwania była decyzja o wytyczeniu granic z Azerbejdżanem – Erywań musi oddać Baku cztery osady.

Srbazan stoi na czele ruchu „Tawusz dla Ojczyzny” i sprzeciwia się ustępstwom terytorialnym na rzecz Azerbejdżanu. Dzień wcześniej poprosił o zawieszenie swojego statusu duchowego, aby nie łączyć funkcji arcybiskupa z rolą kandydata na premiera Armenii.

Protestujący domagają się dymisji premiera Armenii Nikola Paszyniana. Aktywiści zablokowali autostradę do Iranu, część miasta Asztarak i zablokowali kilka ulic w Erewaniu. Zablokowana jest także autostrada Erewan-Sewan.

Armenia próbuje od kilku miesięcy nawiązać bliższe relacje z Zachodem, a także z Iranem, w obliczu napięć w stosunkach ze swoją tradycyjną sojuszniczką, Rosją. Erywań w szczególności zarzuca Moskwie brak wsparcia w konfrontacji z Azerbejdżanem, w tym podczas ofensywy tego państwa na separatystyczny, zamieszkany przez Ormian Górski Karabach jesienią 2023 roku. Rosyjskie oddziały rozjemcze zachowały bierność w tym konflikcie, który zakończył się zwycięstwem Baku, likwidacją niezależności Górskiego Karabachu i oxodusem 100 tysięcy Ormian z regionu.

Jedną z oznak ochłodzenia relacji między Erywaniem i Moskwą było zamrożenie przez Armenię udziału w kontrolowanej przez Rosję Organizacji Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym (ODKB) w lutym br. Ponadto w marcu Armenia zwróciła się do Rosji o zakończenie pracy rosyjskich funkcjonariuszy straży granicznej, podlegającej Federalnej Służbie Bezpieczeństwa (FSB), na lotnisku w Erywaniu.

Również w marcu szef armeńskiego MSZ Ararat Mirzojan ogłosił, że władze kraju rozważają możliwość ubiegania się o członkostwo w Unii Europejskiej, a sekretarz generalny NATO Jens Stoltenberg odwiedził Armenię po raz pierwszy, odkąd w 2014 roku został szefem Sojuszu.

Więcej info https://wiadomosci.onet.pl/swiat/protesty-w-armenii-nie-chca-by-rzad-oddal-terytorium-azerbejdzanowi/lhw1f90

#wojna #armenia #rosja #kaukaz